Jeremia 49: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 7: | Zeile 7: | ||
| Notiz = Vers 20-33 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 20-33 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
| Notiz = Vers 34-39 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 34-39 <br> Nach den Texten löschen. | ||
}}<br><br> | }} | ||
<sup> | <sup>1</sup> Kështu thotë Jehovai për amonitët:<br> | ||
<sup> | “A s’ka Izraeli djem?<br> | ||
<sup> | A s’ka aj trashëgimtar?<br> | ||
<sup> | Pse Malkami e ka marrë Gadin për veti?<br> | ||
<sup> | Edhe pse populli i tij po jeton n’qytetet e Izraelit?”<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> “Prandaj, kanë me ardh ditët”, thotë Jehovai, “kur unë kom me bo<br> | ||
<sup> | që me u ni alarmi i luftës kundër Rabbës së amonitëve. Ajo<br> | ||
<sup> | ka me u bo nji grumbull rrënojash i braktisun, e vendet që<br> | ||
<sup> | varen pi saj kanë me u kallë me zjarr.” “Edhe Izraeli ka<br> | ||
<sup> | me ua marrë vendet atyne që ia kanë marrë atij”, thotë Jehovai.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> “Vajto, o Heshbon, se Ai asht shkatërru!<br> | ||
<sup> | Bërtitni, o vendet që varen pi Rabbës.<br> | ||
<sup> | Vishni tesha pi thesi. Vajtoni e silluni<br> | ||
<sup> | andej-knej ndërmjet rrethojave pi guri, se Malkamin<br> | ||
<sup> | kanë me e marrë rob bashkë me<br> | ||
<sup> | priftat e tij edhe burrat e parë.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> Pse po krenohesh me luginat e tua, me<br> | ||
<sup> | fushën tane të begatshme, oj bijë e<br> | ||
< | pabesë, që u beson pasunive të veta edhe<br> | ||
<sup> | thotë: ‘Kush ka me ardh kundër meje?’”<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> “Ke me pa, unë kom me pru diçka të tmerrshme mbi<br> | ||
< | ty”, thotë Zoti Sundues, Jehovai, Zoti i ushtrive, “pi krejt atyne<br> | ||
<sup> | që jonë përreth teje. Ju kanë me u shpërnda n’krejt anët,<br> | ||
<sup> | e s’ka me pasë kush me i mbledh ata që ikin.”<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> “Po masanej, unë kom me i mbledh amonitët që jonë marrë rob”, thotë Jehovai.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive, për Edomin:<br> | ||
< | “A s’ka ma urti n’Teman?<br> | ||
<sup> | A ju kanë sosë këshillat e mira atyne që kanë mend?<br> | ||
< | A u asht prish urtia e tyne?<br> | ||
<sup> | <br> | ||
< | <sup>8</sup> Ikni!<br> | ||
<sup> | Kthehuni mbrapa!<br> | ||
< | Shkoni e banoni n’vende të thella, ju banorë të Dedanit!<br> | ||
<sup> | Se unë kom me i pru fatkeqësi Esaut, kur t’vjen koha me u marrë me të.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> Po t’vijshin ata që vjelin rrush te ti, a<br> | ||
<sup> | s’kishin me lanë pak rrush mbrapa për me<br> | ||
<sup> | e mbledh ma vonë? Po t’hynin hajnat natën, kishin<br> | ||
<sup> | me bo veç aq dam sa kishin dashtë.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>10</sup> Po unë kom me e zhvesh Esaun. Kom me<br> | |||
<sup> | ia zbulu krejt vendet ku fshihet, që mos me<br> | ||
mujt ma me u fsheh. Fmija e tij, vllaznit<br> | |||
e tij edhe kojshitë e tij kanë me u<br> | |||
shkatërru krejt, e aj s’ka me mbet ma aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>11</sup> Lëri fmijtë e tu jetimë, e unë<br> | |||
kom me i majt gjallë, edhe vejushat<br> | |||
