Jeremia 48
1 Qekjo asht qka thotë Jehovai, Zoti i ushtrive, Zoti i Izraelit, për Moabin:
«Mjerë Nebo, se u shkatërru!
Kirjataimit i ka ardhë marre, se e kanë pushtu.
Strehës së sigurt i ka ardhë marre, se e kanë bo copë-copë.
2 Moabin s'ka me e lavdëru ma
kërkush. N'Heshbon kanë bo plane me
e shkatërru: ‘Hajde, ta zhdukim
si popull.’ Edhe ti, Madmen, rri
pa za, se shpata po t'ndjek.
3 Pi Horonaimi po nihet britmë për
shkatërrimin edhe rrënimin e madh.
4 Moabi u rrëzu.
T'vegjlit e tij po bërtasin.
5 Tu hyp përpjetë Luhitit, njerëzit po kajnë pa nalë.
E n'rrugën tu zhdryp pi Horonaimi, po nihen britma t'dëshpërume për fatkeqësinë.
6 Ikni, shpëtojeni jetën!
Keni me u bo si nji dëllinjë n'shkretinë.
7 Se ti u ke besu punëve tua edhe
thesareve tua, edhe ti ki me u pushtu.
Edhe Kamosin kanë me e marrë rob,
bashkë me priftërinjtë e tij edhe burrat kryesorë.
8 Shkatërruesi ka me ardhë kundër secilit qytet
edhe asnji qytet s'ka me shpëtu. Lugina ka
me u shkatërru, edhe fusha ka me
u rrënu, qysh e ka thanë Jehovai.
9 Vnojani Moabit nji shenjë për me ia
kallxu rrugën, se kur t'rrënohet, ka me
ikë, edhe qytetet e tij kanë me
u bo nji pamje tmerri, pa banorë.
10 I mallkum koftë kush e kryn punën e Jehovait pa kujdes!
I mallkum koftë kush e nalë shpatën e vet mos me derdhë gjak!
11 Moabitët kanë jetu t'qetë qysh pi rinisë, si
vena që rrin mbi fundërrinën e vet.
S'i kanë derdhë pi nji enë n'nji tjetër,
e as s'i kanë marrë kurrë robër.
Për qata shija e tyne ka mbetë e
njajtë, edhe era e tyne s'ka ndërru.
12 ‘Për qata po vijnë ditët’, thotë Jehovai, ‘kur unë kom me ju çu do burra që kanë me i përmbysë. Ata kanë me i përmbysë, kanë me jau zbrazë enët edhe kanë me jau thy shtambat e mëdha.
13 Edhe moabitëve ka me ju ardhë marre pi Kamosi, qysh i ka ardhë marre shpisë së Izraelit pi Betheli, ku e kanë pasë besimin.
14 Qysh po guxoni me thanë: “Na jemi luftëtarë t'fortë, gati për luftë”?’
15 ‘Moabi u shkatërru, qytetet e tij i
kanë pushtu, edhe djemtë e tij ma
t'mirë i kanë mbytë’, thotë Mbreti, që
e ka emnin Jehova, Zoti i ushtrive.
16 Fatkeqësia po ju afrohet moabitëve edhe
shkatërrimi i tyne po vjen shpejt.
17 Krejt ata që jonë përreth kanë me pasë dhimt për ta, krejt ata që e dinë emnin e tyne.
Thujuni:
‘Ah, qysh u thy shkopi i fuqishëm, shkopi i bukur!’
18 Zhdryp pi lavdisë tonde, edhe ulu e
etshme, o bijë që jeton n'Dibon, se shkatërruesi
i Moabit po vjen kundër teje edhe
ka me t'i rrënu vendet e fortifikueme.
19 Dil n'rrugë edhe kqyr kush po vjen, o ti që jeton n'Aroer. Vete
burrin që po ikë edhe grun që ka shpëtu: ‘Qka ka ndodhë?’
20 Moabit i ka ardhë marre, se e ka kapë tmerri.
Vajtoni edhe bërtitni.
Lajmëroni n'Arnon që Moabi u shkatërru.
21 Gjykimi ka ardhë mbi fushën, mbi Holonin, Jahazin edhe Mefaatin,
22 Dibonin, Nebon edhe Beth-Diblataimin,
23 Kirjataimin, Beth-Gamulin edhe Beth-Meonin,
24 Keriotin edhe Bozrën, po, mbi krejt qytetet e vendit t'Moabit, afër e larg.
25 ‘Forca e Moabit u copëtu.
Krahu i tij u thy’, thotë Jehovai.
