Letra e dytë e Mbreterve 9
1 Pastaj profeti Elisa e ka thirrë njonin pi djemve të profetëve edhe i ka thanë: „Shtrëngoje teshën te beli, merre qit shishe me vaj edhe shko shpejt n'Ramoth-Gilead.
2 Kur t'mbërrish atje, lype Jehun, djalin e Josafatit, djalit të Nimshit. Hyn mrena, nxirre pi mesit të komandantëve tjerë të ushtrisë edhe çoje n'dhomën ma të mbrendshme.
3 Derdhe vajin pi shishes mbi kry të tij edhe thuji: ‚Qeshtu thotë Jehova: „Po të vajosi për mbret të Izraelit.“‘ Masanej çele derën edhe ik menjiherë.“
4 Kështu shërbëtori i profetit u nis edhe ka shku n'Ramoth-Gilead.
5 Kur ka mbërri atje, komandantët e ushtrisë po rrishin bashkë. Aj ka thanë: „O komandant, e kom nji lajm për ty.“ Jehu e ka pytë: „Për cilin pi neve?“ Aj iu ka përgjigj: „Për ty, o komandant.“
6 Atëherë Jehu u çu edhe ka hy n'shpi. Shërbëtori ia ka derdhë vajin mbi kry edhe i ka thanë: „Qeshtu thotë Jehova, Zoti i Izraelit: ‚Po të vajosi për mbret mbi popullin e Jehovait, mbi Izraelin.
7 Ti ke me e zhdukë shpinë e zotnisë tand, Ahabit. Unë kam me iu hakmarrë Isebelës për gjakun e shërbëtorëve të mi, profetëve, edhe për gjakun e krejt shërbëtorëve të Jehovait që ajo i ka bo me i vra.
8 Krejt shpija e Ahabit ka me u zhdukë. Unë kam me i zhdukë krejt pasardhësit meshkuj të Ahabit, edhe ata që s'mujnë me u mbrojtë, edhe ata që jonë të dobët n'Izrael.
9 Shpisë së Ahabit kam me ia bo njajt si shpisë së Jeroboamit, djalit të Nebatit, edhe si shpisë së Bashës, djalit të Ahijas.
10 E Isebelën kanë me e hangër qentë n'arën e Jezreelit, edhe kërkush s'ka me e varrosë.‘“ Mas kësaj, shërbëtori e ka çelë derën edhe ka ikë.
11 Kur Jehu u kthy te komandantët tjerë të ushtrisë së mbretit, ata e kanë pytë: „A asht krejt n'regull? Qka deshti ky i çmenduni pi teje?“ Jehu u ka thanë: „Ju e njihni qet lloj njeriu edhe e dini qysh fol aj.“
12 Po ata i kanë thanë: „Jo, s'asht e vërtetë! Kallxona, t'lutna, qka ka ndodhë!“ Atëherë Jehu ua ka kallxu qka i kish thanë aj njeri, edhe që i kish thanë: „Qeshtu thotë Jehova: ‚Po të vajosi për mbret të Izraelit.‘“
13 Menjëherë secili pi tyne e ka marrë teshën e vet edhe e ka shtru para Jehut mbi shkallët që s'kishin kurgjo përmi. Pastaj i kanë fry borisë edhe kanë bërtitë: „Jehu u bo mbret!“
14 Kështu Jehu, djali i Josafatit, djalit të Nimshit, ka bo komplot kundër Joramit.
Jorami bashkë me izraelitët kishin nejtë roje n'Ramoth-Gilead për shkak të Hazaelit, mbretit të Sirisë.
15 Ma vonë mbreti Joram u kthy n'Jezreel me u shnoshë pi plagëve që ia kishin bo sirianët, kur ka luftu kundër Hazaelit, mbretit të Sirisë.
Atëherë Jehu ka thanë: „Nëse jeni n'anën teme, mos e leni kërkon me dalë pi qytetit e me shku n'Jezreel me kallxu qka ka ndodhë.“
16 Pastaj Jehu ka hyp n'karrocën e vet të luftës edhe u nis për n'Jezreel, ku Jorami po rrike i plagosun. Edhe mbreti Ahazia i Judës u konë aty, se kish shku me e vizitu Joramin.
