Jobi 20: Unterschied zwischen den Versionen
K Erstell. + Quver. Hi. 20 1-29 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Zofari, naamathiti, iu përgjigj:<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> “Mendimet e mia që po m'shqetësojnë po m'shtyjnë me<br> | ||
< | u përgjigjë, se përbrenda jom fort i trazum.<br> | ||
<sup>3 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> E kom ni nji qortim që m'ka ofendu, e<br> | ||
<sup>4 | mendja jem po m'shtyn me ia kthy përgjigjen.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>5 | <sup>4</sup> Ti sigurisht e ke ditë këtë qysh moti, se qashtu<br> | ||
< | asht qysh pi kohës kur njeriu u vendos n' tokë,<br> | ||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> që gëzimi i madh i t'kqijve zgjat veç pak, e<br> | ||
<sup>7 | gëzimi i njeriut pa Zot zgjat veç nji çast.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Edhe nëse madhështia e tij hyp deri n'qiell,<br> | ||
< | e kryt e tij mrrin deri te retë,<br> | ||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> prap aj ka me u zhdukë përgjithmonë, si muti i vet. Ata<br> | ||
<sup>10 | që e kanë pa ma herët kanë me thanë: ‘Ku asht aj?’<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11 | <sup>8</sup> Si nji andërr ka me fluturu e s'ka me e gjetë kush.<br> | ||
< | Ka me u përzanë si nji pamje që t'del natën.<br> | ||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Syri që e ka pa dikur, s'ka me e pa ma,<br> | ||
<sup>13 | e shpija e tij s'ka me e pa kurrë ma.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> Fëmijët e vet kanë me u mundu me ua hy n'hatër t'varfënve, e<br> | ||
< | aj ka me e kthy pasuninë e vet me duert e veta.<br> | ||
<sup>15 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Eshnat e tij jonë konë plot me forcë t'rinisë, po<br> | ||
<sup>16 | ajo ka me u shtri bashkë me të n'pluhun.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>17 | <sup>12</sup> Nëse e keqja i duket e ambël<br> | ||
< | n'gojë, nëse e mshef nën gjuhë,<br> | ||
<sup>18 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> nëse knaqet me të e s'e<br> | ||
<sup>19 | lëshon, po e mban n'gojë,<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>20 | <sup>14</sup> ushqimi i tij ka me iu thartu përbrenda.<br> | ||
< | Ka me u bo si helmi i kobrës mrena tij.<br> | ||
<sup>21 | <br> | ||
< | <sup>15</sup> Aj ka përbi pasuni, po ka me e<br> | ||
<sup>22 | vjellë, Zoti ka me ia nxjerrë pi barkut.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>23 | <sup>16</sup> Aj ka me thithë helm kobre.<br> | ||
< | Dhambët helmues t'nji nepërke kanë me e mbytë.<br> | ||
<sup>24 | <br> | ||
< | <sup>17</sup> Kurrë s'ka me i pa përrenjtë e<br> | ||
<sup>25 | ujit, as lumenjtë e mjaltit e t'gjalpit.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>18</sup> Ka me i kthy mallnat e veta pa i harxhu.<br> | |||
<sup>26 | S'ka me u knaqë me pasuninë që e ka fitu tu bo tregti.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>19</sup> Se aj i ka shkelë t'varfënit e i ka lanë n'baltë.<br> | |||
<sup>27 | E ka marrë me zor nji shpi që s'e ka ndërtu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>28 | <sup>20</sup> Po përbrenda s'ka me pasë kurrfarë qetësie.<br> | ||
Pasunia e tij s'ka me i ndihmu me shpëtu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29 | <sup>21</sup> S'ka mbetë kurgjo që aj munet me e përbi.<br> | ||
<br><br> | Për qata pasunia e tij s'ka me zgjatë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>22</sup> Kur t'jetë n'majë t'pasunisë së vet, ka me e kapë frika e madhe.<br> | |||
Fatkeqësia ka me e goditë me krejt fuqinë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Derisa aj po e mush barkun, Zoti ka me<br> | |||
derdhë mbi të zemërimin e vet t'flaktë, e ka<br> | |||
me ia lëshu si shi deri n'zorrët e tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Nëse ik pi armëve t'hekurta, shigjetat e lshueme<br> | |||
pi nji hark bakri kanë me e shpu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Aj e nxjerr nji shigjetë pi shpina<br> | |||
e vet, nji armë që shndrit pi<br> | |||
tëmthi i tij, e tmerri e kap.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Terr i plotë po i pret thesaret e tij.<br> | |||
Nji zjarr që s'e ka ndezë kërkush ka me e përpi.<br> | |||
Secilin që ka mbetë gjallë n'çadrën e tij e pret fatkeqësia.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Qielli ka me ia zbulu fajin.<br> | |||
Toka ka me u çu kundër tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Nji vërshimë ka me ia marrë shpinë.<br> | |||
Ka me konë nji vërshimë e madhe n'ditën e zemërimit t'Zotit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Kjo asht pjesa që njeriu i keq e merr<br> | |||
pi Zotit, trashëgimia që Zoti ia ka caktu.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Hi 2:11; 11:1 | | v1 = Hi 2:11; 11:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:07 Uhr
1 Zofari, naamathiti, iu përgjigj:
2 “Mendimet e mia që po m'shqetësojnë po m'shtyjnë me
u përgjigjë, se përbrenda jom fort i trazum.
