Letra e parë e Mbreterve 13: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Kur Jerobeami u konë tu nejt te altari për me e ngrit tymin e kurbanit, nji njeri i Zotit ka ardh pi Juda në Bethel, me porosi të Jehovës.<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> Aj i ka thirrë altarit me za të naltë, me porosi të Jehovës: “O altar! O altar! Kështu thotë Jehovai: ‘Në shpinë e Davidit ka me lind nji djalë me emnin Josia. Aj ka me i fliju mbi ty priftërinjtë e vendeve të nalta, ata burra që e ngrisin tymin e kurbaneve mbi ty. Edhe eshtnat e njerzve ka me i djeg mbi ty.’”<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Po atë ditë, aj ka dhanë edhe nji shenjë, tu thanë: “Kjo asht shenja që e ka paralajmru Jehovai: Ky altar ka me u ça edhe hiri që asht mbi të ka me u shpërnda.”<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup> Kur mbreti Jerobeam e ka ni qka po thirrke njeriu i Zotit të vërtetë kundër altarit në Bethel, e ka zgjat dorën pi altari edhe ka urdhnu: “Kapeni!” Po në atë moment dora iu ka tha, edhe s’ka mujt me e tërhjek ma.<br> | |||
<sup>6</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Atëher altari u ça edhe hiri ka ra në tokë, bash qysh e ka paralajmru njeriu i Zotit si shenjë me porosi të Jehovës.<br> | ||
<sup>8</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup><br> | <sup>6</sup> Atëher mbreti i ka thanë njeriut të Zotit: “Të lutna, lute me krejt zemër Jehovën, Zotin tand, edhe lutu për mu që dora jem me u shnoshu prap.” Njeriu i Zotit iu ka lut Jehovës, edhe dora e mbretit u shnosh e u bo qysh u konë ma herët.<br> | ||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>7</sup> Masanej mbreti e ka ftu njeriun e Zotit: “Hajde me mu në shpi edhe ha diçka. Du me ta dhanë edhe nji dhuratë.”<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <br> | ||
<sup>12</sup><br> | <sup>8</sup> Po njeriu i Zotit i ka thanë mbretit: “Edhe me ma dhanë gjysmën e shpisë tane, s’kom me ardh me ty, as s’kom me hangër bukë a me pi ujë këtu.<br> | ||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>9</sup> Se Jehovai ma ka dhanë këtë urdhën: ‘Mos ha bukë, mos pi ujë, edhe mos u kthe nëpër të njajtën rrugë që ke ardh.’”<br> | |||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Masanej aj e ka lonë Bethelin edhe ka shku nëpër nji rrugë tjetër, jo nëpër atë që ka ardh.<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>11</sup> Në Bethel ka jetu nji profet i vjetër. Djemtë e tij kanë ardh në shpi edhe i kanë tregu krejt qka ka bo njeriu i Zotit atë ditë në Bethel, edhe qka i ka thanë mbretit. Kur ia kanë tregu krejt,<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> baba i tyne i ka vetë: “Kah ka shku aj?” Djemtë ia kanë kallxu se cilën rrugë e ka marrë njeriu i Zotit që ka ardh pi Juda.<br> | ||
<br> | |||
<sup>20</sup><br> | <sup>13</sup> Atëher aj ju ka thanë djemve: “Ma shaloni gomarin.” Ata ia kanë shalu gomarin edhe aj ka hyp mbi të.<br> | ||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>14</sup> Aj ka shku mas njeriut të Zotit edhe e ka gjet tu nejt ulë nën nji dru të madh. E ka vetë: “A je ti njeriu i Zotit që ke ardh pi Juda?” Aj i ka thanë: “Po, unë jom.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>23</sup><br> | <sup>15</sup> Profeti i vjetër i ka thanë: “Hajde me mu në shpi me hangër bukë.”<br> | ||
<sup>24</sup><br> | <br> | ||
<sup>25</sup><br> | <sup>16</sup> Po njeriu i Zotit i ka thanë: “S’muj me u kthy me ty, as me e pranu ftesën tane. As s’kom drejt me hangër bukë a me pi ujë me ty këtu.<br> | ||
<br> | |||
<sup>26</sup><br> | <sup>17</sup> Se Jehovai m’ka dhanë këtë urdhën: ‘Mos ha bukë e mos pi ujë atje. Edhe mos u kthe nëpër të njajtën rrugë që ke ardh.’”<br> | ||
<sup>27</sup><br> | <br> | ||
