Letra e parë e Mbreterve 2
1 Kur iu afru koha me vdekë Davidit, aj i dha këto udhëzime djalit t'vet, Salomos:
2 “Unë së shpejti kam me vdekë. Për qata, bonu i fortë edhe kallxo që je burrë.
3 Kryje detyrën që e ki ndaj Jehovait, Zotit tand. Ec rrugëve t'tij edhe përmbaju rregullave, urdhnave, vendimeve gjyqësore edhe përkujtimeve t'tij, qysh jonë shkru në Ligjin e Moisiut. Atëherë ka me t'ecë mbarë në krejt qka bon edhe kudo që shkon.
4 Edhe Jehova ka me e majt premtimin që ma ka dhonë, kur m'ka thanë: ‘Nëse djemtë e tu kanë kujdes qysh ecin edhe vazhdojnë me ecë besnikërisht para meje, me krejt zemrën edhe me krejt shpirtin e tyne, atëherë gjithmonë ka me pasë nji pasardhës tandin që ka me u ulë në fronin e Izraelit.’
5 Ti e din shumë mirë edhe qka m'ka bo Joabi, djali i Zerujës. E din qka ju ka bo Abnerit, djalit t'Nerit, edhe Amasës, djalit t'Jetherit, dy komandantave t'ushtrisë së Izraelit. Aj i ka vra ata edhe ka derdh gjak në kohë paqeje, sikur me pasë luftë. E ka flliq me gjak lufte rripin që e mbante rreth belit edhe sandalet që i kishte në kambë.
6 Tash vepro me mençuri edhe mos e le me shku i qetë në vorr me flokët e tij të bardha.
7 Kurse djemve t'Barzillait pi Gileadit, tregoju dashni besnike. Le t'hanë edhe ata në tavolinën tane, se ata m'kanë ndihmu kur kom ikë pi vllavit tand Absalomit.
8 E ki edhe Shimein, djalin e Gerës, pi fisit t'Benjaminit, që asht pi Bahurimit. Aj m'ka mallku shumë keq atë ditë kur kom shku në Mahanajim. Po kur ka ardh te unë te lumi Jordan, unë i jom betu në emën t'Jehovait: ‘Nuk kam me të vra me shpatë.’
9 Po ti mos e le pa e ndëshku, se je burrë i mençëm edhe e din qka ki me bo me ta. Flokët e tij të bardha çoji në vorr me gjak.”
10 Në fund, Davidi ka vdekë edhe e kanë varrosë në Qytetin e Davidit.
11 Davidi ka sundu mbi Izraelin 40 vjet. Në Hebron ka sundu 7 vjet, kurse në Jerusalem 33 vjet.
12 Masanej, Salomo u ul në fronin e babës t'vet Davidit, edhe pak ka pak pushteti i tij si mbret u forcu.
13 Mas nji kohe, Adonia, djali i Hagithit, ka ardh te Bathsheba, nana e Salomos. Ajo e ka vetë: “A po vjen me t'mirë?” Aj iu përgjigj: “Po.”
14 Masanej i tha: “Kom diçka me të thanë.” Ajo i tha: “Fol.”
15 Aj i tha: “Ti e din që mbretnia u dasht me m'taku mu, edhe krejt Izraeli ka pritë që unë me u bo mbret. Po tash nuk jom unë në fron, po vllavi jem, se Jehova ka dasht ashtu.
16 Tash e kom veç nji kërkesë për ty. Mos ma refuzo.” Ajo i tha: “Fol.”
17 Aj i tha: “T'lutna, fol me mbretin Salomo që me ma dhonë Abishagën pi Shunemit për grue. Aj nuk ka me të refuzu ty.”
18 Bathsheba i tha: “Mirë, kam me fol me mbretin.”
19 Kështu Bathsheba ka shku te mbreti Salomo me fol për Adoninë. Mbreti u çu menjiherë në kambë, i doli përpara edhe u përkul para saj. Masanej u ul në fronin e vet edhe urdhnoi me ia qitë nji fron edhe nanës t'vet, që ajo me u ulë në anën e tij të djathtë.
20 Ajo i tha: “E kom nji kërkesë të vogël për ty. Mos ma refuzo.” Mbreti e veti: “Qka po don, nana jem? Nuk kam me të refuzu.”
21 Ajo i tha: “Abishaga pi Shunemit le t'i jepet për grue vllavit tand Adonisë.”
22 Atëherë mbreti Salomo iu përgjigj nanës t'vet: “Pse po e lyp Abishagën pi Shunemit për Adoninë? Atëherë lypja edhe mbretninë për ta! Se aj asht vllavi jem ma i madh, edhe prifti Abiathar e Joabi, djali i Zerujës, jonë në anën e tij.”
23 Atëherë mbreti Salomo u betu në emën t'Jehovait: “Zoti le t'më ndëshkojë edhe ma randë, nëse kjo kërkesë nuk i kushton jetën Adonisë.
24 E tash, qysh asht e vërtetë që Jehova asht gjallë, aj që m'ka ulë në fronin e babës tem Davidit, qysh m'ka premtu, që ma ka forcu pushtetin edhe që ma ka ngritë nji shpi, Adonia sot ka me vdekë!”
