Letra e parë e Samuelit 1: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Në Ramathajim-Zofim, në malësinë e Efraimit, ka jetu nji burrë me emnin Elkana, djali i Jerohamit, djali i Elihut, djali i Tohut, djali i Zufit, nji efraimit.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Aj i ka pas dy gra: njona e ka pas emnin Hana, e tjetra Penina. Penina ka pas fëmijë, po Hana s’ka pas fëmijë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Ky burrë çdo vit ka hyp pi qytetit të vet në Shilo, me e adhuru Jehovën, Zotin e ushtrive, edhe me i dhanë kurban. Atje dy djemtë e Eliut, Hofni edhe Pinehasi, shërbejshin si prifta të Jehovës.<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Nji ditë, kur Elkana ka dhanë kurban, i ka dhanë grusë së vet Peninës edhe krejt djemve e çikave të saj pjesë pi mishit të kurbanit.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup><br> | <sup>5</sup> Po Hanës ia ka dhanë nji pjesë të veçantë, se atë e dojke. Mirëpo, Jehova s’i kish dhanë fëmijë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Penina, që e kish Hanën rivale, e ka përqesh pa nalë për me e lëndu, se Jehova s’i kish dhanë fëmijë.<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>7</sup> Këtë e ka ba vit mas viti. Sa herë që Hana hypke te shpija e Jehovës, Penina e përqeshke qaq shumë, sa Hana kajke edhe s’hajke ma kurgjo.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Burri i saj Elkana i thojke: “Hana, pse po kan edhe pse s’po han kurgjo? Pse je kaq e mërzitun? A s’jom unë për ty ma i vlefshëm se dhjetë djem?”<br> | ||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>9</sup> Pasi familja ka hanger edhe ka pi në Shilo, Hana u çu. Prifti Eli u konë ulun në karrigë te shtylla e derës së tempullit të Jehovës.<br> | ||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>10</sup> Hana u konë shumë e dëshpërume. Ia ka nis me iu lut Jehovës edhe ka kajt pa u nalë.<br> | ||
<sup>17</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup><br> | <sup>11</sup> Ajo e ka dhanë këtë zotim: “O Jehova, Zot i ushtrive, nëse e sheh hallin tem, nëse kujtohesh për mu, shërbëtoren tane, edhe nuk më harron, po ma jep nji djalë, atëherë unë kom me ta dhanë ty, Jehova, për krejt jetën e tij. Kurrfarë brisku s’ka me ia prek kryt.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> Hana ka vazhdu gjatë me iu lut Jehovës, e Eli po ia kqyrke buzët.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Hana po folke veç me veti. Buzët po i lëvizshin, po zani s’po i nihej. Për qata Eli ka menu që ajo u konë e dehun.<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>14</sup> Eli i ka thanë: “Deri kur ki me nejt e dehun? Mos pi ma venë!”<br> | ||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup> Hana i ka thanë: “Jo, zotni jem! Unë jom nji grue me shumë halle. S’kom pi as venë, as kurrfarë pije tjetër me alkool, po po ia çeli zemrën Jehovës.<br> | |||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> Mos më merr për nji grue të pavlerë, zotni jem. Po foli krejt këtë kohë se kom shumë dhimt e mërzi.”<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup> Eli i ka thanë: “Shko në paqe. Zoti i Izraelit ta plotësoftë lutjen që ia ke ba.”<br> | |||
<sup> | <br> | ||
<sup>18</sup> Atëherë ajo i ka thanë: “Zotni jem, të lutna, më shiko me sy të mirë.” Masanej ka shku. Ka hanger diçka, edhe në ftyrë s’u dok ma e pikëllume.<br> | |||
<sup>28 | <br> | ||
<br><br> | <sup>19</sup> Herët në sabah, familja u çu, u përkul para Jehovës edhe masanej u kthy në shpi në Rama. Elkana ka flejt me grunë e vet Hanën, edhe Jehova i ka kushtu vëmendje asaj.<br> | ||
<br> | |||
<sup>20</sup> Brenda nji viti, Hana ka mbet shtatzanë edhe e ka lind nji djalë. Ia ka lanë emnin Samuel, se ka thanë: “Ia kom lyp Jehovës.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Ma vonë, Elkana ka hyp me krejt ata të shpisë së vet për me ia dhanë Jehovës kurbanin e përvitshëm edhe kurbanin që e kish premtu me zotim.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Po Hana s’ka shku me ta. Ajo i ka thanë burrit të vet: “Sapo djali të ndahet pi gjinit, kom me e çu atje. Atëherë ka me dalë para Jehovës edhe ka me met atje pi asaj kohe e tutje.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Burri i saj Elkana i ka thanë: “Bane qysh po të doket ma mirë. Rri në shpi derisa ta dajsh djalin pi gjinit. Jehova e baftë realitet qka ke thanë.” Kështu ajo ka nejt në shpi edhe i ka dhanë gji djalit të vet derisa e ka nda pi gjinit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Sapo e ka nda Samuelin pi gjinit, e ka marrë edhe e ka çu në Shilo, bashkë me nji dem trevjeçar, nji efë miell edhe nji shtambë të madhe me venë. Kështu ka ardh me djalin e vogël te shpija e Jehovës në Shilo.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Masanej e kanë therë demin edhe e kanë çu djalin te Eli.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Ajo i ka thanë: “Më fal, zotni jem! Pasha jetën tane, zotni jem, unë jom ajo gruja që u konë këtu afër teje, tu iu lut Jehovës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Për këtë djalë jom lut, edhe Jehova ma ka plotësu lutjen që ia kom ba.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Për qata tash po ia jap Jehovës.<br> | |||
Krejt jetën e vet ka me i taku Jehovës.” Edhe aj u përkul aty para Jehovës.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Sa 1:19; 7:15, 17 | | v1 = 1Sa 1:19; 7:15, 17 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:33 Uhr
1 Në Ramathajim-Zofim, në malësinë e Efraimit, ka jetu nji burrë me emnin Elkana, djali i Jerohamit, djali i Elihut, djali i Tohut, djali i Zufit, nji efraimit.
