Nehemia 4: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Sapo Sanballati e ka marrë vesh që na po e ndërtojmë prapë murin, u nervozu edhe u idhnu shumë. Edhe pa nalë ka bo hajgare me judenjtë.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>2</sup> Para vllaznive të vet edhe ushtrisë së Samarisë, aj ka thanë: „Qka po bojnë këta judenj të dobët? A po menojnë që munden me e kry këtë punë vetë? A kanë me bo kurbane? A po menojnë që kanë me e kry për nji ditë? A po dojnë me i ngjallë prapë ata gurë të djegun që jonë nëpër grumbujt e rrënojave plot pluhun?“<br> | |||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Tobija, amoniti që rrike ngat tij, ka thanë: „Veç nji dhelpën me hyp mbi atë mur, edhe muri i tyne pi guri ka me u rrëzu.“<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup><br> | <sup>4</sup> Ngona, o Zoti jonë, qysh po na përbuzin. Bone që tallja e tyne me ju kthy vetë atyne. Le të merren si plaçkë e të çohen robër në nji vend të huj.<br> | ||
<br> | |||
<sup>6</sup><br> | <sup>5</sup> Mos ua mbulo fajin edhe mos ua fshi gjynahin, se ata i kanë fy ata që po e ndërtojnë murin.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <sup>6</sup> Kështu na kemi vazhdu me e ndërtu murin. I kemi mbyllë krejt vrimat edhe e kemi ndërtu krejt murin deri në gjysmën e naltësisë së tij. Populli hala po punonte me krejt zemër.<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>7</sup> Kur Sanballati, Tobija, arabët, amonitët edhe ashdoditët e kanë marrë vesh që puna për me e ndreq murin e Jerusalemit po shkon përpara edhe që vrimat po mbyllen, jonë nervozu shumë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <sup>8</sup> Ata jonë marrë vesh mes veti edhe kanë vendosë me sulmu Jerusalemin e me shkaktu rrëmujë në qytet.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>9</sup> Po na i jemi lutë Zotit tonë edhe kemi vnu roja ditë e natë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <sup>10</sup> Po njerëzit në Judë po thojshin: „Punëtorëve ju kanë sosë fuqitë, edhe ka shumë rrënoja gjithkah. Na s'kemi me mujt kurrë me e kry murin.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>11</sup> Armiqtë tonë thojshin vazhdimisht: „Para se me e marrë vesh ata ose me na pa, na veç kena me hy në mesin e tyne, kena me i vra edhe kena me ua nalë punën.“<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup> Sa herë që judenjtë që jetojshin afër tyne vishin te na, na thojshin apet e apet: „Ata kanë me na sulmu pi krejt anëve.“<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>13</sup> Për qata, unë i kom vnu do burra në vendet ma të ulëta e pa mbrojtje, mbrapa murit. I kom rreshtu simas familjeve të tyne, me shpata, shtiza edhe harqe.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>14</sup> Kur e kom pa sa shumë po tuten, jom çu menjëherë edhe ju kom thanë burrave me ndikim, përgjegjësve edhe krejt popullit tjetër: „Mos u tutni pi tyne. Kujtojeni Jehovain, që asht i madh edhe që krejt duhet me pasë respekt të thellë për të. Luftoni për vllaznitë tuaj, për djemtë e vajzat tuja, për gratë edhe për shpitë tuja.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>19</sup><br> | <sup>15</sup> Kur armiqtë tonë e kanë marrë vesh që na jemi paralajmëru edhe që Zoti i vërtetë ua ka prish planet, na jemi kthy krejt te muri edhe ia kemi nis prapë punës.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup> Pi asaj dite, gjysma e burrave të mi punojshin në ndërtimin e murit, e gjysma tjetër rrishin roje, të pajisun me shtiza, mburoja, harqe edhe parzmore. Prijësit rrishin mbrapa krejt popullit të Judës,<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>17</sup> që po e ndërtonte murin. Ata që bartshin barrë punojshin me njanën dorë, e në dorën tjetër e majshin armën.<br> | ||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup> Krejt ata që ndërtojshin e kishin secili nga nji shpatë të lidhun për beli derisa punojshin, e burri që duhej me i fry borisë për me dhanë alarmin rrike ngat meje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Unë ju kom thanë burrave me ndikim, përgjegjësve edhe krejt popullit tjetër: „Kjo asht nji punë e madhe edhe ka shumë punë me u bo, e na jemi shpërnda nëpër krejt murin, larg njani-tjetrit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Kur ta ngoni borinë, mblidhuni te na. Zoti jonë ka me luftu për neve.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kështu na kemi vazhdu me punu, derisa gjysma tjetër e burrave i majshin shtizat, pi agimit e deri kur u shihshin yjet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Në atë kohë unë i kom thanë popullit: „Burrat, secili bashkë me shërbëtorin e vet, le ta kalojnë natën në Jerusalem. Kështu natën kanë me nejt roje, e ditën kanë me punu.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> As unë, as vllaznitë e mi, as shërbëtorët e mi, as rojat që vishin mas meje, asnjani pi neve s'i kemi hjekë kurrë teshat, edhe secili pi neve e mbante pa nalë armën në dorën e djathtë.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ne 2:10; 6:1, 2; 13:28 | | v1 = Ne 2:10; 6:1, 2; 13:28 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr
1 Sapo Sanballati e ka marrë vesh që na po e ndërtojmë prapë murin, u nervozu edhe u idhnu shumë. Edhe pa nalë ka bo hajgare me judenjtë.
