Gjykatesit 18: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> N’atë kohë s’ka pasë mbret n’Izrael. Fisi i Danit atëherë po kërkonte nji vend ku me u vendosë, se deri atëherë danitët s’kishin marrë hala trashëgimi mes fiseve t’Izraelit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>2</sup><br> | <sup>2</sup> Danitët i kanë çu pesë burra pi familja e tyne, burra t’zotë pi Zọr·a edhe Ẹschtaoli, me e kqyrë fshehtas tokën edhe me e hulumtu. U kanë thanë: „Shkoni, kqyreni mirë atë tokë.“ Kur kanë mbërri n’vendin malor t’Ẹphraimit, te shpia e Mikës, e kanë kalu natën aty.<br> | ||
<sup>3</sup><br> | <br> | ||
<sup>4</sup><br> | <sup>3</sup> Kur u konë afër shpisë së Mikës, e kanë njoftë zanin e levitit t’ri. Kanë shku te aj edhe e kanë pyetë: „Kush t’ka pru këtu? Qka po ban këtu? Qka po t’mban n’këtë vend?“<br> | ||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Aj u ka kallxu qka ka ba Mika për të edhe u ka thanë: „Aj m’ka marrë me punu si prift i tij.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup><br> | <sup>5</sup> Atëherë ata i kanë thanë: „T’lusim, pyete Zotin a ka me na shku mbarë ky udhëtim.“<br> | ||
<br> | |||
<sup>8</sup><br> | <sup>6</sup> Prifti u ka thanë: „Shkoni n’paqe. Jehovai asht me ju n’këtë udhëtim.“<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>10</sup><br> | <sup>7</sup> Kështu pesë burrat kanë vazhdu rrugën edhe kanë mbërri n’Lạjisch. Aty e kanë pa që njerëzit jetonin t’pavarun, si sidonët. Ata jetonin qetë, pa kurrfarë brenge. S’ka pasë naj pushtues n’atë vend që i shtypte a i mundonte. Ata u konë larg sidonëve edhe s’kishin punë me kërkon tjetër.<br> | ||
<br> | |||
<sup>11</sup><br> | <sup>8</sup> Kur burrat janë kthy te vllaznit e vet n’Zọr·a edhe Ẹschtaol, ata i kanë pyetë: „Qysh u konë?“<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup><br> | <sup>9</sup> Ata u kanë thanë: „Hajde t’nisemi me luftu kundër tyne. Na e kemi pa që ajo tokë asht fort e mirë. Qka po pritni? Nisuni meniherë edhe merreni atë tokë.<br> | ||
<sup>14</sup><br> | <br> | ||
<sup>15</sup><br> | <sup>10</sup> Kur t’shkoni atje, keni me gjetë nji popull që jeton pa brenga, edhe toka asht fort e gjanë. Zoti jua ka dhanë n’dorë. Asht nji vend ku s’mungon bash kurrgja.“<br> | ||
<sup>16</sup><br> | <br> | ||
<sup>17</sup><br> | <sup>11</sup> Atëherë 600 burra pi familja e danitëve, t’përgatitun për luftë, janë nisë pi Zọr·a edhe Ẹschtaoli.<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> Kanë hyp n’Kịrjath-Jẹarim t’Judës edhe e kanë ngritë kampin aty. Për qata, ai vend n’perëndim t’Kịrjath-Jẹarimit edhe sot quhet Mạhane-Dạn.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>13</sup> Pi aty kanë shku n’vendin malor t’Ẹphraimit edhe kanë mbërri te shpia e Mikës.<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>22</sup><br> | <sup>14</sup> Atëherë pesë burrat që kishin shku me e kqyrë fshehtas vendin e Lạjischit, u kanë thanë vllaznive të vet: „A e dini që n’këto shpija ka nji Ẹphod, statuja t’Tẹraphimëve, nji figurë t’gdhendun edhe nji statujë metalike? Mendoni mirë qka keni me ba.“<br> | ||
<sup>23</sup><br> | <br> | ||
<sup>24</sup><br> | <sup>15</sup> Atëherë janë nalë aty, edhe pesë burrat kanë shku te shpia e levitit t’ri, afër shpisë së Mikës, edhe e kanë pyetë qysh asht.<br> | ||
<sup>25</sup><br> | <br> | ||
<sup>26</sup><br> | <sup>16</sup> Gjatë krejt asaj kohe, 600 burrat e Danit, t’përgatitun për luftë, kanë nejtë te hyrja e portës.<br> | ||
<br> | |||
<sup>27</sup><br> | <sup>17</sup> Pesë burrat që e kishin kqyrë fshehtas tokën kanë hy mbrenda me e marrë figurën e gdhendun, Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën metalike. (Ndërkohë, prifti po rrinte te hyrja e portës bashkë me 600 burrat e përgatitun për luftë.)<br> | ||
<sup>28</sup><br> | <br> | ||
<sup>29</sup><br> | <sup>18</sup> Ata kanë hy n’shpinë e Mikës edhe e kanë marrë figurën e gdhendun, Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën metalike. Prifti u ka thanë: „Qka po bani aty?“<br> | ||
<sup>30</sup><br> | <br> | ||
