Letra e parë e Samuelit 9: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = | | Notiz = | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Në fisin e Benjaminit u konë nji burrë me emnin Kish, djali i Abielit, djali i Zerorit, djali i Bekorathit, djali i Afiakut. Aj u konë pi fisit të Benjaminit edhe shumë i pasun.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>2</sup> Aj e ka pas nji djalë me emnin Saul, që u konë i ri edhe shumë i pashëm. Në krejt Izraelin s’ka pas njeri ma të pashëm se aj. Përveç kësaj, u konë aq i gjatë, sa krejt tjerët i mrrijshin veç deri te supet.<br> | |||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Nji ditë, gomarët e Kishit, babës së Saulit, kanë ik. Atëherë Kishi i ka thanë djalit të vet Saulit: “Merre, të lutna, nji shërbtor me veti edhe shko me i lyp gomarët.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <sup>4</sup> Ata kanë kalu nëpër malet e Efraimit edhe nëpër tokën e Shalishës, po s’i kanë gjet. Masanej kanë kërku nëpër tokën e Shaalimit, po as aty s’kanë pas gomarë. Kanë kalu edhe nëpër krejt tokën e Benjaminit, po prapë s’i kanë gjet.<br> | ||
<sup>6</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Në fund kanë mbrri në tokën e Zufit, edhe Sauli i ka thanë shërbtorit që u konë me të: “Hajde, të kthehemi apet, se mos baba jem po bohet ma shumë merak për neve se për gomarët.”<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Po shërbtori i ka thanë: “Kqyre, në këtë qytet asht nji njeri i Zotit, që njerëzit e respektojnë shumë, edhe krejt qka thotë aj, del përnime. Hajde të shkojmë atje, nashta aj na kallxon kah me shku.”<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Atëherë Sauli e ka vetë shërbtorin: “Po nëse shkojmë te aj, qka me i çu? S’na ka metë bukë nëpër torbat tona. S’kemi kurgjo me ia dhanë si dhuratë njeriut të Zotit të vërtetë. A na ka metë naj sen tjetër?”<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Shërbtori i asht përgjigj Saulit: “Qe, unë e kom nji çerek shekeli argjend në dorë. Këtë kom me ia dhanë njeriut të Zotit të vërtetë, edhe aj ka me na kallxu kah me shku.”<br> | ||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>9</sup> (Në kohët e maherëshme në Izrael, kur dikush ka dasht me e vetë Zotin për diçka, ka thanë: “Hajdeni të shkojmë te shikuesi.” Se ata që sot quhen pejgamberë, përpara janë qujt shikues.)<br> | ||
<br> | |||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Sauli i ka thanë shërbtorit: “Mirë po thu. Hajde të shkojmë.” Edhe qashtu kanë shku në qytetin ku u konë njeriu i Zotit të vërtetë.<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>11</sup> Tu hyp rrugës për në qytet, i kanë taku do çika që po dilshin me marrë ujë. Ata i kanë vetë: “A asht shikuesi këtu?”<br> | ||
<br> | |||
<sup>18</sup><br> | <sup>12</sup> Çikat ju kanë përgjigj: “Po, qe atje përpara. Shpejtoni! Aj sot ka ardh në qytet, se populli sot po jep kurban në vendin e naltë.<br> | ||
<sup>19</sup><br> | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>13</sup> Sapo të hyni në qytet, keni me e gjet para se me hyp në vendin e naltë me hangër. Njerëzit s’ja nisin me hangër pa ardh aj, se aj e bekon kurbanin. Veç masanej munden me hangër të ftumit. Për qata, hypni menjiherë edhe keni me e gjet.”<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup> Atëherë ata kanë hyp për në qytet. Kur po shkojshin kah mesi i qytetit, Samueli ju ka dal përballë, se aj po shkonte te vendi i naltë.<br> | |||
<sup>22</sup><br> | <br> | ||
<sup>23</sup><br> | <sup>15</sup> Nji ditë para se me ardh Sauli, Jehova i kishte thanë Samuelit:<br> | ||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> “Nesër në qet kohë kom me ta çu nji burrë pi toka e Benjaminit. Lyeje me vaj që me e caktu si prijës mbi popullin tem, Izraelin. Aj ka me e shpëtu popullin tem pi duarve të filistinëve, se unë i kom pa mundimet e popullit tem edhe britmat e tyne kanë mbrri deri te unë.”<br> | ||
<sup>26</sup><br> | <br> | ||
