Ruta 2: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Nọomi e ka pasë nji t’afërm fort t’pasun, pi familja e burrit t’saj, Elimẹlechut. Aj e ka pasë emnin Bọas.<br> | ||
<br> | |||
<sup>2</sup><br> | <sup>2</sup> Moabitja Ruth i ka thanë Nọomit: „T’lus, m’le me shku n’ara me mbledhë kallinj drithi që kanë mbetë mbrapa, aty ku dikush m’lejon.“ Nọomi i ka thanë: „Shko, bija jem.“<br> | ||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Atëherë Rutha ka dalë edhe ka nisë me mbledhë kallinj t’mbetun n’arë, mbrapa korrësve. Rastësisht ka shku n’nji copë toke që i takonte Bọasit, nji t’afërmi t’Elimẹlechut.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <sup>4</sup> Qaty ka ardhë Bọasi pi Bẹthlehemi edhe u ka thanë korrësve: „Jehovai qoftë me ju.“ Ata i kanë thanë: „Jehovai t’bekoftë.“<br> | ||
<sup>6</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Masanej Bọasi e ka pyetë djalin e ri që i mbikëqyrte korrësit: „E kujt asht kjo vajzë?“<br> | ||
<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <sup>6</sup> Aj i ka thanë: „Kjo vajzë asht moabite. Ajo u kthy bashkë me Nọomin pi Mọabi.<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Ajo ka thanë: ‚A muj, t’lus, me mbledhë kallinj t’mbetun mbrapa korrësve, mes kallinjve që i kanë pre?‘ Ka ardhë sot herët n’mëngjes edhe qysh atëherë ka nejtë n’kambë. Veç pak ma parë u ul n’strehë me pushu pak.“<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>8</sup> Atëherë Bọasi i ka thanë Ruthës: „Ndëgjo, bija jem. Mos shko me mbledhë kallinj n’nji arë tjetër. Mos shko kërkah tjetër. Rri afër punëtoreve t’mia.<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> Kqyre arën ku po korrin ato edhe shko bashkë me to. Unë u kom thanë burrave mos me t’prekë. Nëse t’merr etja, munesh me pi ujë pi shtambat që i kanë mbushë burrat.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup><br> | <sup>10</sup> Rutha ka ra përmbys edhe u përkul deri n’tokë e ka thanë: „Qysh po m’ban gjithë këtë të mirë? Pse po m’kushton kujdes mu, kur unë jom e huj?“<br> | ||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>11</sup> Bọasi i ka thanë: „M’kanë kallxu hollësisht krejt qka ke ba për vjehrrën tande mas vdekjes së burrit tand. Edhe qysh i ke lanë babën, nanën edhe vendin e farefisit tand, e ke shku te nji popull që s’e ke njoftë ma herët.<br> | ||
<br> | |||
<sup>17</sup><br> | <sup>12</sup> Jehovai t’shpërbleftë për krejt qka ke ba. Jehovai, Zoti i Izraelit, t’dhashtë nji shpërblim t’plotë, se ti ke ardhë me gjetë mbrojtje nën krahët e tij.“<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Atëherë ajo i ka thanë: „O zotni jem, t’lus, vazhdo me m’pa me sy t’mirë. Ti m’ke ngushëllu edhe m’ke folë fjalë që ma kanë qetësu zemrën, edhe pse unë s’jom as njana pi shërbëtoreve tua.“<br> | |||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>14</sup> Kur ka ardhë koha e bukës, Bọasi i ka thanë: „Hajde këtu, ha pak bukë. Ngjyje n’uthull.“ Atëherë ajo u ul afër korrësve. Bọasi i ka dhanë kokrra drithi t’pjekuna, edhe ajo ka hangër sa u ngi. N’fund i ka tepru edhe pak.<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>15</sup> Kur u çu me vazhdu me mbledhë kallinj, Bọasi u ka dhanë urdhën burrave të vet: „Lenie me mbledhë edhe mes kallinjve që i keni pre, edhe mos u sillni keq me të.<br> | ||
