Isaia 7
1 Në kohën e Ahazit, djalit të Jotamit, djalit të Uzias, mbretit të Judës, mbreti Rezin i Sirisë, bashkë me mbretin Pekah të Izraelit, djalin e Remalias, ka shku me luftu kundër Jerusalemit, po s'ka mujtë me e pushtu.
2 Shpisë së Davidit i kanë lajmëru:
“Siria asht bashku me Efraimin.” Atëherë Ahazit edhe popullit të tij u kanë dridhë zemrat, si drunjt e malit kur i tund era.
3 Atëherë Jehovai i ka thanë Isaisë: “Shko, të lutem, te Ahazi, ti bashkë me djalin tand Shear-Jashub, te fundi i kanalit të ujit të pellgut të epërm, në rrugën e madhe që çon te ara e larësit të teshave.
4 Thuj atij: ‘Ki kujdes me nejtë i qetë. Mos u tut edhe mos e hup guximin për shkak të këtyne dy copave të drunit që veç tymojnë, për shkak të zemërimit të madh të Rezinit, të Sirisë edhe të djalit të Remalias,
5 se Siria, bashkë me Efraimin edhe djalin e Remalias, ka kurdisë nji plan për me të bo keq. Ata po thonë:
6 “Hajdeni të hypim kundër Judës, ta copëtojmë edhe ta pushtojmë për veti. Masanej ta vendosim djalin e Tabeelit mbret aty.”
7 Kështu thotë Zoti Sovran
Jehova: “Kjo s'ka me pasë
sukses, s'ka me ndodhë.
8 Se në krye të Sirisë asht Damasku edhe
në krye të Damaskut asht Rezini. Brenda
veç 65 vjetëve, Efraimi ka me u shkatërru
krejt edhe s'ka me mbetë ma popull.
9 Në krye të Efraimit asht Samaria edhe
në krye të Samarisë asht djali i
Remalias. Nëse s'e keni besimin e fortë,
as ju s'keni me qëndru të fortë.”’”
10 Jehovai ka vazhdu me i thanë Ahazit:
11 “Lypja nji shenjë Jehovait, Zotit tand. Ajo mundet me konë aq thellë sa vorri ose aq nalt sa qielli.”
12 Po Ahazi ka thanë: “Unë s'kam me lypë shenjë edhe s'kam me e vu Jehovain në provë.”
13 Atëherë Isaia ka thanë: “Dëgjo, të lutem, o shpia e Davidit. A s'ju mjafton që po ua sosni durimin njerëzve? A duhet edhe Zotit me ia sosë durimin?
14 Prandaj vetë Jehovai ka me jua dhanë nji shenjë: Gruja e re ka me mbetë shtatzanë edhe ka me lindë nji djalë, edhe ka me ia lanë emnin Emanuel.
15 Aj ka me hangër gjalpë edhe mjaltë kur të rritet aq sa me ditë me e refuzu të keqen edhe me e zgjedhë të mirën.
16 Se para se djali me ditë me e refuzu të keqen edhe me e zgjedhë të mirën, vendi i atyne dy mbretërve, pi të cilëve ti po tutesh, ka me mbetë krejt i shkretë.
17 Jehovai ka me ta sjellë ty, popullit tand edhe shpisë së babës tand nji kohë aq të keqe, sa s'u konë kurrë qysh pi ditës kur Efraimi u nda pi Judës. Aj ka me e sjellë mbretin e Asirisë.
18 Atë ditë Jehovai ka me iu fishkëllu mizave pi degëve të largëta të Nilit në Egjipt, edhe bletëve pi vendi i Asirisë,
19 edhe krejt kanë me ardh e kanë me u vendosë nëpër grykat e luginave, nëpër të çarat e shkambinjve, mbi krejt kaçubat me therra edhe te krejt vendet ku ka ujë.
20 Atë ditë Jehovai ka me e pagu nji brisk rroje pi ana e Eufratit, mbretin e Asirisë, për me e rru kryt edhe kambët, e bashkë me to edhe mjekrën.
21 Atë ditë dikush ka me e mbajtë gjallë nji lopë të re pi tufa e lopëve edhe dy dele.
22 Edhe për shkak se ka me pasë shumë tamël, aj ka me hangër gjalpë, se krejt ata që kanë me mbetë në vend kanë me hangër gjalpë edhe mjaltë.
23 Atë ditë, aty ku dikur u konë 1000 hardhi rrushi që vlejshin 1000 copa argjendi, kanë me u rritë veç therra edhe bar i keq.
24 Njerëzit kanë me shku aty me hark edhe shigjeta, se krejt vendi ka me u mbushë veç me therra edhe bar të keq.
25 Edhe krejt maleve që dikur punoheshin me shatë, s'ke me guxu me iu afru pi frikës së therrave edhe barit të keq. Aty kanë me kullotë demat edhe delet kanë me e shkelë tokën.”