Isaia 40: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Jes. 40 1-31 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1</sup><br> | <sup>1</sup> «Ngushëllojeni, ngushëllojeni popullin tem», thotë Zoti juaj.<br> | ||
<br> | |||
<sup>2 | <sup>2</sup> «Folni Jerusalemit me fjalë që ia prekin zemrën, edhe tregojani<br> | ||
< | qytetit që puna e detyrume i ka marrë fund, që<br> | ||
faji i tij asht pagu. Pi dora e Jehovait e<br> | |||
<sup>3 | ka marrë masën e plotë për krejt gjynahet e veta.»<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Nji za po thërret n'shkretinë:<br> | |||
<sup>4 | «Përgatiteni rrugën e Jehovait!<br> | ||
< | Bojani Zotit tonë nji rrugë t'madhe e t'drejtë përmes shkretinës.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup> Çdo luginë le t'ngritet, e çdo mal e<br> | |||
<sup>5 | kodër le t'rrafshohet. Toka që s'asht e rrafshët<br> | ||
< | le t'bohet e drejtë, e toka plot<br> | ||
gunga le t'bohet si nji luginë e rrafshët.<br> | |||
<sup>6 | <br> | ||
< | <sup>5</sup> Lavdia e Jehovait ka me u zbulu,<br> | ||
e krejt njerëzit kanë me e<br> | |||
pa bashkë, se vetë Jehovai ka folë.»<br> | |||
<sup>7 | <br> | ||
< | <sup>6</sup> Dëgjoni! Dikush po thotë: «Thirr me za!» Nji<br> | ||
tjetër po pyet: «Qka me thirrë?» «Krejt njerëzit<br> | |||
jonë si bari i gjelbër. Krejt dashnia<br> | |||
<sup>8 | e tyne besnike asht si lulja e fushës.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>7</sup> Bari i gjelbër thahet, lulja vyshket,<br> | |||
<sup>9 | se fryma e Jehovait fryn mbi<br> | ||
< | to. Po, populli asht me<br> | ||
t'vërtetë veç si bari i gjelbër.<br> | |||
<br> | |||
<sup>8</sup> Bari i gjelbër thahet,<br> | |||
lulja vyshket, po fjalët e<br> | |||
<sup>10 | Zotit tonë mbesin përgjithmonë.»<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>9</sup> Hyp n'nji mal t'naltë, ti që<br> | |||
i sjell lajme t'mira Sionit.<br> | |||
<sup>11 | Thirr me za t'fortë, ti që<br> | ||
< | i sjell lajme t'mira Jerusalemit.<br> | ||
Thirr fort, mos u tut. Thuaju<br> | |||
qyteteve t'Judës: «Qe, Zoti juaj!»<br> | |||
<sup>12 | <br> | ||
< | <sup>10</sup> Kqyrni! Zoti Sovran Jehova ka me ardhë me fuqi,<br> | ||
e krahu i tij ka me sundu për të.<br> | |||
Kqyrni! Aj e ka shpërblimin me veti. Pagesën<br> | |||
që ka me e dhanë e ka përpara vetes.<br> | |||
<sup>13 | <br> | ||
< | <sup>11</sup> Si nji bari, aj ka me u kujdesë për kopenë e<br> | ||
<sup>14 | vet. Me krahun e vet ka me i mbledhë qengjat,<br> | ||
< | e ka me i bartë n'gjoksin e vet. Delet nana që<br> | ||
iu japin gji qengjave ka me i udhëheqë me butësi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>15 | <sup>12</sup> Kush e ka matë ujin n'grusht t'dorës,<br> | ||
< | e qiellin me pëllëmbën e dorës? Kush<br> | ||
e ka mbledhë pluhunin e tokës n'nji enë<br> | |||
<sup>16 | për matje, a i ka peshu malet<br> | ||
< | me kandar, e kodrat n'pjatat e kandarit?<br> | ||
<sup>17 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> Kush e ka matë frymën e Jehovait, e kush<br> | ||
<sup>18 | munet me i dhanë këshilla e me e udhëzu?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>19 | <sup>14</sup> Me kon u këshillu aj për me kuptu ma mirë?<br> | ||
< | Kush ia mëson rrugën e drejtësisë?<br> | ||
Kush ia mëson njohurinë?<br> | |||
<sup>20 | Kush ia tregon rrugën për me kuptu me t'vërtetë?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>15</sup> Kqyrni! Kombet jonë si nji pikë uji n'kovë,<br> | |||
e për të jonë si pluhuni mbi pjatat e<br> | |||
<sup>21 | kandarit. Kqyrni! Ishujt i ngre si pluhur t'imët.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>16</sup> As krejt Libani s'mjafton për me e majtë zjarrin ndezë, e as<br> | |||
kafshët e egra që jonë atje s'mjaftojnë për nji flijim t'djegun.<br> | |||
<sup>22 | <br> | ||
< | <sup>17</sup> Krejt kombet për të jonë thuajse sikur mos me ekzistu.<br> | ||
