Isaia 51: Unterschied zwischen den Versionen
Erstell. + Quver. Jes. 51 1-23 |
Keine Bearbeitungszusammenfassung |
||
| Zeile 2: | Zeile 2: | ||
| Status = Offen | | Status = Offen | ||
| Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | | Notiz = Nach den Texten <br> '''Nicht''' löschen. | ||
}} | }} | ||
<sup>1 | <sup>1</sup> Dëgjomni mu, ju që e kërkoni drejtësinë,<br> | ||
< | ju që e kërkoni Jehovain. Kqyrni<br> | ||
shkambin pi t'cilit jeni gdhendë, edhe vendin<br> | |||
e gurit pi ku jeni nxjerrë.<br> | |||
<sup>2 | <br> | ||
< | <sup>2</sup> Kqyrni Abrahamin, babën tuaj, edhe Sarën, që ju<br> | ||
ka lindë. Se kur e kom thirrë, aj u<br> | |||
konë veç nji njeri, e unë e kom<br> | |||
<sup>3 | beku edhe e kom bo me u shumzu.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>3</sup> Jehovai ka me e ngushëllu Sionin. Aj ka<br> | |||
me iu sjellë ngushëllim krejt vendeve t'tij<br> | |||
t'rrënuara, shkretinën e tij ka me e bo<br> | |||
si Edeni, e tokën e tij t'shkretë<br> | |||
<sup>4 | si kopshti i Jehovait. Atje ka me pas<br> | ||
< | brohoritje e gëzim, falënderime e kangë t'bukura.<br> | ||
<br> | |||
<sup>4</sup> M'kushto vëmendje, o populli jem, m'dëgjo, o<br> | |||
<sup>5 | kombi jem. Se pi meje ka me<br> | ||
< | dalë nji ligj, e drejtësinë teme kom<br> | ||
me e vendosë si dritë për popujt.<br> | |||
<br> | |||
<sup>5</sup> Drejtësia jem po afrohet. Shpëtimi që vjen<br> | |||
<sup>6 | pi meje asht rrugës, e me fuqinë<br> | ||
< | teme kom me i gjyku popujt. Ishujt<br> | ||
kanë me e pas shpresën te unë,<br> | |||
e kanë me e pritë fuqinë teme.<br> | |||
<br> | |||
<sup>6</sup> Ngritni sytë kah qielli, edhe kqyrni poshtë<br> | |||
kah toka. Se qielli ka me u zhdukë<br> | |||
<sup>7 | si tymi. Toka ka me u vjetru<br> | ||
< | si nji rrobë, e banorët e saj<br> | ||
kanë me dekë si mushkonjat. Po shpëtimi<br> | |||
që vjen pi meje ka me zgjatë përgjithmonë,<br> | |||
<sup>8 | e drejtësia jem s'ka me dështu kurrë.<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>7</sup> Dëgjomni mu, ju që e njihni drejtësinë,<br> | |||
o popull që e ki ligjin tem n'zemër.<br> | |||
<sup>9 | Mos u tutni pi talljeve t'njerëzve t'vdekshëm,<br> | ||
< | e mos u frikësoni pi fyerjeve t'tyne.<br> | ||
<br> | |||
<sup>8</sup> Se tenja ka me i hangër si nji rrobë, e<br> | |||
tenja e rrobave ka me i përpi si leshin.<br> | |||
<sup>10 | Po drejtësia jem ka me mbetë përgjithmonë, e shpëtimi që<br> | ||
< | vjen pi meje ka me zgjatë brez mas brezi.»<br> | ||
<sup>11 | <br> | ||
< | <sup>9</sup> Zgjohu!<br> | ||
Zgjohu!<br> | |||
Vishu me forcë, o krahu i Jehovait!<br> | |||
Zgjohu si n'kohët e lashta, si n'brezat e kalum.<br> | |||
<sup>12 | A s'je ti aj që e ke bo copë-copë Rahabin, e ke shpu përmes përbindëshin e detit?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>10</sup> A s'je ti aj që e ke tha detin, ujërat e thella e t'mëdha?<br> | |||
<sup>13 | A s'je ti aj që e ke bo fundin e detit nji rrugë, që ata që jonë shpengu me mujtë me kalu nëpër të?<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>11</sup> Ata që Jehovai i ka shpëtu kanë me<br> | |||
u kthy. Me britma gëzimi kanë me ardhë<br> | |||
n'Sion, e gëzimi që s'ka fund ka me<br> | |||
<sup>14 | i përcjellë gjithmonë. Ka me pas brohoritje e<br> | ||
< | gëzim, e pikëllimi e psherëtimat kanë me ikë.<br> | ||
<br> | |||
<sup>15 | <sup>12</sup> «Unë vetë jom aj që ju ngushëllon. Pse me u tutë<br> | ||
