Isaia 30: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 4: | Zeile 4: | ||
| Notiz = Vers 19-26 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 19-26 <br> Nach den Texten löschen. | ||
| Notiz = Vers 27-33 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 27-33 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> «Mjerë ata bij kryeneçë», thotë Jehovai, «që i<br> | ||
< | zbatojnë planet që s'vijnë pi meje, e bojnë<br> | ||
marrëveshje, po jo me anë t'frymës teme,<br> | |||
e kështu i shtojnë gjynahet njonin mas tjetrit.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Ata zhdrypin n'Egjipt pa m'pyet mu për<br> | ||
këshillë, për me kërku mbrojtje te faraoni e<br> | |||
<sup>3 | me gjetë strehë nën hijen e Egjiptit!<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>4 | <sup>3</sup> Po mbrojtja e faraonit ka me ju bo marre, e<br> | ||
< | streha nën hijen e Egjiptit ka me ju poshtëru.<br> | ||
<sup>5 | <br> | ||
< | <sup>4</sup> Se prijësit e tij jonë n'Zoan, e<br> | ||
t'dërgumit e tij kanë mbërri n'Hanes.<br> | |||
<br> | |||
<sup>6 | <sup>5</sup> Krejt kanë me u turpnu për shkak<br> | ||
< | t'nji populli që s'munet me bo kurgjo për<br> | ||
ta, që s'ju jep kurrfarë ndihme e<br> | |||
as dobie, po veç marre e turp.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>6</sup> Nji fjalë kundër kafshëve t'egra t'jugut: Nëpër nji<br> | |||
vend plot halle e vështirësi, nëpër vendin e<br> | |||
<sup>7 | luanit, t'luanit që ulërin, t'nepërkës e t'gjarpnit helmues<br> | ||
< | që sulet shpejt si shigjetë, ata e bartin<br> | ||
<sup>8 | pasuninë e vet mbi shpina t'gomarëve, e furnizimet<br> | ||
< | e veta mbi gungat e deveve. Po krejt<br> | ||
kjo s'ka me i bo kurrfarë dobie popullit.<br> | |||
<sup>9 | <br> | ||
< | <sup>7</sup> Se ndihma e Egjiptit s'vlen kurgjo. Për qata ia<br> | ||
<sup>10 | kom dhanë emnin: «Rahabi që rrin pa lëvizë.»<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>8</sup> «Tash shko e shkruje këtë n'nji pllakë para syve<br> | |||
<sup>11 | t'tyne, edhe shënoje n'nji libër, që me mbetë si dëshmi<br> | ||
< | e përhershme për nji ditë që ka me ardhë.<br> | ||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Se ky asht nji popull kryengritës, jonë bij mashtrues,<br> | ||
bij që s'dojnë me e ni ligjin e Jehovait.<br> | |||
<br> | |||
<sup>13 | <sup>10</sup> Ata ju thonë atyne që shohin: 'Mos shihni!', e<br> | ||
< | atyne që shohin vegime: 'Mos na tregoni vegime t'vërteta.<br> | ||
Folni fjalë t'mira që na pëlqejnë, tregoni vegime t'rrejshme.<br> | |||
<sup>14 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Largohuni pi rrugës, dilni pi shtegut.<br> | ||
Na lini rahat me t'Shenjtin e Izraelit.'»<br> | |||
<br> | |||
<sup>15 | <sup>12</sup> Për qata, i Shenjti i Izraelit po<br> | ||
< | thotë: «Pasi ju i refuzoni fjalët<br> | ||
e mia, e keni besim te mashtrimi<br> | |||
e rrena edhe mbështeteni te to,<br> | |||
<sup>16 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> atëherë ky gjynah ka me qenë për ju si nji mur i çarë,<br> | ||
si nji mur i naltë që asht fry përjashta e që munet me u<br> | |||
rrëzu n'çdo moment. Aj ka me u rrëzu krejt papritmas, për nji çast.<br> | |||
<sup>17 | <br> | ||
< | <sup>14</sup> Ka me u thy si nji enë e madhe balte,<br> | ||
ka me u bo copë-copë aq shumë, sa mes copave<br> | |||
s'ka me mbetë asnji copë e përdorshme, që me marrë<br> | |||
<sup>18 | prush pi vatra ose me nxjerrë ujë pi nji pellg.»<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>15</sup> Se kështu po thotë Zoti Sovran Jehova, i Shenjti<br> | |||
