Luka 19: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
(Status Offen eingefügt)
(Initiale Übersetzung)
Zeile 1: Zeile 1:
{{Textstatus
{{Textstatus
| Status = Offen
| Status = KI
| Notiz =  
| Notiz =  
}}<br><br>
}}<br><br>
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup>Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. <sup>2</sup>Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetagrambledhës, edhe ishte i pasun. <sup>3</sup>Aj patjetër donte me pa kush ishte ky Jezus. Po pi kallabllakut s’mujke, se ishte i shkurtë. <sup>4</sup>Për qata vrapoi pak përpara edhe hypi në nji fik të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. <sup>5</sup>Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me qenë mysafir në shpinë tane.“ <sup>6</sup>Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. <sup>7</sup>Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ <sup>8</sup>Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfnive, edhe qka i kam marrë dikujt me zhvatje, po ja kthej katërfish.“ <sup>9</sup>Atëherë Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. <sup>10</sup>Se Biri i njeriut ka ardhë me kërku edhe me shpëtu atë që ishte humbë.“
<sup>2</sup><br>
<sup>3</sup><br>
<sup>4</sup><br>
<sup>5</sup><br>
<sup>6</sup><br>
<sup>7</sup><br>
<sup>8</sup><br>
<sup>9</sup><br>
<sup>10</sup><br>
<br>
<br>
<sup>11</sup><br>
<sup>11</sup>Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me u shfaqë menjiherë, aj tregoi edhe nji krahasim tjetër. <sup>12</sup>Tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marrë pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. <sup>13</sup>Aj i thirri dhjetë shërbëtorë të vet, ju dha 10 mina edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vi.’ <sup>14</sup>Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri me qenë mbreti jonë!’
<sup>12</sup><br>
<sup>13</sup><br>
<sup>14</sup><br>
<br>
<br>
<sup>15</sup><br>
<sup>15</sup>Kur aj e mori pushtetin mbretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtorët që jau kish dhanë paret, për me pa sa kishin fitu. <sup>16</sup>I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, mina jote i ka sjellë 10 mina.’ <sup>17</sup>Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u tregove besnik në nji sen shumë të vogël, ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ <sup>18</sup>Pastaj erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, mina jote i ka sjellë 5 mina.’ <sup>19</sup>Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me qenë mbi pesë qytete.’ <sup>20</sup>Po pastaj erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe mina jote. E kam majtë të msheftë në nji shami. <sup>21</sup>Se u frikova pi teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ <sup>22</sup>Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? <sup>23</sup>Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë.’
<sup>16</sup><br>
<sup>17</sup><br>
<sup>18</sup><br>
<sup>19</sup><br>
<sup>20</sup><br>
<sup>21</sup><br>
<sup>22</sup><br>
<sup>23</sup><br>
<br>
<br>
<sup>24</sup><br>
<sup>24</sup>Pastaj ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën, edhe jepjani atij që i ka 10 mina.’ <sup>25</sup>Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina!’ — <sup>26</sup>‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. <sup>27</sup>E tash sillni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me qenë unë mbret mbi ta, edhe mytni para syve të mi.’“
<sup>25</sup><br>
<sup>26</sup><br>
<sup>27</sup><br>
<br>
<br>
<sup>28</sup><br>