25 Mbreti Salomo e çoi menjiherë Benajën, djalin e Jehojadës. Aj shkoi edhe e goditi Adoninë, kështu që aj ka vdekë.
26 Priftit Abiathar mbreti i tha: “Shko në Anathoth, te arat e tua! Ti e meriton vdekjen. Po sot nuk kam me të vra, se ti e ke bartë Arkën e Besëlidhjes të Zotnis Sovran Jehova në kohën e babës tem Davidit. Edhe ti i ke duru bashkë me babën tem krejt ato që i ka hjekë aj.”
27 Masanej Salomo e largoi Abiatharin pi shërbimit si prift i Jehovait. Kështu u përmbush ajo që Jehova e ka thanë në Shilo për shpinë e Elit.
28 Kur Joabi e mori vesh këtë lajm, iku te tenda e Jehovait edhe u kap për brinat e altarit. Se Joabi e kishte përkrahë Adoninë, po jo Absalomin.
29 Mbretit Salomo i tregun: “Joabi ka ikë te tenda e Jehovait edhe asht aty te altari.” Atëherë Salomo e urdhnoi Benajën, djalin e Jehojadës: “Shko, vraje!”
30 Kështu Benaja shkoi te tenda e Jehovait edhe i tha Joabit: “Dil jashtë! Kështu po urdhnon mbreti!” Po Joabi iu përgjigj: “Jo! Unë këtu kam me vdekë.” Atëherë Benaja u kthy te mbreti edhe i tregoi qka i kishte thanë Joabi.
31 Mbreti e urdhnoi: “Bone qysh ka thanë aj. Vraje edhe varrose. Kështu hiqe pi meje edhe pi shpisë t'babës tem fajin për gjakun që aj e ka derdh pa të drejtë.
32 Jehova ka me e majt përgjegjës për vdekjen e tyne. Se aj, pa e ditë baba jem Davidi, i ka goditë me shpatë edhe i ka vra dy burra që jonë konë ma të drejtë edhe ma të mirë se aj. Këta jonë konë Abneri, djali i Nerit, komandanti i ushtrisë së Izraelit, edhe Amasa, djali i Jetherit, komandanti i ushtrisë së Judës.
33 Faji për gjakun e tyne le t'i mbetet përgjithmonë Joabit edhe pasardhësve t'tij. Kurse Davidit, pasardhësve t'tij, shpisë t'tij edhe fronit t'tij, Jehova ju dhashtë paqe përgjithmonë.”
34 Masanej Benaja, djali i Jehojadës, ka hyp atje, e ka goditë Joabin edhe e ka vra. Atë e kanë varrosë afër shpisë t'vet në vend të shkretë.
35 Atëherë mbreti e vuni Benajën, djalin e Jehojadës, komandant t'ushtrisë në vend t'Joabit, kurse priftin Zadok e vuni në vend t'Abiatharit.
36 Masanej mbreti çoi me e thirrë Shimein edhe i tha: “Ndërtoje nji shpi në Jerusalem edhe jeto aty. Mos shko askund tjetër.
37 Atë ditë që del pi aty edhe e kalon luginën e Kidronit, dije mirë që ki me vdekë. Për vdekjen tane vet ki me konë përgjegjës.”
38 Shimei iu përgjigj mbretit: “Mirë e ki thanë, zotnia jem mbret. Unë, shërbëtori yt, kam me e majt fjalën tane.” Kështu Shimei ka nejtë në Jerusalem për nji kohë të gjatë.
39 Po mas tri vjetve, dy skllavë të Shimeit ikën te Akishi, djali i Maakës, mbreti i Gathit. Kur i tregun Shimeit: “Skllavët e tu jonë në Gath”,
40 aj menjiherë ia vuni shalën gomarit, i hypi edhe shkoi te Akishi në Gath me i lypë skllavët e vet. Kur Shimei u kthy pi Gathi bashkë me skllavët e vet,
41 i tregun Salomos: “Shimei ka dalë pi Jerusalemit, ka shku në Gath edhe tash u kthy prapë.”
42 Atëherë mbreti çoi me e thirrë Shimein edhe i tha: “A nuk të kom shti me u betu në emën t'Jehovait edhe a nuk të kom paralajmëru: ‘Atë ditë që del pi këtu edhe shkon dikun tjetër, dije mirë që ki me vdekë’? Edhe a nuk m'ke thanë ti: ‘Mirë e ki thanë. Kam me e majt fjalën tane’?
43 Atëherë pse e ke thy betimin që e ke bo para Jehovait edhe pse nuk e ke ngu urdhnin tem?”
44 Mbreti vazhdoi me i thanë Shimeit: “Ti e din shumë mirë krejt të këqijat që ia ke bo babës tem Davidit. Jehova ka me të majt përgjegjës për krejt ato.
45 Kurse mbreti Salomo ka me u beku, edhe froni i Davidit ka me mbetë i fortë përgjithmonë para Jehovait.”
46 Masanej mbreti e çoi Benajën, djalin e Jehojadës. Aj shkoi edhe e goditi Shimein,
kështu që aj ka vdekë. E kështu Salomo e kishte mbretninë fort në dorë.