Danieli 12: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Në atë kohë ka me u ngritë Mikaeli, prijësi i madh që e mbron popullin tand. Edhe ka me ardhë nji kohë shumë e randë, qysh s’ka pasë kurrë pi kur ka fillu me ekzistu nji popull e deri n’atë kohë. Po në atë kohë populli yt ka me shpëtu, secili që asht i shkrum n’libër.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>2</sup> Edhe shumë pi atyne që flenë n’pluhnin e tokës kanë me u zgju: disa për jetë t’amshume, e tjerët për turp edhe përbuzje t’amshume.<br> | |||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Ata që kanë kuptim kanë me shndritë fort si hapësina e qiellit, edhe ata që i drejtojnë shumë njerëz kah drejtësia kanë me shndritë si yjet, përgjithmonë e përjetë.<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup> E ti, Daniel, mbaji këto fjalë t’mshefta edhe vulose librin deri n’kohën e fundit. Shumë kanë me kërku andej-këndej, edhe njohuria e vërtetë ka me u shtu shumë.”<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>5</sup> Pastaj unë, Danieli, i kom pa edhe dy tjerë tu nejtë aty, njanin n’njanin breg t’lumit, e tjetrin n’bregun tjetër.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup> Atëherë njani i ka thanë burrit që u konë i veshun me tesha lini e që u konë mbi ujin e lumit: “Edhe sa kohë ka me zgjatë deri sa t’marrin fund këto ngjarje t’mdhaja?”<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Atëherë e kom ni burrin e veshun me tesha lini, që u konë mbi ujin e lumit. Aj i ka çu t’dyja duert kah qielli, t’djathtën edhe t’majtën, edhe asht betu në Atë që jeton përgjithmonë: “Ka me zgjatë nji kohë t’caktume, do kohë t’caktume edhe gjysë kohe. Sapo t’marrë fund shkatërrimi i fuqisë së popullit t’shejtë, krejt këto kanë me marrë fund.”<br> | |||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup><br> | <sup>8</sup> Unë e kom ni qka ka thanë, po s’e kom kuptu. Prandaj i kom thanë: “O zotnia jem, qysh ka me përfundu krejt kjo?”<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>9</sup> Atëherë aj m’ka thanë: “Shko, Daniel, se këto fjalë kanë me mbetë t’mshefta edhe t’vulosuna deri n’kohën e fundit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <sup>10</sup> Shumë kanë me u pastru, kanë me u ba t’bardhë edhe kanë me u kullu. T’këqijtë kanë me vazhdu me ba punë t’këqija, edhe asnjani pi tyne s’ka me e kuptu krejt këtë. Po ata që kanë kuptim kanë me e kuptu.<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>11</sup> Edhe pi kohës kur ka me u hjekë kurbani i vazhdueshëm edhe ka me u vendosë shkretuesi i neveritshëm, kanë me kalu 1290 ditë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup> Lum aj që vazhdon me pritë edhe që i mbërrin 1335 ditët!<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> E ti, vazhdo rrugën tane deri n’fund. Ti ke me pushu, po ke me u çu prapë me e marrë pjesën që t’takon, n’fund t’ditëve.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Da 10:13; Jud 9; Off 12:7, 8 | | v1 = Da 10:13; Jud 9; Off 12:7, 8 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr
1 Në atë kohë ka me u ngritë Mikaeli, prijësi i madh që e mbron popullin tand. Edhe ka me ardhë nji kohë shumë e randë, qysh s’ka pasë kurrë pi kur ka fillu me ekzistu nji popull e deri n’atë kohë. Po në atë kohë populli yt ka me shpëtu, secili që asht i shkrum n’libër.
2 Edhe shumë pi atyne që flenë n’pluhnin e tokës kanë me u zgju: disa për jetë t’amshume, e tjerët për turp edhe përbuzje t’amshume.
3 Ata që kanë kuptim kanë me shndritë fort si hapësina e qiellit, edhe ata që i drejtojnë shumë njerëz kah drejtësia kanë me shndritë si yjet, përgjithmonë e përjetë.
4 E ti, Daniel, mbaji këto fjalë t’mshefta edhe vulose librin deri n’kohën e fundit. Shumë kanë me kërku andej-këndej, edhe njohuria e vërtetë ka me u shtu shumë.”
5 Pastaj unë, Danieli, i kom pa edhe dy tjerë tu nejtë aty, njanin n’njanin breg t’lumit, e tjetrin n’bregun tjetër.
6 Atëherë njani i ka thanë burrit që u konë i veshun me tesha lini e që u konë mbi ujin e lumit: “Edhe sa kohë ka me zgjatë deri sa t’marrin fund këto ngjarje t’mdhaja?”
7 Atëherë e kom ni burrin e veshun me tesha lini, që u konë mbi ujin e lumit. Aj i ka çu t’dyja duert kah qielli, t’djathtën edhe t’majtën, edhe asht betu në Atë që jeton përgjithmonë: “Ka me zgjatë nji kohë t’caktume, do kohë t’caktume edhe gjysë kohe. Sapo t’marrë fund shkatërrimi i fuqisë së popullit t’shejtë, krejt këto kanë me marrë fund.”
8 Unë e kom ni qka ka thanë, po s’e kom kuptu. Prandaj i kom thanë: “O zotnia jem, qysh ka me përfundu krejt kjo?”
9 Atëherë aj m’ka thanë: “Shko, Daniel, se këto fjalë kanë me mbetë t’mshefta edhe t’vulosuna deri n’kohën e fundit.
10 Shumë kanë me u pastru, kanë me u ba t’bardhë edhe kanë me u kullu. T’këqijtë kanë me vazhdu me ba punë t’këqija, edhe asnjani pi tyne s’ka me e kuptu krejt këtë. Po ata që kanë kuptim kanë me e kuptu.
11 Edhe pi kohës kur ka me u hjekë kurbani i vazhdueshëm edhe ka me u vendosë shkretuesi i neveritshëm, kanë me kalu 1290 ditë.
12 Lum aj që vazhdon me pritë edhe që i mbërrin 1335 ditët!
13 E ti, vazhdo rrugën tane deri n’fund. Ti ke me pushu, po ke me u çu prapë me e marrë pjesën që t’takon, n’fund t’ditëve.”