26 ‘Bojeni me u dehë, se aj asht
mburrë kundër Jehovait. Moabi po rrokulliset n'vjellën
e vet edhe u bo për hajgare.
27 A s'ke bo ti hajgare me Izraelin? A
thue Izraeli u konë mes hajnav, që ti e
ke tundë kryt edhe ke folë kundër tij?
28 Leni qytetet edhe jetoni n'shkambinj, o banorë t'Moabit, edhe bohuni
si nji pëllumb që e bon folenë n'muret e greminës.’»
29 «Kemi ni për krenarinë e Moabit, sa shumë mendjemadh asht, për
mburrjen e tij, krenarinë, mendjemadhësinë edhe zemrën e tij t'krekosun.»
30 «‘Unë e njoh idhnimin e tij’, thotë
Jehovai, ‘po fjalët e tij t'zbrazëta s'kanë me
dalë kurgjo. Ata s'kanë me bo kurgjo.
31 Për qata kom me vajtu për Moabin,
për krejt Moabin kom me bërtitë edhe
kom me psherëti për njerëzit e Kir-Heresit.
32 Ma shumë se qysh kajnë për Jazerin, kom
me kajtë për ty, o hardhi e Sibmës.
Degët e tua t'gjata jonë shtri përtej detit. Kanë
mrri deri te deti, deri n'Jazer. Shkatërruesi i
ka sulmu frytat e tua t'verës edhe rrushin
tand që u konë për me u vjelë.
33 Gëzimi edhe hareja jonë hjekë pi kopshti me pemë
edhe pi vendi i Moabit. Unë kom me
e nalë venën mos me rrjedhë ma pi presat
e rrushit. Kërkush s'ka me e shkelë ma
rrushin me britma gëzimi. Britmat kanë me konë ndryshe.’»
34 «‘Pi Heshboni deri n'Eleale po nihet nji
britmë. Deri n'Jahaz po ju nihet zani, pi
Zoari deri n'Horonaim, deri n'Eglat-Shelishija. Edhe ujërat
e Nimrimit kanë me u bo shkretinë.
35 N'Moab kom me e zhdukë atë që
ofron kurbane n'vendet e nalta, edhe atë që
i ofron kurbane zotit t'vet’, thotë Jehovai.
36 ‘Për qata zemra jem ka me vajtu si fyelli për Moabin, edhe
zemra jem ka me vajtu si fyelli për njerëzit e Kir-Heresit.
Se krejt pasunia që aj e ka fitu ka me u shkatërru.
37 Se krejt kryt jonë rru, edhe
krejt mjekrrat jonë shkurtu. N'krejt duert
kanë bo prerje, edhe rreth
belit kanë veshë tesha pi thesi!’»
38 «‘Mbi krejt kulmet e Moabit edhe
n'krejt sheshet e tij s'po nihet
tjetër veç vajtim. Se unë e kom
thy Moabin si nji shtambë që
e kanë hjekë anash’, thotë Jehovai.
39 ‘Sa shumë u tut!
Vajtoni!
Qysh e ka kthy Moabi ftyrën pi marres!
Moabi u bo për hajgare, nji tmerr për krejt ata që jonë përreth.’»
40 «Se qekjo asht qka thotë Jehovai: ‘Si
nji shqiponjë që lshohet poshtë me hov, armiku
ka me i shtri krahët përmi Moab.
41 Qytetet kanë me u pushtu edhe kalatë
kanë me u marrë. Atë ditë zemra
e luftëtarëve t'Moabit ka me u bo
si zemra e nji gruje tu lindë.’»
42 «‘Moabi ka me u zhdukë si
popull, se asht mburrë kundër Jehovait.
43 Tmerri, gropa edhe kurtha jonë para teje,
o banor i Moabit’, thotë Jehovai.
44 ‘Kush ikë pi tmerri, ka me ra n'gropë, e kush
del pi gropës, ka me ra n'kurth.’ ‘Se unë kom
me ia pru Moabit vitin e dënimit t'tij’, thotë Jehovai.
45 ‘N'hijen e Heshbonit, ata që po ikin po
rrinë pa fuqi. Se nji zjarr ka me
dalë pi Heshboni edhe nji flakë pi mesi
i Sihonit. Ajo ka me ia përpi ballin
Moabit edhe kafkën e djemve që bojnë kryengritje.’
46 ‘Mjerë ti, Moab! Populli i Kamosit
u shkatërru. Se djemtë e tu
i kanë marrë robër edhe çikat
e tua i kanë çu n'robni.
47 Po n'fund t'ditëve, unë kom me i mbledhë ata pi Moabi që i kanë marrë robër’, thotë Jehovai.
‘Këtu përfundon gjykimi për Moabin.’»