Letra i parë te Timoteut 2
1 Para së gjithash, po ju lutem fort që për njerz të çdo lloji të bahen përgjërime, lutje, ndërmjetësime edhe falënderime, 2 edhe për mbretën e për krejt ata që kanë pozitë të naltë, që të mundemi me vazhdu me bo jetë të qetë e të paqtë, me përkushtim të plotë ndaj Zotit edhe me seriozitet. 3 Kjo asht e mirë edhe i pëlqen Zotit, Shpëtimtarit tonë. 4 Vullneti i tij asht që njerz të çdo lloji me u shpëtu edhe me ardhë te njohuria e saktë e së vërtetës. 5 Sepse ka veç nji Zot edhe veç nji Ndërmjetës mes Zotit edhe njerzve, nji njeri, Krishti Jezus, 6 që e dha jetën e vet si shpërblesë përkatëse për krejt — kjo ka me u dëshmu në kohën e caktume. 7 Për me dëshmu këtë, unë u caktova predikues edhe apostull — po e thom të vërtetën, nuk po rrej — mësues i kombeve tjera për besim edhe të vërtetë.
8 Prandaj du që burrat kudo të vazhdojnë me u lutë, tu i ngritë duert me besnikëri, pa zemërim edhe pa debate. 9 Po ashtu, gratë duhet me u veshë qysh ka hije, edhe me u stolisë me modesti e me gjykim të shëndoshë, jo me flokë të thuruna me mjeshtri, me ari, margaritarë a rroba shumë të shtrenjta, 10 po qysh ju ka hije grave që thojnë se e adhurojnë Zotin, domethanë përmes veprave të mira.
11 Gruaja le të mësojë në qetësi edhe me nënshtrim të plotë. 12 Nuk ja lejoj grues me mësu a me ushtru autoritet mbi burrin. Ajo duhet me nejtë e qetë. 13 Sepse Adami u formu i pari, e pastaj Eva. 14 Edhe Adami nuk u mashtru, po gruaja u mashtru krejtësisht edhe e shkeli urdhnin e Zotit. 15 Megjithatë, përmes lindjes së fmive, ajo ka me mbetë e sigurt, nëse vazhdon në besim, dashni edhe shenjtëri me gjykim të shëndoshë.