Libri i tret i Musës 24: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Jehovai i tha prapë Moisiut:<br> | ||
<sup>2</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup><br> | <sup>2</sup> “Urdhëroji izraelitët me ta pru vaj të pastër pi ullinjtë e shtypun, për ndriçim, që llampat me mujtë me nejtë gjithmonë të ndezuna.<br> | ||
<sup>4</sup><br> | <br> | ||
<sup>3</sup> Aroni ka me u kujdesë që llampat në tendën e takimit, jashtë perdes para Dëshmisë, me nejtë gjithmonë të ndezuna para Jehovës, pi mramjes deri në mëngjes. Ky rregull ka me vlejtë përgjithmonë, brez mas brezi.<br> | |||
<sup>5</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup><br> | <sup>4</sup> Aj ka me u kujdesë që llampat në shandanin pi arit të pastër me konë gjithmonë në rregull para Jehovës.<br> | ||
<sup>7</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup><br> | <sup>5</sup> Piqi dymbëdhjetë bukë në formë unaze, secilën me nga dy të dhjetat e nji efe miell të imët.<br> | ||
<sup>9</sup><br> | <br> | ||
<sup>6</sup> Vnoji në dy grumbuj, me nga gjashtë bukë secili, para Jehovës mbi tavolinën pi arit të pastër.<br> | |||
<sup>10</sup><br> | <br> | ||
<sup>11</sup><br> | <sup>7</sup> Mbi secilin grumbull ke me vnu temjan të pastër. Aj ka me u ofru në vend të bukës si kurban simbolik, si kurban me zjarr për Jehovën.<br> | ||
<sup>12</sup><br> | <br> | ||
<sup>8</sup> Çdo të shtunë, në ditën e Sabatit, buka ka me u vnu rregullisht para Jehovës. Ky obligim i besëlidhjes ka me vlejtë përgjithmonë për izraelitët.<br> | |||
<sup>13</sup><br> | <br> | ||
<sup>14</sup><br> | <sup>9</sup> Buka ka me i taku Aronit edhe djemve të tij, edhe ata kanë me e hangër në nji vend të shenjtë, se për priftin kjo asht diçka shumë e shenjtë pi kurbanet me zjarr për Jehovën. Ky rregull ka me vlejtë përgjithmonë.”<br> | ||
<sup>15</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup><br> | <sup>10</sup> Në mesin e izraelitëve u konë nji djalë që e ka pas nanën izraelite e babën egjiptian. Në kamp aj u kap me nji izraelit tjetër edhe janë rrehë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>17</sup><br> | <sup>11</sup> Djali i izraelites ka nisë me e sha edhe me e mallku Emnin. Atëherë e kanë çu te Moisiu. Nana e tij e ka pas emnin Shelomith, çika e Dibrit, pi fisi i Danit.<br> | ||
<sup>18</sup><br> | <br> | ||
<sup>19</sup><br> | <sup>12</sup> E kanë mbajtë të ndalum derisa Jehovai me ua bo të qartë vendimin e vet.<br> | ||
<sup>20</sup><br> | <br> | ||
<sup>21</sup><br> | <sup>13</sup> Masanej Jehovai i tha Moisiut:<br> | ||
<br> | |||
<sup>22</sup><br> | <sup>14</sup> “Nxirre jashtë kampit atë që ka mallku. Krejt ata që e kanë ni kanë me ia vnu duart mbi krye, e masanej krejt bashkësia ka me e gjujtë me gurë deri sa me dekë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>23</sup><br> | <sup>15</sup> Edhe izraelitëve thuaju: ‘Nëse dikush e mallkon Zotin e vet, ka me dhanë llogari për gjynahin e vet.<br> | ||
<br> | |||
<sup>16</sup> Kush e shan emnin e Jehovës, patjetër ka me u dënu me vdekje. Krejt bashkësia ka me e gjujtë me gurë deri sa me dekë. Qoftë i huj që jeton mes juve a vendas, kush e shan Emnin, ka me dekë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Nëse dikush e mbyt nji njeri, patjetër ka me u dënu me vdekje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Kush e mbyt nji kafshë të shpisë, ka me e zavendësu: jetë për jetë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Nëse dikush e lëndon nji njeri tjetër, ka me iu bo edhe atij e njejta gja.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Asht për asht, sy për sy, dhamb për dhamb. Qfarë lëndimi ia ka bo tjetrit, i njejti lëndim ka me iu bo edhe atij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kush e mbyt nji kafshë, ka me e zavendësu, ama kush e mbyt nji njeri, ka me u dënu me vdekje.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Për krejt juve ka me vlejtë i njejti ligj, qoftë për të hujin që jeton mes juve, qoftë për vendasin, se unë jom Jehovai, Zoti juaj.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Masanej Moisiu ka fol me izraelitët, edhe ata e kanë nxjerrë jashtë kampit atë që ka mallku edhe e kanë gjujtë me gurë deri sa ka dekë. Qeshtu izraelitët e kanë bo tamam qka Jehovai e ka urdhëru Moisiun.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 2Mo 27:20, 21; 4Mo 8:2 | | v2 = 2Mo 27:20, 21; 4Mo 8:2 | ||
Version vom 24. Oktober 2026, 21:12 Uhr
1 Jehovai i tha prapë Moisiut:
2 “Urdhëroji izraelitët me ta pru vaj të pastër pi ullinjtë e shtypun, për ndriçim, që llampat me mujtë me nejtë gjithmonë të ndezuna.
