Letra e dytë e Mbreterve 6: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Djemtë e profetëve i kanë thanë Elisës: „Qysh po e sheh edhe ti, vendi ku po rrimë bashkë me ty asht tepër i ngushtë.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Na len, t'lutna, me shku te Jordani. Atje secili pi neve munet me marrë ka nji trung druni, e masanej me ndërtu nji vend ku me nejt.“ Elisa u ka thanë: „Shkoni.“<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup><br> | <sup>3</sup> Njoni pi tyne i ka thanë: „Zotni jem, a po vjen edhe ti me neve, t'lutna?“ Aj iu ka përgjigj: „Po vij me ju.“<br> | ||
<sup>6</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup><br> | <sup>4</sup> Kështu aj ka shku me ta te Jordani, e ata kanë nisë me i pre drujt.<br> | ||
<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <sup>5</sup> Tu i pre drujt, njonit i ka ra hekuri i sakicës n'ujë. Aj ka bërtitë: „O zotni jem, u konë e marrun hua!“<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup><br> | <sup>6</sup> Njeriu i Zotit të vërtetë e ka pytë: „Ku t'ka ra?“ Aj ia ka kallxu vendin. Atëherë Elisa e ka pre nji copë druni, e ka gjujt aty edhe e ka bo hekurin e sakicës me notu mbi ujë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>7</sup> Aj i ka thanë: „Nxirre.“ Burri e ka kapë edhe e ka nxjerrë.<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>8</sup> Mbreti i Sirisë ka dalë në luftë kundër Izraelit. Ka bisedu me njerëzit e vet edhe u ka thanë ku don me e ngrit kampin bashkë me ta.<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Atëherë njeriu i Zotit të vërtetë i ka çu fjalë mbretit të Izraelit: „Mos kalo kah ai vend, se sirianët kanë me zhdryp aty.“<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>10</sup> Kështu mbreti i Izraelit i ka lajmëru njerëzit n'atë vend për t'cilin e ka paralajmëru njeriu i Zotit të vërtetë. Mbreti u paralajmëru vazhdimisht edhe u ka nejt larg atyne vendeve. Kjo ka ndodhë disa herë.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup> Për këtë arsye, mbreti i Sirisë u nervozu shumë edhe i ka thirr njerëzit e vet. I ka pytë: „Kush pi jush asht në anën e mbretit të Izraelit? Folni!“<br> | |||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> Atëherë njoni pi shërbëtorëve të tij i ka thanë: „Askush, o zotni jem mbret! Elisa, profeti n'Izrael, po ia kallxon mbretit të Izraelit edhe fjalët që ti i thu n'dhomën tane të gjumit.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>20</sup><br> | <sup>13</sup> Mbreti ka urdhnu: „Shkoni edhe merrni vesh ku asht. Pastaj kam me çu njerëz atje me e kapë.“ Ma vonë i ka ardhë lajmi: „Aj asht n'Dothan.“<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>14</sup> Menjëherë mbreti e ka çu atje nji ushtri të madhe me kuaj edhe karroca lufte. Ata kanë ardhë natën edhe e kanë rrethu qytetin.<br> | ||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Kur shërbëtori i njeriut të Zotit të vërtetë u çu herët n'mëngjes edhe doli jashtë, e ka pa që qyteti u konë i rrethum pi nji ushtri me kuaj edhe karroca lufte. Atëherë ka bërtitë: „O zotni jem! Qka kemi me bo tash?“<br> | |||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> Elisa e ka qetësu edhe i ka thanë: „Mos u tut! Ata që jonë me neve jonë ma shumë se ata që jonë me ta.“<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>27</sup><br> | <sup>17</sup> Pastaj Elisa i ka bo lutje Jehovait: „O Jehova, t'lutna, çelja sytë që me mujt me pa.“ Menjëherë Jehova ia ka çelë sytë shërbëtorit. Përnjiherë aj e ka pa që malet përreth Elisës jonë konë plot me kuaj edhe karroca lufte pi zjarri.<br> | ||
<sup>28</sup><br> | <br> | ||