<sup>28</sup>Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi rrugën tu hypë kah Jerusalemi. <sup>29</sup>Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: <sup>30</sup>„Shkoni në katunin që shihet pi qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgjidhne edhe bima qitu. <sup>31</sup>Po nëse dikush ju pyt pse po e zgjidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ <sup>32</sup>Ata që u dërgun shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj. <sup>33</sup>Po kur ishin tu e zgjidhë magarin e ri, pronarët i pytën: „Pse po e zgjidhni magarin e ri?“ <sup>34</sup>Ata thanë: „Zotnisë i duhet.“ <sup>35</sup>Pastaj e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
<sup>29</sup><br>
<sup>30</sup><br>
<sup>31</sup><br>
<sup>32</sup><br>
<sup>33</sup><br>
<sup>34</sup><br>
<sup>35</sup><br>
<br>
<br>
<sup>36</sup><br>
<sup>36</sup>Derisa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat e jashtme përpara tij në tokë. <sup>37</sup>Kur ju afru rrugës që zhdryp pi Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. <sup>38</sup>Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mbret në emën të Jehovajt! Paqe në qiell edhe lavdi nalt në lartësi!“ <sup>39</sup>Po do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Mësues, ndali nxansat tu!“ <sup>40</sup>Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë, gurët kishin me bërtitë.“
<sup>37</sup><br>
<sup>38</sup><br>
<sup>39</sup><br>
<sup>40</sup><br>
<br>
<br>
<sup>41</sup><br>
<sup>41</sup>Kur ju afru qytetit edhe e pa, qau për të <sup>42</sup>edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka sjell paqe... po tash kjo asht mshehë pi syve tu. <sup>43</sup>Se kanë me ardhë ditë për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim me hunj të mprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu pi krejt anët. <sup>44</sup>Kanë me t’rrëzu përtokë ty edhe fmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur mbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu.“
<sup>42</sup><br>
<sup>43</sup><br>
<sup>44</sup><br>
<br>
<br>
<sup>45</sup><br>
<sup>45</sup>Pastaj hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. <sup>46</sup>Ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka me qenë shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajna.“
<sup>46</sup><br>
<br>
<br>
<sup>47</sup><br>
<sup>47</sup>Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftërinjtë, skribët edhe burrat kryesorë të popullit kërkojshin mënyrë me e mbytë, <sup>48</sup>po s’po gjejshin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë vëmendje.
<sup>48</sup><br>
<br><br>
<br><br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten

Version vom 19. Mai 2026, 19:02 Uhr



1Masanej aj ka ardhë në Jeriko edhe po kalonte nëpër qytet. 2Aty ishte nji burrë me emnin Zake, kryetagrambledhës, edhe ishte i pasun. 3Aj patjetër donte me pa kush ishte ky Jezus. Po pi kallabllakut s’mujke, se ishte i shkurtë. 4Për qata vrapoi pak përpara edhe hypi në nji fik të egër, për me e pa, se Jezusi kishte me kalu andej. 5Kur Jezusi mbrrini në qat ven, kqyri përpjetë edhe i tha: „Zake, zhdryp shpejt, se sot duhet me qenë mysafir në shpinë tane.“ 6Zakeu menjiherë zhdrypi edhe e priti me shumë gëzim si mysafir. 7Krejt ata që e panë këtë nisën me u anku: „Aj ka shku mysafir në shpinë e nji gjynahqari!“ 8Po Zakeu u çu edhe i tha Zotnisë: „Gjysmën e pasunisë teme po ja jap të vorfnive, edhe qka i kam marrë dikujt me zhvatje, po ja kthej katërfish.“ 9Atëherë Jezusi tha: „Sot ka ardhë shpëtimi në qit shpi, se edhe ky asht bir i Abrahamit. 10Se Biri i njeriut ka ardhë me kërku edhe me shpëtu atë që ishte humbë.“
11Masi Jezusi ishte ngat Jerusalemit, edhe ata që po e ngonshin menojshin që mbretnia e Zotit ka me u shfaqë menjiherë, aj tregoi edhe nji krahasim tjetër. 12Tha: „Nji njeri me prejardhje fisnike udhëtoi në nji ven të largët, për me marrë pushtetin mbretnor e masanej me u kthy. 13Aj i thirri dhjetë shërbëtorë të vet, ju dha 10 mina edhe ju tha: ‘Punoni me to derisa të vi.’ 14Po qytetarët e venit të tij e urrenin, edhe dërgun nji grup mas tij me thanë: ‘Na s’duam që ky njeri me qenë mbreti jonë!’
