Libri i dytë i Musës 15: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 5: | Zeile 5: | ||
| Notiz = Vers 21 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 21 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
| Notiz = Vers 22-27 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 22-27 <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Atëherë Moisiu edhe izraelitët ia kanë këndu Jehovait këtë kangë:<br> | ||
< | „Kom me i këndu Jehovait, se aj u madhëru shumë.<br> | ||
<sup> | Kalin edhe kalorësin i ka gjujtë në det.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Forca edhe fuqia jem asht Jahu, se aj asht shpëtimi jem. Ky asht Zoti<br> | ||
jem, kom me e lavdu. Asht Zoti i babës tem, kom me e madhëru.<br> | |||
<sup>4 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> Jehovai asht nji luftëtar i fuqishëm. Emni i tij asht Jehova.<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup> Qerret e luftës edhe ushtrinë e faraonit i ka gjujtë në det,<br> | |||
<sup>6 | luftëtarët e tij ma të mirë jonë fundosë në Detin e Kuq.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>7 | <sup>5</sup> Ujnat e trazueme i kanë mbulu, e ata jonë fundosë në thellësi si gur.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Dora jote e djathtë, o Jehova, ka fuqi të madhe.<br> | ||
< | Dora jote e djathtë, o Jehova, munet me e shkatërru armikun.<br> | ||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Me madhështinë tande, ti munesh me i rrëzu krejt ata që çohen kundër teje.<br> | ||
Ti e lëshon zemrimin tand të zjarrtë, e aj i han si kashtën e thatë.<br> | |||
<sup>10 | <br> | ||
< | <sup>8</sup> Me nji frymë pi hundës tande, ujnat janë grumbullu<br> | ||
<sup>11 | si mal, kanë nejtë në vend si nji digë. Ujnat<br> | ||
< | e trazueme u ngurtësun mu në mes të detit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup><br> | <sup>9</sup> Armiku ka thanë: ‘Kom me ju shku mbrapa! Kom me i<br> | ||
nxanë! Kom me e nda plaçkën derisa të ngihem! Kom me<br> | |||
<sup>13 | e nxjerrë shpatën teme, e dora jem ka me i mposhtë!’<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> Ti veç fryve, edhe deti i mbuloi.<br> | ||
< | U fundosën si plumbi në ujnat madhështore.<br> | ||
<sup>15 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Kush pi zotave asht si ti, o Jehova? Kush asht<br> | ||
<sup>16 | si ti, kaq i fuqishëm në shenjtni, që meriton me<br> | ||
< | t'lavdu me kangë plot respekt e frikë, që bon mrekulli?<br> | ||
<br> | |||
<sup>12</sup> Ti e ke shtri dorën tande të djathtë, e toka i ka përpi.<br> | |||
<sup>17 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> Me dashninë tande besnike e ke udhëheqë popullin që e ke çliru.<br> | ||
Me fuqinë tande po e çon te vendi yt i shenjtë ku banon.<br> | |||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup> Popujt kanë me ni për këtë, edhe kanë me u dridhë pi frikës.<br> | |||
<sup>19 | Banorët e Filistisë kanë me i kapë mundime të mëdhaja.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>20</sup><br> | <sup>15</sup> Atëherë prijësit e Edomit kanë me u tmerru.<br> | ||
Sundimtarët e fuqishëm të Moabit kanë me u dridhë.<br> | |||
<sup>21 | Krejt banorëve të Kanaanit ka me ju humbë guximi.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>16</sup> Frika edhe tmerri kanë me i kapë. Pi<br> | ||
<sup>23</sup><br> | fuqisë së krahut tand kanë me metë si<br> | ||
<sup>24</sup><br> | gur, derisa populli yt të kalojë, o Jehova,<br> | ||
