Josiu 7: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Po izraelitët nuk jonë tregu besnikë me senet që u dasht me u shkatërru krejt. Akani (djali i Karmit, djali i Zabdit, djali i Zerahut, pi fisit të Judës) ka marrë diçka pi atyne seneve. Për qata Jehova u zemru shumë me izraelitët.<br> | ||
<br> | |||
<sup>2</sup><br> | <sup>2</sup> Jozue ka çu do burra pi Jerihos në Ai, që gjindet n'lindje të Bethelit, afër Beth-Avenit. U ka thanë: „Hypni atje edhe kqyrne vendin fshehtas.“ Ata kanë shku në Ai edhe e kanë kqyr mirë krejt vendin.<br> | ||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Kur u kthyn te Jozue, i kanë thanë: „S'ka nevojë me dalë krejt burrat. Nja 2000 a 3000 burra mjaftojnë me e mund Ai-n. Mos e lodh krejt ushtrinë tu e çu atje, se aty s'ka shumë njerëz.“<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup><br> | <sup>4</sup> Kshtu, nja 3000 ushtarë kanë hyp atje, po burrat e Ait i kanë shti me ik.<br> | ||
<br> | |||
<sup>6</sup><br> | <sup>5</sup> Burrat e Ait i kanë ndjek izraelitët pi dera e qytetit, teposhtë shpatit deri në Shebarim, edhe i kanë vra 36 ushtarë. Gjatë krejt rrugës u kanë shkaktu humbje. Atëherë popullit i ka hup krejt guximi.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup><br> | <sup>6</sup> Jozue i ka shqy teshat e veta, ka ra me ftyrë përtokë para arkës së besëlidhjes t'Jehovës edhe ka nejt qashtu deri në mramje, bashkë me pleqtë e Izraelit. Gjatë krejt asaj kohe kanë qit dhe përmi kry.<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Jozue ka thanë: „Ah, o Zotni Sovran Jehova, pse e ke pru këtë popull krejt rrugën përtej Jordanit? A veç me na lonë në dorë t'amorejve që me na shkatërru? Sikur t'na kish mjaftu me nejt në anën tjetër të Jordanit!<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>8</sup> M'fal, Jehova, po qka me thanë tash, kur Izraeli u tërhoq para armiqve të vet?<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> Nëse kananejt edhe popujt tjerë të këtij vendi e marrin vesh këtë sen, kanë me na rrethu edhe kanë me na fshi emnin pi faqja e dheut. E ti, qka ke me bo atëherë për emnin tand të madh?“<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Jehova i ka thanë Jozues: „Çohu! Pse je shtri aty me ftyrë për dhe?<br> | ||
<br> | |||
<sup>16</sup><br> | <sup>11</sup> Izraeli ka bo gjynah. Ata e kanë thy besëlidhjen që ua kom dhanë si urdhën me e majt. Kanë marrë pi senet që u dasht me u shkatërru krejt. I kanë vjedh ato sene edhe i kanë mshef mes gjanave të veta.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>12</sup> Për qata izraelitët s'kanë me mujt me ju qëndru armiqve përballë. Kanë me ua kthy shpinën edhe kanë me ik para tyne, se edhe vet jonë bo diçka që duhet me u shkatërru krejt. Unë s'kom me ju ndihmu ma, derisa t'i largoni pi mesi juaj krejt senet që u dasht me u shkatërru krejt.<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Çohu edhe shenjtnoje popullin! Thuju: ‘Bohuni të shenjtë për nesër, se qeshtu thotë Jehova, Zoti i Izraelit: «O Izrael, në mesin tuej ka diçka që u dasht me u shkatërru krejt. Ju s'keni me mujt me ju qëndru armiqve përballë, derisa ta largoni pi mesi juaj atë që u dasht me u shkatërru krejt.<br> | |||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup><br> | <sup>14</sup> Në mëngjes rreshtohuni fis mas fisi. Fisi që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, familje mas familjeje. Familja që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, shpi mas shpije. E shpija që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, burrë mas burri.<br> | ||
<br> | |||
<sup>22</sup><br> | <sup>15</sup> E atij që i gjindet diçka që u dasht me u shkatërru krejt, kanë me ja vu flakën, atij edhe krejt qka ka. Se aj e ka thy besëlidhjen e Jehovës edhe ka bo nji punë të turpshme në Izrael.»’“<br> | ||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>24</sup><br> | <sup>16</sup> Jozue u çu herët të nesërmen në mëngjes edhe i ka thirr izraelitët me dalë përpara, fis mas fisi. E u zgjedh fisi i Judës.<br> | ||