<sup>29</sup><br> | <sup>18</sup> Kur sirianët kanë zhdryp te Elisa, aj i ka bo lutje Jehovait: „T'lutna, baji këta njerëz të verbër.“ Atëherë Jehova i ka verbu, qysh iu ka lutë Elisa.<br> | ||
<br> | |||
<sup>30</sup><br> | <sup>19</sup> Pastaj Elisa u ka thanë: „Jeni n'rrugë të gabume, edhe ky s'asht qyteti që po e lypni. Ejani mas meje, e unë kam me ju çu te njeriu që po e kërkoni.“ Po aj i ka çu n'Samaria.<br> | ||
<sup>31</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup> Kur kanë mbërri n'Samaria, Elisa ka thanë: „O Jehova, çelju sytë që me mujt me pa.“ Atëherë Jehova ua ka çelë sytë, e ata e kanë kuptu që jonë konë bash n'mes të Samarisë.<br> | |||
<sup>32</sup><br> | <br> | ||
<sup>33</sup><br> | <sup>21</sup> Kur mbreti i Izraelit i ka pa, e ka pytë Elisën: „A me i vra, o baba jem? A me i vra?“<br> | ||
<br> | |||
<sup>22</sup> Elisa i ka thanë: „Mos i vra. A i vret ti ata që i ke nxanë rob me shpatën edhe harkun tand? Jepju bukë edhe ujë. Le t'hanë e le t'pijnë, edhe masanej le t'kthehen te zotnia i tyne.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Atëherë mbreti ua ka shtru nji sofër të madhe, e ata kanë hangër edhe kanë pi. Masanej i ka lshu me shku, edhe ata jonë kthy te zotnia i tyne. Pi asaj kohe, çetat e sirianëve që bojshin plaçkitje s'kanë hy ma kurrë n' territorin e Izraelit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Mas kësaj, Ben-Hadadi, mbreti i Sirisë, e ka mbledhë krejt ushtrinë e vet, ka shku n'Samaria edhe e ka rrethu qytetin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Për këtë arsye, n'Samaria u bo nji uri shumë e madhe. Qyteti u konë i rrethum aq gjatë, sa koka e nji gomari ka kushtu 80 copë argjendi, kurse nji çerek kabi pleh pëllumbash ka kushtu 5 copë argjendi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Nji ditë, kur mbreti i Izraelit po ecte mbi murin e qytetit, nji grue i ka thirrë: „O zotni jem mbret, ndihmom!“<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Aj i ka thanë: „Nëse Jehova s'të ndihmon, qysh muj unë me t'ndihmu? A mos me t'dhanë diçka pi lëmit ku shihet gruni, pi vendit ku shtrydhet rrushi, a pi presës së vajit?“<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Pastaj mbreti e ka pytë: „Qka ka ndodhë?“ Ajo iu ka përgjigj: „Kjo grue më ka thanë: ‚Ma jep djalin tand. Sot e hamë atë, e nesër e hamë djalin tem.‘<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Kështu e kemi gatu djalin tem edhe e kemi hangër. Ditën tjetër i kom thanë: ‚Ma jep djalin tand që me e hangër.‘ Po ajo e ka mshefë.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Kur mbreti i ka ni fjalët e grusë, i ka shqy rrobat e veta. Derisa po ecte mbi mur, populli e ka pa që nën rrobat e veta kishte veshë tesha pi thesi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Pastaj u betu: „Zoti le t'ma kthejë dyfish, nëse sot s'ia pres kryt Elisës, djalit të Shafatit!“<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Elisa u konë ulë n'shpinë e vet bashkë me pleqtë, kur mbreti e ka çu nji lajmëtar përpara vetes. Ende pa mbërri lajmëtari, Elisa u ka thanë pleqve: „A e patë që ky djali i nji vrasësi e ka çu dikon me ma pre kryt? Kqyrni, kur t'vjen aj, mshelne derën edhe mbajeni fort të mbyllun. A s'po ia nini veç hapat zotnisë të vet mas tij?“<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Derisa Elisa hala po folke me ta, lajmëtari ka mbërri, e mbreti ka thanë: „Kjo fatkeqësi po vjen pi Jehovait. Pse me prit unë edhe ma gjatë Jehovain?“<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 2Kö 2:3, 5; 9:1 | | v1 = 2Kö 2:3, 5; 9:1 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:40 Uhr
