Estera 3: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Mas do kohe, mbreti Ahasver e ka ngrit Hamanin, djalin e Hammedathës, agagitit, edhe ia ka dhanë nji pozitë ma të naltë se krejt princat tjerë që i kish afër vetes.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Edhe krejt shërbëtorët e mbretit që rrishin te porta e mbretit janë përkulë thellë para Hamanit edhe kanë ra për tokë para tij, se qashtu kish urdhnu mbreti. Po Mordekai s'ka pranu as me u përkulë, as me ra për tokë para tij.<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Atëher shërbëtorët e mbretit që rrishin te porta i kanë thanë Mordekait: “Pse s'po e respekton urdhnin e mbretit?”<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Ata e kanë vetë përditë, po aj s'i ka ngu. Në fund ia kanë kallxu Hamanit, me pa a ka me u leju kjo sjellje e Mordekait. Se Mordekai ju kish thanë atyne që asht hebre.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Kur Hamani e ka pa që Mordekai s'po dojke as me u përkulë, as me ra për tokë para tij, u bo shumë nervoz.<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Po aj ka menu që s'i ka hije me e hjek qafe veç Mordekain. Ia kishin kallxu cilit popull i takojke Mordekai, e për qata aj ka bo plan me i zhdukë krejt hebrenjtë në mbarë mbretninë e Ahasverit, krejt popullin e Mordekait.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <sup>7</sup> Në mujin e parë, domethanë në mujin Nisan, në vitin e dymbëdhjetë të mbretit Ahasver, Hamani ka përdorë Purin (domethanë shortin) për me caktu ditën edhe mujin kur ka me ndodhë kjo. Shorti ka ra në mujin e dymbëdhjetë, domethanë në mujin Adar.<br> | ||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Masanej Hamani i ka thanë mbretit Ahasver: “Asht nji popull i shpërndamë gjithkah mes popujve në krejt krahinat e mbretnisë tane. Ligjet e tyne jonë ndryshe pi ligjeve të krejt popujve tjerë. Ata s'i respektojnë ligjet e mbretit, e për mbretin s'asht mirë me i lanë me vazhdu qashtu.<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> Nëse mbretit i doket mirë, le të nxirret nji urdhën me i zhdukë ata. Unë vet kom me ua dorëzu zyrtarëve 10 000 talenta argjendi për thesarin e mbretit.”<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Atëher mbreti e ka hjekë unazën e vet me vulë pi dorës edhe ia ka dhanë Hamanit, djalit të Hammedathës, agagitit, armikut të hebrenjve.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup> Mbreti i ka thanë Hamanit: “Argjendi edhe populli jonë të tut. Bane qka ta merr menja që asht mirë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Ditën e trembëdhjetë të mujit të parë i kanë thirrë shkruesit e mbretit. Ata e kanë shkru krejt qka Hamani u ka urdhnu satrapëve të mbretit, qeveritarëve të krahinave edhe prijësve të popujve të ndryshëm. Urdhni u shkru për secilën krahinë me shkrimin e vet edhe për secilin popull në gjuhën e vet. U shkru në emën të mbretit Ahasver edhe u vulos me unazën me vulë të mbretit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Letrat i kanë çu me lajmëtarë në krejt krahinat e mbretit. Në to u konë urdhni që krejt hebrenjtë, të rinj e të vjetër, gra e thfëmijë, me u vra, me u zhdukë edhe me u shfarosë brenda nji dite të vetme, ditën e trembëdhjetë të mujit të dymbëdhjetë, domethanë në mujin Adar, edhe me ua marrë krejt pasuninë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> Krejt qka shkrujke në atë dokument duhej me vlejtë si ligj në çdo krahinë edhe me iu bo e ditun krejt popujve, që me u përgatitë për qat ditë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> Lajmëtarët janë nisë me ngut, qysh ka urdhnu mbreti. Ligji u shpall në kalanë e Susës. E derisa krejt qyteti i Susës u konë në rrëmujë, mbreti edhe Hamani janë ulë me pi.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Est 3:10; 8:7; 9:24 | | v1 = Est 3:10; 8:7; 9:24 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:28 Uhr
1 Mas do kohe, mbreti Ahasver e ka ngrit Hamanin, djalin e Hammedathës, agagitit, edhe ia ka dhanë nji pozitë ma të naltë se krejt princat tjerë që i kish afër vetes.