Aj i sheh si kurgjo, si diçka që s'asht e vërtetë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23 | <sup>18</sup> Me kon muneni me e krahasu Zotin?<br> | ||
< | Qka muneni me vu përkrah tij që i ngjan atij?<br> | ||
<sup>24 | <br> | ||
< | <sup>19</sup> Mjeshtri e derdh nji idhull,<br> | ||
mjeshtri i metalit e vesh me<br> | |||
ari, edhe punon zinxhirë argjendi.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25 | <sup>20</sup> Për me dhanë si kontribut, aj zgjedh<br> | ||
< | nji pemë, nji pemë që s'kalbet. Pastaj<br> | ||
<sup>26 | e lyp nji mjeshtër t'zotin, që me<br> | ||
< | ia punu nji figurë t'gdhendun që s'rrëzohet.<br> | ||
<br> | |||
<sup>21</sup> A s'e dini?<br> | |||
A s'e keni ni?<br> | |||
A s'ju kanë tregu qysh n'fillim?<br> | |||
<sup>27 | A s'keni kuptu kurgjo qysh kur u vunë themelet e tokës?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>22</sup> Asht nji që banon mbi rrethin e tokës,<br> | |||
<sup>28 | e banorët e tokës jonë si karkaleca. Aj<br> | ||
< | e shtrin qiellin si nji pëlhurë shumë t'hollë,<br> | ||
e hap si nji çadër për me banu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29 | <sup>23</sup> Aj i bon zyrtarët e naltë me u bo kurgjo,<br> | ||
< | e gjykatësit e tokës i bon si diçka që s'ekziston.<br> | ||
<sup>30 | <br> | ||
< | <sup>24</sup> Sapo jonë mbjellë, sapo u asht<br> | ||
<sup>31 | hedhë fara, sapo trungu i tyne<br> | ||
< | ka lëshu rranjë, aj fryn mbi<br> | ||
ta e ata thahen, e era<br> | |||
i merr me veti si kashtë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> «Me kon muneni me m'krahasu, që me<br> | |||
m'bo t'barabartë me të?», thotë i Shenjti.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> «Ngritni sytë kah qielli e kqyrni. Kush i<br> | |||
ka kriju krejt këto? Aj asht që e<br> | |||
nxjerr ushtrinë e yjeve, që i ka numëru njoni<br> | |||
mas tjetrit, edhe secilin e thërret n'emër. Për<br> | |||
shkak t'fuqisë së tij t'pamatshme e pushtetit t'tij<br> | |||
që t'len pa fjalë, s'mungon asnji pi tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Pse po thu, o Jakob, e pse po<br> | |||
thotë, o Izrael: 'Rruga jem asht e msheftë<br> | |||
pi Jehovait, e Zoti s'po ma jep t'drejtën'?<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> A s'e din? A s'e ki ni? Jehovai,<br> | |||
Krijuesi i krejt tokës, asht Zot përgjithmonë. Aj<br> | |||
s'lodhet kurrë, as s'i harxhohet fuqia. Mendjen e<br> | |||
tij s'munet kërkush me e kuptu deri n'fund.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Aj i jep forcë t'lodhunit, e ata<br> | |||
që s'kanë fuqi i mbush me forcë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Edhe djemtë e ri lodhen e rraskapiten,<br> | |||
e burrat e rinj pengohen e rrëzohen,<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> po ata që e kanë shpresën te Jehovai kanë me marrë forcë<br> | |||
t're. Kanë me u ngritë si me krahë shqiponje. Kanë me vrapu e<br> | |||
s'kanë me u rraskapitë. Kanë me ecë e s'kanë me u lodhë.»<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jes 49:13; 51:3; 2Ko 1:3, 4 | | v1 = Jes 49:13; 51:3; 2Ko 1:3, 4 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:22 Uhr
1 «Ngushëllojeni, ngushëllojeni popullin tem», thotë Zoti juaj.
2 «Folni Jerusalemit me fjalë që ia prekin zemrën, edhe tregojani
qytetit që puna e detyrume i ka marrë fund, që
faji i tij asht pagu. Pi dora e Jehovait e
ka marrë masën e plotë për krejt gjynahet e veta.»
3 Nji za po thërret n'shkretinë:
«Përgatiteni rrugën e Jehovait!
Bojani Zotit tonë nji rrugë t'madhe e t'drejtë përmes shkretinës.
4 Çdo luginë le t'ngritet, e çdo mal e
kodër le t'rrafshohet. Toka që s'asht e rrafshët
le t'bohet e drejtë, e toka plot
gunga le t'bohet si nji luginë e rrafshët.
5 Lavdia e Jehovait ka me u zbulu,
e krejt njerëzit kanë me e
pa bashkë, se vetë Jehovai ka folë.»
6 Dëgjoni! Dikush po thotë: «Thirr me za!» Nji
tjetër po pyet: «Qka me thirrë?» «Krejt njerëzit
jonë si bari i gjelbër. Krejt dashnia
e tyne besnike asht si lulja e fushës.
