Marku 4: Unterschied zwischen den Versionen
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 4: | Zeile 4: | ||
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
<sup>1</sup> Nji ditë, kur Jezusi po i | <sup>1</sup> Nji ditë, kur Jezusi po i msojke apet njerzt kah deti, u mbledhen te ai nji turmë shumë e madhe. Përqata ai hypi në nji barkë ose anije, u ul aty, pak ma larg prej bregut, e njerzt rrishin në tokë kah bregu. <sup>2</sup> Ai u kallxojke shumë sende me shembuj edhe ju mësonte qeshtu: <sup>3</sup> “Ndigjoni! Doli nji bujk me mbjellë faren. <sup>4</sup> Tu e mbjellë, do kokrra ranë në udhë, erdhën zogjt dhe i hangrën. <sup>5</sup> Do tjera ranë në ven me gur, ku kish veç pak dhe. Ato mbin shpejt, se nuk kishin shum dhe ose lloq. <sup>6</sup> Po kur u çu dielli nalt, i djegi, dhe u thanë, se nuk kishin rrajë. <sup>7</sup> Do kokrra tjera ranë në therra, edhe therrat u rritën bashkë me to dhe i zaptuen, qashtu që nuk dhanë kurgjo asnji fryt. <sup>8</sup> Po do tjera ranë në tokë të mirë, bini fara, u rritën edhe dhanë fryt: do dhan tridhjetë fish, do dhan gjashtëdhjetë fish, e do tjera qind fish.” <sup>9</sup> Përqata tha: “Kush i ka veshët, le të ngojn mirë.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>10</sup> Kur ma von mbetën vet, dymdhetë dhe do tjerë qe ishin rreth tij e veten për këta shembuj. <sup>11</sup> Ai ju tha: “Ju e keni marrë në dorë sekretin e shenjtë të Mretnisë së havas, po për tjerët jashtë krejt qeto jon veç shembuj. <sup>12</sup> Ata po shikojn, po nuk shohin kurgjo. Po nigojn, po nuk e marrin vesh kuptimin. Edhe kurr nuk kthehen me u pendu, që me ju fal gabimet.” <sup>13</sup> Përqata ju tha: “Nese nuk po e kuptoni as kët shembull, qysh keni me i kuptu shembujt të tjerë?” | <sup>10</sup> Kur ma von mbetën vet, dymdhetë dhe do tjerë qe ishin rreth tij e veten për këta shembuj. <sup>11</sup> Ai ju tha: “Ju e keni marrë në dorë sekretin e shenjtë të Mretnisë së havas, po për tjerët jashtë krejt qeto jon veç shembuj. <sup>12</sup> Ata po shikojn, po nuk shohin kurgjo. Po nigojn, po nuk e marrin vesh kuptimin. Edhe kurr nuk kthehen me u pendu, që me ju fal gabimet ose gjynahet.” <sup>13</sup> Përqata ju tha: “Nese nuk po e kuptoni as kët shembull, qysh keni me i kuptu shembujt të tjerë?” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>14</sup> Ai bujku që mbjell, po e mbjell fjalën e Zotit. <sup>15</sup> Ata qe jon si rruga, ku u mbjell fjala, jon këta: veç sa e nigojn fjalën, vjen Shejtani edhe ja u merr fjalën qe u mbjell në zemër. <sup>16</sup> Ata qe jon si toka me gur, jon po ashtu: kur e nigojn fjalën, e pranojn me gëzim. <sup>17</sup> Po nuk kan rrajë në dhe | <sup>14</sup> Ai bujku që mbjell, po e mbjell fjalën e Zotit. <sup>15</sup> Ata qe jon si rruga, ku u mbjell fjala, jon këta: veç sa e nigojn fjalën, vjen Shejtani edhe ja u merr fjalën qe u mbjell në