Luka 12: Unterschied zwischen den Versionen
(Initiale Übersetzung) |
(Absätze & Leerzeichen) |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup>Ndërkohë ishin mbledhë mijëra njerz, aq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëherë aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi pi tharmit të Farisenjve, domethanë pi dyftyrnisë së tyne. <sup>2</sup>Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. <sup>3</sup>Prandaj qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë pi kulmeve. <sup>4</sup>Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini frikë pi atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. <sup>5</sup>Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. <sup>6</sup>Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin pi tyne. <sup>7</sup>Edhe flokët në krytë tuej janë krejt të numrum. Mos kini frikë: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash. | <sup>1</sup> Ndërkohë ishin mbledhë mijëra njerz, aq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëherë aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi pi tharmit të Farisenjve, domethanë pi dyftyrnisë së tyne. <sup>2</sup> Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. <sup>3</sup> Prandaj qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë pi kulmeve. <sup>4</sup> Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini frikë pi atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. <sup>5</sup> Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. <sup>6</sup> Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin pi tyne. <sup>7</sup> Edhe flokët në krytë tuej janë krejt të numrum. Mos kini frikë: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash. | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>8</sup>Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. <sup>9</sup>Po kush m’moho para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. <sup>10</sup>Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. <sup>11</sup>Kur t’ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, <sup>12</sup>se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“ | <sup>8</sup> Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. <sup>9</sup> Po kush m’moho para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. <sup>10</sup> Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. <sup>11</sup> Kur t’ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, <sup>12</sup> se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“ | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>13</sup>Atëherë dikush pi kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ <sup>14</sup>Aj ju përgjigj: „O njeri, kush m’ka caktu mu me qenë gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ <sup>15</sup>Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni pi çdo lloj lakmie, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ <sup>16</sup>Pastaj ju tregoi nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. <sup>17</sup>Atëherë aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ <sup>18</sup>Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia <sup>19</sup>edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa t’dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetë.“’ <sup>20</sup>Po Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ <sup>21</sup>Kështu i shkon atij që mbledh thesare për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“ | <sup>13</sup> Atëherë dikush pi kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ <sup>14</sup> Aj ju përgjigj: „O njeri, kush m’ka caktu mu me qenë gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ <sup>15</sup> Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni pi çdo lloj lakmie, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ <sup>16</sup> Pastaj ju tregoi nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. <sup>17</sup> Atëherë aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ <sup>18</sup> Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia <sup>19</sup> edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa t’dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetë.“’ <sup>20</sup> Po Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ <sup>21</sup> Kështu i shkon atij që mbledh thesare për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“ | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>22</sup>Atëherë aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuej, qka keni me hangër, as për trupin tuej, qka keni me veshë. <sup>23</sup>Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. <sup>24</sup>Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Prapë Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? <sup>25</sup>Kush pi juve, tu u bo marak, mundet me ja zgjatë jetës së vet qoftë edhe pak? <sup>26</sup>Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? <sup>27</sup>Kqyrni pak qysh rriten zambakët: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni pi tyne. <sup>28</sup>Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër hidhen në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! <sup>29</sup>Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum pi pasigurisë. <sup>30</sup>Se krejt kto i lypin me ngulm popujt e botës, po Ati juej e din që ju duhen krejt kto. <sup>31</sup>Përkundrazi, boni gjithmonë mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuej, edhe krejt kto kanë me ju shtu. | <sup>22</sup> Atëherë aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuej, qka keni me hangër, as për trupin tuej, qka keni me veshë. <sup>23</sup> Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. <sup>24</sup> Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Prapë Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? <sup>25</sup> Kush pi juve, tu u bo marak, mundet me ja zgjatë jetës së vet qoftë edhe pak? <sup>26</sup> Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? <sup>27</sup> Kqyrni pak qysh rriten zambakët: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni pi tyne. <sup>28</sup> Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër hidhen në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! <sup>29</sup> Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum pi pasigurisë. <sup>30</sup> Se krejt kto i lypin me ngulm popujt e botës, po Ati juej e din që ju duhen krejt kto. <sup>31</sup> Përkundrazi, boni gjithmonë mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuej, edhe krejt kto kanë me ju shtu. | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>32</sup>Mos ki frikë, kope e vogël, se Ati juej e ka pa të mirë me jau dhanë mbretninë. <sup>33</sup>Shitni pasuninë tuej edhe jepjuni të vorfnive. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në qiell, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja s’e han kurgjo. <sup>34</sup>Se ku asht thesari juej, aty ka me qenë edhe zemra juej. | <sup>32</sup> Mos ki frikë, kope e vogël, se Ati juej e ka pa të mirë me jau dhanë mbretninë. <sup>33</sup> Shitni pasuninë tuej edhe jepjuni të vorfnive. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në qiell, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja s’e han kurgjo. <sup>34</sup> Se ku asht thesari juej, aty ka me qenë edhe zemra juej. | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>35</sup>Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tueja ndezë. <sup>36</sup>Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pi dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. <sup>37</sup>Lum ata shërbëtorë që zotnia i gjen zgjuet kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. <sup>38</sup>Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a edhe në të tretën, dhe i gjen gati, sa t’lumtun kanë me qenë ata! <sup>39</sup>Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. <sup>40</sup>Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“ | <sup>35</sup> Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tueja ndezë. <sup>36</sup> Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pi dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. <sup>37</sup> Lum ata shërbëtorë që zotnia i gjen zgjuet kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. <sup>38</sup> Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a edhe në të tretën, dhe i gjen gati, sa t’lumtun kanë me qenë ata! <sup>39</sup> Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. <sup>40</sup> Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“ | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>41</sup>Atëherë Pjetri e pyti: „Zotni, a po e tregon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ <sup>42</sup>Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, aj i mençmi, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmonë racionin e ushqimit në kohën e duhun? <sup>43</sup>Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo pikërisht qashtu! <sup>44</sup>Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. <sup>45</sup>Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, edhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë, <sup>46</sup>zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë randë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. <sup>47</sup>Atëherë aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kreu detyrën e vet, ka me marrë shumë të rrehna. <sup>48</sup>Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rrehna, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shumë ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, pi tij kanë me kërku ma shumë se zakonisht. | <sup>41</sup> Atëherë Pjetri e pyti: „Zotni, a po e tregon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ <sup>42</sup> Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, aj i mençmi, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmonë racionin e ushqimit në kohën e duhun? <sup>43</sup> Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo pikërisht qashtu! <sup>44</sup> Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. <sup>45</sup> Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, edhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë, <sup>46</sup> zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë randë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. <sup>47</sup> Atëherë aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kreu detyrën e vet, ka me marrë shumë të rrehna. <sup>48</sup> Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rrehna, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shumë ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, pi tij kanë me kërku ma shumë se zakonisht. | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>49</sup>Unë kam ardhë me ndezë nji zjarr në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me qenë veç i ndezun tashmë! <sup>50</sup>Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ankth derisa të kryhet. <sup>51</sup>A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. <sup>52</sup>Se pi tash e tutje pesë veta në nji shpi kanë me qenë të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundër treve. <sup>53</sup>Kanë me qenë të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“ | <sup>49</sup> Unë kam ardhë me ndezë nji zjarr në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me qenë veç i ndezun tashmë! <sup>50</sup> Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ankth derisa të kryhet. <sup>51</sup> A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. <sup>52</sup> Se pi tash e tutje pesë veta në nji shpi kanë me qenë të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundër treve. <sup>53</sup> Kanë me qenë të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“ | ||
<br> | <br><br> | ||
<sup>54</sup>Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. <sup>55</sup>Edhe kur e shihni që po fryn era pi jugut, thuni: ‘Ka me pas vapë të madhe’, edhe qashtu del. <sup>56</sup>O dyftyrat! Dukjen e tokës edhe të qiellit dini me e vlerësu, po pse s’muni me e vlerësu qit kohë të veçantë? <sup>57</sup>Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? <sup>58</sup>Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me t’tërhekë para gjykatësit, e gjykatësi me t’dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me t’gjujtë në burg. <sup>59</sup>Po t’thom: Kurrsesi s’ke me dalë pi aty, derisa ta pagush edhe paren e fundit të vogël.“ | <sup>54</sup> Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. <sup>55</sup>Edhe kur e shihni që po fryn era pi jugut, thuni: ‘Ka me pas vapë të madhe’, edhe qashtu del. <sup>56</sup> O dyftyrat! Dukjen e tokës edhe të qiellit dini me e vlerësu, po pse s’muni me e vlerësu qit kohë të veçantë? <sup>57</sup> Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? <sup>58</sup> Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me t’tërhekë para gjykatësit, e gjykatësi me t’dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me t’gjujtë në burg. <sup>59</sup> Po t’thom: Kurrsesi s’ke me dalë pi aty, derisa ta pagush edhe paren e fundit të vogël.“ | ||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 19. Mai 2026, 19:29 Uhr
1 Ndërkohë ishin mbledhë mijëra njerz, aq shumë sa e shkelnin njani-tjetrin në kambë. Atëherë aj nisi me ju thanë së pari nxansave të vet: „Ruhi pi tharmit të Farisenjve, domethanë pi dyftyrnisë së tyne. 2 Po s’ka kurgjo të msheftë me kujdes që s’ka me u zbulu, as kurgjo sekret që s’ka me u ditë. 3 Prandaj qka thuni në terr, ka me u ni në dritë, edhe qka pëshpëritni në dhoma private, ka me u shpallë pi kulmeve. 4 Po ju thom edhe juve, miqve të mi: Mos kini frikë pi atyne që e mytin trupin, po masanej s’mujnë me bo kurgjo ma shumë. 5 Po unë ka me ju kallxu kuj duhet me ju tutë: Tutjuni Atij që ka pushtet me mbytë edhe masanej me gjujtë në Gehenë. Po, po ju thom: Atij tutjuni. 6 Sa paguhet për pesë harabela? Dy pare që s’vlejnë gati kurgjo. Po Zoti nuk e harron asnjonin pi tyne. 7 Edhe flokët në krytë tuej janë krejt të numrum. Mos kini frikë: ju vleni ma shumë se nji tufë e tanë harabelash.
