Letra i parë te Korintasve 7: Unterschied zwischen den Versionen
K (ZmIn4Lz470 verschob die Seite 1. Korintasve 7 nach Letra i parë te Korintasve 7, ohne dabei eine Weiterleitung anzulegen: Falsch geschriebener Name) |
(Initiale Übersetzung) |
||
| Zeile 1: | Zeile 1: | ||
{{Textstatus | {{Textstatus | ||
| Status = | | Status = KI | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> | <sup>1</sup> Tash për ato që keni shkru: për nji burrë asht ma mirë mos me prekë grue. <sup>2</sup> Ama për shkak të imoralitetit seksual që asht përhapë shumë, secili burrë le ta ketë grunë e vet, edhe secila grue le ta ketë burrin e vet. <sup>3</sup> Burri le t’ia japë grues së vet atë që i takon, edhe qashtu gruja burrit të vet. <sup>4</sup> Gruja nuk ka pushtet mbi trupin e vet, po burri i saj. Qashtu edhe burri nuk ka pushtet mbi trupin e vet, po gruja e tij. <sup>5</sup> Mos ia mohoni njani-tjetrit, përveç nëse pajtoheni të dy për nji kohë të caktume, që me i kushtu kohë lutjes e masanej me u bashku prapë. Kshtu Satani s’ka me ju sprovu vazhdimisht për shkak që s’po mujni me e majt veten nën kontroll. <sup>6</sup> Ama qita po jua thom si lejim, jo si urdhën. <sup>7</sup> Unë kisha pasë qef që krejt njerëzit me kon si unë. Po secili e ka dhuratën e vet pi Zotit, njoni qit, tjetri qat. | ||
<sup>2</sup> | |||
<sup>3</sup> | |||
<sup>4</sup> | |||
<sup>5</sup> | |||
<sup>6</sup> | |||
<sup>7</sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> Tash po ju thom të pamartumve edhe vejushave: për ta asht ma mirë me nejt qysh jom unë. <sup>9</sup> Po nëse s’munden me e majt veten nën kontroll, le të martohen, se ma mirë asht me u martu, se me u kallë pi dëshira. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> Të martumve po ju jap udhëzim — jo unë, po Zotnia — që gruja mos me u nda pi burrit të vet. <sup>11</sup> Po nëse ndahet pi tij, le të rrinë e pamartume ose le të pajtohet prapë me burrin e vet. Edhe burri mos ta lshojë grunë e vet. | ||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Tjerëve po ju thom unë, po unë, jo Zotnia: nëse naj vlla e ka nji grue që s’beson, edhe ajo pranon me nejt me të, aj mos ta lshojë. <sup>13</sup> Edhe nëse nji grue e ka nji burrë që s’beson, e aj pranon me nejt me të, ajo mos ta lshojë. <sup>14</sup> Se burri që s’beson asht shenjtëru tu kon i lidhun me grunë e vet, edhe gruja që s’beson asht shenjtëru tu kon e lidhun me vllaun. Përndryshe fëmijët tuaj kishin me kon të papastër, po tash janë të shenjtë. <sup>15</sup> Ama nëse aj që s’beson don me ikë, le të ikë. Nji vlla a nji motër në ksi rrethanash s’asht i lidhun, po Zoti ju ka thirr për paqe. <sup>16</sup> Se qysh e din ti, oj grue, a ke me e shpëtu burrin tand a jo? Ose qysh e din ti, o burrë, a ke me e shpëtu grunë tande a jo? | ||
<sup> | |||
<sup> | |||
<sup> | |||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup> | <sup>17</sup> Ama secili le të jetojë qysh ia ka nda Jehovai, qysh e ka thirr Zoti. Edhe qashtu po urdhnoj në krejt kuvendet. <sup>18</sup> A asht thirr najkush i rrethpremë? Le të mos mundohet me e hjekë shenjën e rrethpremjes. A asht thirr najkush i parrethpremë? Le të mos rrethprehet. <sup>19</sup> S’ka randsi a asht dikush i rrethpremë a i parrethpremë. Randsi ka me i majt urdhnat e Zotit. <sup>20</sup> Secili le të rrinë në gjendjen ku ka qenë kur asht thirr. <sup>21</sup> A je thirr kur ke qenë skllav? Mos u bo merak për qita. Po nëse mundesh me u liru, shfrytëzoje rastin. <sup>22</sup> Se aj që ka qenë skllav kur asht thirr në Zotninë, asht i liru i Zotnisë. Edhe aj që ka qenë njeri i lirë kur asht thirr, asht skllav i Krishtit. <sup>23</sup> Ju jeni ble me nji çmim. Mos u boni ma skllevër të njerëzve. <sup>24</sup> Vllazni, secili le të rrinë para Zotit në gjendjen ku ka qenë kur asht thirr. | ||
<sup> | <br> | ||
<br> | |||