e tua kanë me pasë besim n’mue.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>12</sup> Se kështu thotë Jehovai: “Nëse edhe ata që s’jonë dënu me e pi kupën duhet me e pi, a mendon që ti ki me shpëtu krejt pa u ndëshku? Jo, s’ki me shpëtu pa u ndëshku. Ti ki me e pi patjetër.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>13</sup> “Se unë jom betu n’veten teme”, thotë Jehovai, “që Bozra ka me u bo nji vend që i tmerron njerëzit, nji vend turpi, shkretinë e mallkim, edhe krejt qytetet që i takojnë asaj kanë me mbet rrënoja përgjithmonë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>14</sup> E kom dëgju nji lajm pi Jehovait,<br> | |||
edhe nji lajmëtar asht çu te<br> | |||
popujt. Aj po thotë: “Mblidhuni e nisuni<br> | |||
kundër Edomit, bëhuni gati për luftë!”<br> | |||
<br> | |||
<sup>15</sup> “Se unë të kom bo të vogël e pa<br> | |||
rëndësi ndër popuj, edhe të përbuzun ndër njerëz.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Frika që ua ke shti tjerëve të ka<br> | |||
mashtru, edhe zemra jote mendjemadhe, ty që<br> | |||
jeton n’vendet e fshehta të shkëmbinjve, që i<br> | |||
ke zanë kodrat ma të nalta. Edhe nëse<br> | |||
e bon folenë nalt si shqiponja, unë<br> | |||
kom me të zhdryp pi aty”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> “Edhe Edomi ka me u bo nji vend që i tmerron njerëzit. Kushdo që kalon andej ka me mbet i tronditun tu e kqyr, edhe ka me fishkllu me përbuzje për krejt fatkeqësitë që i kanë ra.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Ashtu si kur u shkatërrun Sodoma, Gomorra edhe qytetet përreth”, thotë Jehovai, “askush s’ka me banu aty, e asnji njeri s’ka me u vendos aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Qe! Si nji luan që del pi shkurret e denduna ku s’mundet kush me kalu, përgjatë Jordanit, dikush ka me iu sulë kullotave të sigurta. Po unë për nji çast kom me e bo me ik pi aty. Edhe unë kom me e vu mbi atë vend atë që e kom zgjedh. Se kush asht si unë? Kush ka me guxu me m’dalë kundër? Cili bari mundet me qëndru para meje?<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Prandaj, dëgjoni vendimin që Jehovai e ka marrë kundër Edomit, edhe qka ka planifiku kundër banorëve të Temanit:<br> | |||
Ma të vegjlit e tufës kanë me u marrë me zor, pa tjetër.<br> | |||
Për shkak të tyne, aj ka me ua shkretu vendin ku banojnë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Kur kanë ra ata, toka asht dridh pi zhurmës.<br> | |||
Po dëgjohen britma!<br> | |||
Zani i tyne asht dëgju deri te Deti i Kuq.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Si shqiponja, aj ka me hyp nalt e ka me<br> | |||
u lshu poshtë, edhe ka me i hap krahët mbi<br> | |||
Bozrën. Atë ditë, zemrat e luftëtarëve të Edomit kanë me<br> | |||
u bo si zemra e nji gruje që po lind.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Për Damaskun: “Hamathi edhe Arpadi jonë<br> | |||
mbet me marre, se kanë dëgju nji<br> | |||
lajm të keq. Po treten pi<br> | |||
frikës. Deti asht plot frikë e shqetësim,<br> | |||
edhe s’po mundet me u qetësu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Damaskut i ka hup guximi. Asht kthy<br> | |||
me ik, po e ka kap<br> | |||
paniku. E kanë kap dëshpërimi edhe dhimbja,<br> | |||
si nji grue që po lind.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Qysh ka mundësi që s’asht braktis<br> | |||
qyteti i famshëm, qyteti i gëzimit?<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Se djemtë e rinj kanë me ra n’sheshet e tij, edhe atë<br> | |||
ditë krejt ushtarët kanë me vdek”, thotë Jehovai, Zoti i ushtrive.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> “Unë kom me ia kallë murin Damaskut, edhe zjarri<br> | |||
ka me i përpi kullat mbrojtëse të Ben-Hadadit.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Kështu thotë Jehovai për Kedarin edhe mbretnitë e Hazorit,<br> | |||
