Isaia 24: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Jes. 24 1-23 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Kqyrni! Jehovai po e zbraz tokën edhe po e len shkretë. Aj<br> | ||
< | po e kthen krejt përmbys edhe po i shpërndan banorët e saj.<br> | ||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Krejt kanë me e pasë fatin e<br> | ||
njejtë: populli edhe prifti, shërbëtori edhe zotnia<br> | |||
i tij, shërbëtorja edhe zonja e saj,<br> | |||
aj që blen edhe aj që shet, aj<br> | |||
që jep hua edhe aj që merr<br> | |||
hua, aj që ka borxh me marrë<br> | |||
<sup>3 | edhe aj që ka borxh me pagu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Toka ka me u zbrazë krejt,<br> | |||
<sup>4 | kanë me e plaçkitë krejt, se<br> | ||
< | Jehovai i ka thanë këto fjalë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5 | <sup>4</sup> Toka po mban zi, po shkatërrohet dalëngadalë.<br> | ||
< | Toka pjellore po thahet edhe po zhduket.<br> | ||
Njerzt e nderum të vendit po treten.<br> | |||
<br> | |||
<sup>6 | <sup>5</sup> Toka u ndot pi banorëve të<br> | ||
< | saj, se ata i kanë shkelë<br> | ||
ligjet, i kanë ndrru rregullat edhe<br> | |||
e kanë thy besëlidhjen e përhershme.<br> | |||
<sup>7 | <br> | ||
< | <sup>6</sup> Për qata mallkimi po e han tokën, edhe<br> | ||
<sup>8 | ata që jetojnë n’to po dalin fajtorë. Për<br> | ||
< | qata numri i banorëve të tokës u<br> | ||
pakësu, edhe kanë mbetë veç shumë pak njerz.<br> | |||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Vena e re po vajton, hardhia po vyshket, edhe krejt<br> | ||
<sup>10 | ata që e kanë pasë zemrën plot gëzim po ofshajnë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11 | <sup>8</sup> Dajret s’po tingëllojnë ma me gëzim, zhurma<br> | ||
< | e atyne që festojnë ka pushu, edhe<br> | ||
tingulli i gëzushëm i harfës ka heshtë.<br> | |||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Po pijnë venë pa këndu, e pija e fortë<br> | ||
<sup>13 | po u vjen e idhët atyne që e pijnë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>10</sup> Qyteti i shkretum asht ba rrënojë.<br> | |||
<sup>14 | Çdo shpi asht e mshelun, s’po hyn kurkush mrena.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11</sup> N’rrugë po bërtasin për venë.<br> | |||
<sup>15 | Krejt gëzimi asht zhdukë, gëzimi<br> | ||
< | i vendit ka marrë fund.<br> | ||
<sup>16 | <br> | ||
< | <sup>12</sup> Qyteti ka mbetë rrënojë.<br> | ||
Porta asht shkatërru, ka mbetë veç nji grumbull gurësh e rrënojash.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Se kështu ka me konë n’tokë, n’mes të popujve:<br> | |||
<sup>17 | Sikur kur e shkundin nji dru ullini, sikur kur i<br> | ||
< | mbledhin kokrrat e mbetuna masi kryhet vjelja e rrushit.<br> | ||
<sup>18 | <br> | ||
< | <sup>14</sup> Ata kanë me e ngritë zanin,<br> | ||
kanë me brohoritë pi gëzimit. Pi detit<br> | |||
kanë me shpallë madhështinë e Jehovait.<br> | |||
<sup>19 | <br> | ||
< | <sup>15</sup> Edhe n’anët e dritës kanë me e madhnu Jehovain.<br> | ||
N’ishujt e detit kanë me e madhnu emnin e Jehovait, Zotit të Izraelit.<br> | |||
<sup>20 | <br> | ||
< | <sup>16</sup> Pi skajeve të tokës po i nijmë kangët:<br> | ||
“Lavdi Zotit të drejtë!” Po unë po<br> | |||
thom: “Po shkatërrohem, po shkatërrohem! Mjerë unë! Të<br> | |||
<sup>21 | pabesët kanë vepru pa besë. Me pabesinë<br> | ||
< | e tyne, të pabesët kanë vepru pa besë.”<br> | ||
<br> | |||
<sup>22 | <sup>17</sup> Tmerri, gropat edhe kurthet po të<br> | ||
presin ty, o banor i tokës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Kush ikë pi zhurmës së tmerrit, ka me ra<br> | |||
n’gropë, e kush del pi gropës, ka me ra<br> | |||
<sup>23 | n’kurth. Se dyert e ujit nalt kanë me u<br> | ||
çelë, edhe themelet e tokës kanë me u dridhë.<br> | |||
<br> | |||
<br><br> | <sup>19</sup> Toka asht ça krejt,<br> | ||
toka asht shkundë fort, toka<br> | |||
po përdridhet pi ngërçeve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Toka po lëkundet si nji njeri i dehun,<br> | |||
edhe po lëviz sa anej-knej si nji kasolle n’erë.<br> | |||
Shkelja e saj po i randon shumë, edhe<br> | |||
ka me ra, pa u çu ma kurrë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Atë ditë Jehovai ka me e kthy<br> | |||
vëmendjen kah ushtria që asht nalt, edhe<br> | |||
kah mbretat e tokës që jonë n’tokë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Ata kanë me i mbledhë bashkë, si të<br> | |||
burgosunit që i fusin n’nji gropë, edhe kanë<br> | |||
me i mshelë n’burg. E mas shumë<br> | |||
ditësh, vëmendja ka me u kthy kah ata.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Hana e plotë ka me u turpnu, edhe dielli që<br> | |||
shndrit ka me u maru, se Jehovai, Zoti i<br> | |||
ushtrive, asht bo Mbret n’malin Sion edhe n’Jerusalem, me krejt<br> | |||
madhështinë e vet para pleqve të popullit të tij.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jes 5:5; Jer 4:6; Hes 6:6 | | v1 = Jes 5:5; Jer 4:6; Hes 6:6 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:12 Uhr
1 Kqyrni! Jehovai po e zbraz tokën edhe po e len shkretë. Aj
po e kthen krejt përmbys edhe po i shpërndan banorët e saj.
