Ezekiel 24: Unterschied zwischen den Versionen

Aus bibla-popullore.org
Zur Navigation springen Zur Suche springen
Teddybär (Diskussion | Beiträge)
K Leerzeichen eingefügt
BiblaPopulloreBot1337 (Diskussion | Beiträge)
Keine Bearbeitungszusammenfassung
 
Zeile 4: Zeile 4:
| Notiz = Vers 3-12 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen.
| Notiz = Vers 3-12 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen.
| Notiz = Vers 13-27 <br> Nach den Texten löschen.
| Notiz = Vers 13-27 <br> Nach den Texten löschen.
}}<br><br>
}}
<sup>1</sup><br>
<sup>1</sup> Edhe nji herë m’ka ardh nji fjalë pi Jehovait, n’vitin e nantë, ditën e dhjetë t’mujit t’dhjetë. Ajo thojke:<br>
<sup>2</sup><br>
<br>
<sup>3 T1</sup><br>
<sup>2</sup> «O bir i njeriut, shënoje këtë datë, bash këtë ditë. Mbreti i Babilonisë bash sot e ka nisë sulmin kundër Jerusalemit.<br>
<sup>3 T2</sup><br>
<br>
<sup>3 T3</sup><br>
<sup>3</sup> Edhe tregoja nji krahasim këtij populli që po çohet kundër<br>
<sup>4 T1</sup><br>
meje. Thuju: ‘Kështu thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt:<br>
<sup>4 T2</sup><br>
“Vene tenxheren mbi zjarr. Vene aty edhe qiti ujë mrena.<br>
<sup>5 T1</sup><br>
<br>
<sup>5 T2</sup><br>
<sup>4</sup> Qiti copa t’mishit mrena, krejt copat e mira, kofshën edhe shpatullën.<br>
<sup>6 T1</sup><br>
Mbushja me eshnat ma t’mira.<br>
<sup>6 T2</sup><br>
<br>
<sup>6 T3</sup><br>
<sup>5</sup> Merr delet ma t’mira pi kopesë edhe renditi drutë për zjarr rreth e rreth nën tenxhere.<br>
<sup>7 T1</sup><br>
Ziji copat e mishit edhe eshnat mrena saj.”’”<br>
<sup>7 T2</sup><br>
<br>
<sup>8 T1</sup><br>
<sup>6</sup> «Se Zoti Jehova, që sundon mbi krejt, thotë:<br>
<sup>8 T2</sup><br>
‘Mjerë ai qytet ku asht derdhë gjak, ajo tenxhere e ndryshkun, që ndryshku s’i asht hjekë!<br>
<sup>8 T3</sup><br>
Zbraze copë mas cope, pa hjekë short se cila copë ka me dalë.<br>
<sup>9 T1</sup><br>
<br>
<sup>9 T2</sup><br>
<sup>7</sup> Se gjaku i saj asht mrena saj. Ajo e ka derdhë mbi shkambin e<br>
<sup>9 T3</sup><br>
zhveshun. S’e ka derdhë n’tokë, që me mujtë me e mbulu me pluhun.<br>
<sup>10 T1</sup><br>
<br>
<sup>10 T2</sup><br>
<sup>8</sup> Për me e nxjerrë zemërimin që ka me pru<br>
<sup>11 T1</sup><br>
hakmarrje, unë e kam lanë gjakun e saj mbi shkambin<br>
<sup>11 T2</sup><br>
e zhveshun që shndrit, që mos me u mbulu.’<br>
<sup>11 T3</sup><br>
<br>
<sup>12 T1</sup><br>
<sup>9</sup> Prandaj Zoti Jehova, që sundon mbi krejt, thotë:<br>
<sup>12 T2</sup><br>
‘Mjerë ai qytet ku asht derdhë gjak!<br>
<sup>12 T3</sup><br><br>
Unë kam me i grumbullu drutë n’nji grumbull t’madh.<br>
<sup>13</sup><br>
<br>
<sup>14</sup><br>
<sup>10</sup> Grumbulloji drutë për zjarr edhe ndeze zjarrin, zije mishin mirë,<br>
<br><br>
kulloje lëngun edhe leji eshnat me u ba shkrumb.<br>
<sup>15</sup><br>
<br>
<sup>16</sup><br>
<sup>11</sup> Vene tenxheren e zbrazët mbi prush, që me u nxehë edhe<br>
<sup>17</sup><br>
bakri i saj me u skuqë pi nxehtësisë. Papastërtia e saj ka<br>
<br><br>
me u shkri mrena saj edhe ndryshku ka me iu hjekë.<br>