1 Djemtë e profetëve i kanë thanë Elisës: „Qysh po e sheh edhe ti, vendi ku po rrimë bashkë me ty asht tepër i ngushtë.
2 Na len, t'lutna, me shku te Jordani. Atje secili pi neve munet me marrë ka nji trung druni, e masanej me ndërtu nji vend ku me nejt.“ Elisa u ka thanë: „Shkoni.“
3 Njoni pi tyne i ka thanë: „Zotni jem, a po vjen edhe ti me neve, t'lutna?“ Aj iu ka përgjigj: „Po vij me ju.“
4 Kështu aj ka shku me ta te Jordani, e ata kanë nisë me i pre drujt.
5 Tu i pre drujt, njonit i ka ra hekuri i sakicës n'ujë. Aj ka bërtitë: „O zotni jem, u konë e marrun hua!“
6 Njeriu i Zotit të vërtetë e ka pytë: „Ku t'ka ra?“ Aj ia ka kallxu vendin. Atëherë Elisa e ka pre nji copë druni, e ka gjujt aty edhe e ka bo hekurin e sakicës me notu mbi ujë.
7 Aj i ka thanë: „Nxirre.“ Burri e ka kapë edhe e ka nxjerrë.
8 Mbreti i Sirisë ka dalë në luftë kundër Izraelit. Ka bisedu me njerëzit e vet edhe u ka thanë ku don me e ngrit kampin bashkë me ta.
9 Atëherë njeriu i Zotit të vërtetë i ka çu fjalë mbretit të Izraelit: „Mos kalo kah ai vend, se sirianët kanë me zhdryp aty.“
10 Kështu mbreti i Izraelit i ka lajmëru njerëzit n'atë vend për t'cilin e ka paralajmëru njeriu i Zotit të vërtetë. Mbreti u paralajmëru vazhdimisht edhe u ka nejt larg atyne vendeve. Kjo ka ndodhë disa herë.
11 Për këtë arsye, mbreti i Sirisë u nervozu shumë edhe i ka thirr njerëzit e vet. I ka pytë: „Kush pi jush asht në anën e mbretit të Izraelit? Folni!“
12 Atëherë njoni pi shërbëtorëve të tij i ka thanë: „Askush, o zotni jem mbret! Elisa, profeti n'Izrael, po ia kallxon mbretit të Izraelit edhe fjalët që ti i thu n'dhomën tane të gjumit.“
13 Mbreti ka urdhnu: „Shkoni edhe merrni vesh ku asht. Pastaj kam me çu njerëz atje me e kapë.“ Ma vonë i ka ardhë lajmi: „Aj asht n'Dothan.“
14 Menjëherë mbreti e ka çu atje nji ushtri të madhe me kuaj edhe karroca lufte. Ata kanë ardhë natën edhe e kanë rrethu qytetin.
15 Kur shërbëtori i njeriut të Zotit të vërtetë u çu herët n'mëngjes edhe doli jashtë, e ka pa që qyteti u konë i rrethum pi nji ushtri me kuaj edhe karroca lufte. Atëherë ka bërtitë: „O zotni jem! Qka kemi me bo tash?“
16 Elisa e ka qetësu edhe i ka thanë: „Mos u tut! Ata që jonë me neve jonë ma shumë se ata që jonë me ta.“
17 Pastaj Elisa i ka bo lutje Jehovait: „O Jehova, t'lutna, çelja sytë që me mujt me pa.“ Menjëherë Jehova ia ka çelë sytë shërbëtorit. Përnjiherë aj e ka pa që malet përreth Elisës jonë konë plot me kuaj edhe karroca lufte pi zjarri.