8 Po ju thom: Secili që pranon para njerzve se asht me mu, edhe Biri i njeriut ka me pranu para melaqeve të Zotit se asht me të. 9 Po kush m’moho para njerzve, aj ka me u mohu para melaqeve të Zotit. 10 Edhe secili që thotë diçka kundër Birit të njeriut, ka me ju falë. Po kush shan kundër frymës së shenjtë, atij s’ka me ju falë. 11 Kur t’ju çojnë para mbledhjeve publike, para zyrtarëve të qeverisë edhe para autoriteteve të nalta, mos u boni marak qysh keni me u mbrojtë a qka keni me thanë, 12 se fryma e shenjtë ka me ju msu në qat moment qka duhet me thanë.“
13 Atëherë dikush pi kallabllakut i tha: „Mësues, thuj vllaut tem me e nda trashëgiminë me mu.“ 14 Aj ju përgjigj: „O njeri, kush m’ka caktu mu me qenë gjykatës a ndërmjetës mes juve dyve?“ 15 Masanej ju tha: „Qelni sytë edhe ruhuni pi çdo lloj lakmie, se edhe nëse dikush ka shumë, pasunia e tij s’ja jep jetën.“ 16 Pastaj ju tregoi nji krahasim: „Toka e nji pasaniku dha bereqet të mirë. 17 Atëherë aj nisi me menu: ‘S’e di ku me e shti krejt bereqetin tem. Qka me bo tash?’ 18 Ma në fund vendosi: ‘Kështu ka me bo: ka me i rrëzu depot e mia, ka me i ndërtu ma të mëdhaja, aty ka me e shti krejt grunin tem edhe krejt senet e mia 19 edhe ka me i thanë vetes: „Ke mbledhë shumë të mira, sa t’dalin për shumë vjet. Rri rahat, ha, pi edhe knaqu me jetë.“’ 20 Po Zoti i tha: ‘O i pamençun, qit natë kanë me ta kërku jetën tane. E kuj kanë me i metë krejt ato që i ke mbledhë?’ 21 Kështu i shkon atij që mbledh thesare për veti, po para Zotit s’asht i pasun.“
22 Atëherë aj ju kthye nxansave të vet: „Për qata po ju thom: Mos u boni ma marak për jetën tuej, qka keni me hangër, as për trupin tuej, qka keni me veshë. 23 Se jeta vlen ma shumë se ushqimi, edhe trupi ma shumë se teshat. 24 Mendoni pak për korbat: ata nuk mbjellin e nuk korrin, nuk kanë as hambar as depo. Prapë Zoti i ushqen. A nuk vleni ju shumë ma shumë se zogjtë? 25 Kush pi juve, tu u bo marak, mundet me ja zgjatë jetës së vet qoftë edhe pak? 26 Nëse pra s’muni me bo as nji sen kaq të vogël, pse po boni marak për senet tjera? 27 Kqyrni pak qysh rriten zambakët: nuk lodhen e nuk tjerrin penj. Po unë po ju thom: as Solomoni, me krejt madhështinë e tij, s’u kanë i veshun aq bukur sa njoni pi tyne. 28 Nëse Zoti i vesh kështu bimët e fushës, që sot janë e nesër hidhen në furrë, a nuk ka me ju veshë edhe ma shumë juve? Sa pak besim keni! 29 Pra mos u boni ma marak qka keni me hangër e qka keni me pi, edhe mos rrini të tensionum pi pasigurisë. 30 Se krejt kto i lypin me ngulm popujt e botës, po Ati juej e din që ju duhen krejt kto. 31 Përkundrazi, boni gjithmonë mbretninë e Zotit ma të randësishmen në jetën tuej, edhe krejt kto kanë me ju shtu.
