Jeremia 50: Unterschied zwischen den Versionen
K Leerzeichen eingefügt |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 8: | Zeile 8: | ||
| Notiz = Vers 44-45 T1 <br> Nach den Texten löschen. | | Notiz = Vers 44-45 T1 <br> Nach den Texten löschen. | ||
| Notiz = Vers 45 T2-46 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Vers 45 T2-46 Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}}<br><br> | }} | ||
<sup> | <sup>1</sup> Kjo asht fjala që profeti Jeremia e ka marrë pi Jehovait për Babiloninë, për vendin e kaldeasve:<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>2</sup> “Lajmëroni mes popujve edhe shpalleni.<br> | ||
<sup> | Ngriteni nji shenjë edhe<br> | ||
<sup> | shpalleni. Mos e mshehni kurgjo!<br> | ||
<sup> | Thoni: ‘Babilonia u pushtu.<br> | ||
<sup> | Beli u turpnu. Merodaku u<br> | ||
<sup> | tmerru. Idhujt e tij<br> | ||
<sup> | u turpnuan. Idhujt e tij<br> | ||
<sup> | të neveritshëm u tmerrun.’<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>3</sup> Se pi veriut ka ardh nji<br> | ||
<sup> | popull kundër Babilonisë. Aj po<br> | ||
< | e bon vendin nji vend të<br> | ||
<sup> | tmerrshëm, askush s'banon aty. Njerëzit<br> | ||
< | edhe kafshët kanë ikë. Jonë largu.”<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>4</sup> “Në ato ditë edhe në atë kohë”, thotë Jehovai, “populli i Izraelit edhe populli i Judës kanë me ardh bashkë. Kanë me ecë tu kajtë edhe bashkë kanë me e kërku Jehovain, Zotin e vet.<br> | ||
<br><br> | <br> | ||
<sup> | <sup>5</sup> Kanë me pyetë për rrugën që çon në Sion, me sytë e kthy kah aj vend, edhe kanë me thanë: ‘Hajdeni, të lidhemi me Jehovain me nji besëlidhje t'amshume që s'ka me u harru kurrë.’<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>6</sup> Populli jem u bo si nji kope delesh të humbuna. Barinjtë e vet i kanë çu në rrugë të gabume. I kanë çu nëpër male, e kështu kanë shku pi mali në kodër. E kanë harru vendin ku pushojshin.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>7</sup> Krejt ata që i kanë gjetë, i kanë hangër, edhe armiqtë e tyne kanë thanë: ‘Na s'jemi fajtorë, se ata kanë bo mëkat kundër Jehovait, kundër vendit ku banon drejtësia edhe kundër Jehovait, që u konë shpresa e të parëve të tyne.’”<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>8</sup> “Ikni pi mesi i Babilonisë, largohuni<br> | ||
<sup> | pi vendi i kaldeasve edhe jini<br> | ||
<sup> | si kafshët që i prijnë kopesë.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>9</sup> Se unë kam me i mbledhë edhe me<br> | ||
<sup> | i sjellë kundër Babilonisë nji grup popujsh të<br> | ||
<sup> | mëdhenj pi vendi i veriut. Ata kanë me<br> | ||
< | u rreshtu për luftë kundër qytetit edhe aty qyteti<br> | ||
<sup> | ka me u pushtu. Shigjetat e armikut jonë<br> | ||
<sup> | si shigjetat e nji luftëtari që i len<br> | ||
<sup> | prindt pa fëmijë. Ato s'kanë me shku huq.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>10</sup> Kaldea ka me u bo plaçkë.<br> | ||
< | Krejt ata që kanë me e plaçkitë, kanë me marrë ma shumë se sa u duhet”, thotë Jehovai.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
< | <sup>11</sup> “Se ju jeni gëzu edhe keni brohoritë krejt<br> | ||
<sup> | kohën, kur e keni plaçkitë trashëgiminë teme. Po, ju<br> | ||
<sup> | keni shkelë pa nalë si nji mëshqerrë e<br> | ||
<sup> | re në bar edhe keni hingëllu si hamshorë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup> | <sup>12</sup> Nana juve u turpnu.<br> | ||