që i ka mposht mbreti Nebukadnezar i Babilonisë:<br> | |||
“Çohuni, nisuni kundër Kedarit, edhe shkatërroni bijtë e Lindjes.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Kanë me ua marrë tendat edhe tufat e<br> | |||
bagëtive, pëlhurat e tendave edhe krejt pasuninë e tyne.<br> | |||
Kanë me ua marrë edhe devetë, edhe kanë<br> | |||
me u bërtitë: ‘Ka tmerr pi krejt anëve!’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> “Ikni, largohuni sa ma larg! Shkoni e banoni n’vende të<br> | |||
thella, ju banorë të Hazorit”, thotë Jehovai. “Se mbreti<br> | |||
Nebukadnezar i Babilonisë e ka përgatit nji mënyrë me ju<br> | |||
sulmu, edhe e ka bo nji plan kundër jush.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> “Çohuni, nisuni kundër atij populli që jeton n’paqe, që banon i sigurt!”, thotë Jehovai.<br> | |||
“Aj popull s’ka as dyer, as shula.<br> | |||
Jeton i veçum pi tjerëve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Devetë e tyne kanë me u marrë si plaçkë, edhe<br> | |||
bagëtia e tyne e shumtë ka me u bo<br> | |||
pre. Unë kom me i shpërnda n’krejt anët e botës<br> | |||
ata që i prejnë flokët anash te tëmthat, edhe<br> | |||
kom me ua pru fatkeqësinë pi krejt anëve”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> “Edhe Hazori ka me u bo<br> | |||
strehë për çakejt, nji shkretinë përgjithmonë. Askush<br> | |||
s’ka me banu aty, e asnji<br> | |||
njeri s’ka me u vendos aty.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> N’fillim të mbretnimit të mbretit Zedekia të Judës, profetit Jeremia i ka ardh ky mesazh pi Jehovait për Elamin:<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> “Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: ‘Unë po ia thej harkun Elamit, që asht burimi i fuqisë së tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>36</sup> Unë kom me i pru mbi Elamin katër ernat pi katër skajet e qiellit, edhe kom me e shpërnda n’krejt ato erna. S’ka me pasë asnji popull ku s’kanë me shku ata të Elamit që jonë shpërnda.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>37</sup> “Unë kom me i bo elamitët me e hup guximin para armiqve të tyne edhe para atyne që dojnë me ua marrë jetën. Kom me ua pru fatkeqësinë, zemërimin tem të flaktë”, thotë Jehovai. “Edhe kom me ua çu shpatën mbrapa, derisa t’i zhduk krejt.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>38</sup> “Edhe unë kom me e vendos fronin tem n’Elam, edhe kom me i zhduk pi aty mbretin edhe burrat e parë”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | |||
<sup>39</sup> “Po n’fund të ditëve, unë kom me i mbledh ata të Elamit që jonë marrë rob”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = 1Mo 19:36, 38; 5Mo 2:19; 2Ch 20:1 | | v1 = 1Mo 19:36, 38; 5Mo 2:19; 2Ch 20:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:22 Uhr
1 Kështu thotë Jehovai për amonitët:
“A s’ka Izraeli djem?
A s’ka aj trashëgimtar?
Pse Malkami e ka marrë Gadin për veti?
Edhe pse populli i tij po jeton n’qytetet e Izraelit?”
2 “Prandaj, kanë me ardh ditët”, thotë Jehovai, “kur unë kom me bo
që me u ni alarmi i luftës kundër Rabbës së amonitëve. Ajo
ka me u bo nji grumbull rrënojash i braktisun, e vendet që
varen pi saj kanë me u kallë me zjarr.” “Edhe Izraeli ka
me ua marrë vendet atyne që ia kanë marrë atij”, thotë Jehovai.
3 “Vajto, o Heshbon, se Ai asht shkatërru!
Bërtitni, o vendet që varen pi Rabbës.
Vishni tesha pi thesi. Vajtoni e silluni
andej-knej ndërmjet rrethojave pi guri, se Malkamin
kanë me e marrë rob bashkë me
priftat e tij edhe burrat e parë.