<sup>25</sup> Tash për vajzat e pamartume, s’kam urdhën pi Zotnisë, po po e jap mendimin tem si njeri që Zotnia i ka kallxu dhimt, që me kon i besueshëm. <sup>26</sup> Për qata mendoj që, për shkak të gjendjes së vështirë tash, për njeriun asht ma mirë me mbetë qysh asht. <sup>27</sup> A je i lidhun me nji grue? Mos kërko me u zgjidhë pi saj. A s’je i lidhun me grue? Mos kërko grue. <sup>28</sup> Po edhe nëse martohesh, nuk bon gjynah. Edhe nëse nji vajzë e pamartume martohet, ajo nuk bon gjynah. Ama ata që martohen kanë me pasë plot telashe në jetë. Unë po mundohem me ju kursy pi qatyne. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Edhe qita po ju thom, vllazni: koha që ka mbetë s’asht e gjatë. Pi tash e tutje, ata që kanë gra le të jenë sikur mos me pasë, <sup>30</sup> ata që kajnë le të jenë si ata që nuk kajnë, ata që gëzohen si ata që nuk gëzohen, ata që blejnë si ata që s’kanë kurgjo, <sup>31</sup> edhe ata që e përdorin botën si ata që nuk e përdorin plotësisht. Se skena e kësaj bote po ndërron. <sup>32</sup> Përnime po du që ju mos me pasë merak. Burri i pamartum merakoset për punët e Zotnisë — qysh me i pëlqy Zotnisë. <sup>33</sup> Kurse burri i martum merakoset për punët e botës — qysh me i pëlqy grues së vet — <sup>34</sup> edhe aj asht i ndamë. Qashtu edhe gruja e pamartume, si edhe vajza e pamartume, merakoset për punët e Zotnisë, që me mujt me kon e shenjtë edhe në trup edhe në frymë. Kurse gruja e martume merakoset për punët e botës — qysh me i pëlqy burrit të vet. <sup>35</sup> Ama qita po e thom për t’mirën juv personale. Nuk po du me ju kufizu, po me ju shty kah sjellja e ndershme edhe kah përkushtimi i pandalshëm ndaj Zotnisë, pa u shpërqendru. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>36</sup> Po nëse dikush mendon që po sillet jo si duhet nëse mbetet i pamartum, edhe e ka kalu lulëzimin e rinisë, atëherë le të ndodhë kshtu: aj mundet me bo qka don. Nuk bon gjynah. Le të martohen. <sup>37</sup> Ama nëse dikush e ka vendosë fort në zemër, nuk ndien nevojë, po e ka veten nën kontroll edhe në zemër ka vendosë me mbetë i pamartum, aj po bon mirë. <sup>38</sup> Pra edhe kush martohet, bon mirë, po kush nuk martohet, bon ma mirë. | |||
<br> | |||
<br> | |||
<sup>39</sup> Gruja asht e lidhun sa kohë që burri i saj jeton. Po nëse burri i saj vdes, ajo asht e lirë me u martu me kon të don — ama veç në Zotninë. <sup>40</sup> Megjithatë, simas mendimit tem, ajo asht ma e lumtur nëse mbetet qysh asht. Edhe mendoj që edhe unë e kom Frymën e Zotit. | |||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Aktuelle Version vom 22. Mai 2026, 18:01 Uhr
1 Tash për ato që keni shkru: për nji burrë asht ma mirë mos me prekë grue. 2 Ama për shkak të imoralitetit seksual që asht përhapë shumë, secili burrë le ta ketë grunë e vet, edhe secila grue le ta ketë burrin e vet. 3 Burri le t’ia japë grues së vet atë që i takon, edhe qashtu gruja burrit të vet. 4 Gruja nuk ka pushtet mbi trupin e vet, po burri i saj. Qashtu edhe burri nuk ka pushtet mbi trupin e vet, po gruja e tij. 5 Mos ia mohoni njani-tjetrit, përveç nëse pajtoheni të dy për nji kohë të caktume, që me i kushtu kohë lutjes e masanej me u bashku prapë. Kshtu Satani s’ka me ju sprovu vazhdimisht për shkak që s’po mujni me e majt veten nën kontroll. 6 Ama qita po jua thom si lejim, jo si urdhën. 7 Unë kisha pasë qef që krejt njerëzit me kon si unë. Po secili e ka dhuratën e vet pi Zotit, njoni qit, tjetri qat.
8 Tash po ju thom të pamartumve edhe vejushave: për ta asht ma mirë me nejt qysh jom unë. 9 Po nëse s’munden me e majt veten nën kontroll, le të martohen, se ma mirë asht me u martu, se me u kallë pi dëshira.
10 Të martumve po ju jap udhëzim — jo unë, po Zotnia — që gruja mos me u nda pi burrit të vet. 11 Po nëse ndahet pi tij, le të rrinë e pamartume ose le të pajtohet prapë me burrin e vet. Edhe burri mos ta lshojë grunë e vet.
