Libri i katërt i Musës 27: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Masanej kanë ardh vajzat e Zelofhadit, që u konë djali i Heferit, djalit të Gileadit, djalit të Mahirit, djalit të Manaseut. Ato jonë konë pi familjet e Manaseut, djalit të Jozefit. Emnat e tyne jonë konë Mahla, Noa, Hogla, Milka edhe Tirza.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Ato kanë dalë para Musës, priftit Eleazar, kryetarëve edhe krejt bashkësisë, te hyrja e tendës së takimit, edhe kanë thanë:<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup><br> | <sup>3</sup> “Baba jonë ka dekë në shkretinë, po aj s'u konë me ata që e kanë përkrah Korahun, atë grup që u bashku kundër Jehovait. Aj ka dekë për shkak të gjynahit të vet. Edhe aj s'ka pas djem.<br> | ||
<br> | |||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Pse me u zhduk emni i babës tonë pi familja e tij, veç pse s'ka pas djalë? Na jepni edhe neve nji pjesë të tokës si pronë, në mesin e vllaznive të babës tonë!”<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup><br> | <sup>5</sup> Atëherë Musa e ka paraqit rastin e tyne para Jehovait.<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup><br> | <sup>6</sup> Masanej Jehovai i tha Musës:<br> | ||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> “Vajzat e Zelofhadit kanë të drejtë. Patjetër jepju atyne nji pjesë të tokës si trashëgimi në mesin e vllaznive të babës së tyne, edhe kaloja trashëgiminë e babës së tyne atyne.<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>8</sup> Edhe thuju izraelitëve: ‘Nëse nji burrë vdes pa pas djalë, trashëgimia e tij duhet me i kalu vajzës së tij.<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Nëse s'ka vajzë, trashëgiminë duhet me e marrë vllaznitë e tij.<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>10</sup> Nëse s'ka as vllazni, trashëgimia duhet me ju kalu vllaznive të babës së tij.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>11</sup> E nëse baba i tij s'ka vllazni, atëherë trashëgiminë duhet me ia dhanë të afërmit ma të ngat të gjakut në familjen e tij, edhe aj ka me e marrë si pronë. Ky vendim ligjor ka me vlejt si rregull për izraelitët, qysh e ka urdhnu Jehovai Musën.’”<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>12</sup> Mas kësaj Jehovai i tha Musës: “Hyp në malin Abarim edhe kqyre vendin që unë kam me ua dhanë izraelitëve.<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Kur ta shohësh, edhe ti ke me u bashku me popullin tand, qysh u bashku edhe vllau yt Aroni.<br> | |||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>23</sup><br> | <sup>14</sup> Se kur bashkësia u grind me mu në shkretinën e Zinit, ju keni vepru kundër urdhrit tem me më shenjtëru para tyne përmes ujit. Ky asht uji i Meribës, ngat Kadeshit, në shkretinën e Zinit.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>15</sup> Atëherë Musa i tha Jehovait:<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> “O Jehova, ti që je Zoti i frymës së krejt njerëzve, të lutna caktoje nji burrë si udhëheqës të bashkësisë,<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> që ka me u nis para tyne edhe ka me u kthy, që ka me i nxjerrë jashtë edhe ka me i kthy mrena, që bashkësia e Jehovait mos me met si delet pa bari.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Atëherë Jehovai i tha Musës: “Merre Josuan, djalin e Nunit, nji burrë që ka frymë në veti, edhe vnoje dorën tane mbi të.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Masanej qite përpara priftit Eleazar edhe krejt bashkësisë, edhe para syve të tyne jepja detyrën me i udhëheq.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Jepja atij nji pjesë të autoritetit tand, që krejt bashkësia e izraelitëve me e ngu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Aj duhet me dalë para priftit Eleazar, e prifti ka me e vetë Jehovain përmes Urimit, për me e marrë vendimin e tij. Me urdhrin e tij kanë me u nis, edhe me urdhrin e tij kanë me u kthy, aj edhe krejt izraelitët bashkë me të, krejt bashkësia.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Atëherë Musa ka vepru qysh e kish urdhnu Jehovai. E ka marrë Josuan edhe e ka qit përpara priftit Eleazar edhe krejt bashkësisë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Ia ka vnu duert mbi të edhe ia ka dhanë detyrën me udhëheq, qysh e kish urdhnu Jehovai përmes Musës.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 4Mo 26:33 | | v1 = 4Mo 26:33 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:12 Uhr
1 Masanej kanë ardh vajzat e Zelofhadit, që u konë djali i Heferit, djalit të Gileadit, djalit të Mahirit, djalit të Manaseut. Ato jonë konë pi familjet e Manaseut, djalit të Jozefit. Emnat e tyne jonë konë Mahla, Noa, Hogla, Milka edhe Tirza.