< | ju pi nji njeriu t'vdekshëm, që gjithsesi ka me dekë, pi nji<br> | ||
biri t'njeriut, që ka me u vyshkë si bari i gjelbër?<br> | |||
<sup>16 | <br> | ||
< | <sup>13</sup> Pse po e harron Jehovain, që t'ka kriju, që<br> | ||
e ka shtri qiellin edhe i ka vu themelet<br> | |||
e tokës? Tanë ditën ke nejtë me frikë pi zemërimit<br> | |||
<sup>17 | t'atij që t'shtyp, sikur aj me mujtë me t'shkatërru.<br> | ||
< | Po ku asht tash zemërimi i atij që t'shtyp?<br> | ||
<br> | |||
<sup>14</sup> Aj që po rrin i kërrusun n'zinxhirë ka me<br> | |||
<sup>18 | u liru së shpejti. S'ka me dekë e me<br> | ||
< | shku n'vorr, e as buka s'ka me i mungu.<br> | ||
<sup>19 | <br> | ||
< | <sup>15</sup> Po unë jom Jehovai, Zoti yt, aj që e<br> | ||
trazon detin e i bon valët e tij<br> | |||
me gjëmu. Jehova, Zoti i ushtrive, asht emni jem.<br> | |||
<sup>20 | <br> | ||
< | <sup>16</sup> Unë kom me i vu fjalët e mia n'gojën tane,<br> | ||
e kom me t'mbulu me hijen e dorës teme, për me<br> | |||
e mbjellë qiellin e me i vu themelet e tokës,<br> | |||
<sup>21 | edhe për me i thanë Sionit: 'Ti je populli jem.'<br> | ||
< | <br> | ||
<sup>22 | <sup>17</sup> Zgjohu!<br> | ||
Zgjohu!<br> | |||
Çohu, o Jerusalem, ti që e ke pi pi dorës së Jehovait kupën e zemërimit t'tij.<br> | |||
Ti e ke pi kupën deri n'fund, e ke zbrazë krejt kupën që t'bon me u lëkundë.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23 | <sup>18</sup> Asnjani pi krejt djemve që i ka lindë s'asht aty për me e udhëheqë,<br> | ||
e asnjani pi krejt djemve që i ka rritë s'e ka marrë për dore.<br> | |||
<br> | |||
<br><br> | <sup>19</sup> Këto dy gjana t'kanë ndodhë ty.<br> | ||
Kujt ka me i ardhë gjynah për ty?<br> | |||
Shkatërrim e rrënim, uri e shpatë!<br> | |||
Kush ka me t'ngushëllu?<br> | |||
<br> | |||
<sup>20</sup> Djemve tu ju ka ra t'fikët. Ata jonë<br> | |||
shtri n'çdo qoshe t'rrugëve, si dele t'egra<br> | |||
që kanë ra n'rrjetë. Jonë mbushë me zemërimin<br> | |||
e Jehovait, me qortimet e Zotit tand.»<br> | |||
<br> | |||
<sup>21</sup> Për qata, t'lutna, dëgjoje këtë, ti që je e<br> | |||
shtypun e e dehun, po jo pi venës.<br> | |||
<br> | |||
<sup>22</sup> Kështu po thotë Zotnia yt Jehova, Zoti yt, që e mbron popullin e vet:<br> | |||
«Kqyre!<br> | |||
Unë kom me ta marrë pi dora kupën që t'bon me u lëkundë, kupën, kupën teme t'zemërimit.<br> | |||
Ti s'ki me pi ma kurrë pi saj.<br> | |||
<br> | |||
<sup>23</sup> Unë kom me ua dhanë atë n'dorë atyne që t'kanë mundu,<br> | |||
që t'kanë thanë: 'Shtrihu për tokë, që na me mujtë me<br> | |||
kalu mbi ty!' E ti e ke bo shpinën tane<br> | |||
si toka, si nji rrugë ku ata kanë mujtë me ecë.»<br> | |||
<br> | |||
{{Querverweise-Metadaten | {{Querverweise-Metadaten | ||
| v2 = 1Mo 21:2 | | v2 = 1Mo 21:2 | ||
Aktuelle Version vom 24. Oktober 2026, 21:31 Uhr
1 Dëgjomni mu, ju që e kërkoni drejtësinë,
ju që e kërkoni Jehovain. Kqyrni
shkambin pi t'cilit jeni gdhendë, edhe vendin
e gurit pi ku jeni nxjerrë.
2 Kqyrni Abrahamin, babën tuaj, edhe Sarën, që ju
ka lindë. Se kur e kom thirrë, aj u
konë veç nji njeri, e unë e kom
beku edhe e kom bo me u shumzu.
3 Jehovai ka me e ngushëllu Sionin. Aj ka
me iu sjellë ngushëllim krejt vendeve t'tij
t'rrënuara, shkretinën e tij ka me e bo
si Edeni, e tokën e tij t'shkretë
si kopshti i Jehovait. Atje ka me pas
brohoritje e gëzim, falënderime e kangë t'bukura.