<sup> | i Izraelit: «Nëse ktheheni te unë e rrini t'qetë,<br> | ||
<sup> | keni me shpëtu. Forca juaj ka me qenë<br> | ||
te qetësia e te besimi.» Po ju s'keni dashtë.<br> | |||
<sup>21</sup><br> | <br> | ||
<sup>16</sup> Përkundrazi, keni thanë: «Jo, na kemi me<br> | |||
<sup>22</sup><br> | ikë me kuaj!» Po, keni me ikë. «Kemi<br> | ||
<sup>23</sup><br> | me hyp n'kuaj t'shpejtë!» Për qata, ata<br> | ||
<sup>24</sup><br> | që ju ndjekin kanë me qenë t'shpejtë.<br> | ||
<br> | |||
<sup> | <sup>17</sup> Nji mijë veta kanë me u dridhë pi kërcënimit t'nji njeriu t'vetëm.<br> | ||
Pesë veta kanë me ju kërcënu, e ju keni me ikë,<br> | |||
<sup> | deri sa ata që mbesin pi jush kanë me qenë si nji<br> | ||
shtyllë n'majë t'malit, si nji shtyllë për shenja mbi nji kodër.<br> | |||
<sup>27 | <br> | ||
< | <sup>18</sup> Po Jehovai po pret me durim që me ju<br> | ||
tregu mirësi, aj ka me u çu për me<br> | |||
<sup>28 | ju tregu dhimt. Se Jehovai asht nji Zot i<br> | ||
< | drejtësisë. Lum krejt ata që e presin me mall.<br> | ||
<sup>29 | <br> | ||
< | <sup>19</sup> Kur populli t'banojë n'Sion, n'Jerusalem, ti s'ki me kajt kurrsesi. Kur t'thirrësh për ndihmë, atij ka me i ardhë gjynah për ty. Sapo ta nijë zanin tand, ka me t'u përgjigjë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>20</sup> Edhe pse Jehovai ka me t'dhanë bukë n'formë t'hallit e ujë n'formë t'shtypjes, Mësuesi yt i Madh s'ka me u mshefë ma, e ti ki me e pa Mësuesin tand t'Madh me sytë e tu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30 | <sup>21</sup> E me veshët e tu ki me e ni nji za mbrapa teje që thotë: «Kjo asht rruga, ec nëpër të», nëse kthehesh djathtas a majtas.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>22</sup> Edhe ki me i bo t'papastra mbulesat e argjendta t'idhujve tu, edhe mbulesat e arta t'shtatoreve tua pi metali. Ki me i gjujtë si pecën që e përdor nji grue kur i ka mujoret, e ki me ju thanë: «Largohuni pi meje!»<br> | |||
<br> | |||
<sup>31 | <sup>23</sup> Aj ka me dhanë shi për farën që e mbjell n'dhe. E buka që del pi toka ka me qenë me bollëk e plot vlera. Atë ditë, bagëtia jote ka me kullotë n'kullosa t'mëdha.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>32 | <sup>24</sup> Gjedhet e gomarët që e punojnë tokën kanë me hangër ushqim t'përzimë me lëpjeta, që asht pastru me lopatë e me sfurk.<br> | ||
<br> | |||
<sup>25</sup> E n'çdo mal t'naltë e n'çdo kodër t'naltë ka me pas përroska e rrjedha uji, atë ditë kur ka me ndodhë beteja e madhe e kur kanë me ra kullat.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Drita e hanës së plotë ka me u bo si drita e diellit. E drita e diellit ka me u bo shtatë herë ma e fortë, si drita e shtatë ditëve bashkë, atë ditë kur Jehovai ka me ia lidhë vendin e thyem popullit t'vet e ka me ia shëru plagën e randë që i ka ardhë pi goditja e tij.<br> | |||
<sup>33 | <br> | ||
<sup>27</sup> Kqyrni! Jehovai po vjen pi larg, i ndezun<br> | |||
pi zemërimi e me re t'randa. Buzët e<br> | |||
<br><br> | tij jonë plot zemërim, e gjuha e<br> | ||
tij asht si nji zjarr që përpin gjithçka.<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Fryma e tij asht si nji lum i rrëmbyeshëm që vërshon<br> | |||
deri n'fyt, për me i shkundë kombet n'sitën e shkatërrimit. E popujt<br> | |||
kanë me pas n'gojë nji fre që i çon n'rrugë t'gabume.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Po kanga jote ka me qenë si nji kangë<br> | |||
që këndohet natën, atë natë kur përgatitesh për nji festë,<br> | |||
