Historia e Apostujve 5: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite Veprat e Apostujve 5 nach Historia e Apostujve 5: Falsch geschriebener Name) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Nji burrë me emnin Anania, bashkë me grunë e vet Safirën, e shiti edhe aj nji copë tokë. <sup>2</sup> Po aj fshehtas mbajti për veti nji pjesë të pareve, edhe gruaja e tij e dinte këtë. Aj solli veç nji pjesë edhe e la te kambët e apostujve. <sup>3</sup> Po Pjetri e pyti: „Anania, pse lejove Satanin me të çu deri aty sa me e rrejtë frymën e shenjtë edhe me mbajtë fshehtas nji pjesë pi fitimit të arës? <sup>4</sup> Para se me e shitë, a nuk ishte e jotja? Edhe masi e shite, a nuk mujshe me bo me paret qka të doje? Pse e mendove në zemrën tande nji sen të tillë? Ti ke rrejtë, po nuk i ke rrejtë njerzt, por Zotin.“ <sup>5</sup> Kur Anania i nivi këto fjalë, ra përtokë edhe vdiq. Krejt ata që morën vesh për këtë, i kapi frikë e madhe. <sup>6</sup> Pastaj të rinjtë u çunë, e mbështollën me pëlhura, e nxorën jashtë edhe e varrosën. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Mas rreth tri orësh, hini mrena gruaja e tij. Ajo nuk e dinte qka kishte ndodhë. <sup>8</sup> Pjetri e pyti: „Më kallxo, a e shitët ju të dy arën për kaq pare?“ Ajo ju përgjigj: „Po, për qatë shumë.“ <sup>9</sup> Atëherë Pjetri i tha: „Pse u morët vesh ju të dy me e sprovvru frymën e Jehovajt? Kqyr! Burrat që e kanë varrosë burrin tand janë te dera, edhe kanë me të nxjerrë jashtë edhe ty.“ <sup>10</sup> Në qat çast ajo ra te kambët e tij edhe vdiq. Kur hynën të rinjtë, e gjetën të vdekun. E nxorën jashtë edhe e varrosën pranë burrit të saj. <sup>11</sup> Atëherë krejt kongregacionin edhe krejt ata që ninë për këtë ngjarje, i kapi frikë e madhe. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Përmes duerve të apostujve vazhdojshin me ndodhë shumë shenja e mrekulli mes popullit. Edhe ata krejt zakonisht mblidheshin te Hajati me Shtylla i Solomonit. <sup>13</sup> Megjithatë, askush pi të tjerëve nuk kishte guxim me ju bashku. Prapëseprapë, populli fliste shumë mirë për ta. <sup>14</sup> Madje, gjithnjë e ma shumë po ju shtoheshin atyne që besojshin në Zotninë, nji numër i madh burrash edhe grash. <sup>15</sup> Ata i nxirrshin edhe të smutët jashtë në rrugët kryesore edhe i vnojshin në kreveta të vegjël e në rrogoza, që të paktën hija e Pjetrit me ra mbi disa pi tyne kur të kalonte. <sup>16</sup> Vazhdimisht vinin edhe turma njerzish pi qyteteve përreth Jerusalemit, tu pru të smutë edhe njerz që i mundojshin shpirtnat e këqij, edhe të gjithë shëroheshin. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>17</sup> Po Kryeprifti edhe krejt ata që ishin me të, që i takojshin sektit të Saducenjve, u çunë plot zili. <sup>18</sup> I kapën apostujt edhe i futën në burg publik. <sup>19</sup> Po natën, melaqja e Jehovajt i çeli dyert e burgut, i nxori jashtë edhe ju tha: <sup>20</sup> „Shkoni, dilni në tempull edhe vazhdoni me i folë popullit për krejt mesazhin e kësaj jete.