<sup>31</sup><br> | <sup>19</sup> Ata i kanë thanë: „Rri urtë! Mos fol kurrgja! Hajde me neve edhe bahu këshilltari edhe prifti jonë. Qka asht ma mirë për ty: me konë prift n’shpinë e veç nji njeriu, a me konë prift për nji fis edhe nji familje n’Izrael?“<br> | ||
<br> | |||
<sup>20</sup> Priftit i ka pëlqy kjo punë. E ka marrë Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën e gdhendun, edhe ka shku bashkë me ata njerëz.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Masanej janë kthy edhe e kanë vazhdu rrugën, tu i çu përpara fëmijët, bagëtinë edhe krejt senet me vlerë që i kishin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Kur danitët janë largu pak pi shpia e Mikës, burrat e lagjes së Mikës janë mbledhë bashkë edhe u kanë shku mbrapa, derisa i kanë mbërri.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Kur u kanë bërtitë danitëve, ata janë kthy kah ta edhe e kanë pyetë Mikën: „Qka u ba? Pse ju kanë mbledhë krejt bashkë?“<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Aj u ka thanë: „Ju m’i keni marrë zotat që i kom ba vetë, edhe prifti ka shku me ju. Qka m’ka metë tash mu? Qysh po m’pyetni: ‚Qka u ba me ty?‘?“<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Danitët e kanë paralajmëru: „Mos na fol me qat ton, se përndryshe do burra t’idhnum kanë me t’u vërsulë, edhe kjo ka me t’kushtu jetën ty edhe krejt familjes tande.“<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Masanej danitët e kanë vazhdu rrugën. Kur Mika e ka pa që ata u konë ma t’fortë se aj, u kthy edhe ka shku prapë n’shpinë e vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Danitët i kanë marrë zotat që i kishte ba Mika, bashkë me priftin e tij, edhe kanë shku n’Lạjisch, ku njerëzit jetonin qetë e pa brenga. I kanë vra me shpatë edhe ia kanë shti flakën qytetit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Kërkush s’ka ardhë me i ndihmu qytetit, se aj u konë larg Sịdonit, n’fushën e luginës që i takonte Beth-Rẹhobit, edhe banorët e tij s’kishin punë me kërkon tjetër. Danitët e kanë ndërtu prapë qytetin edhe janë vendosë aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Ia kanë lanë emnin Dan, mas babës së tyne Danit, djalit t’Izraelit. Përpara qyteti e ka pasë emnin Lạjisch.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Masanej danitët e kanë vendosë për veti figurën e gdhendun. Jọnathani, djali i Gẹrschomit, djalit të Moisiut, edhe djemtë e tij janë ba priftërinj për fisin e Danit, deri n’ditën kur banorët e atij vendi janë marrë rob e janë çu larg.<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Ata e kanë vendosë figurën e gdhendun që e kishte ba Mika, edhe ajo ka nejtë aty për aq kohë sa shpia e Zotit t’vërtetë u konë n’Sịlo.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ri 8:23; 1Sa 8:4, 5 | | v1 = Ri 8:23; 1Sa 8:4, 5 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:07 Uhr
1 N’atë kohë s’ka pasë mbret n’Izrael. Fisi i Danit atëherë po kërkonte nji vend ku me u vendosë, se deri atëherë danitët s’kishin marrë hala trashëgimi mes fiseve t’Izraelit.
2 Danitët i kanë çu pesë burra pi familja e tyne, burra t’zotë pi Zọr·a edhe Ẹschtaoli, me e kqyrë fshehtas tokën edhe me e hulumtu. U kanë thanë: „Shkoni, kqyreni mirë atë tokë.“ Kur kanë mbërri n’vendin malor t’Ẹphraimit, te shpia e Mikës, e kanë kalu natën aty.
3 Kur u konë afër shpisë së Mikës, e kanë njoftë zanin e levitit t’ri. Kanë shku te aj edhe e kanë pyetë: „Kush t’ka pru këtu? Qka po ban këtu? Qka po t’mban n’këtë vend?“
4 Aj u ka kallxu qka ka ba Mika për të edhe u ka thanë: „Aj m’ka marrë me punu si prift i tij.“
5 Atëherë ata i kanë thanë: „T’lusim, pyete Zotin a ka me na shku mbarë ky udhëtim.“
6 Prifti u ka thanë: „Shkoni n’paqe. Jehovai asht me ju n’këtë udhëtim.“
7 Kështu pesë burrat kanë vazhdu rrugën edhe kanë mbërri n’Lạjisch. Aty e kanë pa që njerëzit jetonin t’pavarun, si sidonët. Ata jetonin qetë, pa kurrfarë brenge. S’ka pasë naj pushtues n’atë vend që i shtypte a i mundonte. Ata u konë larg sidonëve edhe s’kishin punë me kërkon tjetër.