2 Krejt kanë me e pasë fatin e
njejtë: populli edhe prifti, shërbëtori edhe zotnia
i tij, shërbëtorja edhe zonja e saj,
aj që blen edhe aj që shet, aj
që jep hua edhe aj që merr
hua, aj që ka borxh me marrë
edhe aj që ka borxh me pagu.
3 Toka ka me u zbrazë krejt,
kanë me e plaçkitë krejt, se
Jehovai i ka thanë këto fjalë.
4 Toka po mban zi, po shkatërrohet dalëngadalë.
Toka pjellore po thahet edhe po zhduket.
Njerzt e nderum të vendit po treten.
5 Toka u ndot pi banorëve të
saj, se ata i kanë shkelë
ligjet, i kanë ndrru rregullat edhe
e kanë thy besëlidhjen e përhershme.
6 Për qata mallkimi po e han tokën, edhe
ata që jetojnë n’to po dalin fajtorë. Për
qata numri i banorëve të tokës u
pakësu, edhe kanë mbetë veç shumë pak njerz.
7 Vena e re po vajton, hardhia po vyshket, edhe krejt
ata që e kanë pasë zemrën plot gëzim po ofshajnë.
8 Dajret s’po tingëllojnë ma me gëzim, zhurma
e atyne që festojnë ka pushu, edhe
tingulli i gëzushëm i harfës ka heshtë.
9 Po pijnë venë pa këndu, e pija e fortë
po u vjen e idhët atyne që e pijnë.
10 Qyteti i shkretum asht ba rrënojë.
Çdo shpi asht e mshelun, s’po hyn kurkush mrena.
11 N’rrugë po bërtasin për venë.
Krejt gëzimi asht zhdukë, gëzimi
i vendit ka marrë fund.
12 Qyteti ka mbetë rrënojë.
Porta asht shkatërru, ka mbetë veç nji grumbull gurësh e rrënojash.
13 Se kështu ka me konë n’tokë, n’mes të popujve:
Sikur kur e shkundin nji dru ullini, sikur kur i
mbledhin kokrrat e mbetuna masi kryhet vjelja e rrushit.
14 Ata kanë me e ngritë zanin,
kanë me brohoritë pi gëzimit. Pi detit
kanë me shpallë madhështinë e Jehovait.
15 Edhe n’anët e dritës kanë me e madhnu Jehovain.
N’ishujt e detit kanë me e madhnu emnin e Jehovait, Zotit të Izraelit.
16 Pi skajeve të tokës po i nijmë kangët:
“Lavdi Zotit të drejtë!” Po unë po
thom: “Po shkatërrohem, po shkatërrohem! Mjerë unë! Të
pabesët kanë vepru pa besë. Me pabesinë
e tyne, të pabesët kanë vepru pa besë.”
17 Tmerri, gropat edhe kurthet po të
presin ty, o banor i tokës.
18 Kush ikë pi zhurmës së tmerrit, ka me ra
n’gropë, e kush del pi gropës, ka me ra
n’kurth. Se dyert e ujit nalt kanë me u
çelë, edhe themelet e tokës kanë me u dridhë.
19 Toka asht ça krejt,
toka asht shkundë fort, toka
po përdridhet pi ngërçeve.
20 Toka po lëkundet si nji njeri i dehun,
edhe po lëviz sa anej-knej si nji kasolle n’erë.
Shkelja e saj po i randon shumë, edhe
ka me ra, pa u çu ma kurrë.
21 Atë ditë Jehovai ka me e kthy
vëmendjen kah ushtria që asht nalt, edhe
kah mbretat e tokës që jonë n’tokë.
22 Ata kanë me i mbledhë bashkë, si të
burgosunit që i fusin n’nji gropë, edhe kanë
me i mshelë n’burg. E mas shumë
ditësh, vëmendja ka me u kthy kah ata.
23 Hana e plotë ka me u turpnu, edhe dielli që
shndrit ka me u maru, se Jehovai, Zoti i
ushtrive, asht bo Mbret n’malin Sion edhe n’Jerusalem, me krejt
madhështinë e vet para pleqve të popullit të tij.