Isaia 10
1 Mjerë ata që nxjerrin rregulla që bojnë dëm, ata
që vazhdimisht shkrujnë urdhna që i shtypin njerëzit,
2 për mos me ua dhanë të varfërve të drejtat
që u takojnë edhe për me ia marrë të drejtën
popullit të thjeshtë, që kështu me i shfrytëzu gratë
e veja edhe me i plaçkitë fëmijët pa babë!
3 Qka keni me bo ditën kur keni me dhanë
llogari, kur shkatërrimi ka me ardh pi larg?
Te kush keni me ikë për me kërku ndihmë
edhe ku keni me e lanë pasuninë tuje?
4 S'ju mbetet tjetër veç me u strukë mes robërve
edhe me ra mes të vramëve. Për krejt
këto, zemërimi i tij s'ka pushu, po dora e
tij hala asht e shtrime për me goditë.
5 “Ah! Asiriani, shkopi që e përdori kur
jom i zemërum, thupra në dorën
e tij që e tregon zemërimin tem!
6 Unë kam me e çu kundër nji populli që asht
largu pi meje, kundër popullit që ma ka zgju zemërimin. Kam
me i dhanë urdhën me marrë shumë plaçkë e me
grabitë edhe me i shkelë ata si baltën në rrugë.
7 Po aj s'ka me pasë qef me vepru veç
kështu edhe në zemër s'e ka këtë plan.
Se në zemër e ka me shkatërru, me i
zhdukë jo veç pak popuj, po shumë popuj.
8 Po, aj thotë:
‘A s'jonë krejt prijësit e mi mbretër?
9 A s'asht Kalno si Karkemishi?
A s'asht Hamathi si Arpadi?
A s'asht Samaria si Damasku?
10 Unë i kam shti në dorë mbretnitë e zotave që s'vlejnë
kurgjo, që kanë pasë ma shumë idhuj se Jerusalemi edhe Samaria!
11 A s'kam me ia bo Jerusalemit edhe idhujve të tij tamam qka
ia kam bo Samarisë edhe zotave të saj që s'vlejnë kurgjo?’
12 Kur Jehovai ta kryn krejt punën e vet në malin Sion edhe në Jerusalem, aj ka me e ndëshku mbretin e Asirisë për zemrën e tij të pacipë edhe për shikimin e tij krenar e mendjemadh,
13 se ky mbret thotë: ‘Këtë kam me e
bo me forcën e dorës teme edhe
me mençurinë teme, se unë jom i mençëm.
Kam me ua hjekë kufijtë popujve edhe
kam me ua plaçkitë pasuninë, edhe si nji
i fuqishëm kam me i nënshtru banorët.
14 Si dikush që e fut dorën në nji çerdhe,
edhe dora jem ka me ua marrë pasuninë popujve. Si
dikush që i mbledh vojtë e lanuna, unë kam
me e mbledhë krejt tokën! Askush s'ka me i rrahë
krahët, as me e çelë sqepin, as me cicëru.’”
15 A mundet sëpata me u mburrë para atij që pret me të?
A mundet sharra me u mburrë para atij që sharron me të?
A mundet shkopi me e lëvizë atë që e çon nalt?
Apo a mundet thupra me e çu nalt atë që s'asht pi druni?
16 Prandaj Zoti i vërtetë, Jehovai, Zoti i ushtrive, ka me i
bo burrat e tij të majmë krejt thatanikë, edhe nën
lavdinë e tij ka me e ndezë nji zjarr të madh.
17 Aj që asht drita e Izraelit ka me u bo zjarr edhe i Shenjti i
Izraelit ka me u bo flakë. Ajo ka me u ndezë fort edhe për
nji ditë ka me ia përpi Asirianit krejt barin e keq edhe kaçubat me therra.
18 Aj ka me ia shkatërru krejt bukurinë e pyllit edhe të pemishtes së tij.
Ka me u bo si nji i smutë që veç po ligështohet.
19 Në pyllin e tij kanë me mbetë aq pak drunj,
sa edhe nji djalë ka me mujtë me i numëru.
20 Atë ditë, ata që kanë me mbetë pi Izraelit
edhe ata që kanë me shpëtu pi shpia
e Jakobit s'kanë me u mbështetë ma te aj
që i ka goditë. Përkundrazi, kanë me u
mbështetë te Jehovai, i Shenjti i Izraelit, me besnikëri.
21 Veç nji pjesë e popullit ka me u kthy, pjesa
që ka mbetë pi Jakobi, te Zoti i Fuqishëm.
22 Se edhe nëse populli yt, o Izrael, asht
i shumtë sa kokrrat e ranës në det,
prapë veç nji pjesë e tij ka me
u kthy. Asht marrë vendimi për me i
shfarosë edhe drejtësia ka me i mbulu krejt.
23 Po, shfarosja që e ka vendosë Zoti Sovran, Jehovai, Zoti
i ushtrive, ka me u kry në krejt vendin.
24 Prandaj Zoti Sovran, Jehovai, Zoti i ushtrive, thotë: “O populli jem që banon në Sion, mos u tut pi Asirianit, që të ka goditë me shkop edhe që e ka çu thuprën kundër teje, qysh ka bo Egjipti.
25 Se edhe shumë pak kohë ka mbetë edhe zemërimi ka me marrë fund. Zemërimi jem ka me u kthy kundër tyne për me i shkatërru.
26 Jehovai, Zoti i ushtrive, ka me e lëvizë kamxhikun mbi të, qysh ka bo atëherë kur e ka mundë Midianin te shkambi Oreb. Edhe thupra e tij ka me u shtri mbi det, edhe aj ka me e shtri atë, qysh ka bo me Egjiptin.
27 Atë ditë barra e tij ka me t'u hjekë
pi krahu edhe zgjedha e tij pi qafe, edhe
zgjedha ka me u thy për shkak të vajit.”
28 Aj ka ardh në Ajath.
Ka kalu nëpër Migron.
Në Mikmash i ka lanë përkohësisht sendet e veta.
29 E ka kalu vendkalimin.
Në Geba e kalon natën.
Rama po dridhet, kurse njerëzit e Gibeas, vendit të Saulit, kanë ikë.
30 Thirr e bërtit, oj bijë e Galimit!
Ki kujdes, oj Lajesha!
E mjera Anatoth!
31 Madmena ka ikë.
Banorët e Gebimit kanë kërku strehë.
32 Hala sot aj ka me u nalë
në Nob. Me grusht po i kërcënohet malit
të bijës së Sionit, kodrës së Jerusalemit.
33 Shikoni! Zoti i vërtetë, Jehovai, Zoti i ushtrive, po
i pret degët me nji krismë të tmerrshme. Drunjt
ma të naltë kanë me u pre, edhe
ata që jonë nalt kanë me u ulë poshtë.
34 Me nji vegël hekuri aj ka me i pre shkurret e denduna të
pyllit edhe Libani ka me ra pi dora e nji të fuqishmi.