17 Kur roja mbi kullën e Jezreelit i ka pa njerëzit e Jehut tu ardhë, ka bërtitë menjiherë: „Po e shoh nji grup të madh ushtarësh!“ Jorami ka urdhnu: „Çone nji kalorës me ju dalë përpara! Le t'i pyesë a po vijnë me paqe.“
18 Kalorësi ka shku te ata edhe u ka thanë: „Mbreti po vet a po vini me paqe.“ Jehu iu ka
përgjigj: „Qka din ti për paqen? Kalëro mas meje!“ Roja ka lajmëru: „Lajmëtari ka mbërri te ata, po s'po kthehet.“
19 Atëherë e kanë çu edhe nji kalorës tjetër. Kur ka mbërri, aj ka thanë: „Mbreti po vet a po vini me paqe.“ Jehu iu ka përgjigj: „Qka din ti për paqen? Kalëro mas meje!“
20 Roja ka lajmëru apet: „Edhe ky ka mbërri te ata, po s'po kthehet. E aj që po ju prin, po e nget karrocën si i çmendun, bash si Jehu, nipi i Nimshit.“
21 Atëherë Jorami ka urdhnu: „Mbrini kuajt n'karrocë!“ Edhe ia kanë bo gati karrocën e luftës. Mbreti Joram i Izraelit edhe mbreti Ahazia i Judës kanë dalë secili me karrocën e vet të luftës për me e taku Jehun. Ata janë taku me të n'arën e Nabotit pi Jezreelit.
22 Kur Jorami e ka pa Jehun, e ka pytë: „A po vjen me paqe, Jehu?“ Aj iu ka përgjigj: „Qysh munet me pasë paqe, derisa nana jote Isebela po vazhdon me prostitucionin edhe me krejt ato magji të shumta?“
23 Menjëherë Jorami e ka kthy karrocën edhe ka tentu me ikë. Aj i ka bërtitë Ahazisë: „Na kanë ngrehë nji kurth, Ahazia!“
24 Jehu e ka marrë harkun e vet edhe e ka gjujtë Joramin me shigjetë mes shpatullave. Shigjeta ia ka shpu zemrën, edhe Jorami ka ra përmbrenda karrocës së vet.
25 Atëherë Jehu i ka thanë Bidkarit, ndihmësit të vet: „Merre edhe gjuje n'arën e Nabotit pi Jezreelit. A po t'kujtohet kur unë e ti po shkojshim bashkë me karroca mas babës së tij, Ahabit, edhe Jehova e ka dhanë qit paralajmërim:
26 ‚„Përnime, dje e kom pa gjakun e Nabotit edhe të djemve të tij“, thotë Jehova. „Unë kam me t'ndëshku bash n'qit arë“, thotë Jehova.‘ Prandaj merre tash edhe gjuje n'atë arë, bash qysh e ka thanë Jehova.“
27 Kur mbreti Ahazia i Judës e ka kuptu qka po ndodhke, ka ikë rrugës kah shpija e kopshtit. (Ma vonë Jehu e ka ndjekë edhe ka urdhnu: „Vrajeni edhe këtë!“ Atëherë e kanë plagosë Ahazinë n'karrocën e vet, derisa po mundojke me hyp kah Guri, afër Jibleamit. Po Ahazia ka vazhdu me ikë deri n'Megido edhe ka dekë atje.
28 Shërbëtorët e tij e kanë marrë me karrocë edhe e kanë çu n'Jerusalem. Atje e kanë varrosë n'varrin e vet, afër t'parëve të tij, n'qytetin e Davidit.
29 Ahazia u bo mbret i Judës n'vitin e njëmbëdhjetë të Joramit, djalit të Ahabit.)
30 Pastaj Jehu ka ardhë n'Jezreel, edhe Isebela e ka ni qet lajm. Atëherë ajo i ka ly sytë me ngjyrë të zezë, i ka rregullu flokët edhe ka kqyrë pi dritares.
31 Kur Jehu ka hy pi porta, ajo i ka bërtitë: „A i ka shku mirë Zimrit, që e ka vra zotninë e vet?“
32 Jehu ka kqyrë nalt kah dritarja edhe ka bërtitë: „Kush asht n'anën teme? Kush?“ Menjëherë dy a tre zyrtarë të oborrit kanë kqyrë poshtë kah aj.
33 Jehu ka urdhnu: „Gjujeni poshtë!“ Atëherë ata e kanë gjujtë Isebelën poshtë. Gjaku i saj ka stërpikë murin edhe kuajt, e Jehu i ka lonë kuajt me e shkelë.
34 Mas kësaj, Jehu ka hy mrena edhe ka hangër e ka pi. Pastaj ka thanë: „Kujdesuni, t'lutna, për qet grue të mallkume edhe varroseni. Se, mas krejtve, ajo asht çikë mbreti.“
35 Po kur kanë shku me e varrosë, s'kanë gjetë kurgjo tjetër pi saj, veç kafkën, duart edhe kambët.
36 Kur jonë kthy edhe ia kanë kallxu Jehut, aj ka thanë: „Kështu u plotësun fjalët e Jehovait, që i ka thanë nëpërmjet shërbëtorit të vet, Elisë pi Tishbës: ‚Qentë kanë me e hangër mishin e Isebelës n'arën e Jezreelit.
37 Edhe trupi i vdekun i Isebelës ka me u bo pleh n'arën e Jezreelit, sa që kërkush s'ka me mujt me thanë: „Kjo asht Isebela.“‘“