zemër. <sup>16</sup> Ata qe jon si toka me gur, jon po ashtu: kur e nigojn fjalën, e pranojn me gëzim. <sup>17</sup> Po nuk kan rrajë në dhe ose tokë, rrin veç pak. Sa të ju vin telashet a perndjekje për shkak të fjalës, menjiherë kthehen mrapa e rrëzohen. <sup>18</sup> Të tjerët jon si fara qe u mbjell në therra. Kta jon ata qe e nigojn fjalën, <sup>19</sup> po merzit e ksaj bote, mashtrimi i pasurisë dhe qejfet për plot gjana tjera hyn mrena, e zaptuajn fjalën e Zotit, edhe ajo nuk jep fryt. <sup>20</sup> Ata qe jon si toka e mirë jon këta: e nigojn fjalën e Zotit, e pranojn, dhe japin fryt – do tridhjetë fish, do gjashtëdhjetë fish, e do qind fish.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>21</sup> Përqata ju tha: “Kur e | <sup>21</sup> Përqata ju tha: “Kur e bjen dikush nji llampë, a e shti nën ni enë a nën shtrat ose kauq? A nuk e qet përmi shandan, me ndrit me ndriqu ?” <sup>22</sup> Se s’ka kurgjo të fsheft qe s’ka me dalë në drít, as send të mshefun qe s’ka me u zbulu. <sup>23</sup> Kush i ka veshët, le të ngojn mirë.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>24</sup> Ai ju tha | <sup>24</sup> Ai ju tha edhe kta: “Kqyrni mirë qka po nigoni. Me at masë qe i matni ju të tjerët, ka me ju u mat edhe juve, bile hala ka me ju u dhon edhe ma shum. <sup>25</sup> Se atij qe ka, ka me ju dhon edhe ma shum. Po atij qe s’ka, ka me ju marr edhe ajo pak qe e ka.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>26</sup> Përqata tha: “Me Mretninë e havas osht qeshtu: si me nji njeri qe e qet faren në tokë. <sup>27</sup> Naten fle, ditën çohet, edhe fara mbin e rritet, ai as vet nuk e din qysh. <sup>28</sup> Toka vet e jep frytin | <sup>26</sup> Përqata u tha: “Me Mretninë e havas osht qeshtu: si me nji njeri qe e qet faren në tokë. <sup>27</sup> Naten fle, ditën çohet, edhe fara mbin e rritet, ai as vet nuk e din qysh po rritet. <sup>28</sup> Toka vet e jep frytin dalngadal: niher dalin fijet, masanej kallini, e në fund gruni i plot në kalli. <sup>29</sup> Kur niset me u pjek gruni, ai menjiherë e merr kosën, se ka ardh koha e korrjes.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>30</sup> Përqata ai vazhdoj: “Me çka me e krahasu Mretninë e havas? Me çfarë shembulli me ja bo ma të kuptushme? <sup>31</sup> Ajo i | <sup>30</sup> Përqata ai vazhdoj: “Me çka me e krahasu Mretninë e havas? Me çfarë shembulli me ja bo ma të kuptushme? <sup>31</sup> Ajo i përngan ose ngjan nji kokrre të vogël sinapi. Kur mbillet, ajo osht ma e vogla prej krejt farave në tokë. <sup>32</sup> Po kur mbillet, mbin e bima rritet e bahet ma e madhe se krejt perimet tjera të kopshtit ose bashqesh, dhe i lëshon degët e mëdhaja, sa zogjt e havas munen me u struk ose mshef në hijen e saj.” | ||
<br> | <br> | ||
