Luka 24: Unterschied zwischen den Versionen
(Initiale Übersetzung) |
Nexhat (Diskussion | Beiträge) Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}}<br><br> | }}<br><br> | ||
<sup>1</sup> Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. <sup>2</sup> Po e panë që guri ishte rrokullisë larg | <sup>1</sup> Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. <sup>2</sup> Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, <sup>3</sup> edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. <sup>4</sup> Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). <sup>5</sup> Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? <sup>6</sup> Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: <sup>7</sup> që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tretë.“ <sup>8</sup> Atëher ju ranë në men fjalët e tij, <sup>9</sup> edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. <sup>10</sup> Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. <sup>11</sup> Po atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>12</sup> Pjetri, | <sup>12</sup> Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Po qat ditë, dy | <sup>13</sup> Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, <sup>14</sup> edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>15</sup> | <sup>15</sup> Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, <sup>16</sup> po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. <sup>17</sup> Aj i pyti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. <sup>18</sup> Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ <sup>19</sup> Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. <sup>20</sup> Edhe qysh kryepriftërinjtë e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. <sup>21</sup> Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Po tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. <sup>22</sup> Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, <sup>23</sup> po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. <sup>24</sup> Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“ | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>25</sup> | <sup>25</sup> Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! <sup>26</sup> A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ <sup>27</sup> Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj jau shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>28</sup> Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma tutje. <sup>29</sup> | <sup>28</sup> Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma tutje. <sup>29</sup> Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. <sup>30</sup> Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe jau dha. <sup>31</sup> Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, po aj u zhduk prej mesit të tyne. <sup>32</sup> Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po fliste me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ <sup>33</sup> Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë <sup>34</sup> dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ <sup>35</sup> Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>36</sup> Derisa ata po i | <sup>36</sup> Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë u shfaq përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ <sup>37</sup> Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shihshin nji shpirt. <sup>38</sup> Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? <sup>39</sup> Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ <sup>40</sup> Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. <sup>41</sup> Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ <sup>42</sup> Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. <sup>43</sup> Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne. | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>44</sup> | <sup>44</sup> Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ <sup>45</sup> Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, <sup>46</sup> edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, <sup>47</sup> edhe në emnin e tij ka me u prediku ndër krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. <sup>48</sup> Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. <sup>49</sup> Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“ | ||
<br> | <br> | ||
<br> | <br> | ||
<sup>50</sup> | <sup>50</sup> Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. <sup>51</sup> Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. <sup>52</sup> Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. <sup>53</sup> Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin. | ||
<br><br> | <br><br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
Version vom 23. August 2026, 23:41 Uhr
1 Në ditën e parë të javës, gratë kanë ardhë shumë herët te varri, edhe i kishin me veti erëzat aromatike që i kishin përgatitë. 2 Po e panë që guri ishte rrokullisë larg prej vorrit, 3 edhe kur hynë mrena, nuk e gjetën kërkund trupin e Zotnisë Jezus. 4 Derisa po çuditshin për këtë, përnjiherë ju dolën afër dy burra me tesha që shkëlqejshin (vizëllojshin). 5 Gratë u tutën edhe e ulën krytë. Atëher burrat ju thanë: „Pse po e lypni të gjallin te të dekunit? 6 Aj s’asht qitu, po asht ringjallë. Kujtohuni qka ju ka thanë kur ishte hala në Galile: 7 që Biri i njeriut duhet me ju dorëzu gjynahqarëve, me u ekzekutu në shtyllë edhe me u ringjallë ditën e tretë.“ 8 Atëher ju ranë në men fjalët e tij, 9 edhe u largun prej vorrit e ju kallxun krejt këto gjona të Njëmbëdhjetëve edhe krejt të tjerëve. 10 Ishin Maria Magdalena, Joana edhe Maria, nana e Jakovit. Edhe gratë tjera që ishin me to, jau kallxun krejt këto apostujve. 11 Po atyne ju dokën këto fjalë si marrëzi, edhe nuk ju besun grave.
12 Pjetri, përkundra, u çu edhe ngajti te vorri. Kur u përkul me kqyrë mrena, pa veç pëlhurat e linit. Masanej iku prej aty, tu u çuditë me veti qka kishte ndodh.
13 Po qat ditë, dy prej tyne po shkojshin për në nji katun me emnin Emaus, rreth 11 kilometra larg Jerusalemit, 14 edhe po bisedojshin(bojshin muhabet) për krejt qka kishte ndodhë.