<sup>27</sup><br> | <sup>17</sup> Kur Samueli e ka pa Saulin, Jehova i ka thanë: “Ky asht burri për të cilin të kom fol, kur të kom thanë: ‘Ky asht aj që ka me sundu mbi popullin tem.’”<br> | ||
<br> | |||
<sup>18</sup> Sauli i asht afru Samuelit te porta e qytetit edhe e ka vetë: “A munesh, të lutna, me ma kallxu ku asht shpija e shikuesit?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Samueli i asht përgjigj Saulit: “Unë jom shikuesi. Ec përpara meje edhe hyp te vendi i naltë. Sot keni me hangër me mu, e nesër herët në mëngjes kom me të lëshu me vazhdu rrugën. Edhe kom me ta kallxu krejt qka po don me ditë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Sa për gomarët që kanë hup para tri ditëve, mos u bo merak, se janë gjet. E përveç kësaj, a s’takojnë ty edhe krejt shpisë së babës tand krejt senet me vlerë në Izrael?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Sauli i asht përgjigj: “A s’jom unë pi fisi i Benjaminit, fisi ma i vogël në Izrael? Edhe a s’asht familja jem ma e parëndësishmja pi krejt familjet e fisit të Benjaminit? Pse po m’i thu mu këto fjalë?”<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Masanej Samueli e ka marrë Saulin edhe shërbtorin e tij, i ka çu në sallën ku hahej buka edhe i ka ul në vendet ma të nderume mes të ftumve. Aty kanë qenë rreth 30 burra.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Samueli i ka thanë kuzhinierit: “Bjerma qat pjesën që ta kom dhanë edhe të kom thanë: ‘Lane anash.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Atëherë kuzhinieri e ka pru kofshën bashkë me krejt qka u konë në të, edhe ia ka vnu përpara Saulit. Samueli i ka thanë: “Qe, pjesa që u rujt asht qit përpara teje. Haje! E kemi lonë anash për ty, për këtë rast, se unë ju kom thanë: ‘Kom ftu mysafirë.’” Qat ditë Sauli ka hangër bashkë me Samuelin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Masanej kanë zhdryp pi vendit të naltë në qytet, edhe Samueli ka vazhdu me fol me Saulin mbi kulmin e shpisë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Të nesërmen janë çu herët, edhe kur ka nis me ague dita, Samueli e ka thirr Saulin, që u konë mbi kulmin e shpisë, edhe i ka thanë: “Bohu gati, se du me të përcjell.” Atëherë Sauli asht bo gati edhe ka dal jashtë bashkë me Samuelin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Derisa po zhdrypshin kah skaji i qytetit, Samueli i ka thanë Saulit: “Thuji shërbtorit me ec përpara.” Edhe shërbtori ka shku përpara. Masanej Samueli i ka thanë Saulit: “Po ti ndalu pak këtu, që me ta kallxu porosinë e Zotit.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Sa 14:51; 1Ch 8:33; Apg 13:21 | | v1 = 1Sa 14:51; 1Ch 8:33; Apg 13:21 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 20:40 Uhr
1 Në fisin e Benjaminit u konë nji burrë me emnin Kish, djali i Abielit, djali i Zerorit, djali i Bekorathit, djali i Afiakut. Aj u konë pi fisit të Benjaminit edhe shumë i pasun.
2 Aj e ka pas nji djalë me emnin Saul, që u konë i ri edhe shumë i pashëm. Në krejt Izraelin s’ka pas njeri ma të pashëm se aj. Përveç kësaj, u konë aq i gjatë, sa krejt tjerët i mrrijshin veç deri te supet.
3 Nji ditë, gomarët e Kishit, babës së Saulit, kanë ik. Atëherë Kishi i ka thanë djalit të vet Saulit: “Merre, të lutna, nji shërbtor me veti edhe shko me i lyp gomarët.”
4 Ata kanë kalu nëpër malet e Efraimit edhe nëpër tokën e Shalishës, po s’i kanë gjet. Masanej kanë kërku nëpër tokën e Shaalimit, po as aty s’kanë pas gomarë. Kanë kalu edhe nëpër krejt tokën e Benjaminit, po prapë s’i kanë gjet.
5 Në fund kanë mbrri në tokën e Zufit, edhe Sauli i ka thanë shërbtorit që u konë me të: “Hajde, të kthehemi apet, se mos baba jem po bohet ma shumë merak për neve se për gomarët.”
6 Po shërbtori i ka thanë: “Kqyre, në këtë qytet asht nji njeri i Zotit, që njerëzit e respektojnë shumë, edhe krejt qka thotë aj, del përnime. Hajde të shkojmë atje, nashta aj na kallxon kah me shku.”
7 Atëherë Sauli e ka vetë shërbtorin: “Po nëse shkojmë te aj, qka me i çu? S’na ka metë bukë nëpër torbat tona. S’kemi kurgjo me ia dhanë si dhuratë njeriut të Zotit të vërtetë. A na ka metë naj sen tjetër?”