4 M'kushto vëmendje, o populli jem, m'dëgjo, o
kombi jem. Se pi meje ka me
dalë nji ligj, e drejtësinë teme kom
me e vendosë si dritë për popujt.
5 Drejtësia jem po afrohet. Shpëtimi që vjen
pi meje asht rrugës, e me fuqinë
teme kom me i gjyku popujt. Ishujt
kanë me e pas shpresën te unë,
e kanë me e pritë fuqinë teme.
6 Ngritni sytë kah qielli, edhe kqyrni poshtë
kah toka. Se qielli ka me u zhdukë
si tymi. Toka ka me u vjetru
si nji rrobë, e banorët e saj
kanë me dekë si mushkonjat. Po shpëtimi
që vjen pi meje ka me zgjatë përgjithmonë,
e drejtësia jem s'ka me dështu kurrë.
7 Dëgjomni mu, ju që e njihni drejtësinë,
o popull që e ki ligjin tem n'zemër.
Mos u tutni pi talljeve t'njerëzve t'vdekshëm,
e mos u frikësoni pi fyerjeve t'tyne.
8 Se tenja ka me i hangër si nji rrobë, e
tenja e rrobave ka me i përpi si leshin.
Po drejtësia jem ka me mbetë përgjithmonë, e shpëtimi që
vjen pi meje ka me zgjatë brez mas brezi.»
9 Zgjohu!
Zgjohu!
Vishu me forcë, o krahu i Jehovait!
Zgjohu si n'kohët e lashta, si n'brezat e kalum.
A s'je ti aj që e ke bo copë-copë Rahabin, e ke shpu përmes përbindëshin e detit?
10 A s'je ti aj që e ke tha detin, ujërat e thella e t'mëdha?
A s'je ti aj që e ke bo fundin e detit nji rrugë, që ata që jonë shpengu me mujtë me kalu nëpër të?
11 Ata që Jehovai i ka shpëtu kanë me
u kthy. Me britma gëzimi kanë me ardhë
n'Sion, e gëzimi që s'ka fund ka me
i përcjellë gjithmonë. Ka me pas brohoritje e
gëzim, e pikëllimi e psherëtimat kanë me ikë.
12 «Unë vetë jom aj që ju ngushëllon. Pse me u tutë
ju pi nji njeriu t'vdekshëm, që gjithsesi ka me dekë, pi nji
biri t'njeriut, që ka me u vyshkë si bari i gjelbër?
13 Pse po e harron Jehovain, që t'ka kriju, që
e ka shtri qiellin edhe i ka vu themelet
e tokës? Tanë ditën ke nejtë me frikë pi zemërimit
t'atij që t'shtyp, sikur aj me mujtë me t'shkatërru.
Po ku asht tash zemërimi i atij që t'shtyp?
14 Aj që po rrin i kërrusun n'zinxhirë ka me
u liru së shpejti. S'ka me dekë e me
shku n'vorr, e as buka s'ka me i mungu.
15 Po unë jom Jehovai, Zoti yt, aj që e
trazon detin e i bon valët e tij
me gjëmu. Jehova, Zoti i ushtrive, asht emni jem.
16 Unë kom me i vu fjalët e mia n'gojën tane,
e kom me t'mbulu me hijen e dorës teme, për me
e mbjellë qiellin e me i vu themelet e tokës,
edhe për me i thanë Sionit: 'Ti je populli jem.'
17 Zgjohu!
Zgjohu!
Çohu, o Jerusalem, ti që e ke pi pi dorës së Jehovait kupën e zemërimit t'tij.
Ti e ke pi kupën deri n'fund, e ke zbrazë krejt kupën që t'bon me u lëkundë.
18 Asnjani pi krejt djemve që i ka lindë s'asht aty për me e udhëheqë,
e asnjani pi krejt djemve që i ka rritë s'e ka marrë për dore.
19 Këto dy gjana t'kanë ndodhë ty.
Kujt ka me i ardhë gjynah për ty?
Shkatërrim e rrënim, uri e shpatë!
Kush ka me t'ngushëllu?
20 Djemve tu ju ka ra t'fikët. Ata jonë
shtri n'çdo qoshe t'rrugëve, si dele t'egra
që kanë ra n'rrjetë. Jonë mbushë me zemërimin
e Jehovait, me qortimet e Zotit tand.»
21 Për qata, t'lutna, dëgjoje këtë, ti që je e
shtypun e e dehun, po jo pi venës.
22 Kështu po thotë Zotnia yt Jehova, Zoti yt, që e mbron popullin e vet:
«Kqyre!
Unë kom me ta marrë pi dora kupën që t'bon me u lëkundë, kupën, kupën teme t'zemërimit.
Ti s'ki me pi ma kurrë pi saj.
23 Unë kom me ua dhanë atë n'dorë atyne që t'kanë mundu,
që t'kanë thanë: 'Shtrihu për tokë, që na me mujtë me
kalu mbi ty!' E ti e ke bo shpinën tane
si toka, si nji rrugë ku ata kanë mujtë me ecë.»