Letra i dytë te Gjonit: Unterschied zwischen den Versionen
(Erstell. + Quver. 2._Gjonit 1-13) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Plaku, zonjës së zgjedhun edhe fmive të saj, që i du përnime; edhe jo veç unë, po edhe krejt ata që e kanë njoftë të vërtetën, <sup>2</sup> për shkak të së vërtetës që mbetet në neve edhe ka me qenë me neve përgjithmonë. <sup>3</sup> Mirësia e pameritume, dhimt edhe paqja pi Zoti, Ati, edhe pi Jezu Krishti, Biri i Atit, kanë me qenë me neve, bashkë me të vërtetën edhe dashninë. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Jom gëzu shumë, sepse kam marrë vesh që disa pi fmive tu po ecin në udhën e së vërtetës, qysh na ka urdhnu Ati. <sup>5</sup> Tash po të lutna, oj zonjë e zgjedhun, që ta dojmë njani-tjetrin. Nuk po të shkruj për nji urdhën të ri, po për nji që e kemi pasë pi fillimit. <sup>6</sup> Edhe kjo domethanë dashni: me vazhdu me jetu simas urdhnimeve të tij. Qysh keni ni pi fillimit, urdhni asht ky: që ju me vazhdu me ecë në udhën e dashnisë. <sup>7</sup> Sepse shumë mashtrusa kanë dalë në botë. Ata nuk e pranojnë që Jezu Krishti ka ardhë si njeri. Këta janë mashtrusi edhe antikrishti. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> Kujdesuni për veten, që mos me e humbë atë për të cilën kemi punu, po me e marrë shpërblimin e plotë. <sup>9</sup> Secili që nuk mbetet te mësimi i Krishtit, po shkon përpara e del pi tij, nuk asht i lidhun me Zotin. Kush mbetet te ky mësim, asht i lidhun edhe me Atin, edhe me Birin. <sup>10</sup> Nëse dikush vjen te ju edhe nuk e sjell qit mësim, mos e pranoni në shpinë tuej, as mos e përshëndetni. <sup>11</sup> Sepse kush e përshëndet, bohet pjesëmarrës në veprat e tij të këqija. | ||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Edhe pse kam shumë sene me ju shkru, nuk po du me i bo me letër e me bojë. Po shpresoj me ardhë te ju edhe me folë me ju ftyrë për ftyrë, që gëzimi juej me qenë i plotë. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Fmitë e motrës tande, të zgjedhunës, të çojnë të fala. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Version vom 20. Mai 2026, 18:48 Uhr
1 Plaku, zonjës së zgjedhun edhe fmive të saj, që i du përnime; edhe jo veç unë, po edhe krejt ata që e kanë njoftë të vërtetën, 2 për shkak të së vërtetës që mbetet në neve edhe ka me qenë me neve përgjithmonë. 3 Mirësia e pameritume, dhimt edhe paqja pi Zoti, Ati, edhe pi Jezu Krishti, Biri i Atit, kanë me qenë me neve, bashkë me të vërtetën edhe dashninë.
4 Jom gëzu shumë, sepse kam marrë vesh që disa pi fmive tu po ecin në udhën e së vërtetës, qysh na ka urdhnu Ati. 5 Tash po të lutna, oj zonjë e zgjedhun, që ta dojmë njani-tjetrin. Nuk po të shkruj për nji urdhën të ri, po për nji që e kemi pasë pi fillimit. 6 Edhe kjo domethanë dashni: me vazhdu me jetu simas urdhnimeve të tij. Qysh keni ni pi fillimit, urdhni asht ky: që ju me vazhdu me ecë në udhën e dashnisë. 7 Sepse shumë mashtrusa kanë dalë në botë. Ata nuk e pranojnë që Jezu Krishti ka ardhë si njeri. Këta janë mashtrusi edhe antikrishti.
8 Kujdesuni për veten, që mos me e humbë atë për të cilën kemi punu, po me e marrë shpërblimin e plotë. 9 Secili që nuk mbetet te mësimi i Krishtit, po shkon përpara e del pi tij, nuk asht i lidhun me Zotin. Kush mbetet te ky mësim, asht i lidhun edhe me Atin, edhe me Birin. 10 Nëse dikush vjen te ju edhe nuk e sjell qit mësim, mos e pranoni në shpinë tuej, as mos e përshëndetni. 11 Sepse kush e përshëndet, bohet pjesëmarrës në veprat e tij të këqija.
12 Edhe pse kam shumë sene me ju shkru, nuk po du me i bo me letër e me bojë. Po shpresoj me ardhë te ju edhe me folë me ju ftyrë për ftyrë, që gëzimi juej me qenë i plotë.
13 Fmitë e motrës tande, të zgjedhunës, të çojnë të fala.