2 Ato kanë dalë para Musës, priftit Eleazar, kryetarëve edhe krejt bashkësisë, te hyrja e tendës së takimit, edhe kanë thanë:
3 “Baba jonë ka dekë në shkretinë, po aj s'u konë me ata që e kanë përkrah Korahun, atë grup që u bashku kundër Jehovait. Aj ka dekë për shkak të gjynahit të vet. Edhe aj s'ka pas djem.
4 Pse me u zhduk emni i babës tonë pi familja e tij, veç pse s'ka pas djalë? Na jepni edhe neve nji pjesë të tokës si pronë, në mesin e vllaznive të babës tonë!”
5 Atëherë Musa e ka paraqit rastin e tyne para Jehovait.
6 Masanej Jehovai i tha Musës:
7 “Vajzat e Zelofhadit kanë të drejtë. Patjetër jepju atyne nji pjesë të tokës si trashëgimi në mesin e vllaznive të babës së tyne, edhe kaloja trashëgiminë e babës së tyne atyne.
8 Edhe thuju izraelitëve: ‘Nëse nji burrë vdes pa pas djalë, trashëgimia e tij duhet me i kalu vajzës së tij.
9 Nëse s'ka vajzë, trashëgiminë duhet me e marrë vllaznitë e tij.
10 Nëse s'ka as vllazni, trashëgimia duhet me ju kalu vllaznive të babës së tij.
11 E nëse baba i tij s'ka vllazni, atëherë trashëgiminë duhet me ia dhanë të afërmit ma të ngat të gjakut në familjen e tij, edhe aj ka me e marrë si pronë. Ky vendim ligjor ka me vlejt si rregull për izraelitët, qysh e ka urdhnu Jehovai Musën.’”
12 Mas kësaj Jehovai i tha Musës: “Hyp në malin Abarim edhe kqyre vendin që unë kam me ua dhanë izraelitëve.
13 Kur ta shohësh, edhe ti ke me u bashku me popullin tand, qysh u bashku edhe vllau yt Aroni.
14 Se kur bashkësia u grind me mu në shkretinën e Zinit, ju keni vepru kundër urdhrit tem me më shenjtëru para tyne përmes ujit. Ky asht uji i Meribës, ngat Kadeshit, në shkretinën e Zinit.”
15 Atëherë Musa i tha Jehovait:
16 “O Jehova, ti që je Zoti i frymës së krejt njerëzve, të lutna caktoje nji burrë si udhëheqës të bashkësisë,
17 që ka me u nis para tyne edhe ka me u kthy, që ka me i nxjerrë jashtë edhe ka me i kthy mrena, që bashkësia e Jehovait mos me met si delet pa bari.”
18 Atëherë Jehovai i tha Musës: “Merre Josuan, djalin e Nunit, nji burrë që ka frymë në veti, edhe vnoje dorën tane mbi të.
19 Masanej qite përpara priftit Eleazar edhe krejt bashkësisë, edhe para syve të tyne jepja detyrën me i udhëheq.
20 Jepja atij nji pjesë të autoritetit tand, që krejt bashkësia e izraelitëve me e ngu.
21 Aj duhet me dalë para priftit Eleazar, e prifti ka me e vetë Jehovain përmes Urimit, për me e marrë vendimin e tij. Me urdhrin e tij kanë me u nis, edhe me urdhrin e tij kanë me u kthy, aj edhe krejt izraelitët bashkë me të, krejt bashkësia.”
22 Atëherë Musa ka vepru qysh e kish urdhnu Jehovai. E ka marrë Josuan edhe e ka qit përpara priftit Eleazar edhe krejt bashkësisë.
23 Ia ka vnu duert mbi të edhe ia ka dhanë detyrën me udhëheq, qysh e kish urdhnu Jehovai përmes Musës.