8 Kur burrat janë kthy te vllaznit e vet n’Zọr·a edhe Ẹschtaol, ata i kanë pyetë: „Qysh u konë?“
9 Ata u kanë thanë: „Hajde t’nisemi me luftu kundër tyne. Na e kemi pa që ajo tokë asht fort e mirë. Qka po pritni? Nisuni meniherë edhe merreni atë tokë.
10 Kur t’shkoni atje, keni me gjetë nji popull që jeton pa brenga, edhe toka asht fort e gjanë. Zoti jua ka dhanë n’dorë. Asht nji vend ku s’mungon bash kurrgja.“
11 Atëherë 600 burra pi familja e danitëve, t’përgatitun për luftë, janë nisë pi Zọr·a edhe Ẹschtaoli.
12 Kanë hyp n’Kịrjath-Jẹarim t’Judës edhe e kanë ngritë kampin aty. Për qata, ai vend n’perëndim t’Kịrjath-Jẹarimit edhe sot quhet Mạhane-Dạn.
13 Pi aty kanë shku n’vendin malor t’Ẹphraimit edhe kanë mbërri te shpia e Mikës.
14 Atëherë pesë burrat që kishin shku me e kqyrë fshehtas vendin e Lạjischit, u kanë thanë vllaznive të vet: „A e dini që n’këto shpija ka nji Ẹphod, statuja t’Tẹraphimëve, nji figurë t’gdhendun edhe nji statujë metalike? Mendoni mirë qka keni me ba.“
15 Atëherë janë nalë aty, edhe pesë burrat kanë shku te shpia e levitit t’ri, afër shpisë së Mikës, edhe e kanë pyetë qysh asht.
16 Gjatë krejt asaj kohe, 600 burrat e Danit, t’përgatitun për luftë, kanë nejtë te hyrja e portës.
17 Pesë burrat që e kishin kqyrë fshehtas tokën kanë hy mbrenda me e marrë figurën e gdhendun, Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën metalike. (Ndërkohë, prifti po rrinte te hyrja e portës bashkë me 600 burrat e përgatitun për luftë.)
18 Ata kanë hy n’shpinë e Mikës edhe e kanë marrë figurën e gdhendun, Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën metalike. Prifti u ka thanë: „Qka po bani aty?“
19 Ata i kanë thanë: „Rri urtë! Mos fol kurrgja! Hajde me neve edhe bahu këshilltari edhe prifti jonë. Qka asht ma mirë për ty: me konë prift n’shpinë e veç nji njeriu, a me konë prift për nji fis edhe nji familje n’Izrael?“
20 Priftit i ka pëlqy kjo punë. E ka marrë Ẹphodin, statujat e Tẹraphimëve edhe figurën e gdhendun, edhe ka shku bashkë me ata njerëz.
21 Masanej janë kthy edhe e kanë vazhdu rrugën, tu i çu përpara fëmijët, bagëtinë edhe krejt senet me vlerë që i kishin.
22 Kur danitët janë largu pak pi shpia e Mikës, burrat e lagjes së Mikës janë mbledhë bashkë edhe u kanë shku mbrapa, derisa i kanë mbërri.
23 Kur u kanë bërtitë danitëve, ata janë kthy kah ta edhe e kanë pyetë Mikën: „Qka u ba? Pse ju kanë mbledhë krejt bashkë?“
24 Aj u ka thanë: „Ju m’i keni marrë zotat që i kom ba vetë, edhe prifti ka shku me ju. Qka m’ka metë tash mu? Qysh po m’pyetni: ‚Qka u ba me ty?‘?“
25 Danitët e kanë paralajmëru: „Mos na fol me qat ton, se përndryshe do burra t’idhnum kanë me t’u vërsulë, edhe kjo ka me t’kushtu jetën ty edhe krejt familjes tande.“
26 Masanej danitët e kanë vazhdu rrugën. Kur Mika e ka pa që ata u konë ma t’fortë se aj, u kthy edhe ka shku prapë n’shpinë e vet.
27 Danitët i kanë marrë zotat që i kishte ba Mika, bashkë me priftin e tij, edhe kanë shku n’Lạjisch, ku njerëzit jetonin qetë e pa brenga. I kanë vra me shpatë edhe ia kanë shti flakën qytetit.
28 Kërkush s’ka ardhë me i ndihmu qytetit, se aj u konë larg Sịdonit, n’fushën e luginës që i takonte Beth-Rẹhobit, edhe banorët e tij s’kishin punë me kërkon tjetër. Danitët e kanë ndërtu prapë qytetin edhe janë vendosë aty.
29 Ia kanë lanë emnin Dan, mas babës së tyne Danit, djalit t’Izraelit. Përpara qyteti e ka pasë emnin Lạjisch.
30 Masanej danitët e kanë vendosë për veti figurën e gdhendun. Jọnathani, djali i Gẹrschomit, djalit të Moisiut, edhe djemtë e tij janë ba priftërinj për fisin e Danit, deri n’ditën kur banorët e atij vendi janë marrë rob e janë çu larg.
31 Ata e kanë vendosë figurën e gdhendun që e kishte ba Mika, edhe ajo ka nejtë aty për aq kohë sa shpia e Zotit t’vërtetë u konë n’Sịlo.