Jobi 39: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Hi. 39 1-30 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> A e din ti kur pjellin dhitë e egra të bjeshkës?<br> | ||
< | A i ke pa sorkadhet tu i lind të vegjlit e vet?<br> | ||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> A i numron muajt deri sa vjen ajo kohë?<br> | ||
<sup>3 | A e din sakt kur pjellin ato?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>4 | <sup>3</sup> Ato kërrusen poshtë kur i lindin të vegjlit e<br> | ||
< | vet, edhe masanej u kalojnë dhimt e lindjes.<br> | ||
<sup>5 | <br> | ||
< | <sup>4</sup> Të vegjlit e tyne forcohen edhe rriten jashtë në natyrë.<br> | ||
<sup>6 | Ata shkojnë edhe nuk kthehen ma te to.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>7 | <sup>5</sup> Kush e ka lshu gomarin e egër të lirë?<br> | ||
< | Kush ia ka zgjidh litarët gomarit të egër?<br> | ||
<sup>8 | <br> | ||
< | <sup>6</sup> Unë ia kom dhanë rrafshinën e shkretinës për shpi,<br> | ||
<sup>9 | edhe tokën e kriptë për vend me jetu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>10 | <sup>7</sup> Aj e përqesh rrëmujën e qytetit.<br> | ||
< | Britmat e atij që e ngas, aj s'i nin.<br> | ||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>8</sup> Aj sillet nëpër kodra tu lyp kullosë,<br> | ||
<sup>12 | edhe kërkon gjithçka që asht e gjelbër.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>13 | <sup>9</sup> A ka me dasht demi i egër me të shërby?<br> | ||
< | A ka me e kalu natën në ahurin tand?<br> | ||
<sup>14 | <br> | ||
< | <sup>10</sup> A munesh me e mbajt demin e egër me litar në brazdë?<br> | ||
<sup>15 | A ka me të ndjek aj për me e lavru luginën?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>16 | <sup>11</sup> A i beson ti fuqisë së tij të madhe, edhe<br> | ||
< | a ia len atij me ta bo punën e randë?<br> | ||
<sup>17 | <br> | ||
< | <sup>12</sup> A i zen besë që aj ka me ta mbledh të korrat?<br> | ||
<sup>18 | A ka me t'i pru ato te lëmi yt?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>19 | <sup>13</sup> Strucja i rreh krahët me gëzim, po a munen krahët edhe<br> | ||
< | pendlat e saj me u krahasu me ato të lejlekut?<br> | ||
<sup>20 | <br> | ||
< | <sup>14</sup> Ajo i len vezët e veta në tokë,<br> | ||
<sup>21 | edhe i mban të ngrohta në pluhun.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>22 | <sup>15</sup> Ajo harron që naj kambë munet me ia shtyp vezët,<br> | ||
< | ose naj kafshë e egër munet me ia shkelë.<br> | ||
<sup>23 | <br> | ||
< | <sup>16</sup> Ajo sillet ashpër me të vegjlit e vet, sikur mos me konë të saj.<br> | ||
<sup>24 | S'tutet që krejt mundi i saj munet me i shku huq.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>25 | <sup>17</sup> Se Zoti s'ia ka dhanë mençurinë,<br> | ||
< | as s'i ka dhanë mend.<br> | ||
<br> | |||
<sup>26 | <sup>18</sup> Po kur ajo çohet në kambë edhe i rreh<br> | ||
< | krahët, e përqesh kalin bashkë me kalorsin e tij.<br> | ||
<sup>27 | <br> | ||
< | <sup>19</sup> A je ti aj që ia jep fuqinë kalit?<br> | ||
<sup>28 | A ia zbukuron ti qafën me krifën që i valvitet?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>29 | <sup>20</sup> A munesh me e bo me kcy si karkaleci?<br> | ||
Kur shfryn fort prej hundëve, të fut tutën.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30 | <sup>21</sup> Në luginë e gërryen tokën me thundra,<br> | ||
<br><br> | plot gëzim, edhe niset drejt luftës.<br> | ||
<br> | |||
<sup>22</sup> Aj e përqesh tutën edhe s'tutet pi kurgjo.<br> | |||
As para shpatës nuk hiqet mbrapa.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Këllëfi i shigjetave kërcet anash tij, e<br> | |||
shtiza edhe heshta që hidhet shkëlqejnë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Tu u dridh pi padurimit, aj sulet përpara, e<br> | |||
kur bjen boria, s'munet me nejt në vend.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Sa të bjen boria, aj thotë: «Ha!» Qysh<br> | |||
pi larg e nuhat luftën, edhe i<br> | |||
nin thirrjet e prijësve e britmat e luftës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> A asht mençunia jote që e bon skifterin me rrëshqit<br> | |||
nëpër hava, edhe me i hap krahët kah jugu?<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> E shqiponja, a hyp nalt me urdhnin tand, edhe<br> | |||
a e bon folenë e vet shumë nalt,<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> a e kalon natën në nji shkamb të thepisun, edhe a<br> | |||
banon në kalanë e vet mbi majën e nji shkambi?<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Prej aty ajo lyp ushqim, e<br> | |||
sytë e saj shohin shumë larg.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Të vegjlit e saj e thithin gjakun.<br> | |||
E kudo që ka të vramë, aty asht edhe ajo.»<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Ps 104:18 | | v1 = Ps 104:18 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:22 Uhr
