Historia e Apostujve 1
1 Në shkrimin tem të parë, i dashtun Teofil, i kam shkru krejt qka ka bo edhe ka msu Jezusi, pi fillimit 2 deri në ditën kur u mor në qiell. Para kësaj, aj ju kishte dhanë udhëzime përmes frymës së shenjtë apostujve që i kishte zgjedhë. 3 Masi vujti, aj ju tregoi me shumë prova bindëse që ishte gjallë. Ata e panë vazhdimisht për 40 ditë, edhe aj foli për mbretninë e Zotit. 4 Nji herë, kur ishte bashkë me ta, i urdhnoi: „Mos u largoni pi Jerusalemit, po vazhdoni me pritë atë që Ati e ka premtu, për të cilën keni ni pi meje. 5 Sepse Gjoni pagëzoi me ujë, po ju keni me u pagëzu me frymë të shenjtë mbas pak ditësh.“
6 Kur u mblodhën bashkë, e pytën: „Zotni, a po e rikthen tash mbretninë për Izraelin?“ 7 Aj ju përgjigj: „Nuk keni nevojë me i ditë kohët a periudhat që veç Ati ka të drejtë me i caktu. 8 Po keni me marrë fuqi kur fryma e shenjtë të vjen mbi ju, edhe keni me qenë dëshmitarët e mi në Jerusalem, në krejt Judenë e Samarinë, edhe deri në skajin ma të largët të tokës.“ 9 Pasi i tha këto, u ngrit përpjetë para syve të tyne, edhe nji re e mori, kështu që nuk mujshin ma me e pa. 10 Derisa ata hala po kqyrshin me ngulm kah qielli, kur aj po ngjitej, papritmas dy burra me rroba të bardha u nalën pranë tyne 11 edhe thanë: „Burra të Galilesë, pse po rrini e po kqyrni kah qielli? Ky Jezus, që u mor pi ju në qiell, ka me ardhë në të njejtën mënyrë qysh e patë tu shku në qiell.“
12 Pastaj ata u kthyn në Jerusalem pi mali që quhet Mali i Ullinjve. Ky mal asht larg Jerusalemit veç sa nji udhë sabati. 13 Kur mbrrinën atje, hypën në dhomën e katit të naltë ku rrishin zakonisht. Aty ishin Pjetri, Gjoni, Jakupi e Andrea, Filipi e Thomai, Bartolomeu e Mateu, Jakupi djali i Alfeut, Simoni i zellshëm, edhe Juda djali i Jakupit. 14 Krejt këta vazhdonin të bashkum në lutje, bashkë me disa gra, me Marinë, nanën e Jezusit, edhe me vllaznit e tij.
15 Në ato ditë, Pjetri u çu në kambë në mes të vllaznive, nji grup me gjithsej rreth 120 veta, edhe tha: 16 „Burra, vllazën, duhej me u përmbushë Shkrimi, ku fryma e shenjtë foli profetikisht përmes Davidit për Judën, që ju priu atyne që e kapën Jezusin. 17 Sepse aj u numru me neve edhe pati pjesë në qit shërbim. 18 Ky njeri bleu nji arë me pagën e padrejtësisë. Masi ra me kry teposhtë, trupi ju ça edhe krejt zorrët i dolën jashtë. 19 Kjo u bo e njohun mes krejt banorëve të Jerusalemit, prandaj ajo arë në gjuhën e tyne u qujt Akeldama, domethanë Ara e gjakut. 20 Sepse në librin e Psalmeve shkruhet: ‘Veni ku banon aj le të mbetet shkretë, edhe mos banoftë kërkush në të’, edhe: ‘Detyrën e tij të mbikëqyrjes le ta marrë dikush tjetër.’ 21 Prandaj duhet që njoni pi burrave që kanë qenë me neve gjatë krejt kohës kur Zotnia Jezus vepronte mes nesh, 22 tu fillu pi pagëzimi i tij prej Gjonit deri në ditën kur u mor pi neve në qiell, të bëhet bashkë me neve dëshmitar i ringjalljes së tij.“
23 Atëherë propozuan dy veta: Jozefin, që quhej edhe Barsaba e kishte nofkën Just, edhe Matian. 24 Pastaj u lutën e thanë: „O Jehovaj, ti i njeh zemrat e krejtve. Na trego cilin pi këtyne dy burrave e ke zgjedhë, 25 që ta marrë vendin në këtë shërbim edhe apostullim, venin që Juda e la për me shku në venin e vet.“ 26 Atëherë hodhën short për ta, edhe shorti i ra Matias. Kështu aj ju shtu njëmbëdhjetë apostujve.