2 Aj i ka pas dy gra: njona e ka pas emnin Hana, e tjetra Penina. Penina ka pas fëmijë, po Hana s’ka pas fëmijë.
3 Ky burrë çdo vit ka hyp pi qytetit të vet në Shilo, me e adhuru Jehovën, Zotin e ushtrive, edhe me i dhanë kurban. Atje dy djemtë e Eliut, Hofni edhe Pinehasi, shërbejshin si prifta të Jehovës.
4 Nji ditë, kur Elkana ka dhanë kurban, i ka dhanë grusë së vet Peninës edhe krejt djemve e çikave të saj pjesë pi mishit të kurbanit.
5 Po Hanës ia ka dhanë nji pjesë të veçantë, se atë e dojke. Mirëpo, Jehova s’i kish dhanë fëmijë.
6 Penina, që e kish Hanën rivale, e ka përqesh pa nalë për me e lëndu, se Jehova s’i kish dhanë fëmijë.
7 Këtë e ka ba vit mas viti. Sa herë që Hana hypke te shpija e Jehovës, Penina e përqeshke qaq shumë, sa Hana kajke edhe s’hajke ma kurgjo.
8 Burri i saj Elkana i thojke: “Hana, pse po kan edhe pse s’po han kurgjo? Pse je kaq e mërzitun? A s’jom unë për ty ma i vlefshëm se dhjetë djem?”
9 Pasi familja ka hanger edhe ka pi në Shilo, Hana u çu. Prifti Eli u konë ulun në karrigë te shtylla e derës së tempullit të Jehovës.
10 Hana u konë shumë e dëshpërume. Ia ka nis me iu lut Jehovës edhe ka kajt pa u nalë.
11 Ajo e ka dhanë këtë zotim: “O Jehova, Zot i ushtrive, nëse e sheh hallin tem, nëse kujtohesh për mu, shërbëtoren tane, edhe nuk më harron, po ma jep nji djalë, atëherë unë kom me ta dhanë ty, Jehova, për krejt jetën e tij. Kurrfarë brisku s’ka me ia prek kryt.”
12 Hana ka vazhdu gjatë me iu lut Jehovës, e Eli po ia kqyrke buzët.
13 Hana po folke veç me veti. Buzët po i lëvizshin, po zani s’po i nihej. Për qata Eli ka menu që ajo u konë e dehun.
14 Eli i ka thanë: “Deri kur ki me nejt e dehun? Mos pi ma venë!”
15 Hana i ka thanë: “Jo, zotni jem! Unë jom nji grue me shumë halle. S’kom pi as venë, as kurrfarë pije tjetër me alkool, po po ia çeli zemrën Jehovës.
16 Mos më merr për nji grue të pavlerë, zotni jem. Po foli krejt këtë kohë se kom shumë dhimt e mërzi.”
17 Eli i ka thanë: “Shko në paqe. Zoti i Izraelit ta plotësoftë lutjen që ia ke ba.”
18 Atëherë ajo i ka thanë: “Zotni jem, të lutna, më shiko me sy të mirë.” Masanej ka shku. Ka hanger diçka, edhe në ftyrë s’u dok ma e pikëllume.
19 Herët në sabah, familja u çu, u përkul para Jehovës edhe masanej u kthy në shpi në Rama. Elkana ka flejt me grunë e vet Hanën, edhe Jehova i ka kushtu vëmendje asaj.
20 Brenda nji viti, Hana ka mbet shtatzanë edhe e ka lind nji djalë. Ia ka lanë emnin Samuel, se ka thanë: “Ia kom lyp Jehovës.”
21 Ma vonë, Elkana ka hyp me krejt ata të shpisë së vet për me ia dhanë Jehovës kurbanin e përvitshëm edhe kurbanin që e kish premtu me zotim.
22 Po Hana s’ka shku me ta. Ajo i ka thanë burrit të vet: “Sapo djali të ndahet pi gjinit, kom me e çu atje. Atëherë ka me dalë para Jehovës edhe ka me met atje pi asaj kohe e tutje.”
23 Burri i saj Elkana i ka thanë: “Bane qysh po të doket ma mirë. Rri në shpi derisa ta dajsh djalin pi gjinit. Jehova e baftë realitet qka ke thanë.” Kështu ajo ka nejt në shpi edhe i ka dhanë gji djalit të vet derisa e ka nda pi gjinit.
24 Sapo e ka nda Samuelin pi gjinit, e ka marrë edhe e ka çu në Shilo, bashkë me nji dem trevjeçar, nji efë miell edhe nji shtambë të madhe me venë. Kështu ka ardh me djalin e vogël te shpija e Jehovës në Shilo.
25 Masanej e kanë therë demin edhe e kanë çu djalin te Eli.
26 Ajo i ka thanë: “Më fal, zotni jem! Pasha jetën tane, zotni jem, unë jom ajo gruja që u konë këtu afër teje, tu iu lut Jehovës.
27 Për këtë djalë jom lut, edhe Jehova ma ka plotësu lutjen që ia kom ba.
28 Për qata tash po ia jap Jehovës.
Krejt jetën e vet ka me i taku Jehovës.” Edhe aj u përkul aty para Jehovës.