Letra e dytë e Shembujve 34
1 Josija u bo mbret kur i ka pasë 8 vjet, edhe ka sundu 31 vjet n'Jerusalem.
2 Aj ka bo qka u konë e drejtë n'sytë e Jehovait, edhe ka ec n'rrugët e t'parit t'vet, Davidit. S'u largu as djathtas, as majtas.
3 N'vitin e tetë t'sundimit t'vet, kur hala u konë djalë i ri, aj ka nisë me e kërku Zotin e t'parit t'vet, Davidit. N'vitin e 12-të ka nisë me e pastru Judën edhe Jerusalemin pi vendeve t'nalta, shtyllave t'shenjta, idhujve edhe shtatoreve pi metali.
4 N'prani t'tij i kanë rrënu altaret e Baalëve, edhe aj i ka thy mbajtëset e temjanit që u konë përmi to. I ka thy edhe shtyllat e shenjta, idhujt edhe shtatoret pi metali, deri sa pi tyne s'ka mbetë kurgjo tjetër veç pluhun. Qat pluhun e ka shpërnda mbi vorret e atyne që u bojshin kurbane atyne idhujve.
5 Aj i ka djegë eshtnat e priftave mbi altaret e tyne. Qashtu e ka pastru Judën edhe Jerusalemin.
6 Edhe n'qytetet e Manases, Efraimit edhe Simeonit, deri n'Naftali, nëpër rrënojat përreth, ka urdhëru
7 me i rrënu altaret. I ka thy shtyllat e shenjta edhe idhujt deri sa pi tyne ka mbetë veç pluhun, edhe i ka shkatërru mbajtëset e temjanit n'krejt vendin e Izraelit. Masanej u kthy n'Jerusalem.
8 N'vitin e 18-të t'sundimit t'vet, masi e kishte pastru vendin edhe tempullin, Josija e ka caktu Shafanin, djalin e Azaljas, Maasejën, kreun e qytetit, edhe Joahun, djalin e Joahazit, që i shkrujke ngjarjet, me e ndreqë shpinë e Jehovait, Zotit t'vet.
9 Ata kanë shku te kryeprifti Hilkija edhe ia kanë dhanë paret që u konë pru n'shpinë e Zotit. Levitët që i rujshin dyert i kishin mbledhë ato pare pi Manaseja, Efraimi edhe izraelitët tjerë, si edhe pi Juda, Benjamini edhe banorët e Jerusalemit.
10 Masanej paret ua kanë dorëzu atyne që u konë caktu me i mbikëqyrë punimet n'shpinë e Jehovait. Punëtorët që punojshin n'shpinë e Jehovait i kanë përdorë ato pare për me e ndreqë edhe me e rregullu shpinë.
11 Paret ua kanë dhanë mjeshtërve edhe ndërtuesve, për me ble gurë t'gdhendun edhe dru për mbajtëse, edhe trarë për me i ndreqë ndërtesat që mbretërit e Judës i kishin lanë me u prishë.
12 Burrat e kanë kry punën me besnikëri. Për me i mbikëqyrë ata, janë caktu levitët Jahathi edhe Obadja, që u konë meraritë, edhe Zaharja e Meshulami, që u konë kehatitë. Levitët, që krejt u konë muzikantë t'zotë,
13 i kanë mbikëqyrë punëtorët e thjeshtë edhe krejt ata që punojshin n'punë t'ndryshme. Disa levitë u konë sekretarë, zyrtarë edhe rojtarë t'dyerve.
14 Kur kanë shku me i marrë paret që u konë pru n'shpinë e Jehovait, prifti Hilkija e ka gjetë Librin e Ligjit t'Jehovait, që u konë dhanë përmes Moisiut.
15 Hilkija i ka thanë Shafanit, sekretarit: “E kom gjetë Librin e Ligjit n'shpinë e Jehovait.” Edhe ia ka dhanë librin.
16 Masanej Shafani e ka çu librin te mbreti edhe i ka thanë: “Shërbëtorët e tu po i bojnë krejt punët që u janë urdhëru.
17 Ata i kanë mbledhë paret pi shpia e Jehovait edhe ua kanë dorëzu atyne që e kanë përgjegjësinë edhe punëtorëve.”
18 Sekretari Shafan i ka thanë edhe këtë mbretit: “Prifti Hilkija ma ka dhanë nji libër.” Edhe ka nisë me ia lexu mbretit librin.