< | Ajo që ju ka lindë u zhgënjy.<br> | ||
<sup> | Shikoni!<br> | ||
< | Ajo asht ma e vogla mes popujve, nji vend i egër pa ujë edhe nji shkretinë.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup> | <sup>13</sup> Për shkak të zemërimit të Jehovait, aty s'ka me banu<br> | ||
< | kërkush. Ajo ka me mbetë krejt e shkretë. Kushdo<br> | ||
<sup> | që kalon afër Babilonisë ka me u tmerru edhe ka<br> | ||
< | me fishkëllu me përbuzje për krejt fatkeqësitë e saj.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
< | <sup>14</sup> Rreshtohuni për luftë pi krejt anëve kundër<br> | ||
<sup> | Babilonisë, krejt ju që e tërhiqni harkun. Gjuani<br> | ||
<sup> | shigjeta në të, mos i kurseni shigjetat,<br> | ||
< | se ajo ka bo mëkat kundër Jehovait.<br> | ||
<sup> | <br> | ||
<sup>15</sup> Bërtitni me britma lufte kundër saj<br> | |||
pi krejt anëve. Ajo u dorëzu. Shtyllat<br> | |||
e saj kanë ra, muret e<br> | |||
saj jonë rrënu, se kjo asht<br> | |||
hakmarrja e Jehovait. Merrni hak ndaj saj.<br> | |||
Bëjani tamam qka ka bo ajo.<br> | |||
<br> | |||
<sup>16</sup> Zhdukni pi Babilonia krejt ata që mbjellin farë edhe ata<br> | |||
që e përdorin drapnin kur vjen koha e korrjes. Për shkak<br> | |||
të shpatës mizore, secili ka me u kthy te populli<br> | |||
i vet, secili ka me ikë në vendin e vet.<br> | |||
<br> | |||
<sup>17</sup> Izraelitët jonë si dele të shpërndame. Luanët i kanë shpërnda. Së pari mbreti i Asirisë i ka përpi, e masanej mbreti Nabukadnezar i Babilonisë ua ka brejtë eshtnat.<br> | |||
<br> | |||
<sup>18</sup> Prandaj Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, thotë: ‘Unë kam me vepru me mbretin e Babilonisë edhe me vendin e tij tamam qysh kam vepru me mbretin e Asirisë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>19</sup> Edhe Izraelin kam me e kthy në vendin ku kullotë. Aj ka me kullotë në Karmel edhe në Bashan, edhe ka me u ngopë në malet e Efraimit edhe të Gileadit.’”<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> “Në ato ditë edhe në atë kohë”, thotë<br> | |||
Jehovai, “kanë me e kërku fajin e Izraelit, po<br> | |||
s'ka me pasë kurrfarë faji, edhe mëkatet e<br> | |||
Judës s'kanë me i gjetë, se unë kam me<br> | |||
ua falë atyne që i la me mbetë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> “Shkoni me luftu kundër vendit të Merataimit edhe kundër banorëve të Pekodit!<br> | |||
Vritini edhe shfarosini krejt”, thotë Jehovai.<br> | |||
“Bëje krejt qka të kam urdhnu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Zhurma e luftës po nihet në<br> | |||
vend, nji fatkeqësi e madhe.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Qysh u thye edhe u copëtu çekiçi i farkëtarit të krejt tokës!<br> | |||
Qysh u bo Babilonia nji vend i tmerrshëm mes popujve!<br> | |||
<br> | |||
<sup>24</sup> Ta kam kurdisë nji lak edhe ti ke<br> | |||
ra në të, oj Babiloni, po ti s'e<br> | |||
ke vërejtë. Të kanë gjetë edhe të<br> | |||
kanë zanë rob, se je ngritë kundër Jehovait.<br> | |||
<br> | |||
<sup>25</sup> Jehovai e ka hapë depon e armëve të<br> | |||
veta edhe po i nxjerr armët e zemërimit të<br> | |||
vet. Se Zoti Sovran, Jehovai, Zoti i ushtrive,<br> | |||
ka punë me kry në vendin e kaldeasve.<br> | |||
<br> | |||
<sup>26</sup> Ejani kundër saj pi vendeve të largëta.<br> | |||
Hapjani depot.<br> | |||
Bëjeni grumbuj si grumbuj drithi.<br> | |||
Shkatërrojeni krejt.<br> | |||
Mos të mbetet askush aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>27</sup> Therini krejt demat e saj të rinj.<br> | |||
