Isaia 62
1 Për hatër t'Sionit s'kam me heshtë, për hatër
t'Jerusalemit s'kam me nejtë pa folë, derisa drejtësia
e tij t'ndriçojë si dritë e fortë
edhe shpëtimi i tij t'ndizet si nji pishtar.
2 «Popujt kanë me e pa drejtësinë tane, o grue,
edhe krejt mbretërit kanë me e pa lavdinë tane.
Edhe kanë me t'thirrë me nji emën t'ri,
që ka me e caktu vetë goja e Jehovait.
3 Ti ke me u ba nji kurorë e bukur n'dorën
e Jehovait, nji çallmë mbretnore n'pllambën e dorës t'Zotit tand.
4 S'kanë me t'thirrë ma ‘E braktisuna’ edhe tokën
tane s'kanë me e qujtë ma ‘Shkretinë’. Po
kanë me t'thirrë ‘Ajo asht gëzimi jem’ edhe
tokën tane ‘E martumja’. Se Jehovai ka me
gjetë gëzim te ti edhe toka jote ka
me u ba si nji grue e martume.
5 Se qysh nji djalë i ri e merr për grue
nji vajzë t'virgjër, qështu djemtë e tu kanë me t'marrë
ty për grue. Qysh gëzohet nji dhondërr për nusen e
vet, qështu ka me u gëzu Zoti yt për ty.
6 N'muret e tua, o Jerusalem, unë i
kam vendosë rojet. Ata s'kanë me heshtë
kurrë, as ditën e as natën.
Ju që folni për Jehovain, mos pushoni,
7 edhe mos e lini as atë me pushu, derisa ta forcojë
Jerusalemin, po, derisa ta bajë qytetin lavdi për krejt tokën.»
8 Jehovai asht betu me dorën e vet t'djathtë edhe me krahun e vet
t'fortë: «S'kam me ua dhanë ma drithin tand armiqve tu për me hangër, edhe
as t'hujt s'kanë me e pi venën tane t're, për t'cilën je lodhë.
9 Po ata që e mbledhin drithin, kanë me e hangër edhe kanë me e lavdëru Jehovain.
Edhe ata që e vjelin venën, kanë me e pi n'oborret e mia t'shejta.»
10 Kaloni, kaloni nëpër porta.
Hapjani rrugën popullit.
Ndërtojeni, ndërtojeni rrugën e madhe.
Pastrojeni pi gurtë.
Ngritni nji shenjë për popujt.
11 Shihni! Jehovai e ka shpallë këtë deri
n'fund t'tokës: «Thojini bijës s'Sionit: ‘Shih! Shpëtimi
yt po vjen. Shih! Aj e
ka shpërblimin me veti. Pagesën që ka
me e dhanë, e ka para vetes.’»
12 Kanë me i thirrë ‘Populli i shejtë’, ‘Ata që Jehovai i ka
shpengu’, edhe ty kanë me t'thirrë ‘E dëshirumja’, ‘Qyteti që s'asht braktisë’.