Visioni i Gjonit 22
1Edhe aj ma kallxoi nji lumë me ujë të jetës, i kthjellët si kristal, që dilke pi fronit të Zotit edhe të Qingjit 2edhe rrjedhke në mes të rrugës kryesore. Në dy anët e lumit ishin drujtë e jetës, që japin dymbëdhjetë të korra, sepse çdo muj japin fryte. Edhe gjethet e drujve shërbejshin për shërimin e popujve.
3Edhe s’ka me pas ma kurrfarë mallkimi, po froni i Zotit edhe i Qingjit ka me qenë në qytet. Shërbëtorët e tij kanë me i bo shërbim t’shenjtë, 4edhe kanë me ja pa ftyrën, edhe emni i tij ka me qenë në ballin e tyne. 5Edhe s’ka me pas ma natë, e atyne s’ka me ju vy as drita e llampës, as drita e diellit, se Jehovaj Zoti ka me ndriçu përmbi ta, edhe ata kanë me sundu si mbreta përgjithmonë e jetë e mot.
6Aj më tha: „Kto fjalë janë të besueshme edhe të vërteta. Po, Jehovaj, Zoti që i ka frymzu pejgamberët, e ka dërgu melaqen e vet, për me ju kallxu shërbëtorëve të vet qka duhet me ndodh së shpejti. 7Unë po vi shpejt. Lum ai që i mban fjalët profetike të kësaj rrotulle.“
8Unë, Gjoni, jom aj që i kam ni edhe i kam pa krejt kto sene. Kur i kam ni edhe i kam pa, jam rrzu te kambët e melaqes që m’i ka kallxu kto sene, për me e adhuru. 9Po aj më tha: „Kujdes, mos e bo qata! Unë jom veç bashkëshërbëtor me ty edhe me vllaznit tu, pejgamberët, edhe me ata që i mbajnë fjalët e kësaj rrotulle. Adhuroje Zotin!“
10Masanej më tha: „Mos i vulos fjalët profetike të kësaj rrotulle, se koha e caktume asht ngat. 11I padrejti le të rrinë në padrejtësinë e vet, edhe i ndyti le të rrinë në ndytësinë e vet. Po i drejti le të rrinë në drejtësinë e vet, edhe i shenjti le të rrinë në shenjtërinë e vet.
12‘Unë po vi shpejt, edhe shpërblimin që e jap e kam me veti, për me ja kthy secilit simas qka e meriton për veprat e veta. 13Unë jom Alfa edhe Omega, i Pari edhe i Fundit, Fillimi edhe Fundi. 14Lum ata që i lajnë teshat e gjata, që me pas të drejtë me shku te drujtë e jetës, edhe që me hy në qytet përmes dyerve. 15Jashtë janë qentë, edhe ata që merren me spiritizëm, ata që bojnë imoralitet seksual, vrasësit, idhujtarët, edhe secili që e don rrenën dhe e praktikon.’
16‘Unë, Jezusi, e dërgova melaqen tem, për me ju dëshmu juve krejt kto sene për kongregacionet. Unë jom rraja edhe pasardhësi i Davidit, edhe ylli i sabahut që ndriçon fort.’“
17Fryma edhe nusja thojnë vazhdimisht: „Hajde!“ Edhe kush e nin, le të thotë: „Hajde!“ Edhe kush ka etje, le të vijë. Kushdo që don, le ta marrë falas ujin e jetës.
18„Unë i dëshmoj secilit që i nin fjalët profetike të kësaj rrotulle: Nëse dikush ju shton diçka krejt këtyne, Zoti ka me ja shtu atij plagët që janë të shkrueme në këtë rrotull. 19Edhe nëse dikush hjek diçka pi fjalëve të rrotullës së kësaj profecie, Zoti ka me ja hjek pjesën e tij pi drujve të jetës edhe pi qytetit të shenjtë, ato që janë të përshkrume në këtë rrotull.
20Aj që i dëshmon krejt kto sene, thotë: ‘Po, unë po vi shpejt.’“
21Mirësia e pameritume e Zotnisë Jezus le të jetë me të shenjtët.