Zakaria 4
1 Engjëlli që kishte folë me mu u kthy prapë edhe m’ka zgju, qysh e zgjon dikon pi gjumi.
2 Masanej m’ka pyetë: „Qka po sheh?“ Unë i kom thanë: „Po e shoh nji shandan krejt pi ari, edhe nalt
tij asht nji enë. N’to janë shtatë llamba, po, shtatë, edhe llambat që janë nalt tij i kanë shtatë gypa.
3 Afër tij janë dy drunj ullini, njani n’anën e djathtë t’enës edhe tjetri n’anën e majtë.“
4 Atëherë e kom pyetë engjëllin që po folte me mu: „Qka domethanë krejt këto, o zotni jem?“
5 Engjëlli që po folte me mu m’ka pyetë: „A s’e din
qka domethanë krejt këto?“ Unë i kom thanë: „Jo, zotni jem.“
6 Atëherë aj m’ka thanë: „Këto janë fjalët e Jehovait për Serubbạbelin: ‚„Jo me forcë ushtarake, as me fuqi, po me frymën tem“, thotë Jehovai, Zoti i ushtrive.
7 Kush je ti, o mal i madh? Para Serubbạbelit ki me u ba rrafshinë. E aj ka me e pru gurin e fundit, ndërsa njerëzit kanë me bërtitë me za t’naltë: „Mrekulli! Mrekulli!“‘“
8 Prapë m’ka ardhë nji mesazh pi Jehovai. Aj thoshte:
9 „Duart e Serubbạbelit e kanë qitë themelin e kësaj shpie, edhe vetë duart e tij kanë me e kry atë. E ju keni me e kuptu që Jehovai, Zoti i ushtrive, m’ka çu te ju.
10 Se kush e ka përbuzë ditën kur puna ka nisë me sene t’vogla? Njerëzit kanë me u gëzu kur ta shohin Serubbạbelin me plumbçen n’dorë. Këta të shtatë janë sytë e Jehovait, që e kqyrin krejt tokën.“
11 Atëherë e kom pyetë: „Qka përfaqësojnë këta dy drunj ullini, n’anën e djathtë edhe t’majtë të shandanit?“
12 E kom pyetë edhe nji herë: „Qka përfaqësojnë këto dy tufa degësh t’ullinit, që e lëshojnë lëngun e artë me rrjedhë nëpër dy gypat e artë?“
13 Aj m’ka pyetë: „A s’e din qka domethanë krejt këto?“ Unë i kom thanë: „Jo, zotni jem.“
14 Atëherë aj m’ka thanë: „Këta janë dy t’lyemit me vaj, që qëndrojnë afër Zotit të krejt tokës.“