<sup>25 | derisa të kalojë populli që e ke kriju.<br> | ||
<br> | |||
<sup>17</sup> Ti ki me e pru edhe me e mbjellë në malin e trashëgimisë tande,<br> | |||
<sup>26</sup><br> | në vendin e fortë që e ke përgatitë për me banu vetë, o<br> | ||
Jehova, në vendin e shenjtë, o Jehova, që e kanë ndërtu duert e tua.<br> | |||
<sup>27</sup><br> | <br> | ||
<sup>18</sup> Jehovai ka me sundu si mbret përgjithmonë e jetë e mot.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Kur kuajt edhe qerret e luftës të faraonit kanë hy në det,<br> | |||
Jehovai e ka kthy ujin e detit përmi ta. Po populli<br> | |||
i Izraelit ka kalu nëpër mes të detit, në tokë të thatë.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Pastaj Mirjami, motra e Aaronit, që u konë profeteshë, ka marrë nji dajre, edhe krejt gratë i kanë shku mbrapa tu vallëzu me dajre.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Mirjami ua ka kthy burrave me këtë kangë, tu këndu:<br> | |||
„Këndojini Jehovait, se aj u madhëru shumë.<br> | |||
Kalin edhe kalorësin i ka gjujtë në det.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Mas kësaj, Moisiu e ka çu popullin e Izraelit larg pi Detit të Kuq. Ata kanë shku kah shkretina e Shurit edhe kanë udhëtu tri ditë nëpër shkretinë, po s'kanë gjetë ujë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Pastaj kanë mbërri në Mara, po s'kanë mujt me pi ujin e Marës, se uji u konë i idhtë. Për qata, aj e ka qujtë atë vend Mara.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Populli ka nisë me u anku kundër Moisiut, tu thanë: „Qka kena me pi?“<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Atëherë Moisiu i ka thirrë Jehovait për ndihmë, edhe Jehovai ia ka kallxu nji dru. Kur Moisiu e ka gjujtë drunin në ujë, uji u ba i pijshëm.<br> | |||
Në atë vend, Zoti ua ka caktu nji rregull edhe nji vendim që ka me vlejtë si shembull për ma vonë, edhe aty i ka vu në provë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Aj ka thanë: „Nëse e ngon me kujdes zanin e Jehovait, Zotit tand, edhe e bon qka asht e drejtë në sytë e tij, nëse i ngon urdhnat e tij edhe i mban krejt rregullat e tij, atëherë unë s'kom me ta pru asnji pi smundjeve që ua kom pru egjiptianëve, se unë, Jehovai, të shëroj.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Masanej kanë mbërri në Elim, ku jonë konë dymbëdhjetë burime uji edhe 70 palma. Aty e kanë ngritë kampin ngat ujit.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ri 5:1; 2Sa 22:1; Off 15:3 | | v1 = Ri 5:1; 2Sa 22:1; Off 15:3 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:02 Uhr
1 Atëherë Moisiu edhe izraelitët ia kanë këndu Jehovait këtë kangë:
„Kom me i këndu Jehovait, se aj u madhëru shumë.
Kalin edhe kalorësin i ka gjujtë në det.
2 Forca edhe fuqia jem asht Jahu, se aj asht shpëtimi jem. Ky asht Zoti
jem, kom me e lavdu. Asht Zoti i babës tem, kom me e madhëru.
3 Jehovai asht nji luftëtar i fuqishëm. Emni i tij asht Jehova.
4 Qerret e luftës edhe ushtrinë e faraonit i ka gjujtë në det,
luftëtarët e tij ma të mirë jonë fundosë në Detin e Kuq.
5 Ujnat e trazueme i kanë mbulu, e ata jonë fundosë në thellësi si gur.
6 Dora jote e djathtë, o Jehova, ka fuqi të madhe.
Dora jote e djathtë, o Jehova, munet me e shkatërru armikun.
7 Me madhështinë tande, ti munesh me i rrëzu krejt ata që çohen kundër teje.
Ti e lëshon zemrimin tand të zjarrtë, e aj i han si kashtën e thatë.
8 Me nji frymë pi hundës tande, ujnat janë grumbullu
si mal, kanë nejtë në vend si nji digë. Ujnat
e trazueme u ngurtësun mu në mes të detit.
