Gjoni 20: Unterschied zwischen den Versionen
(Status Offen eingefügt) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Ditën e parë të javës, Maria Magdalena ka ardhë herët në sabah te varri, kur hala ishte terr, edhe e pa që guri ishte hjekë pi varrit. <sup>2</sup> Atëherë vrapoi te Simon Pjetri edhe te nxansi tjetër, që Jezusi e donte shumë, edhe ju tha: „E kanë marrë Zotninë pi varri, edhe nuk e dimë ku e kanë vnu.“ | ||
<sup>2</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Prandaj Pjetri edhe nxansi tjetër u nisën për te varri. <sup>4</sup> Të dy vrapun bashkë, po nxansi tjetër vrapoi ma shpejt se Pjetri edhe mbrrini i pari te varri. <sup>5</sup> Aj u përkul për me kqyrë mrena edhe i pa pëlhurat e linit aty tu nejtë, po nuk hini mrena. <sup>6</sup> Pastaj mbrrini edhe Simon Pjetri mas tij. Aj hini në varr edhe i pa pëlhurat e linit aty tu nejtë. <sup>7</sup> Shamia që Jezusi e kishte pasë rreth krytit nuk ishte me pëlhurat tjera, po ishte e palume veçmas në nji ven tjetër. <sup>8</sup> Tash hini mrena edhe nxansi tjetër, që kishte mbërri i pari te varri, e pa këtë edhe besoi. <sup>9</sup> Se ata hala nuk e kishin kuptu Shkrimin që Jezusi duhej me u ringjallë pi të dekuneve. <sup>10</sup> Pastaj nxansat u kthyn prapë në shpi. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>11</sup> Po Maria rrinte jashtë te varri edhe kajke. Tu kajtë, u përkul për me kqyrë mrena në varr. <sup>12</sup> Aty i pa dy melaqe të veshuna me të bardha, të uluna aty ku kishte qenë trupi i Jezusit, njona te krytë e tjetra te kambët. <sup>13</sup> Ato e pytën: „Oj gru, pse po kan?“ Ajo ju përgjigj: „E kanë marrë Zotninë tem, edhe nuk e di ku e kanë vnu.“ <sup>14</sup> Pasi tha këtë, u kthye mbrapa edhe e pa Jezusin tu nejtë aty, po nuk e njohu. <sup>15</sup> Jezusi e pyti: „Oj gru, pse po kan? Kon po kërkon?“ Ajo menoi që ishte kopshtari, prandaj i tha: „Zotni, nëse ti e ke marrë trupin, kallxom ku e ke vnu, edhe unë kam me e marrë.“ <sup>16</sup> Jezusi i tha: „Maria!“ Ajo u kthye edhe thirri në hebraisht: „Rabuni!“, që domethanë „Mësues!“ <sup>17</sup> Jezusi i tha: „Mos u kap ma për mu, se hala s’kam hypë te Ati. Po shko te vllaznit e mi edhe kallxoju: ‘Po hypi te Ati jem edhe Ati juej, te Zoti jem edhe Zoti juej.’“ <sup>18</sup> Kështu Maria Magdalena shkoi te nxansat edhe jau çoi lajmin: „E kam pa Zotninë!“ Edhe ju kallxoi qka i kishte thanë aj. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>19</sup> Në qat ditë të parë të javës, tash veç ishte bo vonë, edhe nxansat i kishin mshelë dyert pi frikës pi Judenjve. Atëherë erdh Jezusi, u nal në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja qoftë me ju!“ <sup>20</sup> Pastaj ju kallxoi duert edhe anën e tij, edhe nxansat u gëzun shumë kur e panë Zotninë. <sup>21</sup> Jezusi ju tha prapë: „Paqja qoftë me ju! Qysh më ka dërgu Ati mu, qashtu po ju dërgoj edhe unë juve.“ <sup>22</sup> Pasi tha këtë, fryu mbi ta edhe ju tha: „Pranojeni frymën e shenjtë. <sup>23</sup> Nëse ja falni gjynahet dikujt, ato janë të faluna; nëse nuk ja falni, ato mbesin.“ | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>24</sup> Po Thomai, njoni pi të Dymbëdhjetëve, që quhej „Binjaku“, nuk ishte me ta kur erdh Jezusi. <sup>25</sup> Nxansat tjerë i kallxun: „E kemi pa Zotninë!“ Po aj tha: „Nuk besoj pa i pa shenjat e gozhdave në duert e tij, pa e futë gishtin në plagë edhe pa ja prekë anën me dorën teme.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Tetë ditë ma vonë, nxansat e tij ishin prapë në nji shpi, edhe kësaj here Thomai ishte me ta. Edhe pse dyert ishin të msheluna, Jezusi erdh, u nal në mesin e tyne edhe tha: „Paqja qoftë me ju!“ <sup>27</sup> Menjiherë mas kësaj i tha Thomait: „Vnoje gishtin qitu edhe kqyri duert e mia, edhe afroje dorën e preke anën teme. Mos dysho ma, po beso.“ <sup>28</sup> Atëherë Thomai thirri: „Zotnia jem edhe Zoti jem!“ <sup>29</sup> Jezusi i tha: „A po beson pse më ke pa? Të lumtun janë ata që nuk kanë pa e prapë besojnë.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Jezusi bani edhe shumë shenja tjera para nxansave, që nuk janë shkru në qit rrotull. <sup>31</sup> Po krejt këto janë shkru që ju me besu se Jezusi asht Krishti, Biri i Zotit, edhe që, sepse besoni, me pasë jetë përmes emnit të tij. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 20. Mai 2026, 18:33 Uhr