<sup>33</sup> Kur ju kallxonte lajmin e mirë, ai përdorte shumë shembuj të këtillë, varësisht sa mujshin me kuptu ata qe e nigojshin. <sup>34</sup> Ai kurr nuk ju foli pa shembuj, po kur | <sup>33</sup> Kur ju kallxonte lajmin e mirë, ai përdorte shumë shembuj të këtillë, varësisht sa mujshin me kuptu ata qe e nigojshin. <sup>34</sup> Ai kurr nuk ju foli pa shembuj, po kur metej veç me nxonsat e vet, ju shpjegonte krejt sendet ose shembujt . | ||
<br> | <br> | ||
<sup>35</sup> Po at ditë, kur u ba mramje, ai ju tha: “Hajde kalojmë në anën tjetër të detit.” <sup>36</sup> Ata e lanë turmën, e morën Jezusin në barkë ose anije ashtu si u kon, edhe | <sup>35</sup> Po at ditë, kur u ba mramje, ai ju tha: “Hajde kalojmë në anën tjetër të detit.” <sup>36</sup> Ata e lanë turmën, e morën Jezusin në barkë ose anije ashtu si u kon, edhe anijet e tjera shkojshin bashkë me ta. <sup>37</sup> Paprit u çu nji stuhi ose frymë e madhe, edhe valët po binin në barkë aq shum sa qe gati u mbush me ujë. <sup>38</sup> Po ai po flejke mrapa në barkë në anije, mbi nji jastëk. Ata e çuen e i thanë: “Mësus, a nuk po të intereson qe po mbytemi?” <sup>39</sup> Ai u çu, e qortoj erën, dhe detit i tha: “Qetsohu! Rri urt!” Atëherë era u nal, edhe u ba nji qetësi e madhe. <sup>40</sup> Masanej ju tha: “Pse po tuteni qeshtu? A hala s’po keni besim?” <sup>41</sup> Ata i zuni nji tutë e madhe, edhe po i thojshin njeni-tjetrit: “Kush asht ky se edhe era dhe deti po e ngojn?.” | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 19. Dezember 2025, 20:33 Uhr
⚠️ KUJDES: Ky kapitull osht tu u përkthy. Mundet me pasë gabime. ⚠️
1 Nji ditë, kur Jezusi po i msojke apet njerzt kah deti, u mbledhen te ai nji turmë shumë e madhe. Përqata ai hypi në nji barkë ose anije, u ul aty, pak ma larg prej bregut, e njerzt rrishin në tokë kah bregu. 2 Ai u kallxojke shumë sende me shembuj edhe ju mësonte qeshtu: 3 “Ndigjoni! Doli nji bujk me mbjellë faren. 4 Tu e mbjellë, do kokrra ranë në udhë, erdhën zogjt dhe i hangrën. 5 Do tjera ranë në ven me gur, ku kish veç pak dhe. Ato mbin shpejt, se nuk kishin shum dhe ose lloq. 6 Po kur u çu dielli nalt, i djegi, dhe u thanë, se nuk kishin rrajë. 7 Do kokrra tjera ranë në therra, edhe therrat u rritën bashkë me to dhe i zaptuen, qashtu që nuk dhanë kurgjo asnji fryt. 8 Po do tjera ranë në tokë të mirë, bini fara, u rritën edhe dhanë fryt: do dhan tridhjetë fish, do dhan gjashtëdhjetë fish, e do tjera qind fish.” 9 Përqata tha: “Kush i ka veshët, le të ngojn mirë.”
10 Kur ma von mbetën vet, dymdhetë dhe do tjerë qe ishin rreth tij e veten për këta shembuj. 11 Ai ju tha: “Ju e keni marrë në dorë sekretin e shenjtë të Mretnisë së havas, po për tjerët jashtë krejt qeto jon veç shembuj. 12 Ata po shikojn, po nuk shohin kurgjo. Po nigojn, po nuk e marrin vesh kuptimin. Edhe kurr nuk kthehen me u pendu, që me ju fal gabimet ose gjynahet.” 13 Përqata ju tha: “Nese nuk po e kuptoni as kët shembull, qysh keni me i kuptu shembujt të tjerë?”