Le të zbresin për me u therë.<br> | |||
Mjerë ata, se dita e tyne ka<br> | |||
ardh, koha kur kanë me dhanë llogari!<br> | |||
<br> | |||
<sup>28</sup> Po nihet zani i atyne që po ikin,<br> | |||
i atyne që kanë shpëtu pi vendi i<br> | |||
Babilonisë, për me shpallë në Sion hakmarrjen e<br> | |||
Jehovait, Zotit tonë, hakmarrjen për tempullin e tij.<br> | |||
<br> | |||
<sup>29</sup> Thirrini harkëtarët kundër Babilonisë, krejt ata që<br> | |||
e tërheqin harkun. Rrethojeni pi krejt anëve,<br> | |||
mos e leni kërkon me ikë. Jepjani<br> | |||
atë që e meriton për qka<br> | |||
ka bo. Bëjani tamam qka ka bo<br> | |||
ajo. Se ajo asht sjellë me mendjemadhësi<br> | |||
kundër Jehovait, kundër të Shenjtit të Izraelit.<br> | |||
<br> | |||
<sup>30</sup> Prandaj djemtë e saj të rinj kanë me ra në sheshet e saj<br> | |||
edhe atë ditë krejt ushtarët e saj kanë me vdekë”, thotë Jehovai.<br> | |||
<br> | |||
<sup>31</sup> “Unë jom kundër teje, oj kryeneçe”, thotë Zoti Sovran, Jehovai, Zoti i ushtrive,<br> | |||
“se dita jote ka me ardh, koha kur kam me të kërku llogari.<br> | |||
<br> | |||
<sup>32</sup> Oj kryeneçe, ti ke me u pengu edhe me ra,<br> | |||
edhe s'ka me pasë kërkush me të çu në<br> | |||
kambë. Unë kam me ua vu flakën qyteteve tua edhe<br> | |||
zjarri ka me përpi krejt qka asht rreth teje.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>33</sup> Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: “Populli i<br> | |||
Izraelit edhe populli i Judës po shtypen edhe krejt<br> | |||
ata që i kanë marrë rob po i<br> | |||
mbajnë të ngujuem. S'po dojnë me i lëshu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>34</sup> Po aj që i shpengon asht i fortë.<br> | |||
Emni i tij asht Jehovai, Zoti i ushtrive.<br> | |||
Aj me siguri ka me ua mbrojtë<br> | |||
të drejtën, për me i dhanë qetësi vendit<br> | |||
edhe për me i trazu banorët e Babilonisë.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>35</sup> “Nji shpatë po drejtohet kundër kaldeasve”, thotë Jehovai, “kundër banorëve të<br> | |||
Babilonisë, kundër prijësve të saj edhe kundër të mençurve të saj.<br> | |||
<br> | |||
<sup>36</sup> Nji shpatë po drejtohet kundër atyne që flasin fjalë boshe, edhe ata kanë me vepru pa mend.<br> | |||
Nji shpatë po drejtohet kundër luftëtarëve të saj, edhe ata kanë me u frikësu.<br> | |||
<br> | |||
<sup>37</sup> Nji shpatë po drejtohet kundër kuajve të saj edhe kundër karrocave të saj<br> | |||
të luftës edhe kundër grupeve të ndryshme të popujve që jonë në<br> | |||
mesin e saj, edhe ata kanë me u bo si gratë. Nji shpatë<br> | |||
po drejtohet kundër thesareve të saj, edhe ato kanë me u plaçkitë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>38</sup> Shkatërrimi ka me i ra ujërave të saj, edhe ato kanë me<br> | |||
u tha. Se ky asht nji vend plot me idhuj edhe për shkak<br> | |||
të vegimeve të tyne të frikshme, ata vazhdimisht sillen si të marrë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>39</sup> Prandaj kafshët e shkretinës kanë me jetu aty bashkë<br> | |||
me kafshët që ulërijnë, edhe strucat kanë me jetu<br> | |||
aty. Aty s'ka me banu ma kërkush kurrë<br> | |||
edhe s'ka me u bo vendbanim brez mas brezi.”<br> | |||
<br> | |||
<sup>40</sup> “Qysh i ka shkatërru Zoti Sodomën edhe Gomorrën bashkë me qytetet përreth”, thotë Jehovai, “as aty s'ka me banu kërkush edhe asnji njeri s'ka me u vendosë aty.<br> | |||