15Kur aj e mori pushtetin mbretnor edhe ma në fund u kthye, i thirri te vetja shërbëtorët që jau kish dhanë paret, për me pa sa kishin fitu. 16I pari doli përpara edhe tha: ‘Zotni, mina jote i ka sjellë 10 mina.’ 17Zotnia e lavdoi: ‘Të lumtë, shërbëtor i mirë! Se u tregove besnik në nji sen shumë të vogël, ke me pas pushtet mbi dhjetë qytete.’ 18Pastaj erdh i dyti edhe tha: ‘Zotni, mina jote i ka sjellë 5 mina.’ 19Edhe këtij i tha: ‘Ti ke me qenë mbi pesë qytete.’ 20Po pastaj erdh nji tjetër edhe tha: ‘Zotni, qe mina jote. E kam majtë të msheftë në nji shami. 21Se u frikova pi teje, se je njeri i rreptë. Ti merr qka s’e ke lanë vetë, edhe korr qka s’e ke mbjellë.’ 22Zotnia ju përgjigj: ‘Shërbëtor i keq, po të gjykoj me fjalët e tua! Pra ti e paske ditë që unë jom njeri i rreptë, që marr qka s’e kam lanë vetë edhe korr qka s’e kam mbjellë? 23Pse atëherë s’i qite paret e mia në bankë? Kur të vija, i kisha marrë me kamatë.’
24Pastaj ju tha atyne që rrishin aty: ‘Merrjani minën, edhe jepjani atij që i ka 10 mina.’ 25Ata i thanë: ‘Zotni, aj veç i ka 10 mina!’ — 26‘Po ju thom: Secilit që ka, ka me ju dhanë ma shumë. Po atij që s’ka, edhe ajo që ka ka me ju marrë. 27E tash sillni qitu armiqtë e mi, që s’kanë dashtë me qenë unë mbret mbi ta, edhe mytni para syve të mi.’“
28Mas këtyne fjalëve, aj vazhdoi rrugën tu hypë kah Jerusalemi. 29Kur ju afru Betfages edhe Betanisë, te mali që quhet Mali i Ullinjve, i ngarkoi dy nxansa: 30„Shkoni në katunin që shihet pi qitu. Sapo të hini aty, keni me gjetë nji magar të ri të lidhun, mbi të cilin hala s’ka hypë kurrkush. Zgjidhne edhe bima qitu. 31Po nëse dikush ju pyt pse po e zgjidhni, thuni: ‘Zotnisë i duhet.’“ 32Ata që u dërgun shkun edhe gjetën krejt qysh ju kish thanë aj. 33Po kur ishin tu e zgjidhë magarin e ri, pronarët i pytën: „Pse po e zgjidhni magarin e ri?“ 34Ata thanë: „Zotnisë i duhet.“ 35Pastaj e çun magarin te Jezusi, i qitën petkat e jashtme përmbi kafshë edhe e ndihmun Jezusin me hypë.
36Derisa aj po ecte hypun nëpër rrugë, njerzt i shtrijshin petkat e jashtme përpara tij në tokë. 37Kur ju afru rrugës që zhdryp pi Malit të Ullinjve, krejt kallabllaku i nxansave u mush me gëzim edhe nisën me e lavdu Zotin me za të madh, për krejt veprat e fuqishme që i kishin pa. 38Ata thirrshin: „I bekuem asht aj që vjen si Mbret në emën të Jehovajt! Paqe në qiell edhe lavdi nalt në lartësi!“ 39Po do Farisenj pi kallabllakut kundërshtun: „Mësues, ndali nxansat tu!“ 40Aj ju përgjigj: „Po ju thom: nëse kta kishin heshtë, gurët kishin me bërtitë.“
41Kur ju afru qytetit edhe e pa, qau për të 42edhe tha: „Sikur ta kishe kuptu ti, po ti, në qit ditë, qka sjell paqe... po tash kjo asht mshehë pi syve tu. 43Se kanë me ardhë ditë për ty, kur armiqtë e tu kanë me ngritë rreth teje nji rrethim me hunj të mprehtë, kanë me t’rrethu edhe kanë me t’shtrëngu pi krejt anët. 44Kanë me t’rrëzu përtokë ty edhe fmitë mrena teje, edhe s’kanë me lanë gur mbi gur, se ti s’e ke njoft kohën kur je kontrollu.“
45Pastaj hini në tempull edhe nisi me i përzanë shitësit. 46Ju tha: „Në Shkrime shkruhet: ‘Shpia jem ka me qenë shpi lutjeje’, po ju e keni bo shpellë hajna.“
47Aj vazhdoi me msu çdo ditë në tempull. Po kryepriftërinjtë, skribët edhe burrat kryesorë të popullit kërkojshin mënyrë me e mbytë, 48po s’po gjejshin qysh me ja bo, se krejt populli rrinte tu e ngu me shumë vëmendje.