e zemra jote ka me qenë e gëzume si<br> | |||
zemra e dikujt që niset për rrugë me nji fyell,<br> | |||
për te mali i Jehovait, te Shkambi i Izraelit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Jehovai ka me e bo me u ni zanin e<br> | |||
tij madhështor, e ka me e tregu krahun e tij që<br> | |||
godet poshtë me zemërim t'flaktë, me flakën e nji zjarri<br> | |||
që përpin gjithçka, me shi t'rrëmbyeshëm, stuhi e kokrra breshni.<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> Se pi zanit t'Jehovait, Asiria ka me u tutë.<br> | |||
Zoti ka me e goditë me shkop.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> E çdo goditje e shkopit t'tij, me t'cilin<br> | |||
Jehovai ka me e ndëshku Asirinë, ka me<br> | |||
u shoqëru me dajre e me harpa,<br> | |||
kur aj ta lëvizë krahun kundër tyne n'betejë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Se Tofeti i tij asht përgatitë qysh përpara, edhe për mbretin<br> | |||
asht bo gati. Aj e ka bo vendin e druve t'thellë<br> | |||
e t'gjanë, me shumë zjarr e dru. Fryma e Jehovait,<br> | |||
që asht si nji lum squfuri, ka me ia dhanë flakën.<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jes 1:2; 63:10; 65:2 | | v1 = Jes 1:2; 63:10; 65:2 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:18 Uhr
1 «Mjerë ata bij kryeneçë», thotë Jehovai, «që i
zbatojnë planet që s'vijnë pi meje, e bojnë
marrëveshje, po jo me anë t'frymës teme,
e kështu i shtojnë gjynahet njonin mas tjetrit.
2 Ata zhdrypin n'Egjipt pa m'pyet mu për
këshillë, për me kërku mbrojtje te faraoni e
me gjetë strehë nën hijen e Egjiptit!
3 Po mbrojtja e faraonit ka me ju bo marre, e
streha nën hijen e Egjiptit ka me ju poshtëru.
4 Se prijësit e tij jonë n'Zoan, e
t'dërgumit e tij kanë mbërri n'Hanes.
5 Krejt kanë me u turpnu për shkak
t'nji populli që s'munet me bo kurgjo për
ta, që s'ju jep kurrfarë ndihme e
as dobie, po veç marre e turp.»
6 Nji fjalë kundër kafshëve t'egra t'jugut: Nëpër nji
vend plot halle e vështirësi, nëpër vendin e
luanit, t'luanit që ulërin, t'nepërkës e t'gjarpnit helmues
që sulet shpejt si shigjetë, ata e bartin
pasuninë e vet mbi shpina t'gomarëve, e furnizimet
e veta mbi gungat e deveve. Po krejt
kjo s'ka me i bo kurrfarë dobie popullit.
7 Se ndihma e Egjiptit s'vlen kurgjo. Për qata ia
kom dhanë emnin: «Rahabi që rrin pa lëvizë.»
8 «Tash shko e shkruje këtë n'nji pllakë para syve
t'tyne, edhe shënoje n'nji libër, që me mbetë si dëshmi
e përhershme për nji ditë që ka me ardhë.
9 Se ky asht nji popull kryengritës, jonë bij mashtrues,
bij që s'dojnë me e ni ligjin e Jehovait.
10 Ata ju thonë atyne që shohin: 'Mos shihni!', e
atyne që shohin vegime: 'Mos na tregoni vegime t'vërteta.
Folni fjalë t'mira që na pëlqejnë, tregoni vegime t'rrejshme.
11 Largohuni pi rrugës, dilni pi shtegut.
Na lini rahat me t'Shenjtin e Izraelit.'»
12 Për qata, i Shenjti i Izraelit po
thotë: «Pasi ju i refuzoni fjalët
e mia, e keni besim te mashtrimi
e rrena edhe mbështeteni te to,
13 atëherë ky gjynah ka me qenë për ju si nji mur i çarë,
si nji mur i naltë që asht fry përjashta e që munet me u
rrëzu n'çdo moment. Aj ka me u rrëzu krejt papritmas, për nji çast.
14 Ka me u thy si nji enë e madhe balte,
ka me u bo copë-copë aq shumë, sa mes copave
s'ka me mbetë asnji copë e përdorshme, që me marrë
prush pi vatra ose me nxjerrë ujë pi nji pellg.»
15 Se kështu po thotë Zoti Sovran Jehova, i Shenjti
i Izraelit: «Nëse ktheheni te unë e rrini t'qetë,
keni me shpëtu. Forca juaj ka me qenë
te qetësia e te besimi.» Po ju s'keni dashtë.