“ <sup>21</sup> Kur e ninë këtë, hynën në tempull në agim edhe nisën me msu. | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<sup> | Kur erdhi Kryeprifti edhe ata që ishin me të, e thirrën bashkë Sinedrin edhe krejt mbledhjen e pleqve të bijve të Izraelit, edhe dërgun roje në burg për me i marrë apostujt. <sup>22</sup> Po kur zyrtarët shkun në burg, nuk i gjetën. Prandaj u kthyn edhe dhanë raport. <sup>23</sup> Thanë: „Burgun e gjetëm të mbyllun e të sigurum, edhe rojet po rrishin te dyert, po kur e çelëm, nuk gjetëm kërkon mrena.“ <sup>24</sup> Kur komandanti i rojës së tempullit edhe kryepriftërinjtë i ninë këto, u hutun edhe u pytshin qka ka me dalë pi kjo punë. <sup>25</sup> Po erdh dikush edhe ju raportoi: „Burrat që i keni shti në burg, janë në tempull edhe po e mësojnë popullin!“ <sup>26</sup> Atëherë komandanti shkoi me zyrtarët e vet për me i marrë, po jo me dhunë, sepse kishin frikë mos po i gjuante populli me gurë. | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>27</sup> Pra i sollën edhe i vunë para Sinedrit, e Kryeprifti nisi me i marrë në pytje. <sup>28</sup> Ju tha: „Na ju urdhnuam qartë mos me msu ma në qit emën. E tash kqyrni! Ju e keni mushë krejt Jerusalemin me mësimin tuej, edhe po doni me na bo përgjegjës për vdekjen e qitij njeriu.“ <sup>29</sup> Pjetri edhe apostujt tjerë ju përgjigjën: „Na duhet me ju bindë Zotit si Sundimtar ma shumë se njerzve. <sup>30</sup> Zoti i të parëve tonë e ka ringjallë Jezusin, të cilin ju e mbytët tu e varë në shtyllë. <sup>31</sup> Zoti e ka ngritë atë në anën e vet të djathtë si Kryepërfaqësues edhe Shpëtimtar, që Izraeli me u pendu edhe me marrë falje të gjynaheve. <sup>32</sup> Na dëshmojmë për këtë, edhe po ashtu fryma e shenjtë, që Zoti ja ka dhanë atyne që i binden atij si Sundimtar.“ | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Kur i ninë këto, u zemërun shumë edhe dojshin me i mbytë. <sup>34</sup> Po nji Farise me emnin Gamaliel, nji njeri që e ka njoft ligjin edhe që respektohej pi krejt populli, u çu në Sinedër edhe urdhnoi që burrat të nxirreshin pak jashtë. <sup>35</sup> Pastaj tha: „Burra të Izraelit, mendoni mirë qka keni me bo me këta njerz. <sup>36</sup> Për shembull, para nji kohe u shfaq Teuda, që e paraqiste veten si dikush i rëndësishëm. Rreth 400 burra ju bashkun grupit të tij. Po aj u mbyt, edhe krejt ata që e ndiqshin u shpërndanë e u zhdukën. <sup>37</sup> Mas tij, në kohën e regjistrimit, u shfaq Juda Galileasi edhe mblodhi njerz mas vetes. Po edhe aj mori fund, edhe krejt ata që e ndiqshin u shpërndanë. <sup>38</sup> Prandaj, në këto rrethana, po ju këshilloj: leni rehat këta njerz, leni të shkojnë. Sepse nëse ky plan a kjo vepër asht pi njerzve, ka me dështu. <sup>39</sup> Po nëse asht pi Zoti, ju s’keni me mujtë me e rrëzu. Madje në fund mundeni me dalë si ata që luftojnë kundër Zotit.“ <sup>40</sup> Atëherë ata e pranuan këshillën e tij. I thirrën apostujt mrena, i rrahën me kamxhik edhe i urdhnun mos me folë ma në emën të Jezusit. Pastaj i lëshun. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>41</sup> Ata dolën pi Sinedri plot gëzim, sepse ishin pa të denjë me u poshtëru për shkak të emnit të tij. <sup>42</sup> Edhe nuk nalshin, çdo ditë në tempull edhe shpi më shpi, tu msu edhe tu shpallë lajmin e mirë për Krishtin, Jezusin. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 21. Mai 2026, 18:29 Uhr