7 Bari i gjelbër thahet, lulja vyshket,
se fryma e Jehovait fryn mbi
to. Po, populli asht me
t'vërtetë veç si bari i gjelbër.
8 Bari i gjelbër thahet,
lulja vyshket, po fjalët e
Zotit tonë mbesin përgjithmonë.»
9 Hyp n'nji mal t'naltë, ti që
i sjell lajme t'mira Sionit.
Thirr me za t'fortë, ti që
i sjell lajme t'mira Jerusalemit.
Thirr fort, mos u tut. Thuaju
qyteteve t'Judës: «Qe, Zoti juaj!»
10 Kqyrni! Zoti Sovran Jehova ka me ardhë me fuqi,
e krahu i tij ka me sundu për të.
Kqyrni! Aj e ka shpërblimin me veti. Pagesën
që ka me e dhanë e ka përpara vetes.
11 Si nji bari, aj ka me u kujdesë për kopenë e
vet. Me krahun e vet ka me i mbledhë qengjat,
e ka me i bartë n'gjoksin e vet. Delet nana që
iu japin gji qengjave ka me i udhëheqë me butësi.
12 Kush e ka matë ujin n'grusht t'dorës,
e qiellin me pëllëmbën e dorës? Kush
e ka mbledhë pluhunin e tokës n'nji enë
për matje, a i ka peshu malet
me kandar, e kodrat n'pjatat e kandarit?
13 Kush e ka matë frymën e Jehovait, e kush
munet me i dhanë këshilla e me e udhëzu?
14 Me kon u këshillu aj për me kuptu ma mirë?
Kush ia mëson rrugën e drejtësisë?
Kush ia mëson njohurinë?
Kush ia tregon rrugën për me kuptu me t'vërtetë?
15 Kqyrni! Kombet jonë si nji pikë uji n'kovë,
e për të jonë si pluhuni mbi pjatat e
kandarit. Kqyrni! Ishujt i ngre si pluhur t'imët.
16 As krejt Libani s'mjafton për me e majtë zjarrin ndezë, e as
kafshët e egra që jonë atje s'mjaftojnë për nji flijim t'djegun.
17 Krejt kombet për të jonë thuajse sikur mos me ekzistu.
Aj i sheh si kurgjo, si diçka që s'asht e vërtetë.
18 Me kon muneni me e krahasu Zotin?
Qka muneni me vu përkrah tij që i ngjan atij?
19 Mjeshtri e derdh nji idhull,
mjeshtri i metalit e vesh me
ari, edhe punon zinxhirë argjendi.
20 Për me dhanë si kontribut, aj zgjedh
nji pemë, nji pemë që s'kalbet. Pastaj
e lyp nji mjeshtër t'zotin, që me
ia punu nji figurë t'gdhendun që s'rrëzohet.
21 A s'e dini?
A s'e keni ni?
A s'ju kanë tregu qysh n'fillim?
A s'keni kuptu kurgjo qysh kur u vunë themelet e tokës?
22 Asht nji që banon mbi rrethin e tokës,
e banorët e tokës jonë si karkaleca. Aj
e shtrin qiellin si nji pëlhurë shumë t'hollë,
e hap si nji çadër për me banu.
23 Aj i bon zyrtarët e naltë me u bo kurgjo,
e gjykatësit e tokës i bon si diçka që s'ekziston.
24 Sapo jonë mbjellë, sapo u asht
hedhë fara, sapo trungu i tyne
ka lëshu rranjë, aj fryn mbi
ta e ata thahen, e era
i merr me veti si kashtë.
25 «Me kon muneni me m'krahasu, që me
m'bo t'barabartë me të?», thotë i Shenjti.
26 «Ngritni sytë kah qielli e kqyrni. Kush i
ka kriju krejt këto? Aj asht që e
nxjerr ushtrinë e yjeve, që i ka numëru njoni
mas tjetrit, edhe secilin e thërret n'emër. Për
shkak t'fuqisë së tij t'pamatshme e pushtetit t'tij
që t'len pa fjalë, s'mungon asnji pi tyne.
27 Pse po thu, o Jakob, e pse po
thotë, o Izrael: 'Rruga jem asht e msheftë
pi Jehovait, e Zoti s'po ma jep t'drejtën'?
28 A s'e din? A s'e ki ni? Jehovai,
Krijuesi i krejt tokës, asht Zot përgjithmonë. Aj
s'lodhet kurrë, as s'i harxhohet fuqia. Mendjen e
tij s'munet kërkush me e kuptu deri n'fund.
29 Aj i jep forcë t'lodhunit, e ata
që s'kanë fuqi i mbush me forcë.
30 Edhe djemtë e ri lodhen e rraskapiten,
e burrat e rinj pengohen e rrëzohen,
31 po ata që e kanë shpresën te Jehovai kanë me marrë forcë
t're. Kanë me u ngritë si me krahë shqiponje. Kanë me vrapu e
s'kanë me u rraskapitë. Kanë me ecë e s'kanë me u lodhë.»