2 Para vllaznive të vet edhe ushtrisë së Samarisë, aj ka thanë: „Qka po bojnë këta judenj të dobët? A po menojnë që munden me e kry këtë punë vetë? A kanë me bo kurbane? A po menojnë që kanë me e kry për nji ditë? A po dojnë me i ngjallë prapë ata gurë të djegun që jonë nëpër grumbujt e rrënojave plot pluhun?“
3 Tobija, amoniti që rrike ngat tij, ka thanë: „Veç nji dhelpën me hyp mbi atë mur, edhe muri i tyne pi guri ka me u rrëzu.“
4 Ngona, o Zoti jonë, qysh po na përbuzin. Bone që tallja e tyne me ju kthy vetë atyne. Le të merren si plaçkë e të çohen robër në nji vend të huj.
5 Mos ua mbulo fajin edhe mos ua fshi gjynahin, se ata i kanë fy ata që po e ndërtojnë murin.
6 Kështu na kemi vazhdu me e ndërtu murin. I kemi mbyllë krejt vrimat edhe e kemi ndërtu krejt murin deri në gjysmën e naltësisë së tij. Populli hala po punonte me krejt zemër.
7 Kur Sanballati, Tobija, arabët, amonitët edhe ashdoditët e kanë marrë vesh që puna për me e ndreq murin e Jerusalemit po shkon përpara edhe që vrimat po mbyllen, jonë nervozu shumë.
8 Ata jonë marrë vesh mes veti edhe kanë vendosë me sulmu Jerusalemin e me shkaktu rrëmujë në qytet.
9 Po na i jemi lutë Zotit tonë edhe kemi vnu roja ditë e natë.
10 Po njerëzit në Judë po thojshin: „Punëtorëve ju kanë sosë fuqitë, edhe ka shumë rrënoja gjithkah. Na s'kemi me mujt kurrë me e kry murin.“
11 Armiqtë tonë thojshin vazhdimisht: „Para se me e marrë vesh ata ose me na pa, na veç kena me hy në mesin e tyne, kena me i vra edhe kena me ua nalë punën.“
12 Sa herë që judenjtë që jetojshin afër tyne vishin te na, na thojshin apet e apet: „Ata kanë me na sulmu pi krejt anëve.“
13 Për qata, unë i kom vnu do burra në vendet ma të ulëta e pa mbrojtje, mbrapa murit. I kom rreshtu simas familjeve të tyne, me shpata, shtiza edhe harqe.
14 Kur e kom pa sa shumë po tuten, jom çu menjëherë edhe ju kom thanë burrave me ndikim, përgjegjësve edhe krejt popullit tjetër: „Mos u tutni pi tyne. Kujtojeni Jehovain, që asht i madh edhe që krejt duhet me pasë respekt të thellë për të. Luftoni për vllaznitë tuaj, për djemtë e vajzat tuja, për gratë edhe për shpitë tuja.“
15 Kur armiqtë tonë e kanë marrë vesh që na jemi paralajmëru edhe që Zoti i vërtetë ua ka prish planet, na jemi kthy krejt te muri edhe ia kemi nis prapë punës.
16 Pi asaj dite, gjysma e burrave të mi punojshin në ndërtimin e murit, e gjysma tjetër rrishin roje, të pajisun me shtiza, mburoja, harqe edhe parzmore. Prijësit rrishin mbrapa krejt popullit të Judës,
17 që po e ndërtonte murin. Ata që bartshin barrë punojshin me njanën dorë, e në dorën tjetër e majshin armën.
18 Krejt ata që ndërtojshin e kishin secili nga nji shpatë të lidhun për beli derisa punojshin, e burri që duhej me i fry borisë për me dhanë alarmin rrike ngat meje.
19 Unë ju kom thanë burrave me ndikim, përgjegjësve edhe krejt popullit tjetër: „Kjo asht nji punë e madhe edhe ka shumë punë me u bo, e na jemi shpërnda nëpër krejt murin, larg njani-tjetrit.
20 Kur ta ngoni borinë, mblidhuni te na. Zoti jonë ka me luftu për neve.“
21 Kështu na kemi vazhdu me punu, derisa gjysma tjetër e burrave i majshin shtizat, pi agimit e deri kur u shihshin yjet.
22 Në atë kohë unë i kom thanë popullit: „Burrat, secili bashkë me shërbëtorin e vet, le ta kalojnë natën në Jerusalem. Kështu natën kanë me nejt roje, e ditën kanë me punu.“
23 As unë, as vllaznitë e mi, as shërbëtorët e mi, as rojat që vishin mas meje, asnjani pi neve s'i kemi hjekë kurrë teshat, edhe secili pi neve e mbante pa nalë armën në dorën e djathtë.