1 Nji burrë me emnin Anania, bashkë me grunë e vet Safirën, e shiti edhe aj nji copë tokë. 2 Po aj fshehtas mbajti për veti nji pjesë të pareve, edhe gruaja e tij e dinte këtë. Aj solli veç nji pjesë edhe e la te kambët e apostujve. 3 Po Pjetri e pyti: „Anania, pse lejove Satanin me të çu deri aty sa me e rrejtë frymën e shenjtë edhe me mbajtë fshehtas nji pjesë pi fitimit të arës? 4 Para se me e shitë, a nuk ishte e jotja? Edhe masi e shite, a nuk mujshe me bo me paret qka të doje? Pse e mendove në zemrën tande nji sen të tillë? Ti ke rrejtë, po nuk i ke rrejtë njerzt, por Zotin.“ 5 Kur Anania i nivi këto fjalë, ra përtokë edhe vdiq. Krejt ata që morën vesh për këtë, i kapi frikë e madhe. 6 Pastaj të rinjtë u çunë, e mbështollën me pëlhura, e nxorën jashtë edhe e varrosën.
7 Mas rreth tri orësh, hini mrena gruaja e tij. Ajo nuk e dinte qka kishte ndodhë. 8 Pjetri e pyti: „Më kallxo, a e shitët ju të dy arën për kaq pare?“ Ajo ju përgjigj: „Po, për qatë shumë.“ 9 Atëherë Pjetri i tha: „Pse u morët vesh ju të dy me e sprovvru frymën e Jehovajt? Kqyr! Burrat që e kanë varrosë burrin tand janë te dera, edhe kanë me të nxjerrë jashtë edhe ty.“ 10 Në qat çast ajo ra te kambët e tij edhe vdiq. Kur hynën të rinjtë, e gjetën të vdekun. E nxorën jashtë edhe e varrosën pranë burrit të saj. 11 Atëherë krejt kongregacionin edhe krejt ata që ninë për këtë ngjarje, i kapi frikë e madhe.
12 Përmes duerve të apostujve vazhdojshin me ndodhë shumë shenja e mrekulli mes popullit. Edhe ata krejt zakonisht mblidheshin te Hajati me Shtylla i Solomonit. 13 Megjithatë, askush pi të tjerëve nuk kishte guxim me ju bashku. Prapëseprapë, populli fliste shumë mirë për ta. 14 Madje, gjithnjë e ma shumë po ju shtoheshin atyne që besojshin në Zotninë, nji numër i madh burrash edhe grash. 15 Ata i nxirrshin edhe të smutët jashtë në rrugët kryesore edhe i vnojshin në kreveta të vegjël e në rrogoza, që të paktën hija e Pjetrit me ra mbi disa pi tyne kur të kalonte. 16 Vazhdimisht vinin edhe turma njerzish pi qyteteve përreth Jerusalemit, tu pru të smutë edhe njerz që i mundojshin shpirtnat e këqij, edhe të gjithë shëroheshin.
17 Po Kryeprifti edhe krejt ata që ishin me të, që i takojshin sektit të Saducenjve, u çunë plot zili. 18 I kapën apostujt edhe i futën në burg publik. 19 Po natën, melaqja e Jehovajt i çeli dyert e burgut, i nxori jashtë edhe ju tha: 20 „Shkoni, dilni në tempull edhe vazhdoni me i folë popullit për krejt mesazhin e kësaj jete.“ 21 Kur e ninë këtë, hynën në tempull në agim edhe nisën me msu.