<sup>28</sup><br> | <sup>18</sup> Atëher profeti i vjetër i ka thanë: “Edhe unë jom profet qysh je ti. Nji melaqe ma ka sjellë këtë porosi pi Jehovai: ‘Merre me veti në shpi edhe jepi bukë me hangër e ujë me pi.’” (Po aj e ka rrejt.)<br> | ||
<sup>29</sup><br> | <br> | ||
<sup>30</sup><br> | <sup>19</sup> Atëher njeriu i Zotit u kthy me të edhe ka shku në shpinë e tij me hangër bukë e me pi ujë.<br> | ||
<sup>31</sup><br> | <br> | ||
<sup>32</sup><br> | <sup>20</sup> Derisa jonë konë ulë në sofër, profetit që e ka kthy mbrapa njeriun e Zotit i ka ardh nji fjalë pi Jehovai.<br> | ||
<br> | |||
<sup>33</sup><br> | <sup>21</sup> Aj i ka thirrë me za të naltë njeriut të Zotit që ka ardh pi Juda: “Kështu thotë Jehovai: ‘Ti s’iu ke bind urdhnit të Jehovës, as s’e ke mbajt urdhnin që ta ka dhanë Jehovai, Zoti yt.<br> | ||
<sup>34</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup> Përkundrazi, je kthy mbrapa edhe ke hangër bukë e ke pi ujë në atë vend, edhe pse të u konë thanë: “Mos ha bukë e mos pi ujë.” Për qata, trupin tand të vdekun s’kanë me e shti në vorrin e të parëve tu.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Pasi njeriu i Zotit ka hangër bukë edhe ka pi diçka, profeti i vjetër ia ka shalu gomarin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Njeriu i Zotit u nis në rrugë, po rrugës nji luan e ka sulmu edhe e ka vra. Trupi i tij ka metë i vdekun në rrugë, e gomari rrike ngat tij. Edhe luani rrike ngat trupit të vdekun.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Disa burra kanë kalu aty pari edhe e kanë pa trupin e vdekun në rrugë, e luanin tu nejt ngat tij. Ata e kanë kallxu këtë sen në qytetin ku ka jetu profeti i vjetër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Kur profeti që e ka kthy njeriun e Zotit pi rruga e ka ni këtë lajm, menjëherë ka thanë: “Ky asht njeriu i Zotit që s’iu ka bind urdhnit të Jehovës. Për qata Jehovai e ka lonë luanin me e sulmu edhe me e vra, bash qysh ia ka paralajmru Jehovai.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Masanej ju ka thanë djemve të vet: “Ma shaloni gomarin.” Edhe ata ia kanë shalu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Aj ka shku edhe e ka gjet trupin e vdekun në rrugë. Luani edhe gomari rrishin ngat tij. Luani s’e ka hangër trupin e vdekun, as s’e ka sulmu gomarin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Profeti e ka ngarku trupin e njeriut të Zotit mbi gomar edhe e ka marrë me veti në qytetin e vet, për me e vajtu edhe me e varros.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> E ka shti në vorrin e vet, edhe njerëzit kanë vajtu vazhdimisht, tu thanë: “Ah, sa keq, o vllau jem!”<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Pasi e ka varros, profeti ju ka thanë djemve të vet: “Kur të des, më varrosni aty ku asht varros njeriu i Zotit. Më shtini ngat tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Se krejt qka ka thirrë aj me porosi të Jehovës kundër altarit në Bethel edhe kundër krejt vendeve të adhurimit nëpër vendet e nalta, në qytetet e Samarisë, ka me u plotësu pa tjetër.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Edhe mas krejt këtyne seneve, Jerobeami s’e ka lonë rrugën e vet të keqe. Aj ka vazhdu me caktu priftërinj pi njerëzit e zakonshëm të popullit për vendet e nalta të adhurimit. Këdo që ka dasht me u bo prift, aj e ka caktu, tu thanë: “Le të bohet prift për vendet e nalta.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> Për shkak të këtij gjynahi, shpija e Jerobeamit u shkatrru edhe u zhduk pi faqja e dheut.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Kö 12:32; Am 3:14 | | v1 = 1Kö 12:32; Am 3:14 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:02 Uhr
1 Kur Jerobeami u konë tu nejt te altari për me e ngrit tymin e kurbanit, nji njeri i Zotit ka ardh pi Juda në Bethel, me porosi të Jehovës.