<sup>25</sup><br> | <br> | ||
<sup>26</sup><br> | <sup>17</sup> Masanej i ka thirr familjet e Judës me dalë përpara, edhe u zgjedh familja e zerahejve. Atëherë i ka thirr burrat e familjes së zerahejve, njanin mas tjetrit, edhe u zgjedh Zabdi.<br> | ||
<br> | |||
<sup>18</sup> Në fund i ka thirr burrat e shpisë së Zabdit, njanin mas tjetrit, edhe u zgjedh Akani (djali i Karmit, djali i Zabdit, djali i Zerahut, pi fisit të Judës).<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Jozue i ka thanë Akanit: „Biri jem, të lutna, nderoje Jehovën, Zotin e Izraelit, edhe pranoje fajin para tij. Të lutna, kallxom qka ke bo. Mos ma mshef kurgjo.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Akani i ka thanë Jozues: „Po, unë jom aj që kom bo gjynah kundër Jehovës, Zotit të Izraelit. Qeshtu u konë puna:<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Mes plaçkës e kom pa nji mantel të bukur zyrtar pi Shinarit, edhe 200 shekel argjend e nji shufër ari që peshonte 50 shekel. S'kom mujt me ju rezistu, edhe i kom marrë krejt ato sene. I kom shti nën dhe, mrena tendës teme. Paret jonë krejt në fund.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Jozue i ka çu menjiherë do burra te tenda, edhe ata kanë vrapu atje. E aty e kanë gjet mantelin të mshefun, me paret poshtë tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Ata i kanë nxjerr senet pi tenda, i kanë pru te Jozue edhe te krejt izraelitët, edhe i kanë vendos para Jehovës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Jozue edhe krejt Izraeli e kanë marrë Akanin, djalin e Zerahut, argjendin, mantelin zyrtar, shufrën e arit, djemtë edhe çikat e tij, demin e tij, magarin, bagëtinë e imët, tendën edhe krejt pasuninë e tij. Krejt këto i kanë çu në Luginën e Akorit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Jozue i ka thanë: „Pse na ke fut në këtë fatkeqësi? Sot Jehova ka me të fut ty në fatkeqësi.“ Atëherë krejt Izraeli e kanë gjujt me gurë, e masanej i kanë djegë. Po, krejt i kanë gjujt me gurë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Masanej kanë bo nji grumbull të madh gurësh përmi të, që asht aty edhe sot. Mas kësaj, zemrimi i madh i Jehovës u qetësu. Për qata, aj vend edhe sot quhet Lugina e Akorit.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jos 22:20; 1Ch 2:7 | | v1 = Jos 22:20; 1Ch 2:7 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:56 Uhr
1 Po izraelitët nuk jonë tregu besnikë me senet që u dasht me u shkatërru krejt. Akani (djali i Karmit, djali i Zabdit, djali i Zerahut, pi fisit të Judës) ka marrë diçka pi atyne seneve. Për qata Jehova u zemru shumë me izraelitët.
2 Jozue ka çu do burra pi Jerihos në Ai, që gjindet n'lindje të Bethelit, afër Beth-Avenit. U ka thanë: „Hypni atje edhe kqyrne vendin fshehtas.“ Ata kanë shku në Ai edhe e kanë kqyr mirë krejt vendin.
3 Kur u kthyn te Jozue, i kanë thanë: „S'ka nevojë me dalë krejt burrat. Nja 2000 a 3000 burra mjaftojnë me e mund Ai-n. Mos e lodh krejt ushtrinë tu e çu atje, se aty s'ka shumë njerëz.“
4 Kshtu, nja 3000 ushtarë kanë hyp atje, po burrat e Ait i kanë shti me ik.
5 Burrat e Ait i kanë ndjek izraelitët pi dera e qytetit, teposhtë shpatit deri në Shebarim, edhe i kanë vra 36 ushtarë. Gjatë krejt rrugës u kanë shkaktu humbje. Atëherë popullit i ka hup krejt guximi.
6 Jozue i ka shqy teshat e veta, ka ra me ftyrë përtokë para arkës së besëlidhjes t'Jehovës edhe ka nejt qashtu deri në mramje, bashkë me pleqtë e Izraelit. Gjatë krejt asaj kohe kanë qit dhe përmi kry.
7 Jozue ka thanë: „Ah, o Zotni Sovran Jehova, pse e ke pru këtë popull krejt rrugën përtej Jordanit? A veç me na lonë në dorë t'amorejve që me na shkatërru? Sikur t'na kish mjaftu me nejt në anën tjetër të Jordanit!