4 Pse po krenohesh me luginat e tua, me
fushën tane të begatshme, oj bijë e
pabesë, që u beson pasunive të veta edhe
thotë: ‘Kush ka me ardh kundër meje?’”
5 “Ke me pa, unë kom me pru diçka të tmerrshme mbi
ty”, thotë Zoti Sundues, Jehovai, Zoti i ushtrive, “pi krejt atyne
që jonë përreth teje. Ju kanë me u shpërnda n’krejt anët,
e s’ka me pasë kush me i mbledh ata që ikin.”
6 “Po masanej, unë kom me i mbledh amonitët që jonë marrë rob”, thotë Jehovai.
7 Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive, për Edomin:
“A s’ka ma urti n’Teman?
A ju kanë sosë këshillat e mira atyne që kanë mend?
A u asht prish urtia e tyne?
8 Ikni!
Kthehuni mbrapa!
Shkoni e banoni n’vende të thella, ju banorë të Dedanit!
Se unë kom me i pru fatkeqësi Esaut, kur t’vjen koha me u marrë me të.
9 Po t’vijshin ata që vjelin rrush te ti, a
s’kishin me lanë pak rrush mbrapa për me
e mbledh ma vonë? Po t’hynin hajnat natën, kishin
me bo veç aq dam sa kishin dashtë.
10 Po unë kom me e zhvesh Esaun. Kom me
ia zbulu krejt vendet ku fshihet, që mos me
mujt ma me u fsheh. Fmija e tij, vllaznit
e tij edhe kojshitë e tij kanë me u
shkatërru krejt, e aj s’ka me mbet ma aty.
11 Lëri fmijtë e tu jetimë, e unë
kom me i majt gjallë, edhe vejushat
e tua kanë me pasë besim n’mue.”
12 Se kështu thotë Jehovai: “Nëse edhe ata që s’jonë dënu me e pi kupën duhet me e pi, a mendon që ti ki me shpëtu krejt pa u ndëshku? Jo, s’ki me shpëtu pa u ndëshku. Ti ki me e pi patjetër.”
13 “Se unë jom betu n’veten teme”, thotë Jehovai, “që Bozra ka me u bo nji vend që i tmerron njerëzit, nji vend turpi, shkretinë e mallkim, edhe krejt qytetet që i takojnë asaj kanë me mbet rrënoja përgjithmonë.”
14 E kom dëgju nji lajm pi Jehovait,
edhe nji lajmëtar asht çu te
popujt. Aj po thotë: “Mblidhuni e nisuni
kundër Edomit, bëhuni gati për luftë!”
15 “Se unë të kom bo të vogël e pa
rëndësi ndër popuj, edhe të përbuzun ndër njerëz.
16 Frika që ua ke shti tjerëve të ka
mashtru, edhe zemra jote mendjemadhe, ty që
jeton n’vendet e fshehta të shkëmbinjve, që i
ke zanë kodrat ma të nalta. Edhe nëse
e bon folenë nalt si shqiponja, unë
kom me të zhdryp pi aty”, thotë Jehovai.
17 “Edhe Edomi ka me u bo nji vend që i tmerron njerëzit. Kushdo që kalon andej ka me mbet i tronditun tu e kqyr, edhe ka me fishkllu me përbuzje për krejt fatkeqësitë që i kanë ra.
18 Ashtu si kur u shkatërrun Sodoma, Gomorra edhe qytetet përreth”, thotë Jehovai, “askush s’ka me banu aty, e asnji njeri s’ka me u vendos aty.
19 Qe! Si nji luan që del pi shkurret e denduna ku s’mundet kush me kalu, përgjatë Jordanit, dikush ka me iu sulë kullotave të sigurta. Po unë për nji çast kom me e bo me ik pi aty. Edhe unë kom me e vu mbi atë vend atë që e kom zgjedh. Se kush asht si unë? Kush ka me guxu me m’dalë kundër? Cili bari mundet me qëndru para meje?
20 Prandaj, dëgjoni vendimin që Jehovai e ka marrë kundër Edomit, edhe qka ka planifiku kundër banorëve të Temanit:
Ma të vegjlit e tufës kanë me u marrë me zor, pa tjetër.