9 Armiku ka thanë: ‘Kom me ju shku mbrapa! Kom me i
nxanë! Kom me e nda plaçkën derisa të ngihem! Kom me
e nxjerrë shpatën teme, e dora jem ka me i mposhtë!’
10 Ti veç fryve, edhe deti i mbuloi.
U fundosën si plumbi në ujnat madhështore.
11 Kush pi zotave asht si ti, o Jehova? Kush asht
si ti, kaq i fuqishëm në shenjtni, që meriton me
t'lavdu me kangë plot respekt e frikë, që bon mrekulli?
12 Ti e ke shtri dorën tande të djathtë, e toka i ka përpi.
13 Me dashninë tande besnike e ke udhëheqë popullin që e ke çliru.
Me fuqinë tande po e çon te vendi yt i shenjtë ku banon.
14 Popujt kanë me ni për këtë, edhe kanë me u dridhë pi frikës.
Banorët e Filistisë kanë me i kapë mundime të mëdhaja.
15 Atëherë prijësit e Edomit kanë me u tmerru.
Sundimtarët e fuqishëm të Moabit kanë me u dridhë.
Krejt banorëve të Kanaanit ka me ju humbë guximi.
16 Frika edhe tmerri kanë me i kapë. Pi
fuqisë së krahut tand kanë me metë si
gur, derisa populli yt të kalojë, o Jehova,
derisa të kalojë populli që e ke kriju.
17 Ti ki me e pru edhe me e mbjellë në malin e trashëgimisë tande,
në vendin e fortë që e ke përgatitë për me banu vetë, o
Jehova, në vendin e shenjtë, o Jehova, që e kanë ndërtu duert e tua.
18 Jehovai ka me sundu si mbret përgjithmonë e jetë e mot.
19 Kur kuajt edhe qerret e luftës të faraonit kanë hy në det,
Jehovai e ka kthy ujin e detit përmi ta. Po populli
i Izraelit ka kalu nëpër mes të detit, në tokë të thatë.“
20 Pastaj Mirjami, motra e Aaronit, që u konë profeteshë, ka marrë nji dajre, edhe krejt gratë i kanë shku mbrapa tu vallëzu me dajre.
21 Mirjami ua ka kthy burrave me këtë kangë, tu këndu:
„Këndojini Jehovait, se aj u madhëru shumë.
Kalin edhe kalorësin i ka gjujtë në det.“
22 Mas kësaj, Moisiu e ka çu popullin e Izraelit larg pi Detit të Kuq. Ata kanë shku kah shkretina e Shurit edhe kanë udhëtu tri ditë nëpër shkretinë, po s'kanë gjetë ujë.
23 Pastaj kanë mbërri në Mara, po s'kanë mujt me pi ujin e Marës, se uji u konë i idhtë. Për qata, aj e ka qujtë atë vend Mara.
24 Populli ka nisë me u anku kundër Moisiut, tu thanë: „Qka kena me pi?“
25 Atëherë Moisiu i ka thirrë Jehovait për ndihmë, edhe Jehovai ia ka kallxu nji dru. Kur Moisiu e ka gjujtë drunin në ujë, uji u ba i pijshëm.
Në atë vend, Zoti ua ka caktu nji rregull edhe nji vendim që ka me vlejtë si shembull për ma vonë, edhe aty i ka vu në provë.
26 Aj ka thanë: „Nëse e ngon me kujdes zanin e Jehovait, Zotit tand, edhe e bon qka asht e drejtë në sytë e tij, nëse i ngon urdhnat e tij edhe i mban krejt rregullat e tij, atëherë unë s'kom me ta pru asnji pi smundjeve që ua kom pru egjiptianëve, se unë, Jehovai, të shëroj.“
27 Masanej kanë mbërri në Elim, ku jonë konë dymbëdhjetë burime uji edhe 70 palma. Aty e kanë ngritë kampin ngat ujit.