Predikuesi 7: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Nji emën i mirë asht ma i vlefshëm se vaji i mirë, e dita e dekës asht ma e mirë se dita e lindjes.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Ma mirë me shku në shpinë ku mbahet zi, sesa në shpinë ku bohet festë, se deka asht fundi i çdo njeriu, e ata që jonë gjallë duhet me e marrë këtë sen për zemër.<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Ma mirë me konë i mërzitun sesa me qeshë, se kur ftyra asht e mërzitun, kjo munet me ia bo zemrën njeriut ma të mirë.<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Zemra e njeriut të mençëm asht në shpinë ku mbahet zi, kurse zemra e atij që s'ka men asht në shpinë ku bohet qef.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>5</sup> Ma mirë me e ngu qortimin e nji njeriu të mençëm, sesa kangën e atyne që s'kanë men.<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Se qysh kërcasin therrat kur digjen nën tenxhere, qashtu asht edhe e qeshmja e njeriut pa men. Edhe kjo asht krejt kot.<br> | ||
<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <sup>7</sup> Ama shtypja munet me e çmendë edhe nji njeri të mençëm, e ryshfeti ia prish zemrën.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>8</sup> Fundi i nji pune asht ma i mirë se fillimi i saj. Ma mirë me konë i durushëm sesa mendjemadh.<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Mos u prek shpejt për çdo sen, se ata që s'kanë men e majnë në zemër atë ndjenjën kur ndihen të fymë.<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>10</sup> Mos thuj: „Pse përpara u konë ma mirë se sot?“, se me bo ksi pytje s'asht shenjë mençunie.<br> | ||
<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <sup>11</sup> Mençunia bashkë me nji trashëgimi asht nji sen i mirë, edhe u vyn atyne që e shohin dritën e ditës.<br> | ||
<br> | |||
<sup>16</sup><br> | <sup>12</sup> Se mençunia të mbron, njisoj qysh të mbrojnë edhe paret. Ama e mira e ditunisë asht kjo: mençunia e mban gjallë atë që e ka.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>13</sup> Kqyre punën e Zotit të vërtetë, se kush munet me e drejtu atë që aj e ka bo të shtrembët?<br> | ||
<br> | |||
<sup>19</sup><br> | <sup>14</sup> Kur t'vjen nji ditë e mirë, kqyre të mirën e asaj dite. Ama kur t'vjen nji ditë e keqe, kujtoje që Zoti e ka bo edhe njanën edhe tjetrën, kshtu që njerzit s'munden me e ditë me siguri qka ka me ju ndodhë në të ardhmen.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Gjatë jetës teme të kotë kom pa gjithfarë senesh: kom pa njeri të drejtë që asht shkatërru edhe pse ka vepru drejt, e kom pa edhe njeri të keq që ka jetu gjatë, edhe pse ka bo punë të kqija.<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>16</sup> Mos u mundo me konë tepër i drejtë, as mos u kallxo tepër i mençëm. Pse me e shkatërru veten?<br> | ||
<br> | |||
<sup>23</sup><br> | <sup>17</sup> Mos u bo tepër i keq, po as mos u bo pa men. Pse me dekë para kohe?<br> | ||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>18</sup> Ma mirë asht me e majtë njanin paralajmërim, pa e lëshu as tjetrin, se aj që e ka tutën e Zotit ka me i marrë parasysh të dy.<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup> Mençunia e bon njeriun e mençëm ma të fortë se dhjetë burra të fuqishëm në nji qytet.<br> | |||
<sup>27</sup><br> | <br> | ||
<sup>28</sup><br> | <sup>20</sup> Se në krejt tokën s'ka asnji njeri të drejtë që bon veç mirë e që kurrë s'bon gjynah.<br> | ||
<sup>29</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup> Përveç kësaj, mos e merr për zemër çdo fjalë që e thojnë njerzit, se munesh me e ni edhe shërbëtorin tand tu folë keq për ty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Se ti vet e din shumë mirë në zemrën tane që edhe ti shpesh ke folë keq për tjerët.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Krejt këto i kom shqyrtu me mençuni edhe kom thanë: „Kom me u bo i mençëm.“ Ama s'kom mujtë me e arritë atë mençuni.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Ajo që ka ndodhë asht shumë larg me u kuptu edhe tepër e thellë. Kush munet me e kuptu?<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> E kom vendosë në zemrën teme me e njoftë, me e hulumtu edhe me e kërku mençuninë e arsyen pse ndodhin gjanat. Kom dashtë me e kuptu edhe të keqen që vjen pi mungesa e mendjes, edhe budallakinë që vjen pi marrëzia.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Masanej e kom kuptu që ma e idhët se deka asht ajo grue që asht si nji rrjetë që të nxan, që zemrën e ka si rrjeta të mëdhaja për me kapë, e duert si zingjirë burgu. Aj që i pëlqen Zotit të vërtetë ka me i shpëtu asaj, ama gjynahqari ka me ra në kurthin e saj.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> „Këtë e kom kuptu“, thotë Mbledhësi. „Kom shqyrtu nji sen mas tjetrit për me ardhë te nji përfundim,<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> ama atë që e kom kërku pa nalë, s'e kom gjetë. Mes 1 000 vetave e kom gjetë veç nji burrë, ama mes krejt atyne s'e kom gjetë asnji grue.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Veç këtë e kom kuptu: Zoti i vërtetë i ka kriju njerzit të drejtë e të sinqertë, ama ata kanë shku mas shumë planeve të veta.“<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Spr 10:7; 22:1; Jes 56:5; Luk 10:20 | | v1 = Spr 10:7; 22:1; Jes 56:5; Luk 10:20 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr
1 Nji emën i mirë asht ma i vlefshëm se vaji i mirë, e dita e dekës asht ma e mirë se dita e lindjes.
2 Ma mirë me shku në shpinë ku mbahet zi, sesa në shpinë ku bohet festë, se deka asht fundi i çdo njeriu, e ata që jonë gjallë duhet me e marrë këtë sen për zemër.