18 Kur sirianët kanë zhdryp te Elisa, aj i ka bo lutje Jehovait: „T'lutna, baji këta njerëz të verbër.“ Atëherë Jehova i ka verbu, qysh iu ka lutë Elisa.
19 Pastaj Elisa u ka thanë: „Jeni n'rrugë të gabume, edhe ky s'asht qyteti që po e lypni. Ejani mas meje, e unë kam me ju çu te njeriu që po e kërkoni.“ Po aj i ka çu n'Samaria.
20 Kur kanë mbërri n'Samaria, Elisa ka thanë: „O Jehova, çelju sytë që me mujt me pa.“ Atëherë Jehova ua ka çelë sytë, e ata e kanë kuptu që jonë konë bash n'mes të Samarisë.
21 Kur mbreti i Izraelit i ka pa, e ka pytë Elisën: „A me i vra, o baba jem? A me i vra?“
22 Elisa i ka thanë: „Mos i vra. A i vret ti ata që i ke nxanë rob me shpatën edhe harkun tand? Jepju bukë edhe ujë. Le t'hanë e le t'pijnë, edhe masanej le t'kthehen te zotnia i tyne.“
23 Atëherë mbreti ua ka shtru nji sofër të madhe, e ata kanë hangër edhe kanë pi. Masanej i ka lshu me shku, edhe ata jonë kthy te zotnia i tyne. Pi asaj kohe, çetat e sirianëve që bojshin plaçkitje s'kanë hy ma kurrë n' territorin e Izraelit.
24 Mas kësaj, Ben-Hadadi, mbreti i Sirisë, e ka mbledhë krejt ushtrinë e vet, ka shku n'Samaria edhe e ka rrethu qytetin.
25 Për këtë arsye, n'Samaria u bo nji uri shumë e madhe. Qyteti u konë i rrethum aq gjatë, sa koka e nji gomari ka kushtu 80 copë argjendi, kurse nji çerek kabi pleh pëllumbash ka kushtu 5 copë argjendi.
26 Nji ditë, kur mbreti i Izraelit po ecte mbi murin e qytetit, nji grue i ka thirrë: „O zotni jem mbret, ndihmom!“
27 Aj i ka thanë: „Nëse Jehova s'të ndihmon, qysh muj unë me t'ndihmu? A mos me t'dhanë diçka pi lëmit ku shihet gruni, pi vendit ku shtrydhet rrushi, a pi presës së vajit?“
28 Pastaj mbreti e ka pytë: „Qka ka ndodhë?“ Ajo iu ka përgjigj: „Kjo grue më ka thanë: ‚Ma jep djalin tand. Sot e hamë atë, e nesër e hamë djalin tem.‘
29 Kështu e kemi gatu djalin tem edhe e kemi hangër. Ditën tjetër i kom thanë: ‚Ma jep djalin tand që me e hangër.‘ Po ajo e ka mshefë.“
30 Kur mbreti i ka ni fjalët e grusë, i ka shqy rrobat e veta. Derisa po ecte mbi mur, populli e ka pa që nën rrobat e veta kishte veshë tesha pi thesi.
31 Pastaj u betu: „Zoti le t'ma kthejë dyfish, nëse sot s'ia pres kryt Elisës, djalit të Shafatit!“
32 Elisa u konë ulë n'shpinë e vet bashkë me pleqtë, kur mbreti e ka çu nji lajmëtar përpara vetes. Ende pa mbërri lajmëtari, Elisa u ka thanë pleqve: „A e patë që ky djali i nji vrasësi e ka çu dikon me ma pre kryt? Kqyrni, kur t'vjen aj, mshelne derën edhe mbajeni fort të mbyllun. A s'po ia nini veç hapat zotnisë të vet mas tij?“
33 Derisa Elisa hala po folke me ta, lajmëtari ka mbërri, e mbreti ka thanë: „Kjo fatkeqësi po vjen pi Jehovait. Pse me prit unë edhe ma gjatë Jehovain?“