<br> | |||
<sup>41</sup> Shikoni!<br> | |||
Nji popull po vjen pi veriut.<br> | |||
Nji popull i madh edhe mbretër të fuqishëm kanë me u nisë pi skajet ma të largëta të tokës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>42</sup> Ata luftojnë me harqe edhe me heshta që<br> | |||
hidhen. Jonë mizorë edhe s'kanë me pasë dhimt.<br> | |||
Zhurma e tyne asht si deti kur buçet, kur<br> | |||
afrohen mbi kuajt e tyne. Të bashkum rreshtohen<br> | |||
për luftë kundër teje, oj bijë e Babilonisë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>43</sup> Mbreti i Babilonisë e ka ni lajmin<br> | |||
për ta edhe duert i kanë ra<br> | |||
poshtë. E ka kapë tmerri, dhimbje si<br> | |||
ato të nji gruje që po lind.<br> | |||
<br> | |||
<sup>44</sup> Shikoni! Si nji luan që del pi shkurret e denduna ku s'mundet me kalu kërkush, buzë Jordanit, dikush ka me i sulmu kullosat e sigurta, po unë për nji çast kam me i bo me ikë pi aty. Edhe kam me e caktu mbi ta atë që e kam zgjedhë. Se kush asht si unë edhe kush ka me më sfidu? Cili bari mundet me qëndru para meje?<br> | |||
<br> | |||
<sup>45</sup> Prandaj dëgjojeni vendimin që Jehovai e ka marrë kundër Babilonisë edhe qka ka planifiku kundër vendit të kaldeasve:<br> | |||
Të vegjlit e kopesë kanë me i marrë me zor edhe me i çu larg, pa dyshim.<br> | |||
Aj ka me ua shkretu vendin ku banojnë, për shkak të tyne.<br> | |||
<br> | |||
<sup>46</sup> Pi zhurmës kur ka me u pushtu Babilonia, toka ka me<br> | |||
u dridhë edhe mes popujve kanë me u ni britma.”<br> | |||
<br> | <br> | ||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v1 = Jes 13:1 | | v1 = Jes 13:1 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:22 Uhr
1 Kjo asht fjala që profeti Jeremia e ka marrë pi Jehovait për Babiloninë, për vendin e kaldeasve:
2 “Lajmëroni mes popujve edhe shpalleni.
Ngriteni nji shenjë edhe
shpalleni. Mos e mshehni kurgjo!
Thoni: ‘Babilonia u pushtu.
Beli u turpnu. Merodaku u
tmerru. Idhujt e tij
u turpnuan. Idhujt e tij
të neveritshëm u tmerrun.’
3 Se pi veriut ka ardh nji
popull kundër Babilonisë. Aj po
e bon vendin nji vend të
tmerrshëm, askush s'banon aty. Njerëzit
edhe kafshët kanë ikë. Jonë largu.”
4 “Në ato ditë edhe në atë kohë”, thotë Jehovai, “populli i Izraelit edhe populli i Judës kanë me ardh bashkë. Kanë me ecë tu kajtë edhe bashkë kanë me e kërku Jehovain, Zotin e vet.
5 Kanë me pyetë për rrugën që çon në Sion, me sytë e kthy kah aj vend, edhe kanë me thanë: ‘Hajdeni, të lidhemi me Jehovain me nji besëlidhje t'amshume që s'ka me u harru kurrë.’
6 Populli jem u bo si nji kope delesh të humbuna. Barinjtë e vet i kanë çu në rrugë të gabume. I kanë çu nëpër male, e kështu kanë shku pi mali në kodër. E kanë harru vendin ku pushojshin.
7 Krejt ata që i kanë gjetë, i kanë hangër, edhe armiqtë e tyne kanë thanë: ‘Na s'jemi fajtorë, se ata kanë bo mëkat kundër Jehovait, kundër vendit ku banon drejtësia edhe kundër Jehovait, që u konë shpresa e të parëve të tyne.’”
8 “Ikni pi mesi i Babilonisë, largohuni
pi vendi i kaldeasve edhe jini
si kafshët që i prijnë kopesë.
9 Se unë kam me i mbledhë edhe me
i sjellë kundër Babilonisë nji grup popujsh të
mëdhenj pi vendi i veriut. Ata kanë me
u rreshtu për luftë kundër qytetit edhe aty qyteti
ka me u pushtu. Shigjetat e armikut jonë
si shigjetat e nji luftëtari që i len
prindt pa fëmijë. Ato s'kanë me shku huq.
10 Kaldea ka me u bo plaçkë.
Krejt ata që kanë me e plaçkitë, kanë me marrë ma shumë se sa u duhet”, thotë Jehovai.