2 Aj i ka thirrë altarit me za të naltë, me porosi të Jehovës: “O altar! O altar! Kështu thotë Jehovai: ‘Në shpinë e Davidit ka me lind nji djalë me emnin Josia. Aj ka me i fliju mbi ty priftërinjtë e vendeve të nalta, ata burra që e ngrisin tymin e kurbaneve mbi ty. Edhe eshtnat e njerzve ka me i djeg mbi ty.’”
3 Po atë ditë, aj ka dhanë edhe nji shenjë, tu thanë: “Kjo asht shenja që e ka paralajmru Jehovai: Ky altar ka me u ça edhe hiri që asht mbi të ka me u shpërnda.”
4 Kur mbreti Jerobeam e ka ni qka po thirrke njeriu i Zotit të vërtetë kundër altarit në Bethel, e ka zgjat dorën pi altari edhe ka urdhnu: “Kapeni!” Po në atë moment dora iu ka tha, edhe s’ka mujt me e tërhjek ma.
5 Atëher altari u ça edhe hiri ka ra në tokë, bash qysh e ka paralajmru njeriu i Zotit si shenjë me porosi të Jehovës.
6 Atëher mbreti i ka thanë njeriut të Zotit: “Të lutna, lute me krejt zemër Jehovën, Zotin tand, edhe lutu për mu që dora jem me u shnoshu prap.” Njeriu i Zotit iu ka lut Jehovës, edhe dora e mbretit u shnosh e u bo qysh u konë ma herët.
7 Masanej mbreti e ka ftu njeriun e Zotit: “Hajde me mu në shpi edhe ha diçka. Du me ta dhanë edhe nji dhuratë.”
8 Po njeriu i Zotit i ka thanë mbretit: “Edhe me ma dhanë gjysmën e shpisë tane, s’kom me ardh me ty, as s’kom me hangër bukë a me pi ujë këtu.
9 Se Jehovai ma ka dhanë këtë urdhën: ‘Mos ha bukë, mos pi ujë, edhe mos u kthe nëpër të njajtën rrugë që ke ardh.’”
10 Masanej aj e ka lonë Bethelin edhe ka shku nëpër nji rrugë tjetër, jo nëpër atë që ka ardh.
11 Në Bethel ka jetu nji profet i vjetër. Djemtë e tij kanë ardh në shpi edhe i kanë tregu krejt qka ka bo njeriu i Zotit atë ditë në Bethel, edhe qka i ka thanë mbretit. Kur ia kanë tregu krejt,
12 baba i tyne i ka vetë: “Kah ka shku aj?” Djemtë ia kanë kallxu se cilën rrugë e ka marrë njeriu i Zotit që ka ardh pi Juda.
13 Atëher aj ju ka thanë djemve: “Ma shaloni gomarin.” Ata ia kanë shalu gomarin edhe aj ka hyp mbi të.
14 Aj ka shku mas njeriut të Zotit edhe e ka gjet tu nejt ulë nën nji dru të madh. E ka vetë: “A je ti njeriu i Zotit që ke ardh pi Juda?” Aj i ka thanë: “Po, unë jom.”
15 Profeti i vjetër i ka thanë: “Hajde me mu në shpi me hangër bukë.”
16 Po njeriu i Zotit i ka thanë: “S’muj me u kthy me ty, as me e pranu ftesën tane. As s’kom drejt me hangër bukë a me pi ujë me ty këtu.