2 Edhe krejt shërbëtorët e mbretit që rrishin te porta e mbretit janë përkulë thellë para Hamanit edhe kanë ra për tokë para tij, se qashtu kish urdhnu mbreti. Po Mordekai s'ka pranu as me u përkulë, as me ra për tokë para tij.
3 Atëher shërbëtorët e mbretit që rrishin te porta i kanë thanë Mordekait: “Pse s'po e respekton urdhnin e mbretit?”
4 Ata e kanë vetë përditë, po aj s'i ka ngu. Në fund ia kanë kallxu Hamanit, me pa a ka me u leju kjo sjellje e Mordekait. Se Mordekai ju kish thanë atyne që asht hebre.
5 Kur Hamani e ka pa që Mordekai s'po dojke as me u përkulë, as me ra për tokë para tij, u bo shumë nervoz.
6 Po aj ka menu që s'i ka hije me e hjek qafe veç Mordekain. Ia kishin kallxu cilit popull i takojke Mordekai, e për qata aj ka bo plan me i zhdukë krejt hebrenjtë në mbarë mbretninë e Ahasverit, krejt popullin e Mordekait.
7 Në mujin e parë, domethanë në mujin Nisan, në vitin e dymbëdhjetë të mbretit Ahasver, Hamani ka përdorë Purin (domethanë shortin) për me caktu ditën edhe mujin kur ka me ndodhë kjo. Shorti ka ra në mujin e dymbëdhjetë, domethanë në mujin Adar.
8 Masanej Hamani i ka thanë mbretit Ahasver: “Asht nji popull i shpërndamë gjithkah mes popujve në krejt krahinat e mbretnisë tane. Ligjet e tyne jonë ndryshe pi ligjeve të krejt popujve tjerë. Ata s'i respektojnë ligjet e mbretit, e për mbretin s'asht mirë me i lanë me vazhdu qashtu.
9 Nëse mbretit i doket mirë, le të nxirret nji urdhën me i zhdukë ata. Unë vet kom me ua dorëzu zyrtarëve 10 000 talenta argjendi për thesarin e mbretit.”
10 Atëher mbreti e ka hjekë unazën e vet me vulë pi dorës edhe ia ka dhanë Hamanit, djalit të Hammedathës, agagitit, armikut të hebrenjve.
11 Mbreti i ka thanë Hamanit: “Argjendi edhe populli jonë të tut. Bane qka ta merr menja që asht mirë.”
12 Ditën e trembëdhjetë të mujit të parë i kanë thirrë shkruesit e mbretit. Ata e kanë shkru krejt qka Hamani u ka urdhnu satrapëve të mbretit, qeveritarëve të krahinave edhe prijësve të popujve të ndryshëm. Urdhni u shkru për secilën krahinë me shkrimin e vet edhe për secilin popull në gjuhën e vet. U shkru në emën të mbretit Ahasver edhe u vulos me unazën me vulë të mbretit.
13 Letrat i kanë çu me lajmëtarë në krejt krahinat e mbretit. Në to u konë urdhni që krejt hebrenjtë, të rinj e të vjetër, gra e thfëmijë, me u vra, me u zhdukë edhe me u shfarosë brenda nji dite të vetme, ditën e trembëdhjetë të mujit të dymbëdhjetë, domethanë në mujin Adar, edhe me ua marrë krejt pasuninë.
14 Krejt qka shkrujke në atë dokument duhej me vlejtë si ligj në çdo krahinë edhe me iu bo e ditun krejt popujve, që me u përgatitë për qat ditë.
15 Lajmëtarët janë nisë me ngut, qysh ka urdhnu mbreti. Ligji u shpall në kalanë e Susës. E derisa krejt qyteti i Susës u konë në rrëmujë, mbreti edhe Hamani janë ulë me pi.