1 A e din ti kur pjellin dhitë e egra të bjeshkës?
A i ke pa sorkadhet tu i lind të vegjlit e vet?
2 A i numron muajt deri sa vjen ajo kohë?
A e din sakt kur pjellin ato?
3 Ato kërrusen poshtë kur i lindin të vegjlit e
vet, edhe masanej u kalojnë dhimt e lindjes.
4 Të vegjlit e tyne forcohen edhe rriten jashtë në natyrë.
Ata shkojnë edhe nuk kthehen ma te to.
5 Kush e ka lshu gomarin e egër të lirë?
Kush ia ka zgjidh litarët gomarit të egër?
6 Unë ia kom dhanë rrafshinën e shkretinës për shpi,
edhe tokën e kriptë për vend me jetu.
7 Aj e përqesh rrëmujën e qytetit.
Britmat e atij që e ngas, aj s'i nin.
8 Aj sillet nëpër kodra tu lyp kullosë,
edhe kërkon gjithçka që asht e gjelbër.
9 A ka me dasht demi i egër me të shërby?
A ka me e kalu natën në ahurin tand?
10 A munesh me e mbajt demin e egër me litar në brazdë?
A ka me të ndjek aj për me e lavru luginën?
11 A i beson ti fuqisë së tij të madhe, edhe
a ia len atij me ta bo punën e randë?
12 A i zen besë që aj ka me ta mbledh të korrat?
A ka me t'i pru ato te lëmi yt?
13 Strucja i rreh krahët me gëzim, po a munen krahët edhe
pendlat e saj me u krahasu me ato të lejlekut?
14 Ajo i len vezët e veta në tokë,
edhe i mban të ngrohta në pluhun.
15 Ajo harron që naj kambë munet me ia shtyp vezët,
ose naj kafshë e egër munet me ia shkelë.
16 Ajo sillet ashpër me të vegjlit e vet, sikur mos me konë të saj.
S'tutet që krejt mundi i saj munet me i shku huq.
17 Se Zoti s'ia ka dhanë mençurinë,
as s'i ka dhanë mend.
18 Po kur ajo çohet në kambë edhe i rreh
krahët, e përqesh kalin bashkë me kalorsin e tij.
19 A je ti aj që ia jep fuqinë kalit?
A ia zbukuron ti qafën me krifën që i valvitet?
20 A munesh me e bo me kcy si karkaleci?
Kur shfryn fort prej hundëve, të fut tutën.
21 Në luginë e gërryen tokën me thundra,
plot gëzim, edhe niset drejt luftës.
22 Aj e përqesh tutën edhe s'tutet pi kurgjo.
As para shpatës nuk hiqet mbrapa.
23 Këllëfi i shigjetave kërcet anash tij, e
shtiza edhe heshta që hidhet shkëlqejnë.
24 Tu u dridh pi padurimit, aj sulet përpara, e
kur bjen boria, s'munet me nejt në vend.
25 Sa të bjen boria, aj thotë: «Ha!» Qysh
pi larg e nuhat luftën, edhe i
nin thirrjet e prijësve e britmat e luftës.
26 A asht mençunia jote që e bon skifterin me rrëshqit
nëpër hava, edhe me i hap krahët kah jugu?
27 E shqiponja, a hyp nalt me urdhnin tand, edhe
a e bon folenë e vet shumë nalt,
28 a e kalon natën në nji shkamb të thepisun, edhe a
banon në kalanë e vet mbi majën e nji shkambi?
29 Prej aty ajo lyp ushqim, e
sytë e saj shohin shumë larg.
30 Të vegjlit e saj e thithin gjakun.
E kudo që ka të vramë, aty asht edhe ajo.»