19 Sapo mbreti i ka ni fjalët e Ligjit, i ka shqy teshat e veta.
20 Masanej mbreti u ka dhanë urdhën Hilkisë, Ahikamit, djalit t'Shafanit, Abdonit, djalit t'Mihës, Shafanit, sekretarit, edhe Asajës, shërbëtorit t'mbretit:
21 “Shkoni edhe veteni Jehovain për mu edhe për ata që kanë mbetë gjallë n'Izrael edhe n'Judë, për qka shkruhet n'librin që u gjetë. Se zemrimi i Jehovait që po derdhet mbi neve asht shumë i madh, për shkak se t'parët tonë s'e kanë bo qka ka thanë Jehovai. Ata s'iu kanë përmbajtë fjalëve që janë t'shkrume n'këtë libër.”
22 Atëherë Hilkija bashkë me njerëzit që i kishte çu mbreti, kanë shku te profetesha Hulda për me folë me të. Ajo u konë gruja e Shalumit, djalit t'Tikvës, djalit t'Harhasit, që kujdesej për teshat. Ajo jetojke n'Lagjen e Dytë t'Jerusalemit.
23 Ajo u ka thanë: “Qeshtu po thotë Jehovai, Zoti i Izraelit: ‘Thojini atij njeriut që ju ka çu te unë:
24 «Qeshtu po thotë Jehovai: Unë kam me sjellë fatkeqësi mbi këtë vend edhe mbi banorët e tij, krejt mallkimet që janë t'shkrume n'librin që ia kanë lexu mbretit t'Judës.
25 Se ata m'kanë braktisë, kanë qitë tym kurbani për zota tjerë edhe m'kanë fye me krejt punët që i kanë bo. Për qata zemrimi jem ka me u derdh mbi këtë vend, edhe s'ka me u shujtë.»
26 Ama mbretit t'Judës, që ju ka çu me e vetë Jehovain, thojini: «Qeshtu po thotë Jehovai, Zoti i Izraelit, për fjalët që i ke ni:
27 Kur i ke ni fjalët që Zoti i ka thanë për këtë vend edhe banorët e tij, zemra jote u konë e gatshme me i pranu, edhe ti e ke përulë veten para Zotit. Ti e ke përulë veten para meje, i ke shqy teshat e tua edhe ke kajt para meje. Për qata edhe unë ta kom ni lutjen, thotë Jehovai.
28 Për qata kam me të bashku me t'parët e tu, edhe kanë me të varrosë n'paqe n'vorrin tand. S'ke me i pa me sytë e tu krejt fatkeqësitë që kam me i sjellë mbi këtë vend edhe mbi banorët e tij.»’” Këtë përgjigje ia kanë çu mbretit.
29 Atëherë mbreti ka urdhëru me i thirrë
krejt pleqtë e Judës edhe t'Jerusalemit.
30 Masanej mbreti ka hyp te shpia e Jehovait bashkë me krejt burrat e Judës, banorët e Jerusalemit, priftat edhe levitët, krejt, t'mëdhenj e t'vegjël. Aty ua ka lexu krejt Librin e Besëlidhjes që u konë gjetë n'shpinë e Jehovait.
31 Mbreti ka nejt n'vendin e vet edhe ka bo nji besëlidhje para Jehovait. Aj u zotu me e ndjekë Jehovain edhe me iu përmbajtë me krejt zemër e me krejt shpirt urdhnave, përkujtimeve edhe rregullave t'tij, tu i zbatu fjalët e besëlidhjes që u konë t'shkrume n'atë libër.
32 Përveç kësaj, aj ka bo që krejt njerëzit e Jerusalemit edhe t'Benjaminit me u pajtu me atë besëlidhje. Edhe banorët e Jerusalemit i janë përmbajtë besëlidhjes së Zotit, Zotit t'të parëve t'vet.
33 Masanej Josija i ka hjekë krejt senet e neveritshme pi krejt vendi i izraelitëve, edhe ka bo që krejt njerëzit n'Izrael me i shërby Jehovait, Zotit t'tyne. Sa u konë aj gjallë, ata s'janë largu pi rrugës së Jehovait, Zotit t'të parëve t'vet.