<br> | |||
<sup>23</sup><br> | <sup>16</sup> Nxirrni enkas edhe do kallinj pi duajt edhe leni aty që ajo me i mbledhë. Mos i folni keq.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>17</sup> Kështu ajo ka mbledhë kallinj t’mbetun n’arë deri n’mramje. Kur i ka rrahë kallinjtë që i kishte mbledhë, për me i nxjerrë kokrrat, i ka dalë rreth nji Ẹpha elb.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Masanej e ka marrë elbin me veti n’qytet, edhe vjehrra e ka pa sa kishte mbledhë. Rutha e ka nxjerrë edhe ushqimin që i kishte tepru pasi u ngi, edhe ia ka dhanë asaj.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Vjehrra e ka pyetë: „Ku ke mbledhë kallinj sot? Ku ke punu? I bekuem qoftë aj që t’ka kushtu kujdes.“ Atëherë Rutha i ka kallxu vjehrrës te kush kishte punu. „Burri te i cili kom punu sot e ka emnin Bọas“, i ka thanë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Atëherë Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet: „Jehovai e bekoftë atë burrë, se dashnia besnike e Jehovait s’ka mungu kurrë as për t’gjallët, as për t’vdekunit.“ Masanej i ka thanë: „Ky burrë asht i afërmi jonë. Aj asht nji pi atyne që kanë të drejtë me na shpengu.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Moabitja Ruth i ka kallxu edhe këtë: „Aj m’ka thanë edhe: ‚Rri afër njerëzve t’mi, derisa ta kryjnë krejt korrjen.‘“<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet, Ruthës: „Ma mirë asht me shku me punëtoret e tij, bija jem, se n’nji arë tjetër munet dikush me t’ngucë.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Kështu Rutha ka nejtë afër punëtoreve t’Bọasit edhe ka mbledhë kallinj derisa kanë përfundu korrja e elbit edhe korrja e grunit. Edhe ka vazhdu me jetu te vjehrra e vet.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ru 2:20; 4:21, 22; Mat 1:5; Luk 3:23, 32 | | v1 = Ru 2:20; 4:21, 22; Mat 1:5; Luk 3:23, 32 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:28 Uhr
1 Nọomi e ka pasë nji t’afërm fort t’pasun, pi familja e burrit t’saj, Elimẹlechut. Aj e ka pasë emnin Bọas.
2 Moabitja Ruth i ka thanë Nọomit: „T’lus, m’le me shku n’ara me mbledhë kallinj drithi që kanë mbetë mbrapa, aty ku dikush m’lejon.“ Nọomi i ka thanë: „Shko, bija jem.“
3 Atëherë Rutha ka dalë edhe ka nisë me mbledhë kallinj t’mbetun n’arë, mbrapa korrësve. Rastësisht ka shku n’nji copë toke që i takonte Bọasit, nji t’afërmi t’Elimẹlechut.
4 Qaty ka ardhë Bọasi pi Bẹthlehemi edhe u ka thanë korrësve: „Jehovai qoftë me ju.“ Ata i kanë thanë: „Jehovai t’bekoftë.“
5 Masanej Bọasi e ka pyetë djalin e ri që i mbikëqyrte korrësit: „E kujt asht kjo vajzë?“
6 Aj i ka thanë: „Kjo vajzë asht moabite. Ajo u kthy bashkë me Nọomin pi Mọabi.
7 Ajo ka thanë: ‚A muj, t’lus, me mbledhë kallinj t’mbetun mbrapa korrësve, mes kallinjve që i kanë pre?‘ Ka ardhë sot herët n’mëngjes edhe qysh atëherë ka nejtë n’kambë. Veç pak ma parë u ul n’strehë me pushu pak.“
8 Atëherë Bọasi i ka thanë Ruthës: „Ndëgjo, bija jem. Mos shko me mbledhë kallinj n’nji arë tjetër. Mos shko kërkah tjetër. Rri afër punëtoreve t’mia.
