Jobi 37
1 Prej kësaj zemra po m’rreh fort,
po m’rreh si e tërbueme.
2 Ngone mirë gjëmimin e zanit të Zotit,
bubullimën që del pi gojës së tij.
3 Aj e lshon atë nën krejt qiellin, edhe vetëtimat
e veta i çon deri në fund të tokës.
4 Masanej nihet nji krismë e madhe. Aj
bubullon me nji za madhështor, edhe
s’i ndal vetëtimat kur i nihet zani.
5 Asht për mrekulli qysh Zoti bubullon me zanin e vet.
Punët e mëdhaja që i bon aj, na s’mujmë me i kuptu.
6 Borës i thotë: ‘Bjer në tokë’, edhe
shiut të fortë: ‘Bjer me krejt fuqinë.’
7 Zoti e nal krejt punën që e bojnë njerzt, që
krejt njerzt e vdekshëm me e kuptu qka bon aj.
8 Kafshët e egra hyjnë nëpër shpella të
veta edhe rrinë në strofullat e tyne.
9 Stuhia fryn pi odës së vet, edhe
i ftohti vjen pi erërave të veriut.
10 Pi frymës së Zotit bohet akulli,
edhe sipërfaqja e ujit ngrin.
11 Po, aj i mbush retë me lagështi.
Vetëtimat e veta i shpërndan nëpër to.
12 Retë rrotullohen e shkojnë kah i drejton aj.
Krejt qka ju urdhëron, ato e bojnë përmi tokën ku jetojnë njerzt.
13 Qoftë për me ndëshku, qoftë për të mirën e tokës, a
për dashninë e tij besnike, aj bon që kjo me ndodhë.
14 Ngoje këtë, Job!
Nalu edhe kqyri mirë punët e mrekullueshme të Zotit.
15 A e din qysh Zoti i mban retë nën kontroll edhe
qysh i bon vetëtimat me shkrepë pi resë së vet?
16 A e din qysh retë rrinë pezull në hava?
Kto janë punët e mrekullueshme të atij që e ka dijen e përsosun.
17 Pse po t’nxehen teshat, kur fryn era
e jugut e në tokë bohet qetësi?
18 A munesh ti bashkë me Zotin me e shtri qiellin?
A munesh me e bo aq të fortë sa nji pasqyrë prej metali?
19 Na kallxo qka me i thanë atij.
Na s’mujmë me i kthy përgjigje, se jemi në terr.
20 A duhet me i thanë atij që unë po du me folë?
A ka folë dikush naj sen që duhet me ia përcjellë atij?
21 Njerzt s’mujnë as me e pa dritën,
edhe pse ajo po shndrit në qiell, deri
sa vjen era e i shpërndan retë.
22 Pi veriut vjen nji shkëlqim si ar.
Madhështia e Zotit ta shtin frikën edhe respektin.
23 Na s’mujmë me e kuptu të Gjithfuqishmin. Aj ka
fuqi tepër të madhe, edhe kurr nuk e shkel të
drejtën e vet, as drejtësinë e tij të pakufishme.
24 Për qata, njerzt duhet me pasë frikë edhe respekt për të.
Se aj s’ia mban anën kërkujt që e mban veten të mençëm.