Letra i dytë te Pjetrit 2: Unterschied zwischen den Versionen
(Initiale Übersetzung) |
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite 2. Pjetrit 2 nach Letra i dytë te Pjetrit 2: Falsch geschriebener Name) |
(kein Unterschied)
| |
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 08:07 Uhr
1 Po ka pasë edhe pejgamberë të rremë mes popullit, qysh ka me pasë edhe mësues të rremë mes jush. Këta kanë me futë pa u pa sekte shkatërruese, edhe kanë me e mohu bile Pronarin që i ka ble, e kështu kanë me pru mbi vete shkatërrim të shpejtë. 2 Përveç kësaj, shumë veta kanë me ju bashku sjelljes së tyne të paturpshme, edhe për shkak të tyne ka me u folë keq për udhën e së vërtetës. 3 Ata kanë me ju shfrytëzu pi lakmisë me fjalë mashtruese. Po gjykimi i tyne, që veç moti asht caktu, nuk vonon, edhe shkatërrimi i tyne nuk flen.
4 Zoti nuk u përmbajt me i dënu melaqet që kishin bo gjynah, po i gjujti në Tartar, i lidhi me zinxhirë të territ të dendur, për me i rujtë për gjykim. 5 Edhe nuk u përmbajt me e dënu botën e dikurshme, po e shpëtoi Noen, predikuesin e drejtësisë, bashkë me shtatë tjerë, kur solli përmbytje mbi nji botë njerzish që nuk e respektonin Zotin. 6 Përveç kësaj, i dënoi qytetet Sodomë edhe Gomorrë, tu i kthy në hi. Kështu ju dha atyne që s’e respektojnë Zotin nji shembull për atë që ka me ardhë. 7 Edhe e shpëtoi Lotin e drejtë, që vuante shumë për shkak të sjelljes së paturpshme të njerzve të paligjshëm. 8 Ky njeri i drejtë e mundonte shpirtin e vet të drejtë ditë për ditë për shkak të veprave të paligjshme që i shihte edhe i ninte, derisa jetonte mes tyne. 9 Pra, Jehovaj din qysh me i shpëtu njerzt e përkushtum ndaj Zotit pi sprova, kurse të padrejtët i run për me u shkatërru në ditën e gjykimit, 10 sidomos ata që dojnë me i ndotë tjerët edhe e përbuzin autoritetin.
Të paturpshëm edhe kryeneçë si janë, ata nuk frikësohen me folë keq për ata që ju asht dhanë nder, 11 kurse melaqet, edhe pse janë ma të forta e ma të fuqishme, pi respektit për Jehovajn nuk i akuzojnë ata me fjalë përbuzëse. 12 Po këta njerz janë si kafshë pa mend, që shkojnë mas instinktit, të linduna për me u kapë e me u shkatërru. Ata flasin keq për sene që nuk i dinë, edhe kanë me u shkatërru si pasojë e sjelljes së tyne shkatërruese. 13 Kanë me marrë dënimin që e meritojnë për sjelljen e tyne të keqe.
Ata e shohin si kënaqësi me jetu jetë të shfrenume, bile edhe ditën. Janë njolla e marre, që kënaqen në mësimet e tyne mashtruese derisa hanë me ju në gostitë tueja. 14 Sytë i kanë plot kurorëshkelje, edhe nuk munden me u ndalë pi gjynahi. Ata i mashtrojnë njerzt që nuk janë të fortë. Zemra e tyne asht ushtru për lakmi. Janë fmi të mallkuem. 15 E kanë lanë udhën e drejtë edhe janë mashtru. E kanë ndjekë udhën e Bileamit, djalit të Beorit, që e deshti shpërblimin për padrejtësi. 16 Po aj u qortu pse nuk bani atë që ishte e drejtë. Nji kafshë barre pa za foli me za njeriu, për me e ndalë pejgamberin pi plani i tij i çmendun.
17 Këta njerz janë burime pa ujë edhe mjegulla që i shtyn nji stuhi e fortë. Për ta asht rujtë terri ma i zi. 18 Ata flasin fjalë të mëdhaja pa përmbajtje. Tu ju bo thirrje dëshirave mëkatare edhe sjelljes së paturpshme, i mashtrojnë ata që sapo kanë ikë pi njerzve që jetojnë në mashtrim. 19 Ju premtojnë liri, edhe pse vetë janë robër të prishjes; sepse kur dikush mposhtet pi dikush tjetër, bohet rob i tij. 20 Nëse, pasi kanë ikë pi fëlliqësisë së botës përmes njohurisë së saktë për Zotninë edhe Shpëtimtarin Jezu Krisht, prapë përzihen në to edhe mposhten pi to, gjendja e tyne në fund bohet ma keq se në fillim. 21 Ma mirë kish qenë për ta mos me e pasë njoftë saktë udhën e drejtësisë, sesa me e njoftë e pastaj me u kthy pi urdhnimet e shenjta që i kishin marrë. 22 Te ta po del e vërtetë fjala e urtë: „Qeni u kthy te vjellja e vet, edhe dosa e lame u kthye me u rrotullu në lloq.“