Kur erdhi Kryeprifti edhe ata që ishin me të, e thirrën bashkë Sinedrin edhe krejt mbledhjen e pleqve të bijve të Izraelit, edhe dërgun roje në burg për me i marrë apostujt. 22 Po kur zyrtarët shkun në burg, nuk i gjetën. Prandaj u kthyn edhe dhanë raport. 23 Thanë: „Burgun e gjetëm të mbyllun e të sigurum, edhe rojet po rrishin te dyert, po kur e çelëm, nuk gjetëm kërkon mrena.“ 24 Kur komandanti i rojës së tempullit edhe kryepriftërinjtë i ninë këto, u hutun edhe u pytshin qka ka me dalë pi kjo punë. 25 Po erdh dikush edhe ju raportoi: „Burrat që i keni shti në burg, janë në tempull edhe po e mësojnë popullin!“ 26 Atëherë komandanti shkoi me zyrtarët e vet për me i marrë, po jo me dhunë, sepse kishin frikë mos po i gjuante populli me gurë.
27 Pra i sollën edhe i vunë para Sinedrit, e Kryeprifti nisi me i marrë në pytje. 28 Ju tha: „Na ju urdhnuam qartë mos me msu ma në qit emën. E tash kqyrni! Ju e keni mushë krejt Jerusalemin me mësimin tuej, edhe po doni me na bo përgjegjës për vdekjen e qitij njeriu.“ 29 Pjetri edhe apostujt tjerë ju përgjigjën: „Na duhet me ju bindë Zotit si Sundimtar ma shumë se njerzve. 30 Zoti i të parëve tonë e ka ringjallë Jezusin, të cilin ju e mbytët tu e varë në shtyllë. 31 Zoti e ka ngritë atë në anën e vet të djathtë si Kryepërfaqësues edhe Shpëtimtar, që Izraeli me u pendu edhe me marrë falje të gjynaheve. 32 Na dëshmojmë për këtë, edhe po ashtu fryma e shenjtë, që Zoti ja ka dhanë atyne që i binden atij si Sundimtar.“
33 Kur i ninë këto, u zemërun shumë edhe dojshin me i mbytë. 34 Po nji Farise me emnin Gamaliel, nji njeri që e ka njoft ligjin edhe që respektohej pi krejt populli, u çu në Sinedër edhe urdhnoi që burrat të nxirreshin pak jashtë. 35 Pastaj tha: „Burra të Izraelit, mendoni mirë qka keni me bo me këta njerz. 36 Për shembull, para nji kohe u shfaq Teuda, që e paraqiste veten si dikush i rëndësishëm. Rreth 400 burra ju bashkun grupit të tij. Po aj u mbyt, edhe krejt ata që e ndiqshin u shpërndanë e u zhdukën. 37 Mas tij, në kohën e regjistrimit, u shfaq Juda Galileasi edhe mblodhi njerz mas vetes. Po edhe aj mori fund, edhe krejt ata që e ndiqshin u shpërndanë. 38 Prandaj, në këto rrethana, po ju këshilloj: leni rehat këta njerz, leni të shkojnë. Sepse nëse ky plan a kjo vepër asht pi njerzve, ka me dështu. 39 Po nëse asht pi Zoti, ju s’keni me mujtë me e rrëzu. Madje në fund mundeni me dalë si ata që luftojnë kundër Zotit.“ 40 Atëherë ata e pranuan këshillën e tij. I thirrën apostujt mrena, i rrahën me kamxhik edhe i urdhnun mos me folë ma në emën të Jezusit. Pastaj i lëshun.
41 Ata dolën pi Sinedri plot gëzim, sepse ishin pa të denjë me u poshtëru për shkak të emnit të tij. 42 Edhe nuk nalshin, çdo ditë në tempull edhe shpi më shpi, tu msu edhe tu shpallë lajmin e mirë për Krishtin, Jezusin.