Jona 4
1 Po Jonës kjo s’i pëlqeu hiq, edhe aj u idhnu shumë.
2 Atëherë aj iu lut Jehovës: „Ah, Jehova, a s’e kom ditë qysh kur jom konë në vendin tem që ka me ndodhë kështu? Për qata kom dashtë me ikë në Tarshish. Se unë e kom ditë që ti je Zot që ki dhimt e të vjen gjynah, nuk idhnohesh shpejt, ki shumë dashni besnike edhe fatkeqësia të mërzit.
3 O Jehova, të lutna, merre jetën teme, se për mu ma mirë asht me dekë se me jetu.“
4 Jehova e veti: „A ki arsye me u idhnu kaq shumë?“
5 Atëherë Jona ka dalë pi qytetit edhe ka shku e asht ulë në anën lindore të tij. Aty e ka bo nji strehë për veti, ka nejt nën hije edhe ka kqyrë me pa qka ka me ndodhë me qytetin.
6 Masanej Jehova Zot ka bo që nji bimë kungulli shishe me u rritë përmi Jonën, për me i bo hije kryt edhe me ia lehtësu hallin. Jona u gëzu shumë për qat bimë kungulli.
7 Po në sabah herët, ditën tjetër, Zoti i vërtetë ka çu nji krimb, që e ka hangër bimën e kungullit edhe ajo u tha.
8 Kur ka lindë dilli, Zoti ka çu edhe nji erë shumë të nxehtë pi lindjes. Dilli ia ka përcëllu kryt Jonës, sa aj gati u alivanos. Aj vazhdimisht ka lypë me dekë edhe ka thanë disa herë: „Ma mirë për mu me dekë se me jetu.“
9 Zoti e ka vetë Jonën: „A ki arsye me u idhnu kaq shumë për qat bimë kungulli?“
Aj iu përgjigj: „Po, kom arsye me u idhnu, bile aq shumë sa po du me dekë.“
10 Po Jehova i tha: „Ty të erdh keq për qat bimë kungulli, për të cilën s’ke punu hiq edhe as s’e ke rritë ti. Ajo u rrit për nji natë edhe u tha për nji natë.
11 E mu a s’duhet me m’ardh keq për Ninivën, qat qytet të madh, ku jetojnë ma shumë se 120 000 njerz që s’dinë as me dallu qka asht mirë e qka asht keq, e përveç tyne ka edhe shumë kafshë?“