3 Aroni ka me u kujdesë që llampat në tendën e takimit, jashtë perdes para Dëshmisë, me nejtë gjithmonë të ndezuna para Jehovës, pi mramjes deri në mëngjes. Ky rregull ka me vlejtë përgjithmonë, brez mas brezi.
4 Aj ka me u kujdesë që llampat në shandanin pi arit të pastër me konë gjithmonë në rregull para Jehovës.
5 Piqi dymbëdhjetë bukë në formë unaze, secilën me nga dy të dhjetat e nji efe miell të imët.
6 Vnoji në dy grumbuj, me nga gjashtë bukë secili, para Jehovës mbi tavolinën pi arit të pastër.
7 Mbi secilin grumbull ke me vnu temjan të pastër. Aj ka me u ofru në vend të bukës si kurban simbolik, si kurban me zjarr për Jehovën.
8 Çdo të shtunë, në ditën e Sabatit, buka ka me u vnu rregullisht para Jehovës. Ky obligim i besëlidhjes ka me vlejtë përgjithmonë për izraelitët.
9 Buka ka me i taku Aronit edhe djemve të tij, edhe ata kanë me e hangër në nji vend të shenjtë, se për priftin kjo asht diçka shumë e shenjtë pi kurbanet me zjarr për Jehovën. Ky rregull ka me vlejtë përgjithmonë.”
10 Në mesin e izraelitëve u konë nji djalë që e ka pas nanën izraelite e babën egjiptian. Në kamp aj u kap me nji izraelit tjetër edhe janë rrehë.
11 Djali i izraelites ka nisë me e sha edhe me e mallku Emnin. Atëherë e kanë çu te Moisiu. Nana e tij e ka pas emnin Shelomith, çika e Dibrit, pi fisi i Danit.
12 E kanë mbajtë të ndalum derisa Jehovai me ua bo të qartë vendimin e vet.
13 Masanej Jehovai i tha Moisiut:
14 “Nxirre jashtë kampit atë që ka mallku. Krejt ata që e kanë ni kanë me ia vnu duart mbi krye, e masanej krejt bashkësia ka me e gjujtë me gurë deri sa me dekë.
15 Edhe izraelitëve thuaju: ‘Nëse dikush e mallkon Zotin e vet, ka me dhanë llogari për gjynahin e vet.
16 Kush e shan emnin e Jehovës, patjetër ka me u dënu me vdekje. Krejt bashkësia ka me e gjujtë me gurë deri sa me dekë. Qoftë i huj që jeton mes juve a vendas, kush e shan Emnin, ka me dekë.
17 Nëse dikush e mbyt nji njeri, patjetër ka me u dënu me vdekje.
18 Kush e mbyt nji kafshë të shpisë, ka me e zavendësu: jetë për jetë.
19 Nëse dikush e lëndon nji njeri tjetër, ka me iu bo edhe atij e njejta gja.
20 Asht për asht, sy për sy, dhamb për dhamb. Qfarë lëndimi ia ka bo tjetrit, i njejti lëndim ka me iu bo edhe atij.
21 Kush e mbyt nji kafshë, ka me e zavendësu, ama kush e mbyt nji njeri, ka me u dënu me vdekje.
22 Për krejt juve ka me vlejtë i njejti ligj, qoftë për të hujin që jeton mes juve, qoftë për vendasin, se unë jom Jehovai, Zoti juaj.’”
23 Masanej Moisiu ka fol me izraelitët, edhe ata e kanë nxjerrë jashtë kampit atë që ka mallku edhe e kanë gjujtë me gurë deri sa ka dekë. Qeshtu izraelitët e kanë bo tamam qka Jehovai e ka urdhëru Moisiun.