8 M'fal, Jehova, po qka me thanë tash, kur Izraeli u tërhoq para armiqve të vet?
9 Nëse kananejt edhe popujt tjerë të këtij vendi e marrin vesh këtë sen, kanë me na rrethu edhe kanë me na fshi emnin pi faqja e dheut. E ti, qka ke me bo atëherë për emnin tand të madh?“
10 Jehova i ka thanë Jozues: „Çohu! Pse je shtri aty me ftyrë për dhe?
11 Izraeli ka bo gjynah. Ata e kanë thy besëlidhjen që ua kom dhanë si urdhën me e majt. Kanë marrë pi senet që u dasht me u shkatërru krejt. I kanë vjedh ato sene edhe i kanë mshef mes gjanave të veta.
12 Për qata izraelitët s'kanë me mujt me ju qëndru armiqve përballë. Kanë me ua kthy shpinën edhe kanë me ik para tyne, se edhe vet jonë bo diçka që duhet me u shkatërru krejt. Unë s'kom me ju ndihmu ma, derisa t'i largoni pi mesi juaj krejt senet që u dasht me u shkatërru krejt.
13 Çohu edhe shenjtnoje popullin! Thuju: ‘Bohuni të shenjtë për nesër, se qeshtu thotë Jehova, Zoti i Izraelit: «O Izrael, në mesin tuej ka diçka që u dasht me u shkatërru krejt. Ju s'keni me mujt me ju qëndru armiqve përballë, derisa ta largoni pi mesi juaj atë që u dasht me u shkatërru krejt.
14 Në mëngjes rreshtohuni fis mas fisi. Fisi që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, familje mas familjeje. Familja që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, shpi mas shpije. E shpija që e zgjedh Jehova ka me dalë përpara, burrë mas burri.
15 E atij që i gjindet diçka që u dasht me u shkatërru krejt, kanë me ja vu flakën, atij edhe krejt qka ka. Se aj e ka thy besëlidhjen e Jehovës edhe ka bo nji punë të turpshme në Izrael.»’“
16 Jozue u çu herët të nesërmen në mëngjes edhe i ka thirr izraelitët me dalë përpara, fis mas fisi. E u zgjedh fisi i Judës.
17 Masanej i ka thirr familjet e Judës me dalë përpara, edhe u zgjedh familja e zerahejve. Atëherë i ka thirr burrat e familjes së zerahejve, njanin mas tjetrit, edhe u zgjedh Zabdi.
18 Në fund i ka thirr burrat e shpisë së Zabdit, njanin mas tjetrit, edhe u zgjedh Akani (djali i Karmit, djali i Zabdit, djali i Zerahut, pi fisit të Judës).
19 Jozue i ka thanë Akanit: „Biri jem, të lutna, nderoje Jehovën, Zotin e Izraelit, edhe pranoje fajin para tij. Të lutna, kallxom qka ke bo. Mos ma mshef kurgjo.“
20 Akani i ka thanë Jozues: „Po, unë jom aj që kom bo gjynah kundër Jehovës, Zotit të Izraelit. Qeshtu u konë puna:
21 Mes plaçkës e kom pa nji mantel të bukur zyrtar pi Shinarit, edhe 200 shekel argjend e nji shufër ari që peshonte 50 shekel. S'kom mujt me ju rezistu, edhe i kom marrë krejt ato sene. I kom shti nën dhe, mrena tendës teme. Paret jonë krejt në fund.“
22 Jozue i ka çu menjiherë do burra te tenda, edhe ata kanë vrapu atje. E aty e kanë gjet mantelin të mshefun, me paret poshtë tij.
23 Ata i kanë nxjerr senet pi tenda, i kanë pru te Jozue edhe te krejt izraelitët, edhe i kanë vendos para Jehovës.
24 Jozue edhe krejt Izraeli e kanë marrë Akanin, djalin e Zerahut, argjendin, mantelin zyrtar, shufrën e arit, djemtë edhe çikat e tij, demin e tij, magarin, bagëtinë e imët, tendën edhe krejt pasuninë e tij. Krejt këto i kanë çu në Luginën e Akorit.
25 Jozue i ka thanë: „Pse na ke fut në këtë fatkeqësi? Sot Jehova ka me të fut ty në fatkeqësi.“ Atëherë krejt Izraeli e kanë gjujt me gurë, e masanej i kanë djegë. Po, krejt i kanë gjujt me gurë.
26 Masanej kanë bo nji grumbull të madh gurësh përmi të, që asht aty edhe sot. Mas kësaj, zemrimi i madh i Jehovës u qetësu. Për qata, aj vend edhe sot quhet Lugina e Akorit.