<sup>18</sup><br>
<br>
<sup>19</sup><br>
<sup>12</sup> Kjo punë asht lodhje e madhe edhe t’qet<br>
<sup>20</sup><br>
n’hall, se ndryshku i fortë s’po don<br>
<sup>21</sup><br>
me iu hjekë. Gjuje tenxheren e ndryshkun n’zjarr!’<br>
<sup>22</sup><br>
<br>
<sup>23</sup><br>
<sup>13</sup> ‘Papastërtia jote ka ardh pi sjelljeve tua t’turpshme. Unë jam mundu me t’pastru, po ti s’je pastru pi papastërtia jote. Ti s’ke me u pastru derisa t’më kalojë zemërimi që e kam kundër teje.<br>
<sup>24</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>14</sup> Unë vetë, Jehova, kam folë. Kjo ka me ndodhë. Kam me vepru pa u përmbajtë, pa m’ardh gjynah edhe pa u pendu. Kanë me t’gjyku ashtu qysh e meriton për sjelljet edhe punët tua’, thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt.»<br>
<sup>25</sup><br>
<br>
<sup>26</sup><br>
<sup>15</sup> Edhe nji herë m’ka ardh nji fjalë pi Jehovait. Ajo thojke:<br>
<sup>27</sup><br>
<br>
<br><br>
<sup>16</sup> «O bir i njeriut, tash kam me ta marrë me nji t’rame atë që e don ma së shumti. Mos mbaj zi, mos kaj edhe mos derdh lot.<br>
<br>
<sup>17</sup> Psherëti në heshtje edhe mos i ban zakonet e zisë. Lidfe çallmën n’kry edhe mbathi sandalet. Mos i mbulo mustaqet edhe mos e ha bukën që ta bijnë.»<br>
<br>
<sup>18</sup> N’mëngjes i kam folë popullit, e n’mbramje m’ka vdekë gruja. Prandaj, t’nesërmen n’mëngjes kam vepru bash qysh m’u konë thanë.<br>
<br>
<sup>19</sup> Populli m’ka pytë: «A s’po na tregon qka kanë lidhje me neve këto punë që po i ban ti?»<br>
<br>
<sup>20</sup> Unë u kam thanë: «M’ka ardh kjo fjalë pi Jehovait:<br>
<br>
<sup>21</sup> ‘Thuji shpisë s’Izraelit: “Kështu thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt: ‘Tash kam me e flliqë vendin tem t’shenjtë, atë vend me t’cilin krenoheni aq shumë, që e doni ma së shumti edhe që e keni për zemër. Djemtë edhe çikat tuja që i keni lanë mrapa kanë me u vra me shpatë.<br>
<br>
<sup>22</sup> Atëherë edhe ju keni me vepru qysh kam vepru unë. S’keni me i mbulu mustaqet edhe s’keni me e hangër bukën që kanë me jua pru.<br>
<br>
<sup>23</sup> Çallmat kanë me ju nejtë n’kry edhe sandalet n’kambë. S’keni me mbajtë zi e as me kajtë. Po keni me u tretë pi fajit tuaj edhe keni me psherëti bashkë me njani-tjetrin.<br>
<br>
<sup>24</sup> Hezekieli u ba nji shenjë për ju. Ju keni me vepru bash qysh ka vepru aj. Kur ka me ndodhë kjo, keni me e kuptu se unë jom Zoti Jehova, që sundon mbi krejt.’”’»<br>
<br>
<sup>25</sup> «E ti, o bir i njeriut, atë ditë kur kam me ua marrë atyne fortesën e tyne, atë vend t’bukur që u sjell gëzim, që e dojnë ma së shumti edhe që e kanë për zemër, bashkë me djemtë edhe çikat e tyne,<br>
<br>
<sup>26</sup> nji njeri që ka shpëtu ka me ardh me ta kallxu këtë.<br>
<br>
<sup>27</sup> Atë ditë ke me e hapë gojën edhe ke me folë me atë që ka shpëtu, e s’ke me mbetë ma pa folë. Ti ke me u ba nji shenjë për ta edhe ata kanë me e kuptu se unë jom Jehova.»<br>
<br>
{{Querverweise-Metadaten
{{Querverweise-Metadaten
| v2 = 2Kö 25:1; Jer 39:1; 52:4
| v2 = 2Kö 25:1; Jer 39:1; 52:4

Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:12 Uhr


1 Edhe nji herë m’ka ardh nji fjalë pi Jehovait, n’vitin e nantë, ditën e dhjetë t’mujit t’dhjetë. Ajo thojke:

2 «O bir i njeriut, shënoje këtë datë, bash këtë ditë. Mbreti i Babilonisë bash sot e ka nisë sulmin kundër Jerusalemit.

3 Edhe tregoja nji krahasim këtij populli që po çohet kundër
meje. Thuju: ‘Kështu thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt:
“Vene tenxheren mbi zjarr. Vene aty edhe qiti ujë mrena.

4 Qiti copa t’mishit mrena, krejt copat e mira, kofshën edhe shpatullën.
Mbushja me eshnat ma t’mira.

5 Merr delet ma t’mira pi kopesë edhe renditi drutë për zjarr rreth e rreth nën tenxhere.
Ziji copat e mishit edhe eshnat mrena saj.”’”

6 «Se Zoti Jehova, që sundon mbi krejt, thotë:
‘Mjerë ai qytet ku asht derdhë gjak, ajo tenxhere e ndryshkun, që ndryshku s’i asht hjekë!
Zbraze copë mas cope, pa hjekë short se cila copë ka me dalë.

7 Se gjaku i saj asht mrena saj. Ajo e ka derdhë mbi shkambin e
zhveshun. S’e ka derdhë n’tokë, që me mujtë me e mbulu me pluhun.

8 Për me e nxjerrë zemërimin që ka me pru
hakmarrje, unë e kam lanë gjakun e saj mbi shkambin
e zhveshun që shndrit, që mos me u mbulu.’

9 Prandaj Zoti Jehova, që sundon mbi krejt, thotë:
‘Mjerë ai qytet ku asht derdhë gjak!
Unë kam me i grumbullu drutë n’nji grumbull t’madh.

10 Grumbulloji drutë për zjarr edhe ndeze zjarrin, zije mishin mirë,
kulloje lëngun edhe leji eshnat me u ba shkrumb.

11 Vene tenxheren e zbrazët mbi prush, që me u nxehë edhe
bakri i saj me u skuqë pi nxehtësisë. Papastërtia e saj ka
me u shkri mrena saj edhe ndryshku ka me iu hjekë.

12 Kjo punë asht lodhje e madhe edhe t’qet
n’hall, se ndryshku i fortë s’po don
me iu hjekë. Gjuje tenxheren e ndryshkun n’zjarr!’

13 ‘Papastërtia jote ka ardh pi sjelljeve tua t’turpshme. Unë jam mundu me t’pastru, po ti s’je pastru pi papastërtia jote. Ti s’ke me u pastru derisa t’më kalojë zemërimi që e kam kundër teje.

14 Unë vetë, Jehova, kam folë. Kjo ka me ndodhë. Kam me vepru pa u përmbajtë, pa m’ardh gjynah edhe pa u pendu. Kanë me t’gjyku ashtu qysh e meriton për sjelljet edhe punët tua’, thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt.»

15 Edhe nji herë m’ka ardh nji fjalë pi Jehovait. Ajo thojke:

16 «O bir i njeriut, tash kam me ta marrë me nji t’rame atë që e don ma së shumti. Mos mbaj zi, mos kaj edhe mos derdh lot.

17 Psherëti në heshtje edhe mos i ban zakonet e zisë. Lidfe çallmën n’kry edhe mbathi sandalet. Mos i mbulo mustaqet edhe mos e ha bukën që ta bijnë.»

18 N’mëngjes i kam folë popullit, e n’mbramje m’ka vdekë gruja. Prandaj, t’nesërmen n’mëngjes kam vepru bash qysh m’u konë thanë.

19 Populli m’ka pytë: «A s’po na tregon qka kanë lidhje me neve këto punë që po i ban ti?»

20 Unë u kam thanë: «M’ka ardh kjo fjalë pi Jehovait:

21 ‘Thuji shpisë s’Izraelit: “Kështu thotë Zoti Jehova, që sundon mbi krejt: ‘Tash kam me e flliqë vendin tem t’shenjtë, atë vend me t’cilin krenoheni aq shumë, që e doni ma së shumti edhe që e keni për zemër. Djemtë edhe çikat tuja që i keni lanë mrapa kanë me u vra me shpatë.

22 Atëherë edhe ju keni me vepru qysh kam vepru unë. S’keni me i mbulu mustaqet edhe s’keni me e hangër bukën që kanë me jua pru.

23 Çallmat kanë me ju nejtë n’kry edhe sandalet n’kambë. S’keni me mbajtë zi e as me kajtë. Po keni me u tretë pi fajit tuaj edhe keni me psherëti bashkë me njani-tjetrin.

24 Hezekieli u ba nji shenjë për ju. Ju keni me vepru bash qysh ka vepru aj. Kur ka me ndodhë kjo, keni me e kuptu se unë jom Zoti Jehova, që sundon mbi krejt.’”’»

25 «E ti, o bir i njeriut, atë ditë kur kam me ua marrë atyne fortesën e tyne, atë vend t’bukur që u sjell gëzim, që e dojnë ma së shumti edhe që e kanë për zemër, bashkë me djemtë edhe çikat e tyne,

26 nji njeri që ka shpëtu ka me ardh me ta kallxu këtë.

27 Atë ditë ke me e hapë gojën edhe ke me folë me atë që ka shpëtu, e s’ke me mbetë ma pa folë. Ti ke me u ba nji shenjë për ta edhe ata kanë me e kuptu se unë jom Jehova.»