8 Shërbtori i asht përgjigj Saulit: “Qe, unë e kom nji çerek shekeli argjend në dorë. Këtë kom me ia dhanë njeriut të Zotit të vërtetë, edhe aj ka me na kallxu kah me shku.”
9 (Në kohët e maherëshme në Izrael, kur dikush ka dasht me e vetë Zotin për diçka, ka thanë: “Hajdeni të shkojmë te shikuesi.” Se ata që sot quhen pejgamberë, përpara janë qujt shikues.)
10 Sauli i ka thanë shërbtorit: “Mirë po thu. Hajde të shkojmë.” Edhe qashtu kanë shku në qytetin ku u konë njeriu i Zotit të vërtetë.
11 Tu hyp rrugës për në qytet, i kanë taku do çika që po dilshin me marrë ujë. Ata i kanë vetë: “A asht shikuesi këtu?”
12 Çikat ju kanë përgjigj: “Po, qe atje përpara. Shpejtoni! Aj sot ka ardh në qytet, se populli sot po jep kurban në vendin e naltë.
13 Sapo të hyni në qytet, keni me e gjet para se me hyp në vendin e naltë me hangër. Njerëzit s’ja nisin me hangër pa ardh aj, se aj e bekon kurbanin. Veç masanej munden me hangër të ftumit. Për qata, hypni menjiherë edhe keni me e gjet.”
14 Atëherë ata kanë hyp për në qytet. Kur po shkojshin kah mesi i qytetit, Samueli ju ka dal përballë, se aj po shkonte te vendi i naltë.
15 Nji ditë para se me ardh Sauli, Jehova i kishte thanë Samuelit:
16 “Nesër në qet kohë kom me ta çu nji burrë pi toka e Benjaminit. Lyeje me vaj që me e caktu si prijës mbi popullin tem, Izraelin. Aj ka me e shpëtu popullin tem pi duarve të filistinëve, se unë i kom pa mundimet e popullit tem edhe britmat e tyne kanë mbrri deri te unë.”
17 Kur Samueli e ka pa Saulin, Jehova i ka thanë: “Ky asht burri për të cilin të kom fol, kur të kom thanë: ‘Ky asht aj që ka me sundu mbi popullin tem.’”
18 Sauli i asht afru Samuelit te porta e qytetit edhe e ka vetë: “A munesh, të lutna, me ma kallxu ku asht shpija e shikuesit?”
19 Samueli i asht përgjigj Saulit: “Unë jom shikuesi. Ec përpara meje edhe hyp te vendi i naltë. Sot keni me hangër me mu, e nesër herët në mëngjes kom me të lëshu me vazhdu rrugën. Edhe kom me ta kallxu krejt qka po don me ditë.
20 Sa për gomarët që kanë hup para tri ditëve, mos u bo merak, se janë gjet. E përveç kësaj, a s’takojnë ty edhe krejt shpisë së babës tand krejt senet me vlerë në Izrael?”
21 Sauli i asht përgjigj: “A s’jom unë pi fisi i Benjaminit, fisi ma i vogël në Izrael? Edhe a s’asht familja jem ma e parëndësishmja pi krejt familjet e fisit të Benjaminit? Pse po m’i thu mu këto fjalë?”
22 Masanej Samueli e ka marrë Saulin edhe shërbtorin e tij, i ka çu në sallën ku hahej buka edhe i ka ul në vendet ma të nderume mes të ftumve. Aty kanë qenë rreth 30 burra.
23 Samueli i ka thanë kuzhinierit: “Bjerma qat pjesën që ta kom dhanë edhe të kom thanë: ‘Lane anash.’”
24 Atëherë kuzhinieri e ka pru kofshën bashkë me krejt qka u konë në të, edhe ia ka vnu përpara Saulit. Samueli i ka thanë: “Qe, pjesa që u rujt asht qit përpara teje. Haje! E kemi lonë anash për ty, për këtë rast, se unë ju kom thanë: ‘Kom ftu mysafirë.’” Qat ditë Sauli ka hangër bashkë me Samuelin.
25 Masanej kanë zhdryp pi vendit të naltë në qytet, edhe Samueli ka vazhdu me fol me Saulin mbi kulmin e shpisë.
26 Të nesërmen janë çu herët, edhe kur ka nis me ague dita, Samueli e ka thirr Saulin, që u konë mbi kulmin e shpisë, edhe i ka thanë: “Bohu gati, se du me të përcjell.” Atëherë Sauli asht bo gati edhe ka dal jashtë bashkë me Samuelin.
27 Derisa po zhdrypshin kah skaji i qytetit, Samueli i ka thanë Saulit: “Thuji shërbtorit me ec përpara.” Edhe shërbtori ka shku përpara. Masanej Samueli i ka thanë Saulit: “Po ti ndalu pak këtu, që me ta kallxu porosinë e Zotit.”