Isaia 16: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = Vers 1-11 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 1-11 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
| Notiz = Vers 12-14 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 12-14 <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Çojani nji dash sundimtarit të vendit,<br> | ||
< | pi Selës, nëpër shkretinë, deri<br> | ||
te mali i bijës së Sionit.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Si nji zog që e kanë përzanë pi çerdhja e vet, ashtu<br> | ||
<sup>3 | kanë me konë çikat e Moabit te vendet ku kalohet lumi Arnon.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> “Jep këshillë, merre vendimin edhe zbatoje.<br> | |||
<sup>4 | Në mes të ditës bone hijen tane të errët si nata.<br> | ||
< | Mshefi ata që jonë shpërnda edhe mos i tradhto ata që po ikin.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup> Ata të mitë që jonë shpërnda le të banojnë te<br> | |||
ti, o Moab. Bëhu për ta nji vend ku munden me<br> | |||
<sup>5 | u mshefë pi shkatërruesi. Aj që i shtyp të tjerët<br> | ||
< | ka me marrë fund, shkatërrimi ka me pushu, edhe ata që<br> | ||
i shkelin të tjerët kanë me u zhdukë pi toka.<br> | |||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Atëherë nji fron ka me qëndru i fortë falë dashnisë besnike.<br> | ||
Aj që ka me u ulë në atë fron, në çadrën e Davidit, ka me konë besnik.<br> | |||
<sup>7 | Aj ka me gjyku drejt edhe ka me sjellë drejtësi pa vonesë.”<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>6</sup> Na kemi ni për krenarinë e Moabit, se aj asht<br> | |||
<sup>8 | tepër krenar, për mendjemadhësinë e tij, krenarinë edhe zemërimin e tij.<br> | ||
< | Po krejt fjalët e tij boshe s'kanë me dalë kurgjo.<br> | ||
<br> | |||
<sup>7</sup> Prandaj Moabi ka me vajtu me za për Moabin.<br> | |||
Krejt kanë me vajtu.<br> | |||
Ata që jonë goditë kanë me kajtë për kulaçët me rrush të thatë të Kir-Haresethit.<br> | |||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>8</sup> Se arat me tarraca të Heshbonit jonë<br> | ||
vyshkë, edhe hardhia e rrushit e Sibmës.<br> | |||
<sup>10 | Sundimtarët e popujve ia kanë shkelë degët plot<br> | ||
< | me rrush të kuq. Ato shkojshin deri<br> | ||
në Jazer. Zgjateshin deri në shkretinë. Lastarët<br> | |||
e saj u përhapën deri te deti.<br> | |||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Prandaj kam me kajtë për hardhinë e Sibmës, qysh po kaj për Jazerin. Me<br> | ||
lotët e mi kam me të lagë, o Heshbon edhe Eleale, se brohoritjet<br> | |||
<sup>12</sup><br> | për pemët e tua të verës edhe për të korrat e tua kanë pushu.<br> | ||
<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <sup>10</sup> Brohoritjet edhe gëzimi jonë zhdukë pi pemishtja, edhe nëpër<br> | ||
<sup>14</sup><br> | vreshta s'ka ma as kangë gëzimi, as britma gëzimi. Në<br> | ||
vendet ku shtrydhet rrushi, kërkush s'po e shkel ma<br> | |||
rrushin, se unë i kam nalë britmat e gëzimit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Prandaj për Moabin po më dridhet krejt zemra<br> | |||
përbrenda, si telat e nji harfe, po,<br> | |||
thellë përbrenda po më dridhet zemra për Kir-Haresethin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Edhe nëse Moabi mundohet shumë në vendin e naltë edhe shkon në vendin e vet të shenjtë për me u lutë, s'ka me arritë kurgjo.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Këtë e ka thanë Jehovai ma herët për Moabin.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> E tash Jehovai thotë: “Brenda tri vjetëve, të numërume tamam si vitet e nji punëtori me pagesë, lavdia e Moabit ka me u kthy në turp mes gjithfarë trazirash, edhe ata që kanë me mbetë kanë me konë shumë pak edhe pa kurrfarë rëndësie.”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = Jer 48:19 | | v2 = Jer 48:19 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:07 Uhr
1 Çojani nji dash sundimtarit të vendit,
pi Selës, nëpër shkretinë, deri
te mali i bijës së Sionit.
2 Si nji zog që e kanë përzanë pi çerdhja e vet, ashtu
kanë me konë çikat e Moabit te vendet ku kalohet lumi Arnon.
3 “Jep këshillë, merre vendimin edhe zbatoje.
Në mes të ditës bone hijen tane të errët si nata.
Mshefi ata që jonë shpërnda edhe mos i tradhto ata që po ikin.
4 Ata të mitë që jonë shpërnda le të banojnë te
ti, o Moab. Bëhu për ta nji vend ku munden me
u mshefë pi shkatërruesi. Aj që i shtyp të tjerët
ka me marrë fund, shkatërrimi ka me pushu, edhe ata që
i shkelin të tjerët kanë me u zhdukë pi toka.
5 Atëherë nji fron ka me qëndru i fortë falë dashnisë besnike.
Aj që ka me u ulë në atë fron, në çadrën e Davidit, ka me konë besnik.
Aj ka me gjyku drejt edhe ka me sjellë drejtësi pa vonesë.”
6 Na kemi ni për krenarinë e Moabit, se aj asht
tepër krenar, për mendjemadhësinë e tij, krenarinë edhe zemërimin e tij.
Po krejt fjalët e tij boshe s'kanë me dalë kurgjo.
7 Prandaj Moabi ka me vajtu me za për Moabin.
Krejt kanë me vajtu.
Ata që jonë goditë kanë me kajtë për kulaçët me rrush të thatë të Kir-Haresethit.
8 Se arat me tarraca të Heshbonit jonë
vyshkë, edhe hardhia e rrushit e Sibmës.
Sundimtarët e popujve ia kanë shkelë degët plot
me rrush të kuq. Ato shkojshin deri
në Jazer. Zgjateshin deri në shkretinë. Lastarët
e saj u përhapën deri te deti.
9 Prandaj kam me kajtë për hardhinë e Sibmës, qysh po kaj për Jazerin. Me
lotët e mi kam me të lagë, o Heshbon edhe Eleale, se brohoritjet
për pemët e tua të verës edhe për të korrat e tua kanë pushu.
10 Brohoritjet edhe gëzimi jonë zhdukë pi pemishtja, edhe nëpër
vreshta s'ka ma as kangë gëzimi, as britma gëzimi. Në
vendet ku shtrydhet rrushi, kërkush s'po e shkel ma
rrushin, se unë i kam nalë britmat e gëzimit.
11 Prandaj për Moabin po më dridhet krejt zemra
përbrenda, si telat e nji harfe, po,
thellë përbrenda po më dridhet zemra për Kir-Haresethin.
12 Edhe nëse Moabi mundohet shumë në vendin e naltë edhe shkon në vendin e vet të shenjtë për me u lutë, s'ka me arritë kurgjo.
13 Këtë e ka thanë Jehovai ma herët për Moabin.
14 E tash Jehovai thotë: “Brenda tri vjetëve, të numërume tamam si vitet e nji punëtori me pagesë, lavdia e Moabit ka me u kthy në turp mes gjithfarë trazirash, edhe ata që kanë me mbetë kanë me konë shumë pak edhe pa kurrfarë rëndësie.”