3 Ma mirë me konë i mërzitun sesa me qeshë, se kur ftyra asht e mërzitun, kjo munet me ia bo zemrën njeriut ma të mirë.
4 Zemra e njeriut të mençëm asht në shpinë ku mbahet zi, kurse zemra e atij që s'ka men asht në shpinë ku bohet qef.
5 Ma mirë me e ngu qortimin e nji njeriu të mençëm, sesa kangën e atyne që s'kanë men.
6 Se qysh kërcasin therrat kur digjen nën tenxhere, qashtu asht edhe e qeshmja e njeriut pa men. Edhe kjo asht krejt kot.
7 Ama shtypja munet me e çmendë edhe nji njeri të mençëm, e ryshfeti ia prish zemrën.
8 Fundi i nji pune asht ma i mirë se fillimi i saj. Ma mirë me konë i durushëm sesa mendjemadh.
9 Mos u prek shpejt për çdo sen, se ata që s'kanë men e majnë në zemër atë ndjenjën kur ndihen të fymë.
10 Mos thuj: „Pse përpara u konë ma mirë se sot?“, se me bo ksi pytje s'asht shenjë mençunie.
11 Mençunia bashkë me nji trashëgimi asht nji sen i mirë, edhe u vyn atyne që e shohin dritën e ditës.
12 Se mençunia të mbron, njisoj qysh të mbrojnë edhe paret. Ama e mira e ditunisë asht kjo: mençunia e mban gjallë atë që e ka.
13 Kqyre punën e Zotit të vërtetë, se kush munet me e drejtu atë që aj e ka bo të shtrembët?
14 Kur t'vjen nji ditë e mirë, kqyre të mirën e asaj dite. Ama kur t'vjen nji ditë e keqe, kujtoje që Zoti e ka bo edhe njanën edhe tjetrën, kshtu që njerzit s'munden me e ditë me siguri qka ka me ju ndodhë në të ardhmen.
15 Gjatë jetës teme të kotë kom pa gjithfarë senesh: kom pa njeri të drejtë që asht shkatërru edhe pse ka vepru drejt, e kom pa edhe njeri të keq që ka jetu gjatë, edhe pse ka bo punë të kqija.
16 Mos u mundo me konë tepër i drejtë, as mos u kallxo tepër i mençëm. Pse me e shkatërru veten?
17 Mos u bo tepër i keq, po as mos u bo pa men. Pse me dekë para kohe?
18 Ma mirë asht me e majtë njanin paralajmërim, pa e lëshu as tjetrin, se aj që e ka tutën e Zotit ka me i marrë parasysh të dy.
19 Mençunia e bon njeriun e mençëm ma të fortë se dhjetë burra të fuqishëm në nji qytet.
20 Se në krejt tokën s'ka asnji njeri të drejtë që bon veç mirë e që kurrë s'bon gjynah.
21 Përveç kësaj, mos e merr për zemër çdo fjalë që e thojnë njerzit, se munesh me e ni edhe shërbëtorin tand tu folë keq për ty.
22 Se ti vet e din shumë mirë në zemrën tane që edhe ti shpesh ke folë keq për tjerët.
23 Krejt këto i kom shqyrtu me mençuni edhe kom thanë: „Kom me u bo i mençëm.“ Ama s'kom mujtë me e arritë atë mençuni.
24 Ajo që ka ndodhë asht shumë larg me u kuptu edhe tepër e thellë. Kush munet me e kuptu?
25 E kom vendosë në zemrën teme me e njoftë, me e hulumtu edhe me e kërku mençuninë e arsyen pse ndodhin gjanat. Kom dashtë me e kuptu edhe të keqen që vjen pi mungesa e mendjes, edhe budallakinë që vjen pi marrëzia.
26 Masanej e kom kuptu që ma e idhët se deka asht ajo grue që asht si nji rrjetë që të nxan, që zemrën e ka si rrjeta të mëdhaja për me kapë, e duert si zingjirë burgu. Aj që i pëlqen Zotit të vërtetë ka me i shpëtu asaj, ama gjynahqari ka me ra në kurthin e saj.
27 „Këtë e kom kuptu“, thotë Mbledhësi. „Kom shqyrtu nji sen mas tjetrit për me ardhë te nji përfundim,
28 ama atë që e kom kërku pa nalë, s'e kom gjetë. Mes 1 000 vetave e kom gjetë veç nji burrë, ama mes krejt atyne s'e kom gjetë asnji grue.
29 Veç këtë e kom kuptu: Zoti i vërtetë i ka kriju njerzit të drejtë e të sinqertë, ama ata kanë shku mas shumë planeve të veta.“