11 “Se ju jeni gëzu edhe keni brohoritë krejt
kohën, kur e keni plaçkitë trashëgiminë teme. Po, ju
keni shkelë pa nalë si nji mëshqerrë e
re në bar edhe keni hingëllu si hamshorë.
12 Nana juve u turpnu.
Ajo që ju ka lindë u zhgënjy.
Shikoni!
Ajo asht ma e vogla mes popujve, nji vend i egër pa ujë edhe nji shkretinë.
13 Për shkak të zemërimit të Jehovait, aty s'ka me banu
kërkush. Ajo ka me mbetë krejt e shkretë. Kushdo
që kalon afër Babilonisë ka me u tmerru edhe ka
me fishkëllu me përbuzje për krejt fatkeqësitë e saj.
14 Rreshtohuni për luftë pi krejt anëve kundër
Babilonisë, krejt ju që e tërhiqni harkun. Gjuani
shigjeta në të, mos i kurseni shigjetat,
se ajo ka bo mëkat kundër Jehovait.
15 Bërtitni me britma lufte kundër saj
pi krejt anëve. Ajo u dorëzu. Shtyllat
e saj kanë ra, muret e
saj jonë rrënu, se kjo asht
hakmarrja e Jehovait. Merrni hak ndaj saj.
Bëjani tamam qka ka bo ajo.
16 Zhdukni pi Babilonia krejt ata që mbjellin farë edhe ata
që e përdorin drapnin kur vjen koha e korrjes. Për shkak
të shpatës mizore, secili ka me u kthy te populli
i vet, secili ka me ikë në vendin e vet.
17 Izraelitët jonë si dele të shpërndame. Luanët i kanë shpërnda. Së pari mbreti i Asirisë i ka përpi, e masanej mbreti Nabukadnezar i Babilonisë ua ka brejtë eshtnat.
18 Prandaj Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, thotë: ‘Unë kam me vepru me mbretin e Babilonisë edhe me vendin e tij tamam qysh kam vepru me mbretin e Asirisë.
19 Edhe Izraelin kam me e kthy në vendin ku kullotë. Aj ka me kullotë në Karmel edhe në Bashan, edhe ka me u ngopë në malet e Efraimit edhe të Gileadit.’”
20 “Në ato ditë edhe në atë kohë”, thotë
Jehovai, “kanë me e kërku fajin e Izraelit, po
s'ka me pasë kurrfarë faji, edhe mëkatet e
Judës s'kanë me i gjetë, se unë kam me
ua falë atyne që i la me mbetë.”
21 “Shkoni me luftu kundër vendit të Merataimit edhe kundër banorëve të Pekodit!
Vritini edhe shfarosini krejt”, thotë Jehovai.
“Bëje krejt qka të kam urdhnu.
22 Zhurma e luftës po nihet në
vend, nji fatkeqësi e madhe.
23 Qysh u thye edhe u copëtu çekiçi i farkëtarit të krejt tokës!
Qysh u bo Babilonia nji vend i tmerrshëm mes popujve!
24 Ta kam kurdisë nji lak edhe ti ke
ra në të, oj Babiloni, po ti s'e
ke vërejtë. Të kanë gjetë edhe të
kanë zanë rob, se je ngritë kundër Jehovait.
25 Jehovai e ka hapë depon e armëve të
veta edhe po i nxjerr armët e zemërimit të
vet. Se Zoti Sovran, Jehovai, Zoti i ushtrive,
ka punë me kry në vendin e kaldeasve.
26 Ejani kundër saj pi vendeve të largëta.
Hapjani depot.
Bëjeni grumbuj si grumbuj drithi.
Shkatërrojeni krejt.
Mos të mbetet askush aty.
27 Therini krejt demat e saj të rinj.
Le të zbresin për me u therë.
Mjerë ata, se dita e tyne ka
ardh, koha kur kanë me dhanë llogari!
28 Po nihet zani i atyne që po ikin,
i atyne që kanë shpëtu pi vendi i
Babilonisë, për me shpallë në Sion hakmarrjen e
Jehovait, Zotit tonë, hakmarrjen për tempullin e tij.
29 Thirrini harkëtarët kundër Babilonisë, krejt ata që
e tërheqin harkun. Rrethojeni pi krejt anëve,
mos e leni kërkon me ikë. Jepjani
atë që e meriton për qka
ka bo. Bëjani tamam qka ka bo
ajo. Se ajo asht sjellë me mendjemadhësi
kundër Jehovait, kundër të Shenjtit të Izraelit.