Për shkak të tyne, aj ka me ua shkretu vendin ku banojnë.
21 Kur kanë ra ata, toka asht dridh pi zhurmës.
Po dëgjohen britma!
Zani i tyne asht dëgju deri te Deti i Kuq.
22 Si shqiponja, aj ka me hyp nalt e ka me
u lshu poshtë, edhe ka me i hap krahët mbi
Bozrën. Atë ditë, zemrat e luftëtarëve të Edomit kanë me
u bo si zemra e nji gruje që po lind.”
23 Për Damaskun: “Hamathi edhe Arpadi jonë
mbet me marre, se kanë dëgju nji
lajm të keq. Po treten pi
frikës. Deti asht plot frikë e shqetësim,
edhe s’po mundet me u qetësu.
24 Damaskut i ka hup guximi. Asht kthy
me ik, po e ka kap
paniku. E kanë kap dëshpërimi edhe dhimbja,
si nji grue që po lind.
25 Qysh ka mundësi që s’asht braktis
qyteti i famshëm, qyteti i gëzimit?
26 Se djemtë e rinj kanë me ra n’sheshet e tij, edhe atë
ditë krejt ushtarët kanë me vdek”, thotë Jehovai, Zoti i ushtrive.
27 “Unë kom me ia kallë murin Damaskut, edhe zjarri
ka me i përpi kullat mbrojtëse të Ben-Hadadit.”
28 Kështu thotë Jehovai për Kedarin edhe mbretnitë e Hazorit,
që i ka mposht mbreti Nebukadnezar i Babilonisë:
“Çohuni, nisuni kundër Kedarit, edhe shkatërroni bijtë e Lindjes.
29 Kanë me ua marrë tendat edhe tufat e
bagëtive, pëlhurat e tendave edhe krejt pasuninë e tyne.
Kanë me ua marrë edhe devetë, edhe kanë
me u bërtitë: ‘Ka tmerr pi krejt anëve!’”
30 “Ikni, largohuni sa ma larg! Shkoni e banoni n’vende të
thella, ju banorë të Hazorit”, thotë Jehovai. “Se mbreti
Nebukadnezar i Babilonisë e ka përgatit nji mënyrë me ju
sulmu, edhe e ka bo nji plan kundër jush.”
31 “Çohuni, nisuni kundër atij populli që jeton n’paqe, që banon i sigurt!”, thotë Jehovai.
“Aj popull s’ka as dyer, as shula.
Jeton i veçum pi tjerëve.
32 Devetë e tyne kanë me u marrë si plaçkë, edhe
bagëtia e tyne e shumtë ka me u bo
pre. Unë kom me i shpërnda n’krejt anët e botës
ata që i prejnë flokët anash te tëmthat, edhe
kom me ua pru fatkeqësinë pi krejt anëve”, thotë Jehovai.
33 “Edhe Hazori ka me u bo
strehë për çakejt, nji shkretinë përgjithmonë. Askush
s’ka me banu aty, e asnji
njeri s’ka me u vendos aty.”
34 N’fillim të mbretnimit të mbretit Zedekia të Judës, profetit Jeremia i ka ardh ky mesazh pi Jehovait për Elamin:
35 “Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: ‘Unë po ia thej harkun Elamit, që asht burimi i fuqisë së tij.
36 Unë kom me i pru mbi Elamin katër ernat pi katër skajet e qiellit, edhe kom me e shpërnda n’krejt ato erna. S’ka me pasë asnji popull ku s’kanë me shku ata të Elamit që jonë shpërnda.’”
37 “Unë kom me i bo elamitët me e hup guximin para armiqve të tyne edhe para atyne që dojnë me ua marrë jetën. Kom me ua pru fatkeqësinë, zemërimin tem të flaktë”, thotë Jehovai. “Edhe kom me ua çu shpatën mbrapa, derisa t’i zhduk krejt.”
38 “Edhe unë kom me e vendos fronin tem n’Elam, edhe kom me i zhduk pi aty mbretin edhe burrat e parë”, thotë Jehovai.
39 “Po n’fund të ditëve, unë kom me i mbledh ata të Elamit që jonë marrë rob”, thotë Jehovai.