15 Deri sa po bisedojshin (bajshin muhabet) edhe po diskutojshin për krejt këto, vetë Jezusi ju afrua edhe nisi me ecë me ta, 16 po sytë e tyne ishin si të mbyllun(mshelt), edhe nuk e njoften. 17 Aj i pyti: „Për qka po diskutoni kaq gjallë udhës?“ Ata u nalën të mërzitun. 18 Njani prej tyne, që quhej Kleopa, ju përgjigj: „A je i vetmi i huj në Jerusalem që s’e ka marrë vesh qka ka ndodhë aty këto ditët e fundit?“ 19 Aj i veti: „Qka ka ndodhë?“ Ata thanë: „Ajo me Jezusin Nazareas. U pa që aj ishte pejgamber, i fuqishëm në fjalë e në vepra para Zotit edhe para krejt njerzve. 20 Edhe qysh kryepriftërinjtë e udhëheqësit tanë e dorëzun që me u dënu me dek, edhe masanej e gozhdun në shtyllë. 21 Na kishim shpresu që aj ishte ai që ka me e liru Izraelin. Po tash asht dita e tretë prej se kanë ndodhë krejt këto gjana. 22 Përveç kësaj, do gra prej neve na çuditën. Ato kanë shku herët në sabah te vorri, 23 po nuk e kanë gjetë kërkund trupin e tij. Masanej kanë ardhë e kanë kallxu që kishin pa nji pamje të mbinatyrshme me melaqe, që thanë se aj jeton. 24 Do prej tanëve shkun masanej te vorri, edhe ishte qashtu qysh kishin kallxu gratë, po atë nuk e panë.“
25 Atëher aj ju tha: „O ju që s’po kuptoni! Sa e ngadaltë asht zemra juve me ju besu krejt fjalëve që i kanë thanë pejgamberët! 26 A nuk duhej Krishti me i hjekë krejt këto, e masanej me hy në lavdinë e vet?“ 27 Edhe, tu ja nisë prej Moisiut e te krejt Pejgamberët, aj jau shpjegoi në krejt Shkrimet ato që ka të bajnë me të.
28 Ma në fund ju afrun katunit ku po shkojshin, edhe aj bani sikur po vazhdonte ma tutje. 29 Por ata ngulen kamb: „Rri me neve, se gati u bo mramje, dita po kryhet.“ Atëher aj shkoi me ta edhe ndejti me ta. 30 Kur u ulën me hangër, aj e mori bukën, e bekoi, e theu edhe jau dha. 31 Atëher ju çelën sytë edhe e njohën, po aj u zhduk prej mesit të tyne. 32 Ata i thanë njani-tjetrit: „A nuk na digjej zemra mrena nesh, kur aj po fliste me neve rrugës edhe po na i hapte krejt Shkrimet?“ 33 Në qat orë u çun edhe u kthyn në Jerusalem. Aty i gjetën të Njëmbëdhjetët edhe tjerët të mbledhun bashkë 34 dhe ata ju thanë: „Zotnia përnime asht ringjallë, edhe ju ka shfaqë(paraqit) Simonit!“ 35 Masanej edhe ata kallxun se qka ju kishte ndodhë rrugës, edhe qysh e kishin njoftë kur e ka theu bukën.
36 Derisa ata po i kallxojshin krejt këto, aj vetë u shfaq përnjiherë në mesin e tyne edhe ju tha: „Paqja koft me ju!“ 37 Por prej tutës e tmerrit, ata menun që po shihshin nji shpirt. 38 Aj i veti: „Pse jeni kaq të shqetsum, edhe pse po ju dalin dyshime në zemër? 39 Kqyrni durt e mia edhe kambët e mia, e keni me pa që jom unë. Prekëmni edhe binduni vetë. Se nji shpirt s’ka mish e eshtra, qysh po shihni që kam unë.“ 40 Derisa po e thoshte këtë, ju kallxoi durt edhe kambët. 41 Po prej gëzimi e çudia hala s’mujshin me besu, masanej i veti: „A keni qitu diçka për me hangër?“ 42 Atëher ja dhanë nji copë peshk të pjekun. 43 Aj e mori edhe e hangri para syve të tyne.
44 Mananej ju shpjegoi: „Kur isha hala me ju, ju kam thanë që duhet me u përmbushë krejt qka asht shkru për mu në Ligjin e Moisiut, në Shkrimet e Pejgamberëve edhe në Psalmet.“ 45 Mas kësaj aj bani që ata me e kuptu plotësisht kuptimin e Shkrimeve, 46 edhe ju tha: „Në Shkrime shkruhet kështu: Krishti ka me hjekë edhe ditën e tretë ka me u ringjallë prej të dekuneve, 47 edhe në emnin e tij ka me u prediku ndër krejt popujt pendesa për faljen e gjynaheve, tu ja nisë prej Jerusalemi. 48 Ju keni me kan dëshmitarë për krejt këto sene. 49 Edhe kqyrni: unë kam me e dërgu mbi ju atë që Baba jem e ka premtu. Po ju rrini në qytet, derisa të visheni me fuqi prej naltit.“
50 Masanej i nxori jashtë deri kah Betania, i çoi durt edhe i bekoi. 51 Derisa po i bekonte, u mor pi tyne edhe u ngrit përpjetë në hava. 52 Ata u përkulën para tij edhe u kthyn në Jerusalem plot gëzim. 53 Edhe ata jen kan nonstop(krejt kohën) në tempull, tu e lavdu Zotin.