32 Mos ki frikë, kope e vogël, se Ati juej e ka pa të mirë me jau dhanë mbretninë. 33 Shitni pasuninë tuej edhe jepjuni të vorfnive. Bani për veti kuleta që nuk vjetrohen, nji thesar që s’shterret në qiell, ku s’afrohet hajni edhe ku tenja s’e han kurgjo. 34 Se ku asht thesari juej, aty ka me qenë edhe zemra juej.
35 Jini të veshun e gati, edhe leni llampat tueja ndezë. 36 Jini si njerëz që e presin zotninë e vet me u kthy pi dasmës, që kur të vjen e të troket, me ja çelë menjiherë. 37 Lum ata shërbëtorë që zotnia i gjen zgjuet kur të vjen! Përnime po ju thom: Aj ka me u bo gati me ju shërby, ka me i ulë në sofër, masanej ka me ardhë e ka me ju shërby. 38 Edhe nëse vjen në rojën e dytë të natës, a edhe në të tretën, dhe i gjen gati, sa t’lumtun kanë me qenë ata! 39 Nji sen dihet: nëse i zoti i shpisë e din kur vjen hajni, nuk e len me ja thy shpinë. 40 Edhe ju rrini gati, se Biri i njeriut vjen në nji kohë që ju s’e mendoni.“
41 Atëherë Pjetri e pyti: „Zotni, a po e tregon qit krahasim veç për neve a për krejt?“ 42 Zotnia ju përgjigj: „Kush asht përnime kujdestari besnik, aj i mençmi, që zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për shërbëtorët e vet, që me ju dhanë gjithmonë racionin e ushqimit në kohën e duhun? 43 Lum aj shërbëtor, kur zotnia i tij vjen edhe e sheh tu bo pikërisht qashtu! 44 Po ju thom të vërtetën: Zotnia i tij ka me ja besu përgjegjësinë për krejt pasuninë e vet. 45 Po nëse aj shërbëtor najherë thotë me veti: ‘Zotnia jem po vonohet’, edhe nis me i rrehë shërbëtorët e shërbëtoret, edhe nis me hangër e me pi, po edhe me u dehë, 46 zotnia i qatij shërbëtori ka me ardhë nji ditë kur aj s’e pret edhe në nji orë që aj s’e din, ka me e dënu shumë randë edhe ka me ja dhanë venin me të pabesët. 47 Atëherë aj shërbëtor që e kuptoi qka deshi zotnia i vet, po nuk u bo gati as nuk e kreu detyrën e vet, ka me marrë shumë të rrehna. 48 Kurse aj që nuk e kuptoi, po bani diçka për të cilën meriton të rrehna, ka me marrë pak. Secilit që ju ka dhanë shumë, shumë ka me ju kërku, edhe kuj ju ka besu shumë, pi tij kanë me kërku ma shumë se zakonisht.
49 Unë kam ardhë me ndezë nji zjarr në tokë, edhe qka kisha dashtë ma shumë se me qenë veç i ndezun tashmë! 50 Po kam edhe nji pagëzim përpara meje, edhe sa shumë jom në ankth derisa të kryhet. 51 A menoni që kam ardhë me pru paqe në tokë? Jo, po ju thom, po me nda. 52 Se pi tash e tutje pesë veta në nji shpi kanë me qenë të ndamë: tre kundër dyve, edhe dy kundër treve. 53 Kanë me qenë të ndamë: baba kundër djalit edhe djali kundër babës, nana kundër çikës edhe çika kundër nanës, vjehrra kundër resë edhe reja kundër vjehrrës.“
54 Mas kësaj ju kthye edhe kallabllakut: „Kur e shihni nji re tu u çu në perëndim, menjiherë thuni: ‘Po vjen furtunë’, edhe qashtu bohet. 55Edhe kur e shihni që po fryn era pi jugut, thuni: ‘Ka me pas vapë të madhe’, edhe qashtu del. 56 O dyftyrat! Dukjen e tokës edhe të qiellit dini me e vlerësu, po pse s’muni me e vlerësu qit kohë të veçantë? 57 Edhe pse s’muni vetë me gjyku qka asht e drejtë? 58 Për shembull, kur je tu shku me kundërshtarin tand te nji udhëheqës, bon çmos rrugës me u marrë vesh me të, që aj mos me t’tërhekë para gjykatësit, e gjykatësi me t’dorëzu te zyrtari i gjyqit, e zyrtari i gjyqit me t’gjujtë në burg. 59 Po t’thom: Kurrsesi s’ke me dalë pi aty, derisa ta pagush edhe paren e fundit të vogël.“