1 Ditën e parë të javës, Maria Magdalena ka ardhë herët në sabah te varri, kur hala ishte terr, edhe e pa që guri ishte hjekë pi varrit. 2 Atëherë vrapoi te Simon Pjetri edhe te nxansi tjetër, që Jezusi e donte shumë, edhe ju tha: „E kanë marrë Zotninë pi varri, edhe nuk e dimë ku e kanë vnu.“
3 Prandaj Pjetri edhe nxansi tjetër u nisën për te varri. 4 Të dy vrapun bashkë, po nxansi tjetër vrapoi ma shpejt se Pjetri edhe mbrrini i pari te varri. 5 Aj u përkul për me kqyrë mrena edhe i pa pëlhurat e linit aty tu nejtë, po nuk hini mrena. 6 Pastaj mbrrini edhe Simon Pjetri mas tij. Aj hini në varr edhe i pa pëlhurat e linit aty tu nejtë. 7 Shamia që Jezusi e kishte pasë rreth krytit nuk ishte me pëlhurat tjera, po ishte e palume veçmas në nji ven tjetër. 8 Tash hini mrena edhe nxansi tjetër, që kishte mbërri i pari te varri, e pa këtë edhe besoi. 9 Se ata hala nuk e kishin kuptu Shkrimin që Jezusi duhej me u ringjallë pi të dekuneve. 10 Pastaj nxansat u kthyn prapë në shpi.
11 Po Maria rrinte jashtë te varri edhe kajke. Tu kajtë, u përkul për me kqyrë mrena në varr. 12 Aty i pa dy melaqe të veshuna me të bardha, të uluna aty ku kishte qenë trupi i Jezusit, njona te krytë e tjetra te kambët. 13 Ato e pytën: „Oj gru, pse po kan?“ Ajo ju përgjigj: „E kanë marrë Zotninë tem, edhe nuk e di ku e kanë vnu.“ 14 Pasi tha këtë, u kthye mbrapa edhe e pa Jezusin tu nejtë aty, po nuk e njohu. 15 Jezusi e pyti: „Oj gru, pse po kan? Kon po kërkon?“ Ajo menoi që ishte kopshtari, prandaj i tha: „Zotni, nëse ti e ke marrë trupin, kallxom ku e ke vnu, edhe unë kam me e marrë.“ 16 Jezusi i tha: „Maria!“ Ajo u kthye edhe thirri në hebraisht: „Rabuni!“, që domethanë „Mësues!“ 17 Jezusi i tha: „Mos u kap ma për mu, se hala s’kam hypë te Ati. Po shko te vllaznit e mi edhe kallxoju: ‘Po hypi te Ati jem edhe Ati juej, te Zoti jem edhe Zoti juej.’“ 18 Kështu Maria Magdalena shkoi te nxansat edhe jau çoi lajmin: „E kam pa Zotninë!“ Edhe ju kallxoi qka i kishte thanë aj.
19 Në qat ditë të parë të javës, tash veç ishte bo vonë, edhe nxansat i kishin mshelë dyert pi frikës pi Judenjve. Atëherë erdh Jezusi, u nal në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja qoftë me ju!“ 20 Pastaj ju kallxoi duert edhe anën e tij, edhe nxansat u gëzun shumë kur e panë Zotninë. 21 Jezusi ju tha prapë: „Paqja qoftë me ju! Qysh më ka dërgu Ati mu, qashtu po ju dërgoj edhe unë juve.“ 22 Pasi tha këtë, fryu mbi ta edhe ju tha: „Pranojeni frymën e shenjtë. 23 Nëse ja falni gjynahet dikujt, ato janë të faluna; nëse nuk ja falni, ato mbesin.“
24 Po Thomai, njoni pi të Dymbëdhjetëve, që quhej „Binjaku“, nuk ishte me ta kur erdh Jezusi. 25 Nxansat tjerë i kallxun: „E kemi pa Zotninë!“ Po aj tha: „Nuk besoj pa i pa shenjat e gozhdave në duert e tij, pa e futë gishtin në plagë edhe pa ja prekë anën me dorën teme.“
26 Tetë ditë ma vonë, nxansat e tij ishin prapë në nji shpi, edhe kësaj here Thomai ishte me ta. Edhe pse dyert ishin të msheluna, Jezusi erdh, u nal në mesin e tyne edhe tha: „Paqja qoftë me ju!“ 27 Menjiherë mas kësaj i tha Thomait: „Vnoje gishtin qitu edhe kqyri duert e mia, edhe afroje dorën e preke anën teme. Mos dysho ma, po beso.“ 28 Atëherë Thomai thirri: „Zotnia jem edhe Zoti jem!“ 29 Jezusi i tha: „A po beson pse më ke pa? Të lumtun janë ata që nuk kanë pa e prapë besojnë.“
30 Jezusi bani edhe shumë shenja tjera para nxansave, që nuk janë shkru në qit rrotull. 31 Po krejt këto janë shkru që ju me besu se Jezusi asht Krishti, Biri i Zotit, edhe që, sepse besoni, me pasë jetë përmes emnit të tij.