12 Tjerëve po ju thom unë, po unë, jo Zotnia: nëse naj vlla e ka nji grue që s’beson, edhe ajo pranon me nejt me të, aj mos ta lshojë. 13 Edhe nëse nji grue e ka nji burrë që s’beson, e aj pranon me nejt me të, ajo mos ta lshojë. 14 Se burri që s’beson asht shenjtëru tu kon i lidhun me grunë e vet, edhe gruja që s’beson asht shenjtëru tu kon e lidhun me vllaun. Përndryshe fëmijët tuaj kishin me kon të papastër, po tash janë të shenjtë. 15 Ama nëse aj që s’beson don me ikë, le të ikë. Nji vlla a nji motër në ksi rrethanash s’asht i lidhun, po Zoti ju ka thirr për paqe. 16 Se qysh e din ti, oj grue, a ke me e shpëtu burrin tand a jo? Ose qysh e din ti, o burrë, a ke me e shpëtu grunë tande a jo?
17 Ama secili le të jetojë qysh ia ka nda Jehovai, qysh e ka thirr Zoti. Edhe qashtu po urdhnoj në krejt kuvendet. 18 A asht thirr najkush i rrethpremë? Le të mos mundohet me e hjekë shenjën e rrethpremjes. A asht thirr najkush i parrethpremë? Le të mos rrethprehet. 19 S’ka randsi a asht dikush i rrethpremë a i parrethpremë. Randsi ka me i majt urdhnat e Zotit. 20 Secili le të rrinë në gjendjen ku ka qenë kur asht thirr. 21 A je thirr kur ke qenë skllav? Mos u bo merak për qita. Po nëse mundesh me u liru, shfrytëzoje rastin. 22 Se aj që ka qenë skllav kur asht thirr në Zotninë, asht i liru i Zotnisë. Edhe aj që ka qenë njeri i lirë kur asht thirr, asht skllav i Krishtit. 23 Ju jeni ble me nji çmim. Mos u boni ma skllevër të njerëzve. 24 Vllazni, secili le të rrinë para Zotit në gjendjen ku ka qenë kur asht thirr.
25 Tash për vajzat e pamartume, s’kam urdhën pi Zotnisë, po po e jap mendimin tem si njeri që Zotnia i ka kallxu dhimt, që me kon i besueshëm. 26 Për qata mendoj që, për shkak të gjendjes së vështirë tash, për njeriun asht ma mirë me mbetë qysh asht. 27 A je i lidhun me nji grue? Mos kërko me u zgjidhë pi saj. A s’je i lidhun me grue? Mos kërko grue. 28 Po edhe nëse martohesh, nuk bon gjynah. Edhe nëse nji vajzë e pamartume martohet, ajo nuk bon gjynah. Ama ata që martohen kanë me pasë plot telashe në jetë. Unë po mundohem me ju kursy pi qatyne.
29 Edhe qita po ju thom, vllazni: koha që ka mbetë s’asht e gjatë. Pi tash e tutje, ata që kanë gra le të jenë sikur mos me pasë, 30 ata që kajnë le të jenë si ata që nuk kajnë, ata që gëzohen si ata që nuk gëzohen, ata që blejnë si ata që s’kanë kurgjo, 31 edhe ata që e përdorin botën si ata që nuk e përdorin plotësisht. Se skena e kësaj bote po ndërron. 32 Përnime po du që ju mos me pasë merak. Burri i pamartum merakoset për punët e Zotnisë — qysh me i pëlqy Zotnisë. 33 Kurse burri i martum merakoset për punët e botës — qysh me i pëlqy grues së vet — 34 edhe aj asht i ndamë. Qashtu edhe gruja e pamartume, si edhe vajza e pamartume, merakoset për punët e Zotnisë, që me mujt me kon e shenjtë edhe në trup edhe në frymë. Kurse gruja e martume merakoset për punët e botës — qysh me i pëlqy burrit të vet. 35 Ama qita po e thom për t’mirën juv personale. Nuk po du me ju kufizu, po me ju shty kah sjellja e ndershme edhe kah përkushtimi i pandalshëm ndaj Zotnisë, pa u shpërqendru.
36 Po nëse dikush mendon që po sillet jo si duhet nëse mbetet i pamartum, edhe e ka kalu lulëzimin e rinisë, atëherë le të ndodhë kshtu: aj mundet me bo qka don. Nuk bon gjynah. Le të martohen. 37 Ama nëse dikush e ka vendosë fort në zemër, nuk ndien nevojë, po e ka veten nën kontroll edhe në zemër ka vendosë me mbetë i pamartum, aj po bon mirë. 38 Pra edhe kush martohet, bon mirë, po kush nuk martohet, bon ma mirë.
39 Gruja asht e lidhun sa kohë që burri i saj jeton. Po nëse burri i saj vdes, ajo asht e lirë me u martu me kon të don — ama veç në Zotninë. 40 Megjithatë, simas mendimit tem, ajo asht ma e lumtur nëse mbetet qysh asht. Edhe mendoj që edhe unë e kom Frymën e Zotit.