16 Përkundrazi, keni thanë: «Jo, na kemi me
ikë me kuaj!» Po, keni me ikë. «Kemi
me hyp n'kuaj t'shpejtë!» Për qata, ata
që ju ndjekin kanë me qenë t'shpejtë.
17 Nji mijë veta kanë me u dridhë pi kërcënimit t'nji njeriu t'vetëm.
Pesë veta kanë me ju kërcënu, e ju keni me ikë,
deri sa ata që mbesin pi jush kanë me qenë si nji
shtyllë n'majë t'malit, si nji shtyllë për shenja mbi nji kodër.
18 Po Jehovai po pret me durim që me ju
tregu mirësi, aj ka me u çu për me
ju tregu dhimt. Se Jehovai asht nji Zot i
drejtësisë. Lum krejt ata që e presin me mall.
19 Kur populli t'banojë n'Sion, n'Jerusalem, ti s'ki me kajt kurrsesi. Kur t'thirrësh për ndihmë, atij ka me i ardhë gjynah për ty. Sapo ta nijë zanin tand, ka me t'u përgjigjë.
20 Edhe pse Jehovai ka me t'dhanë bukë n'formë t'hallit e ujë n'formë t'shtypjes, Mësuesi yt i Madh s'ka me u mshefë ma, e ti ki me e pa Mësuesin tand t'Madh me sytë e tu.
21 E me veshët e tu ki me e ni nji za mbrapa teje që thotë: «Kjo asht rruga, ec nëpër të», nëse kthehesh djathtas a majtas.
22 Edhe ki me i bo t'papastra mbulesat e argjendta t'idhujve tu, edhe mbulesat e arta t'shtatoreve tua pi metali. Ki me i gjujtë si pecën që e përdor nji grue kur i ka mujoret, e ki me ju thanë: «Largohuni pi meje!»
23 Aj ka me dhanë shi për farën që e mbjell n'dhe. E buka që del pi toka ka me qenë me bollëk e plot vlera. Atë ditë, bagëtia jote ka me kullotë n'kullosa t'mëdha.
24 Gjedhet e gomarët që e punojnë tokën kanë me hangër ushqim t'përzimë me lëpjeta, që asht pastru me lopatë e me sfurk.
25 E n'çdo mal t'naltë e n'çdo kodër t'naltë ka me pas përroska e rrjedha uji, atë ditë kur ka me ndodhë beteja e madhe e kur kanë me ra kullat.
26 Drita e hanës së plotë ka me u bo si drita e diellit. E drita e diellit ka me u bo shtatë herë ma e fortë, si drita e shtatë ditëve bashkë, atë ditë kur Jehovai ka me ia lidhë vendin e thyem popullit t'vet e ka me ia shëru plagën e randë që i ka ardhë pi goditja e tij.
27 Kqyrni! Jehovai po vjen pi larg, i ndezun
pi zemërimi e me re t'randa. Buzët e
tij jonë plot zemërim, e gjuha e
tij asht si nji zjarr që përpin gjithçka.
28 Fryma e tij asht si nji lum i rrëmbyeshëm që vërshon
deri n'fyt, për me i shkundë kombet n'sitën e shkatërrimit. E popujt
kanë me pas n'gojë nji fre që i çon n'rrugë t'gabume.
29 Po kanga jote ka me qenë si nji kangë
që këndohet natën, atë natë kur përgatitesh për nji festë,
e zemra jote ka me qenë e gëzume si
zemra e dikujt që niset për rrugë me nji fyell,
për te mali i Jehovait, te Shkambi i Izraelit.
30 Jehovai ka me e bo me u ni zanin e
tij madhështor, e ka me e tregu krahun e tij që
godet poshtë me zemërim t'flaktë, me flakën e nji zjarri
që përpin gjithçka, me shi t'rrëmbyeshëm, stuhi e kokrra breshni.
31 Se pi zanit t'Jehovait, Asiria ka me u tutë.
Zoti ka me e goditë me shkop.
32 E çdo goditje e shkopit t'tij, me t'cilin
Jehovai ka me e ndëshku Asirinë, ka me
u shoqëru me dajre e me harpa,
kur aj ta lëvizë krahun kundër tyne n'betejë.
33 Se Tofeti i tij asht përgatitë qysh përpara, edhe për mbretin
asht bo gati. Aj e ka bo vendin e druve t'thellë
e t'gjanë, me shumë zjarr e dru. Fryma e Jehovait,
që asht si nji lum squfuri, ka me ia dhanë flakën.