17 Se Jehovai m’ka dhanë këtë urdhën: ‘Mos ha bukë e mos pi ujë atje. Edhe mos u kthe nëpër të njajtën rrugë që ke ardh.’”
18 Atëher profeti i vjetër i ka thanë: “Edhe unë jom profet qysh je ti. Nji melaqe ma ka sjellë këtë porosi pi Jehovai: ‘Merre me veti në shpi edhe jepi bukë me hangër e ujë me pi.’” (Po aj e ka rrejt.)
19 Atëher njeriu i Zotit u kthy me të edhe ka shku në shpinë e tij me hangër bukë e me pi ujë.
20 Derisa jonë konë ulë në sofër, profetit që e ka kthy mbrapa njeriun e Zotit i ka ardh nji fjalë pi Jehovai.
21 Aj i ka thirrë me za të naltë njeriut të Zotit që ka ardh pi Juda: “Kështu thotë Jehovai: ‘Ti s’iu ke bind urdhnit të Jehovës, as s’e ke mbajt urdhnin që ta ka dhanë Jehovai, Zoti yt.
22 Përkundrazi, je kthy mbrapa edhe ke hangër bukë e ke pi ujë në atë vend, edhe pse të u konë thanë: “Mos ha bukë e mos pi ujë.” Për qata, trupin tand të vdekun s’kanë me e shti në vorrin e të parëve tu.’”
23 Pasi njeriu i Zotit ka hangër bukë edhe ka pi diçka, profeti i vjetër ia ka shalu gomarin.
24 Njeriu i Zotit u nis në rrugë, po rrugës nji luan e ka sulmu edhe e ka vra. Trupi i tij ka metë i vdekun në rrugë, e gomari rrike ngat tij. Edhe luani rrike ngat trupit të vdekun.
25 Disa burra kanë kalu aty pari edhe e kanë pa trupin e vdekun në rrugë, e luanin tu nejt ngat tij. Ata e kanë kallxu këtë sen në qytetin ku ka jetu profeti i vjetër.
26 Kur profeti që e ka kthy njeriun e Zotit pi rruga e ka ni këtë lajm, menjëherë ka thanë: “Ky asht njeriu i Zotit që s’iu ka bind urdhnit të Jehovës. Për qata Jehovai e ka lonë luanin me e sulmu edhe me e vra, bash qysh ia ka paralajmru Jehovai.”
27 Masanej ju ka thanë djemve të vet: “Ma shaloni gomarin.” Edhe ata ia kanë shalu.
28 Aj ka shku edhe e ka gjet trupin e vdekun në rrugë. Luani edhe gomari rrishin ngat tij. Luani s’e ka hangër trupin e vdekun, as s’e ka sulmu gomarin.
29 Profeti e ka ngarku trupin e njeriut të Zotit mbi gomar edhe e ka marrë me veti në qytetin e vet, për me e vajtu edhe me e varros.
30 E ka shti në vorrin e vet, edhe njerëzit kanë vajtu vazhdimisht, tu thanë: “Ah, sa keq, o vllau jem!”
31 Pasi e ka varros, profeti ju ka thanë djemve të vet: “Kur të des, më varrosni aty ku asht varros njeriu i Zotit. Më shtini ngat tij.
32 Se krejt qka ka thirrë aj me porosi të Jehovës kundër altarit në Bethel edhe kundër krejt vendeve të adhurimit nëpër vendet e nalta, në qytetet e Samarisë, ka me u plotësu pa tjetër.”
33 Edhe mas krejt këtyne seneve, Jerobeami s’e ka lonë rrugën e vet të keqe. Aj ka vazhdu me caktu priftërinj pi njerëzit e zakonshëm të popullit për vendet e nalta të adhurimit. Këdo që ka dasht me u bo prift, aj e ka caktu, tu thanë: “Le të bohet prift për vendet e nalta.”
34 Për shkak të këtij gjynahi, shpija e Jerobeamit u shkatrru edhe u zhduk pi faqja e dheut.