Jobi 26: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. Quver. Hi. 26 1-14 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> Jobi iu përgjigj:<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> “Sa shumë i paske ndihmu atij që s'ka fuqi!<br> | ||
< | Qysh e paske shpëtu krahun e dobët!<br> | ||
<sup>3 | <br> | ||
< | <sup>3</sup> Sa mirë e paske këshillu atë që s'ka mençuni!<br> | ||
<sup>4 | Sa shumë e paske tregu mendjen tande t'shëndoshë!<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>5 | <sup>4</sup> Kujt po ia thu ti këto fjalë?<br> | ||
< | Kush t'ka frymëzu me folë qeshtu?<br> | ||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Ata që s'kanë ma fuqi n'vdekje po dridhen.<br> | ||
<sup>7 | Ata jonë thellë poshtë, ma poshtë se uji e gjallesat që jetojnë n'ujë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> Vorri rrin krejt i zbuluem para Zotit,<br> | ||
< | e vendi i shkatërrimit s'asht i mbulum.<br> | ||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Aj e shtrin qiellin e veriut mbi hapësinën e zbrazët,<br> | ||
<sup>10 | e tokën e var pa e mbajtë për kurgjo.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11 | <sup>8</sup> Aj e mbështjell ujin n'retë e veta qashtu,<br> | ||
< | që ato s'çahen pi peshës së ujit.<br> | ||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Aj e mshef fronin e vet pi syve,<br> | ||
<sup>13 | tu e shtri renë e vet përpara tij.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>14 | <sup>10</sup> Aj e ka shënu horizontin mbi sipërfaqen e ujit.<br> | ||
E ka vu nji kufi mes dritës e territ.<br> | |||
<br><br> | <br> | ||
<sup>11</sup> Edhe shtyllat e qiellit lëkunden, fjala<br> | |||
e tij e fuqishme i tmerron.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Me fuqinë e vet aj e trazon detin, e<br> | |||
me mençuninë e vet e copëton përbindëshin e detit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Me frymën e vet aj e kthjell qiellin.<br> | |||
Dora e tij e shpon gjarpnin që zor kapet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> E krejt këto jonë veç skajet e rrugëve të tij!<br> | |||
Pi tij ndëgjohet veç nji pëshpëritje e lehtë!<br> | |||
Për qata, kush munet me e kuptu bubullimën e tij t'fuqishme?”<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = Hi 16:2, 3 | | v2 = Hi 16:2, 3 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:18 Uhr
1 Jobi iu përgjigj:
2 “Sa shumë i paske ndihmu atij që s'ka fuqi!
Qysh e paske shpëtu krahun e dobët!
3 Sa mirë e paske këshillu atë që s'ka mençuni!
Sa shumë e paske tregu mendjen tande t'shëndoshë!
4 Kujt po ia thu ti këto fjalë?
Kush t'ka frymëzu me folë qeshtu?
5 Ata që s'kanë ma fuqi n'vdekje po dridhen.
Ata jonë thellë poshtë, ma poshtë se uji e gjallesat që jetojnë n'ujë.
6 Vorri rrin krejt i zbuluem para Zotit,
e vendi i shkatërrimit s'asht i mbulum.
7 Aj e shtrin qiellin e veriut mbi hapësinën e zbrazët,
e tokën e var pa e mbajtë për kurgjo.
8 Aj e mbështjell ujin n'retë e veta qashtu,
që ato s'çahen pi peshës së ujit.
9 Aj e mshef fronin e vet pi syve,
tu e shtri renë e vet përpara tij.
10 Aj e ka shënu horizontin mbi sipërfaqen e ujit.
E ka vu nji kufi mes dritës e territ.
11 Edhe shtyllat e qiellit lëkunden, fjala
e tij e fuqishme i tmerron.
12 Me fuqinë e vet aj e trazon detin, e
me mençuninë e vet e copëton përbindëshin e detit.
13 Me frymën e vet aj e kthjell qiellin.
Dora e tij e shpon gjarpnin që zor kapet.
14 E krejt këto jonë veç skajet e rrugëve të tij!
Pi tij ndëgjohet veç nji pëshpëritje e lehtë!
Për qata, kush munet me e kuptu bubullimën e tij t'fuqishme?”