Gjoni 3
1 Ishte aty nji Farise me emnin Nikodem, nji udhëheqës i Judenjve. 2 Aj ka ardhë te Jezusi natën edhe i tha: „Rabi, na e dimë që Zoti të ka dërgu si mësues, se kërkush s’mundet me i bo qito shenja që po i bon ti, përveç nëse Zoti asht me të.“ 3 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind prapë, s’mundet me e pa mbretninë e Zotit.“ 4 Nikodemi e pyti: „Qysh mundet nji njeri me lindë kur veç asht plak? A mundet me u kthy prapë në bark të nanës së vet edhe me lindë për herë të dytë?“ 5 Jezusi ju përgjigj: „Nji sen asht i sigurt: nëse dikush nuk lind pi ujit edhe pi frymës, s’mundet me hy në mbretninë e Zotit. 6 Qka ka lindë pi njerzve, asht njeri, edhe qka ka lindë pi frymës, asht frymë. 7 Mos u çudit që të thashë: Ju duhet me lindë prapë. 8 Era fryn ku të don, edhe ti ja nin ushtimën, po nuk e din pi kah vjen e kah shkon. Qashtu asht edhe me secilin që ka lindë pi frymës.“
9 Nikodemi ju përgjigj: „Qysh mundet me qenë e mundshme nji sen i tillë?“ 10 Jezusi ju përgjigj: „Ti je mësues i Izraelit, e prapë s’e din këtë? 11 Nji sen asht i sigurt: Na flasim për atë që e dimë, edhe dëshmojmë për atë që e kemi pa, po ju nuk po e pranoni dëshminë tonë. 12 Nëse ju kam folë për sene tokësore e ju prapë nuk besoni, qysh keni me besu nëse ju foli për sene qiellore? 13 Përveç kësaj, kërkush s’ka hypë në qiell, përveç atij që ka zhdrypë pi qiellit: Biri i njeriut. 14 Edhe qysh Moisiu e ngriti gjarpnin në shkretinë, qashtu duhet me u ngritë edhe Biri i njeriut, 15 që secili që beson në të, me pasë jetë t’amshume.
16 Se Zoti e ka dashtë botën aq shumë, sa e dha Birin e vet të vetëmlindun, që secili që beson në të, mos me u shkatërru, po me pasë jetë t’amshume. 17 Se Zoti nuk e dërgoi Birin e vet në botë për me e gjyku botën, po që bota me u shpëtu përmes tij. 18 Kush beson në të, nuk gjykohet. Kush nuk beson, veç asht i gjykum, sepse nuk ka besu në emnin e Birit të vetëmlindun të Zotit. 19 Baza për gjykim asht kjo: Drita ka ardhë në botë, po njerzt e kanë dashtë terrin ma shumë se dritën, sepse veprat e tyne ishin të këqija. 20 Kush bon të këqija, e urren dritën edhe nuk vjen te drita, që mos me ju zbulu veprat. 21 Po kush bon atë që asht e drejtë, vjen te drita, që me u pa qartë se veprat e tij janë bo në harmoni me Zotin.“
22 Mas kësaj, Jezusi kaloi pak kohë me nxansat e vet nëpër zonat fshatare të Judesë edhe po pagëzonte. 23 Edhe Gjoni po pagëzonte, në Enon afër Salimit, sepse aty kishte shumë ujë. Njerzt po vishin vazhdimisht edhe po pagëzoheshin, 24 se Gjoni hala nuk ishte qitë në burg.
25 Nxansat e Gjonit patën nji fjalosje me nji Jude për çashtjen e pastërtisë. 26 Prandaj shkun te Gjoni edhe i thanë: „Rabi, aj burri që ishte me ty në anën tjetër të Jordanit, për të cilin ti ke dëshmu, tash po pagëzon vetë, edhe krejt po shkojnë te aj.“ 27 Gjoni ju përgjigj: „Njeriu s’mundet me marrë as senin ma të vogël, nëse nuk i jepet pi qiellit. 28 Ju vetë më jeni dëshmitarë që kam thanë: ‘Unë nuk jom Krishti, po jom dërgu përpara tij.’ 29 Kush e ka nusen, aj asht dhandrri, po shoku i dhandrrit, që rrin aty, gëzohet shumë kur ja nin zanin dhandrrit. Për qata gëzimi jem asht bo i plotë. 30 Aj duhet me u rritë gjithnjë e ma shumë, e unë me u zvogëlu gjithnjë e ma shumë.“
31 Aj që vjen pi nalt, asht mbi krejt tjerët. Aj që asht pi toka, flet për senet e tokës, sepse asht pi toka. Aj që vjen pi qiellit, asht mbi krejt tjerët. 32 Aj dëshmon për atë që ka pa edhe ka ni, po kërkush nuk po e pranon dëshminë e tij. 33 Kush e ka pranu dëshminë e tij, e ka vërtetu që Zoti asht i vërtetë. 34 Se aj që e ka dërgu Zoti, i flet fjalët e Zotit, sepse Zoti nuk e jep frymën me masë. 35 Ati e don Birin edhe ja ka dhanë krejt senet në dorë. 36 Kush beson në Birin, ka jetë t’amshume. Kush nuk i bindet Birit, s’ka me e pa jetën, po zemërimi i Zotit mbetet mbi të.