9 Kqyre arën ku po korrin ato edhe shko bashkë me to. Unë u kom thanë burrave mos me t’prekë. Nëse t’merr etja, munesh me pi ujë pi shtambat që i kanë mbushë burrat.“
10 Rutha ka ra përmbys edhe u përkul deri n’tokë e ka thanë: „Qysh po m’ban gjithë këtë të mirë? Pse po m’kushton kujdes mu, kur unë jom e huj?“
11 Bọasi i ka thanë: „M’kanë kallxu hollësisht krejt qka ke ba për vjehrrën tande mas vdekjes së burrit tand. Edhe qysh i ke lanë babën, nanën edhe vendin e farefisit tand, e ke shku te nji popull që s’e ke njoftë ma herët.
12 Jehovai t’shpërbleftë për krejt qka ke ba. Jehovai, Zoti i Izraelit, t’dhashtë nji shpërblim t’plotë, se ti ke ardhë me gjetë mbrojtje nën krahët e tij.“
13 Atëherë ajo i ka thanë: „O zotni jem, t’lus, vazhdo me m’pa me sy t’mirë. Ti m’ke ngushëllu edhe m’ke folë fjalë që ma kanë qetësu zemrën, edhe pse unë s’jom as njana pi shërbëtoreve tua.“
14 Kur ka ardhë koha e bukës, Bọasi i ka thanë: „Hajde këtu, ha pak bukë. Ngjyje n’uthull.“ Atëherë ajo u ul afër korrësve. Bọasi i ka dhanë kokrra drithi t’pjekuna, edhe ajo ka hangër sa u ngi. N’fund i ka tepru edhe pak.
15 Kur u çu me vazhdu me mbledhë kallinj, Bọasi u ka dhanë urdhën burrave të vet: „Lenie me mbledhë edhe mes kallinjve që i keni pre, edhe mos u sillni keq me të.
16 Nxirrni enkas edhe do kallinj pi duajt edhe leni aty që ajo me i mbledhë. Mos i folni keq.“
17 Kështu ajo ka mbledhë kallinj t’mbetun n’arë deri n’mramje. Kur i ka rrahë kallinjtë që i kishte mbledhë, për me i nxjerrë kokrrat, i ka dalë rreth nji Ẹpha elb.
18 Masanej e ka marrë elbin me veti n’qytet, edhe vjehrra e ka pa sa kishte mbledhë. Rutha e ka nxjerrë edhe ushqimin që i kishte tepru pasi u ngi, edhe ia ka dhanë asaj.
19 Vjehrra e ka pyetë: „Ku ke mbledhë kallinj sot? Ku ke punu? I bekuem qoftë aj që t’ka kushtu kujdes.“ Atëherë Rutha i ka kallxu vjehrrës te kush kishte punu. „Burri te i cili kom punu sot e ka emnin Bọas“, i ka thanë.
20 Atëherë Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet: „Jehovai e bekoftë atë burrë, se dashnia besnike e Jehovait s’ka mungu kurrë as për t’gjallët, as për t’vdekunit.“ Masanej i ka thanë: „Ky burrë asht i afërmi jonë. Aj asht nji pi atyne që kanë të drejtë me na shpengu.“
21 Moabitja Ruth i ka kallxu edhe këtë: „Aj m’ka thanë edhe: ‚Rri afër njerëzve t’mi, derisa ta kryjnë krejt korrjen.‘“
22 Nọomi i ka thanë nuses së djalit t’vet, Ruthës: „Ma mirë asht me shku me punëtoret e tij, bija jem, se n’nji arë tjetër munet dikush me t’ngucë.“
23 Kështu Rutha ka nejtë afër punëtoreve t’Bọasit edhe ka mbledhë kallinj derisa kanë përfundu korrja e elbit edhe korrja e grunit. Edhe ka vazhdu me jetu te vjehrra e vet.