Isaia 27: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 3: | Zeile 3: | ||
| Notiz = Vers 1-11 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 1-11 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
| Notiz = Vers 12-13 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 12-13 <br> Nach den Texten löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Atë ditë Jehovai, me shpatën e vet të madhe, të<br> | ||
< | fortë e që s’fal, ka me u marrë me<br> | ||
Leviatanin, gjarpnin që rrëshqet, po, me Leviatanin, gjarpnin që përdridhet,<br> | |||
edhe ka me e vra përbindëshin që asht n’det.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Atë ditë këndoni nji kangë për qat grue:<br> | ||
<sup>3 | “O vneshtë plot me venë që shkumon!<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Unë, Jehovai, po e ruj atë.<br> | |||
Pa nalë po e ujiti. Ditë<br> | |||
<sup>4 | e natë po e ruj, që<br> | ||
< | mos me i bo kush dam.<br> | ||
<br> | |||
<sup>5 | <sup>4</sup> Unë s’kom zemrim mrena vetes.<br> | ||
< | Kush ka me m’dalë përballë n’luftë me therra e bar t’keq?<br> | ||
Unë kom me i shkelë edhe kom me ua kallë zjarrin krejtve.<br> | |||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Përndryshe, le të lypë mbrojtje te fortesa jeme.<br> | ||
Le të bon paqe me mu.<br> | |||
<sup>7 | Po, le të bon paqe me mu.”<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8 | <sup>6</sup> N’ditët që po vijnë, Jakobi ka me lshu rrajë,<br> | ||
< | Izraeli ka me çelë lule edhe ka me mbijë,<br> | ||
<sup>9 | edhe ata kanë me e mbushë vendin me fryte.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>7</sup> A duhet me e goditë atë aq fort sa e ka goditë aj që e godet?<br> | |||
A duhet me e vra, ashtu qysh jonë vra ata që i ka vra aj?<br> | |||
<br> | |||
<sup>10 | <sup>8</sup> Me nji britmë që shtin tutë, ti ke me u grindë me të kur e përzë.<br> | ||
< | Ditën kur fryn era e lindjes, aj ka me e përzënë me frymën e vet të furishme.<br> | ||
<br> | |||
<sup>9</sup> Kështu ka me u falë faji i Jakobit, edhe<br> | |||
<sup>11 | ky ka me konë rezultati kur t’i hiqet gjynahi:<br> | ||
< | Aj ka me i bo krejt gurët e altarit<br> | ||
si gurë gëlqereje të grimcum, edhe s’ka me mbetë<br> | |||
asnji shtyllë e shenjtë e asnji mbajtëse e temjanit.<br> | |||
<br> | |||
<sup> | <sup>10</sup> Se qyteti me mure t’forta ka me mbetë pa njerz.<br> | ||
Vendi ku kullosin bagëtitë ka me mbetë i vetmum edhe<br> | |||
<sup>13</sup><br> | i braktisun si shkretinë. Aty viçi ka me kullotë<br> | ||
edhe ka me pushu, edhe ka me ia hangër degët.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Kur degët e saj kanë me u tha, gratë<br> | |||
kanë me ardhë me i thy edhe me kallë<br> | |||
zjarr me to. Se ky popull s’ka mend. Për<br> | |||
qata, atij që e ka kriju s’ka me i<br> | |||
ardhë gjynah për ta, edhe aj që e ka<br> | |||
formu s’ka me u tregu i butë me ta.<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Atë ditë Jehovai ka me e shkundë të korrën pi Eufratit që ushton deri te përroi i Egjiptit, edhe ju, o popull i Izraelit, kanë me ju mbledhë nji ka nji.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> Atë ditë kanë me i fry nji borie të madhe. Ata që po shuhen n’vendin e Asirisë edhe ata që jonë shpërnda n’vendin e Egjiptit, kanë me ardhë edhe kanë me u përkulë para Jehovait n’malin e shenjtë n’Jerusalem.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 5Mo 32:41; Jer 47:6 | | v1 = 5Mo 32:41; Jer 47:6 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:18 Uhr
1 Atë ditë Jehovai, me shpatën e vet të madhe, të
fortë e që s’fal, ka me u marrë me
Leviatanin, gjarpnin që rrëshqet, po, me Leviatanin, gjarpnin që përdridhet,
edhe ka me e vra përbindëshin që asht n’det.
2 Atë ditë këndoni nji kangë për qat grue:
“O vneshtë plot me venë që shkumon!
3 Unë, Jehovai, po e ruj atë.
Pa nalë po e ujiti. Ditë
e natë po e ruj, që
mos me i bo kush dam.
4 Unë s’kom zemrim mrena vetes.
Kush ka me m’dalë përballë n’luftë me therra e bar t’keq?
Unë kom me i shkelë edhe kom me ua kallë zjarrin krejtve.
5 Përndryshe, le të lypë mbrojtje te fortesa jeme.
Le të bon paqe me mu.
Po, le të bon paqe me mu.”
6 N’ditët që po vijnë, Jakobi ka me lshu rrajë,
Izraeli ka me çelë lule edhe ka me mbijë,
edhe ata kanë me e mbushë vendin me fryte.
7 A duhet me e goditë atë aq fort sa e ka goditë aj që e godet?
A duhet me e vra, ashtu qysh jonë vra ata që i ka vra aj?
8 Me nji britmë që shtin tutë, ti ke me u grindë me të kur e përzë.
Ditën kur fryn era e lindjes, aj ka me e përzënë me frymën e vet të furishme.
9 Kështu ka me u falë faji i Jakobit, edhe
ky ka me konë rezultati kur t’i hiqet gjynahi:
Aj ka me i bo krejt gurët e altarit
si gurë gëlqereje të grimcum, edhe s’ka me mbetë
asnji shtyllë e shenjtë e asnji mbajtëse e temjanit.
10 Se qyteti me mure t’forta ka me mbetë pa njerz.
Vendi ku kullosin bagëtitë ka me mbetë i vetmum edhe
i braktisun si shkretinë. Aty viçi ka me kullotë
edhe ka me pushu, edhe ka me ia hangër degët.
11 Kur degët e saj kanë me u tha, gratë
kanë me ardhë me i thy edhe me kallë
zjarr me to. Se ky popull s’ka mend. Për
qata, atij që e ka kriju s’ka me i
ardhë gjynah për ta, edhe aj që e ka
formu s’ka me u tregu i butë me ta.
12 Atë ditë Jehovai ka me e shkundë të korrën pi Eufratit që ushton deri te përroi i Egjiptit, edhe ju, o popull i Izraelit, kanë me ju mbledhë nji ka nji.
13 Atë ditë kanë me i fry nji borie të madhe. Ata që po shuhen n’vendin e Asirisë edhe ata që jonë shpërnda n’vendin e Egjiptit, kanë me ardhë edhe kanë me u përkulë para Jehovait n’malin e shenjtë n’Jerusalem.