Isaia 17: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 4: | Zeile 4: | ||
| Notiz = Vers 7-8 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 7-8 <br> Nach den Texten löschen. | ||
| Notiz = Vers 9-14 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 9-14 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}}<br><br> | }} | ||
<sup> | <sup>1</sup> Nji fjalë kundër Damaskut:<br> | ||
<sup> | “Kqyrni!<br> | ||
<sup> | Damasku s’ka me konë ma qytet, ka me u bo nji grumbull rrënojash.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> Qytetet e Aroerit kanë me mbetë t’braktisuna. Ato kanë<br> | ||
<sup> | me u bo vende ku tufat e bagëtive kanë me<br> | ||
<sup> | nejtë, e s’ka me pasë kush me i tutë.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
< | <sup>3</sup> Qytetet me mure t’forta kanë me u zhduk pi<br> | ||
<sup> | Efraimit, edhe pushteti mbretnor pi Damaskut. Edhe ata që<br> | ||
< | kanë me mbetë n’Siri kanë me e pasë fatin<br> | ||
<sup> | e lavdisë së izraelitëve”, thotë Jehovai, Zoti i ushtrive.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> “Atë ditë, lavdia e Jakobit ka me u zbehë, edhe<br> | ||
< | trupi i tij i shnoshë ka me u dobësu.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Ka me konë sikur kur nji korrës e lidh n’tufa<br> | ||
<sup> | drithin që hala qëndron n’kamë, edhe krahu i tij i<br> | ||
< | korr kallinjtë, sikur kur dikush mbledh drith n’luginën e Refaimit.<br> | ||
<br> | |||
<sup>6</sup> Veç pak ka me mbetë për me u mbledhë mas korrjes,<br> | |||
sikur kur e shkundin nji ulli: Veç dy a tri kokrra ullini<br> | |||
t’pjekuna kanë me mbetë n’degën ma t’naltë, veç katër a pesë<br> | |||
n’degët e tij që japin fryt”, thotë Jehovai, Zoti i Izraelit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>7</sup> Atë ditë, njeriu ka me kqyrë kah aj që e ka bo, edhe sytë e tij kanë me u drejtu kah i Shenjti i Izraelit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>8</sup> Aj s’ka me i kqyrë altarët që i ka bo me duert e veta. Edhe s’ka me i kthy sytë kah ato që i kanë bo gishtat e tij, as kah shtyllat e shenjta, as kah mbajtëset e temjanit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>9</sup> Atë ditë, qytetet e tij me mure t’forta kanë me u<br> | |||
bo si nji vend i braktisun n’pyll, si nji degë që<br> | |||
e kanë lanë mbrapa para izraelitëve. Ka me mbetë veç shkretinë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>10</sup> Se ti e ke harru Zotin që<br> | |||
t’shpëton. S’e ke kujtu Shkëmbin e<br> | |||
fortesës tande. Për qata po mbjell bimë<br> | |||
t’bukura me fidanin e nji t’hueji.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Gjatë ditës e rrethon me kujdes vendin që e ke mbjellë, e<br> | |||
n’mëngjes e bon farën tande me mbijë, po të korrat kanë<br> | |||
me u zhdukë ditën kur vjen smundja edhe dhimta që s’ka shërim.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Ndigjoni! Sa zhurmë e madhe po bojnë<br> | |||
shumë popuj, ata jonë t’trazum si detnat!<br> | |||
Zhurma e madhe e kombeve po<br> | |||
ushton si ujërat e mëdha e t’furishme!<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Popujt kanë me bo zhurmë si ujërat e tërbume. Aj<br> | |||
ka me i qortu me nji fjalë t’fortë, edhe ata<br> | |||
kanë me ikë larg, t’përzënun si byku n’male që<br> | |||
e merr era, si nji gjembgomar që sillet andej-knej n’furtunë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> N’mbramje ka me pasë tmerr. Para se me<br> | |||
ardhë mëngjesi, ata s’kanë me konë ma. Kjo<br> | |||
u bjen për hise atyne që na grabitin,<br> | |||
ky asht fati i atyne që na plaçkitin.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jer 49:23; Sach 9:1 | | v1 = Jer 49:23; Sach 9:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:07 Uhr
1 Nji fjalë kundër Damaskut:
“Kqyrni!
Damasku s’ka me konë ma qytet, ka me u bo nji grumbull rrënojash.
2 Qytetet e Aroerit kanë me mbetë t’braktisuna. Ato kanë
me u bo vende ku tufat e bagëtive kanë me
nejtë, e s’ka me pasë kush me i tutë.
3 Qytetet me mure t’forta kanë me u zhduk pi
Efraimit, edhe pushteti mbretnor pi Damaskut. Edhe ata që
kanë me mbetë n’Siri kanë me e pasë fatin
e lavdisë së izraelitëve”, thotë Jehovai, Zoti i ushtrive.
4 “Atë ditë, lavdia e Jakobit ka me u zbehë, edhe
trupi i tij i shnoshë ka me u dobësu.
5 Ka me konë sikur kur nji korrës e lidh n’tufa
drithin që hala qëndron n’kamë, edhe krahu i tij i
korr kallinjtë, sikur kur dikush mbledh drith n’luginën e Refaimit.
6 Veç pak ka me mbetë për me u mbledhë mas korrjes,
sikur kur e shkundin nji ulli: Veç dy a tri kokrra ullini
t’pjekuna kanë me mbetë n’degën ma t’naltë, veç katër a pesë
n’degët e tij që japin fryt”, thotë Jehovai, Zoti i Izraelit.
7 Atë ditë, njeriu ka me kqyrë kah aj që e ka bo, edhe sytë e tij kanë me u drejtu kah i Shenjti i Izraelit.
8 Aj s’ka me i kqyrë altarët që i ka bo me duert e veta. Edhe s’ka me i kthy sytë kah ato që i kanë bo gishtat e tij, as kah shtyllat e shenjta, as kah mbajtëset e temjanit.
9 Atë ditë, qytetet e tij me mure t’forta kanë me u
bo si nji vend i braktisun n’pyll, si nji degë që
e kanë lanë mbrapa para izraelitëve. Ka me mbetë veç shkretinë.
10 Se ti e ke harru Zotin që
t’shpëton. S’e ke kujtu Shkëmbin e
fortesës tande. Për qata po mbjell bimë
t’bukura me fidanin e nji t’hueji.
11 Gjatë ditës e rrethon me kujdes vendin që e ke mbjellë, e
n’mëngjes e bon farën tande me mbijë, po të korrat kanë
me u zhdukë ditën kur vjen smundja edhe dhimta që s’ka shërim.
12 Ndigjoni! Sa zhurmë e madhe po bojnë
shumë popuj, ata jonë t’trazum si detnat!
Zhurma e madhe e kombeve po
ushton si ujërat e mëdha e t’furishme!
13 Popujt kanë me bo zhurmë si ujërat e tërbume. Aj
ka me i qortu me nji fjalë t’fortë, edhe ata
kanë me ikë larg, t’përzënun si byku n’male që
e merr era, si nji gjembgomar që sillet andej-knej n’furtunë.
14 N’mbramje ka me pasë tmerr. Para se me
ardhë mëngjesi, ata s’kanë me konë ma. Kjo
u bjen për hise atyne që na grabitin,
ky asht fati i atyne që na plaçkitin.