14 Ai bujku që mbjell, po e mbjell fjalën e Zotit. 15 Ata qe jon si rruga, ku u mbjell fjala, jon këta: veç sa e nigojn fjalën, vjen Shejtani edhe ja u merr fjalën qe u mbjell në zemër. 16 Ata qe jon si toka me gur, jon po ashtu: kur e nigojn fjalën, e pranojn me gëzim. 17 Po nuk kan rrajë në dhe ose tokë, rrin veç pak. Sa të ju vin telashet a perndjekje për shkak të fjalës, menjiherë kthehen mrapa e rrëzohen. 18 Të tjerët jon si fara qe u mbjell në therra. Kta jon ata qe e nigojn fjalën, 19 po merzit e ksaj bote, mashtrimi i pasurisë dhe qejfet për plot gjana tjera hyn mrena, e zaptuajn fjalën e Zotit, edhe ajo nuk jep fryt. 20 Ata qe jon si toka e mirë jon këta: e nigojn fjalën e Zotit, e pranojn, dhe japin fryt – do tridhjetë fish, do gjashtëdhjetë fish, e do qind fish.”
21 Përqata ju tha: “Kur e bjen dikush nji llampë, a e shti nën ni enë a nën shtrat ose kauq? A nuk e qet përmi shandan, me ndrit me ndriqu ?” 22 Se s’ka kurgjo të fsheft qe s’ka me dalë në drít, as send të mshefun qe s’ka me u zbulu. 23 Kush i ka veshët, le të ngojn mirë.”
24 Ai ju tha edhe kta: “Kqyrni mirë qka po nigoni. Me at masë qe i matni ju të tjerët, ka me ju u mat edhe juve, bile hala ka me ju u dhon edhe ma shum. 25 Se atij qe ka, ka me ju dhon edhe ma shum. Po atij qe s’ka, ka me ju marr edhe ajo pak qe e ka.”
26 Përqata u tha: “Me Mretninë e havas osht qeshtu: si me nji njeri qe e qet faren në tokë. 27 Naten fle, ditën çohet, edhe fara mbin e rritet, ai as vet nuk e din qysh po rritet. 28 Toka vet e jep frytin dalngadal: niher dalin fijet, masanej kallini, e në fund gruni i plot në kalli. 29 Kur niset me u pjek gruni, ai menjiherë e merr kosën, se ka ardh koha e korrjes.”
30 Përqata ai vazhdoj: “Me çka me e krahasu Mretninë e havas? Me çfarë shembulli me ja bo ma të kuptushme? 31 Ajo i përngan ose ngjan nji kokrre të vogël sinapi. Kur mbillet, ajo osht ma e vogla prej krejt farave në tokë. 32 Po kur mbillet, mbin e bima rritet e bahet ma e madhe se krejt perimet tjera të kopshtit ose bashqesh, dhe i lëshon degët e mëdhaja, sa zogjt e havas munen me u struk ose mshef në hijen e saj.”
33 Kur ju kallxonte lajmin e mirë, ai përdorte shumë shembuj të këtillë, varësisht sa mujshin me kuptu ata qe e nigojshin. 34 Ai kurr nuk ju foli pa shembuj, po kur metej veç me nxonsat e vet, ju shpjegonte krejt sendet ose shembujt .
35 Po at ditë, kur u ba mramje, ai ju tha: “Hajde kalojmë në anën tjetër të detit.” 36 Ata e lanë turmën, e morën Jezusin në barkë ose anije ashtu si u kon, edhe anijet e tjera shkojshin bashkë me ta. 37 Paprit u çu nji stuhi ose frymë e madhe, edhe valët po binin në barkë aq shum sa qe gati u mbush me ujë. 38 Po ai po flejke mrapa në barkë në anije, mbi nji jastëk. Ata e çuen e i thanë: “Mësus, a nuk po të intereson qe po mbytemi?” 39 Ai u çu, e qortoj erën, dhe detit i tha: “Qetsohu! Rri urt!” Atëherë era u nal, edhe u ba nji qetësi e madhe. 40 Masanej ju tha: “Pse po tuteni qeshtu? A hala s’po keni besim?” 41 Ata i zuni nji tutë e madhe, edhe po i thojshin njeni-tjetrit: “Kush asht ky se edhe era dhe deti po e ngojn?.”