3 E kom ni nji qortim që m'ka ofendu, e
mendja jem po m'shtyn me ia kthy përgjigjen.
4 Ti sigurisht e ke ditë këtë qysh moti, se qashtu
asht qysh pi kohës kur njeriu u vendos n' tokë,
5 që gëzimi i madh i t'kqijve zgjat veç pak, e
gëzimi i njeriut pa Zot zgjat veç nji çast.
6 Edhe nëse madhështia e tij hyp deri n'qiell,
e kryt e tij mrrin deri te retë,
7 prap aj ka me u zhdukë përgjithmonë, si muti i vet. Ata
që e kanë pa ma herët kanë me thanë: ‘Ku asht aj?’
8 Si nji andërr ka me fluturu e s'ka me e gjetë kush.
Ka me u përzanë si nji pamje që t'del natën.
9 Syri që e ka pa dikur, s'ka me e pa ma,
e shpija e tij s'ka me e pa kurrë ma.
10 Fëmijët e vet kanë me u mundu me ua hy n'hatër t'varfënve, e
aj ka me e kthy pasuninë e vet me duert e veta.
11 Eshnat e tij jonë konë plot me forcë t'rinisë, po
ajo ka me u shtri bashkë me të n'pluhun.
12 Nëse e keqja i duket e ambël
n'gojë, nëse e mshef nën gjuhë,
13 nëse knaqet me të e s'e
lëshon, po e mban n'gojë,
14 ushqimi i tij ka me iu thartu përbrenda.
Ka me u bo si helmi i kobrës mrena tij.
15 Aj ka përbi pasuni, po ka me e
vjellë, Zoti ka me ia nxjerrë pi barkut.
16 Aj ka me thithë helm kobre.
Dhambët helmues t'nji nepërke kanë me e mbytë.
17 Kurrë s'ka me i pa përrenjtë e
ujit, as lumenjtë e mjaltit e t'gjalpit.
18 Ka me i kthy mallnat e veta pa i harxhu.
S'ka me u knaqë me pasuninë që e ka fitu tu bo tregti.
19 Se aj i ka shkelë t'varfënit e i ka lanë n'baltë.
E ka marrë me zor nji shpi që s'e ka ndërtu.
20 Po përbrenda s'ka me pasë kurrfarë qetësie.
Pasunia e tij s'ka me i ndihmu me shpëtu.
21 S'ka mbetë kurgjo që aj munet me e përbi.
Për qata pasunia e tij s'ka me zgjatë.
22 Kur t'jetë n'majë t'pasunisë së vet, ka me e kapë frika e madhe.
Fatkeqësia ka me e goditë me krejt fuqinë.
23 Derisa aj po e mush barkun, Zoti ka me
derdhë mbi të zemërimin e vet t'flaktë, e ka
me ia lëshu si shi deri n'zorrët e tij.
24 Nëse ik pi armëve t'hekurta, shigjetat e lshueme
pi nji hark bakri kanë me e shpu.
25 Aj e nxjerr nji shigjetë pi shpina
e vet, nji armë që shndrit pi
tëmthi i tij, e tmerri e kap.
26 Terr i plotë po i pret thesaret e tij.
Nji zjarr që s'e ka ndezë kërkush ka me e përpi.
Secilin që ka mbetë gjallë n'çadrën e tij e pret fatkeqësia.
27 Qielli ka me ia zbulu fajin.
Toka ka me u çu kundër tij.
28 Nji vërshimë ka me ia marrë shpinë.
Ka me konë nji vërshimë e madhe n'ditën e zemërimit t'Zotit.
29 Kjo asht pjesa që njeriu i keq e merr
pi Zotit, trashëgimia që Zoti ia ka caktu.”