30 Prandaj djemtë e saj të rinj kanë me ra në sheshet e saj
edhe atë ditë krejt ushtarët e saj kanë me vdekë”, thotë Jehovai.
31 “Unë jom kundër teje, oj kryeneçe”, thotë Zoti Sovran, Jehovai, Zoti i ushtrive,
“se dita jote ka me ardh, koha kur kam me të kërku llogari.
32 Oj kryeneçe, ti ke me u pengu edhe me ra,
edhe s'ka me pasë kërkush me të çu në
kambë. Unë kam me ua vu flakën qyteteve tua edhe
zjarri ka me përpi krejt qka asht rreth teje.”
33 Kështu thotë Jehovai, Zoti i ushtrive: “Populli i
Izraelit edhe populli i Judës po shtypen edhe krejt
ata që i kanë marrë rob po i
mbajnë të ngujuem. S'po dojnë me i lëshu.
34 Po aj që i shpengon asht i fortë.
Emni i tij asht Jehovai, Zoti i ushtrive.
Aj me siguri ka me ua mbrojtë
të drejtën, për me i dhanë qetësi vendit
edhe për me i trazu banorët e Babilonisë.”
35 “Nji shpatë po drejtohet kundër kaldeasve”, thotë Jehovai, “kundër banorëve të
Babilonisë, kundër prijësve të saj edhe kundër të mençurve të saj.
36 Nji shpatë po drejtohet kundër atyne që flasin fjalë boshe, edhe ata kanë me vepru pa mend.
Nji shpatë po drejtohet kundër luftëtarëve të saj, edhe ata kanë me u frikësu.
37 Nji shpatë po drejtohet kundër kuajve të saj edhe kundër karrocave të saj
të luftës edhe kundër grupeve të ndryshme të popujve që jonë në
mesin e saj, edhe ata kanë me u bo si gratë. Nji shpatë
po drejtohet kundër thesareve të saj, edhe ato kanë me u plaçkitë.
38 Shkatërrimi ka me i ra ujërave të saj, edhe ato kanë me
u tha. Se ky asht nji vend plot me idhuj edhe për shkak
të vegimeve të tyne të frikshme, ata vazhdimisht sillen si të marrë.
39 Prandaj kafshët e shkretinës kanë me jetu aty bashkë
me kafshët që ulërijnë, edhe strucat kanë me jetu
aty. Aty s'ka me banu ma kërkush kurrë
edhe s'ka me u bo vendbanim brez mas brezi.”
40 “Qysh i ka shkatërru Zoti Sodomën edhe Gomorrën bashkë me qytetet përreth”, thotë Jehovai, “as aty s'ka me banu kërkush edhe asnji njeri s'ka me u vendosë aty.
41 Shikoni!
Nji popull po vjen pi veriut.
Nji popull i madh edhe mbretër të fuqishëm kanë me u nisë pi skajet ma të largëta të tokës.
42 Ata luftojnë me harqe edhe me heshta që
hidhen. Jonë mizorë edhe s'kanë me pasë dhimt.
Zhurma e tyne asht si deti kur buçet, kur
afrohen mbi kuajt e tyne. Të bashkum rreshtohen
për luftë kundër teje, oj bijë e Babilonisë.
43 Mbreti i Babilonisë e ka ni lajmin
për ta edhe duert i kanë ra
poshtë. E ka kapë tmerri, dhimbje si
ato të nji gruje që po lind.
44 Shikoni! Si nji luan që del pi shkurret e denduna ku s'mundet me kalu kërkush, buzë Jordanit, dikush ka me i sulmu kullosat e sigurta, po unë për nji çast kam me i bo me ikë pi aty. Edhe kam me e caktu mbi ta atë që e kam zgjedhë. Se kush asht si unë edhe kush ka me më sfidu? Cili bari mundet me qëndru para meje?
45 Prandaj dëgjojeni vendimin që Jehovai e ka marrë kundër Babilonisë edhe qka ka planifiku kundër vendit të kaldeasve:
Të vegjlit e kopesë kanë me i marrë me zor edhe me i çu larg, pa dyshim.
Aj ka me ua shkretu vendin ku banojnë, për shkak të tyne.
46 Pi zhurmës kur ka me u pushtu Babilonia, toka ka me
u dridhë edhe mes popujve kanë me u ni britma.”